Goudsche Courant, vrijdag 12 juli 1940

0LIKOKO ontflinapt Het aapje van mijnheer Schifipetzee KEES DE MUZIKANT een sprongetje zat hU erop en reed in een £ lpurt het erf af de weg op Eerst maar naar boer Verheul dan naar Pieters hü had de route precies in zün hoofd want bij werkte elke dag dat lijstje at Brrr het was toch wel snijdend koud hoor Er viel sneeuw en die werd door de koude wind in zijn gezicht gejaagd zodat hü nu en dan bijna niet voor zich uit kon zien Maar Jan trapte lustig door en liet zich niet ophouden Ha die JanIJan keek op naar den Jongen dte hem toeripp Het was er één uit zün klas Even stopte hü en zette zijn l enen op de grond HaUolDe ander tikte Jan op de arm Zeg Joch we gaan vanmiddagpret maken Het is vroeg donker we gaan met een troepje naar hethuis van de Heks en we zullen haareens braaf aan t schrikken maken Jan trok een rimpel tussen de wenkbrauwen Wees toch nfet zo flauw Jullie Nogal een ktmst zö n oud mensje tetreiteren Ze kan zich helemaal nietveirweren Vind je dat nou zö flink Piet trok zyn schouders op EigenUjk voelde hq zich niet prettig bq de woorden van Jan maar hü deed nu eenmaal met de anderen mee Nou zeg doe maar niet zobraaf Jü houdt toch ook wel van een aardigheidje n Je bent anders ook zoo n heilig boontje nieti Dat weet ik wel maar ik kenvrouw Buks en ik weet dat ze heuseen goed mens is die nooit iemandiets in de weg lefet Daarom vind ikhet niet dapper haar lastig te vallen Als jullie iets anders bedenkt ben ikgraag van de partü dat weet je wel maar hieraan doe ik niet meel Komik heb nog een massa boodschappenaf te werken ik ga maar doori WONINGBOUW IN KABOUTERLAND lm JEabaiil rten4 i plotseitag troningen te treinig en vhtg gaan te fc Mit rt san d slag om niemoe htiiaen r orde te brengen Ze hebben het gemalekel k stenen hebben te voor d boitu met nodig ze vinden d wonin gen leant en fciaar In het bot AOeen ramen en deuren inocten at er in maken en d n nemen ze ée huizen op n zetten re ieetiTig naait elknor Zo vormen te hete straten U du geen aardige ptoai om te MeurenT i MIJNHEER Schipperzee had Jarenlang gevaren en haast alle landen van de wereld bezocht Dkt kon ie zien aan aUe koetbare dingth welke bij van iedere reii had leegebracht Hi prak meestal met alt zichzelf over zijn reizen Dat wa dan ook niet nodig want er was bij hem thuis zoveel te zien dat je gewoon geen tijd bad om nog veel te praten Hij had een lierenvel uit Alaska I ijl en boog uit Vuurland Chinese eet tokjes Eskimo schoenen slangenbuitfen en struisvogeleieren Maar het duidelijkste teken dat mijnheer Schipperlee veel gereisd had was zijn aapje Olikoko dat nu in een kooi dat naast 4e warme muur van de bakkerij hing zijn Europese dagen sleet Olikoko was vrien lelijk en grappig tegen een ieder die hem wat lekkers fa maar een boosdoener voor iedereen die hem plaagde Geen mens ging ooit de kooi voorbij zonder een vriendelijk woord tegen het aapje te zeggen Hij vond het leuk als je zijn mooie sprongen bewonderde en om lijn guitige streken lachte Kortom Olikoko was de meest geliefde bewoner van het huis in de Molenstraat ao 7 Maar op een goede dag ging Olikoko er op uit Dat was s middags zo om en bij twee uur Mevrouw Schipperzee had hem juist zijn bak met eten gegeven en in de haast vergeten het bok goed dicht te doen Olikoko was slim genoeg om dir t te begrijpen welke mogelijkheden hem hierdoor werden gettoden Het klimmen en klauteren had hij in zijn gevangenscKap nog lang Biet verleerd één twee drie zat hij boven op de bliksemafleider van hetdak van de bakkerij Al gauw hadden de jongens van de Molenstraat hem in de gaten Olikoko naar huis Wil Je wel eons gauw in je hok gaan riepen ze in koor Maar het aapje was niet van plan zijn vrijheid zo gauw op te geven Nu geboot Kü pas Hij wierp dan ook geen Utk naar beneden maar keek vergenoegd om zich been De schoorsteen He hem al die tijd zo heerlijk warm had gehouden lokte hem Binnen enkele ogenblikken zat hij dus t oven Oil de schoorsteen Bah daar kwam vieze rook uU I Nee dat was Diets voor