TERUGGEROEPEN I nu. Nieuws- en Advertentieblad voor Gouda en Omstreken. BINNENLAND. No. 6567. Zaterdag 26 Januari 1895. 33ste Jaargang. izen? iaar. FEUILLETON. r' f leist. MN, and met k fl.90 ’■'W'jfï van Inzending van Advert’entiën tot 1 uw des midd. over de wer en Geneeinga bet vergelykend i «MAH k ZMw. 0 uaff Ie EKE lGAZIJN r beste K»ih- Tide CHE fiOÜDSCHE mi lll\T DOOR HUGH CONWAY. kennen en, die in de leerde vettiger l geworden ia el tegen vrou- leeft gemaakt >eperking van eenvoudigste iderd aange- sel te verdrin* in lichaam en 4 wordeln en oor r reeve ijke ikweld. Dan jen, oorauizen Ie ziekte. Al zennwtiek en Naar men nader mededeelt, zijn da gevallen van gele koorts, die zich aan boord van Hr. Ms. stationschip Alkmaar op Curasao hebben voorgedaan, niet van verontrustenden aard. Als voorzorgsmaatregel tegen verdere uitbrei ding is de ontscheping der bemanning gelast. getelhoid voor mij, maar dien nacht wilde de slaap niet over mij komen. Ik drukte op de veer van mijn repetitie-hoiloge, dat ik gekocht had, om ten minste den tijd te weten. Het sloeg één uur. Ik zonk terug op myne peluw. Eensklaps kwam er een verlangen in mij op, om eens naar buiten te gaan Het was nacht er zouden dus slechts enkele menschen passeeren. Voor het huis was een breei.e goed geplaveide straat. Daar kon ik veilig op en neer wandelen. Als ik maar eens op den drempel kon gaan zitten, dacht my, dat zou reeds veel aangenamer zijn, dan in de zoele kamer en slapeloos in bed. Het verlangen werd zoo sterk in mij, dat ik op het punt was de oude Priscilla te roepen, en het haar te kennen te geven maar daar zij zoo vast in slaap was, deed ik dat toch niet. Ik was dien dag nogal lastig, rusteloos en gemelijk ge’weest, en mijn oude getrouwe - de hemel loone het haar diende mij uit liefde, en niet om geld Waarom zou ik haar storen in haren slaap Ik wilde beginnen m«t te leeren mij zelven te helpen, als andere blinden. Ik kon mij reed» aanklee- den zonder iemands hulp. Als ik nu stilletjes de kamer uit kon komen, kon ik, dacht roij, dpn weg wel vin den naar de voordeur, naar buitengaan, en zoodra ik verkoos, ook weer den terugweg vinden, de deur sloot met oen kruk. De gedachte van mij eens weer geheel vry te bewegen was aantrekkelijk, en ik Iton mij niet weerhouden het eens te wagen. Ik stapte zacht uit bed, en kleedde mij aan; ik hoorde steeds de geregelde ademhaling der slapende. Toen sloop ik btil mijne slaapkamer uit naar de trap. Ik