een apenneus Weg van de schoorsteen Even later gleed Olikoko het dak af tot aan de rand waar hij eens een kijkje op de tuin nam Hel gevecht met de jongens Wel wel wat stonden daar een Jongens in de straat En wat schreeuwden ze toch Zouden ze iets van hem willen 7 Inplaats dat ze hem eens een oude broodkorst toegooiden 1 Want zijn eten stond nog onaangeroerd in zijn Kooi en hij had heus wel trek I Daar kwam iets op hem toegevlogen Olikoko pakte iet het was een stuk tiout Het aapje smeet het weg en zette Jijn onderzoekingstocfat op het dak voort Maar veel vond hij niet Een eetje mos en grashalmen Daar had een hongerig apendier niets aan Weer kwam er Iets op hem toegevlogen wéér was het een stuk hout Wat dachten die jongens wel 1 Hij was tioch geen knaagdier t Olikoko werd a boos dat hij het stuk hout uit aUe macht teruggoolde en opdat de jongens tiet goed onthouden zouden smeet hij et eerste stuk het andere achterna De jongens twgoonen er nu schik in Ie krijgen Onophoudelijk gooider ze ie stukken hout naar boven en Oliko150 smeet ze met onverminderde kracht xrug Ze werden steeds opgewondeaer Olikoko ook tnaar niet van plezier maar van woede Woedend smeet hij de stukken hout van hel dak at Maar de Jongens hielden niet op Plotseling vloog er een dakpan naar beneden die Olikoko los op het dak Md zien liggen Een gebrul van vreugde steeg uit de jongens op straat op Daardoor werd de anders zo vreed lame Olikoko nog bozer Hij nam de ie dakpan na de andere en smeet ze net aUe kracht naar beneden De jongeqc hadden zich verdekt opgesteld en iit hun schuilhoeken wierpen ze bus Itukken hout naar boven Daarbij hieven ze een g nil aan dat natuurlijk ook niet bijdroeg tot de nut in de i at De grond was bedekt met dakpannen en het lawaai werd zo hevig dat eUs da bakker uit zijn middagslaapje erd gewekt Die begreep direct dat r ieta bljzonden aan de hand was en oen U Oiikoko op bet dak zag gli 4J ving mijnheer Schippetaee aodten HDnheer ScUroerzee wist iet wat üij bootde Zijn vreedzame Olikoko Iidke stmien te li nog nmHt rngtMddl ómakm Inde nog ata wnajwid Mar de atiMit at ear soms wéér tUdc m bmA naar im Unn uigen voocMI o ziek door niets bewegen het dak te verlatan Mijnheer Schipperzee was al een paar keer op het dak geweest maar de aap had hem boos aangekeken en had hem steeds weer weten te ontwijken Het eteuiMkie Intussen waren er heel wat mensen in de straat gekomen Zelfs de poiitie ontbrak niet en die t eval het dier direct van het dak te halen anders zou het worden neergeschoten Niet schieten niet schieten dacht mevrouw Schipperzee en de tranenrolden over haar gezicht Maar zoverwas het nog niet Plotseling kwam Schiprerzee zoontje Evert er aan Hij liep naar de kooi baalde de nog volle etensbak er uit liet hem Olikoko zien en riep Ktom Olikoko lekker eten m Dat deed wonderen Olikoko liet de dakpan welke hij juist naar beneden wilde gooien uit zijn handen gleed langs de dakgoot naar bei keek nög even argwanend of stukken hout rondvlogen en liep toen heel gedwee naar zijn etensbak Mijnheer Schipperzee greep Olikoko en de etensbak zette ze beide in dr kooi en zo keerde de rust in de Molenstraat terug En dat werd hoog tiid ook t Eindelijk als thuis In een stad in Amerika brak laatst een brand i it die eerst na vele uren was geblus Alleen een aquariimi van zeer dik glas was onbeschadigd gebleven Natuurlijk was het water in de viskom zeer warm geworden waardoor de vissen op één na alle waren gestorvea De eigenaar van het aquarium bad deze vis enige maanden te voren medegebracht van een warmwaterbron Voor het eerst sinds lange tijd kon de vis zicIKdus weer eens behaaglijk voelen eoAerwiJI alle andere vissen om hem heen stierven voelde hij zich eindelijk weer eens als thuis Eventjes pret EEN VBEEMD GEVAL Jan Ben ik dit jaar op Dinsdag jarig moeder Moeder Ja Jan En het vodge jaar was het op een Maandag liMoeder Ja Jan Hml Op hoeveel dagen in de week ben ik dan wel geboren moeder HET OUDE VROUWTJE een eind buiten het dorp DAT DE HEKS werd genoemd V ROUW Buks woonde een eind buiten het dorp alleen en ei zaam va een klem huis Ze wa een klein vrouwtje dat wat voorover liep misschien was dat de reden dat men haar de toverheks Roemde Toch was er niets op haar aan te merken nimmer ondervond iemand enige last van haar Maar ja zo gaat het eenmaal er wordt zo gauw iets verteld en dat praatje gaat dan maar al te lichtvaardig voort De jongens van het dorp vonden het aardig zo nu en dan bet oude mensje te plageo en na te roepen waimeer ze wat zeldzaam voorkwam zich in het dorp liet zien Dat geplaag maakte dat ze zich steeds meer afzonderde en weinig uit haar eenzame huisje kwam want tegen de jongens kon ze niet op Gelukkig waren ze niet allemaal zo laf De meesten lachten om dat malle sprookje en wisten beter die liet i het vrouwtje met rust Tot hen behoorde Jan Vink Hy was ook de enige die meer met vrouw Buks in aanraking kwam Zijn vader was de kruidenier van het dorp en Jan bracht meestal de weinige boodschappen met zijn fiets naar het huisje buiten het dorp HU had nooit anders ondervonden dan dat het vrouwtje eigenlijk heel vriendelijk was alleen de plage rijen van de dorpsjeugd hadden gemaakt dat zij zich zq schichtig op een afstand hield Het was winter Dilcke sneeuw bedekte de velden en de bomen in het bos Nu was tiet daar helemaal stil want weinigen waagefén zich door de felle kou waimeer ze niets te maken hadden buiten Maar Jan moest er wei door De boodschappen voor de kanten moesten nu eenmaal bezorgd worden en dus koo lÜ er niet op letten of het koud waa en guur door de snijdende vrieswin die over de vlakke hei streek Met een dikke jas aan en een stevige das om zijn hals was het te doen Per slot van rekening ben je een Hollandse jongen of je bent het niet nietwaar Dan kun je niet in een hoekje zitten kniezen omdat bet een bee e koud is Vader Vink had de grote mand op de fiets volgeladen met de boodschappen Jan wist precies waar hü alles moest bezorgen hq kende de klanten door het hele dorp op z n duimpje Stevig bond hjj z n wollen das om zijn hals en knoopte zijn jas dicht Zo kun je er wel tegen lachte vader Rijd maar stevig door dan voel je de kou het minst J n knikte en pakte de fiets met Kees kreeg oB ciJn verjaardag Een mondharmonica Daarop spealt talj nu baal de dag Altertei wijajea oa Maar bij is nog geen meester Op t kleine bistrument ia moet er lang op oefenen Voor je er baas op bent Nu speelt hij als hU thuis il 2ajn mondharmonica Dat is voor heth een groot pleizieri Mav muider voor zijn Pal Dia teigt Ga Uevar buiten Dat ik t niet boren kan Je ijver vind ik schitterend Maar k krijg er hoofdpijn van I Dus blaast hij in het tuintje Zijn mondharmanica Ook als hij om een boodschap moet Hij oefent voor en na Hij blaast en zuigt de tonen Tot hij de wijsjes kent Hij wordt nog eens een virtuoos Óp t glimmend instrument I Piet bromde ieta van f auw ging zyn weg maar innerlijk voelde hü zich niet helemaal op zqn gemak Hü moest hü zichzelf erkeimen dat Jan feiteUjk geluk had Inmiddels trapte Jan Vink door de jagende sneeuw hq was aan het eind van bet dorp gekomen en bereikte de hei Nu kwam het moeilqkste deel van zijn tocht want hier had de üskoude wind helemaal vrü spel Soms kon hü haast niet vooruitkomen en werd hü bqna verblind door de zwiepende vlokken Alleen toen hq verderop wat meer tussen de bomen kwam reed hij weer in de luwte Gelukkig daar was reeds het kleine huisje van vrouw Buks Jan zette zqn fiets tegen de muur en klopte aan Wel jongen beo je daar in aldat weer zei het vrouwtje Kom gauweven binnen Wat koud hè Jan pakte de zakjes uit zün mand en ging binnen vrouw Buks sloot gauw de deur achter hem Foei foei zo n kou toch Gamaar hier zitten bij de kacheL De xaleen kopje chocola voor je m akenl Jan bedankte hü wilde niet dat het oude mensje moeite voor hem zou doen maar ze stoorde zich niet aan zün tegenwerpingen en had spoedig een kop dampende chocola voor hem klaargemaakt op de ouderwetse potkachel En ja eigenlqk was hü toch wel in zqn schik met die warme versnapering Het deed hem goed want hü was door en door koud geworden van zün tocht Hü warmde zqn verkleumde vingers om de kop en dronk met kleine teugjes Onderwqf had het vrouwtje enkele busjes uit haar keukenkast gehaald en daarin maakte ze de zakjes van haar boodschappen leeg Wat is dat Dit heb ik niet besteld mün jongen zei ze opeens toen ze een pak opende en daarin een groot stuk rookvlees ontdekte O ja zei Jan Dat is voor n Vader heeft het êrbü gepakt hü zeidat u het maar eens moest keuren I Vrouw Buks schudde het hoofd Jullie zün goede mensen jongen zer ze Bedank Je vader voor me Ik ben zo blq dat niet allen eender zqn Waarom plagen de meeste Icinderen en ook mensen me toch altüd Dt heb nooit iemand kwaad gedaan Jan kreeg een kleur Hij dacht aan het gesprek dat hij straks had gehad met Piet Het was zo men noemde vrouw Buks een heks en dat was de grootste nonsens Het oude mensje was vriendelqk maar men sloeg daar geen acht op Terwijl vrouw Buks haar boodschappen opborg dronk Jan het restje van zijn chocola op Hij keek het kleine vertrekje rond Hebt u het hier niet erg stil vrouw Buks vroeg hq Och ja soms wel erg Ik zithier ver buiten het dorp en je zietbijna geen mens Maar ja In Jans hoofd kwam een plannetje op Hij wist in de schuur nog een oud radiotoestel te staan Als hij vader eens vroeg of hij dat wat mocht opknappen Het zou voor de oude vrouw zo n verzet zijn wat muziek in hulsl Ja dat zou lüj doen Ben week later had Jan zijn plan ten uitvoer gebracht Op een Zaterdagmiddag ging hij met zijn bakfiete op weg In de mand stond het radiotoestel dat door vader was nagezien en in orde gebracht yat zou het oudje opkijken I Onderweg ontmoette Mj Piet en opeens ttwam een ondeugend ideetje in hem op HaUo Piet Ik heb een boodschap te doen ga Je een eindje mee De ander had daar wel zin In Hij stapte naast Jan voort die naaat ün fiets liep Ze praatten druk Opeens vroeg PIM met een achtei dochtig gezicht Zeg wur moet Je eigenlijktoe Jan lachte O we zijn er zo Evenwegbrengen I Maar toen Piet zag dat ze de ting van vrouw Buks huisje insloe werd hü èl stiller zün gezicht trok Maar hij durfde niet terug en zich laten uitlachen door Jan En zo stondcm ze beiden voor deijr Vrouw Bttks opende en h aar magere handen ineen Kijk eens aan wat n bez Wel jongens wat leuk dat je me komt opzoeken I Piet kleiu de tot achter zijn Onrustig ging hij achter Jan biimen Vrouw Buks schotik twee pen in uit de theepot en gaf de gens ieder een babbelaar Piet op hete kolen Jan zag het en gn in stilte Toen vertelde hij wat de van zijn komst was We zullen nu even een anteaanleggen dan hebt u vanmiddafmuziekl Hü zette het toestel op een in de hoek en pakte een rol draad uit Pak aan Piet help Je even maken we dat samen klaar I zei En samen werkten ze een utoen was de anteniie gespannen zette het toestel aan en vro klanken zongen door bet huisje Wel wel wel iel hetvrouwtje met tranen in de ogen i dat mooi Wat zal ik nu genieJullie bent brave goeie Jongens Toen later op de middag de kameraden weer naar het dorp I keerden zei Jan met een olijke terzüde En Piet Wat vind van de Jieks T Ze was erf haar nopjes met de verrassing Even zweeg Piet Toen zei hij We hebben ons toch wel iavrouwtje vergist Juist I antwoordde Jan En dat was het enige wat verder nog over zei RAADSELS 1 Met S ben ik niet dik Met K ben ik een gelold Met P ben ik van bout Met B ben ik beUet Met r ben ik eot zijde OOREKKMMM Wdke vruchl dit Neem een kruimeltje brood hele uL een snipper deeg helft suiker en een hele Welke tractatie kua Je da maken I ouderwetse hulp een Jonggeborene planeet a i I ontving I man van adel deleeuwen neerslag Deze woorden kunnen zowel links naar rechts als van naar onder worden gelezen S aa Le oe i jt joe In bovenstaande zin zün alle kiinlcen door punten verv Wie kan m weer goed in zodat em bekend spreekwoord staat OPLOSSINGEN RAADS ürr HET VORIGE NUM 1 Een goudvis in zijn visglas i Kruiwagen fiets tcbarensliep rier draaiorgd vliegtuig boot S PinkH rbkM 4 Ds a l B De beate stuurlui ttaan aan Achtacaan bovenste legel te tennl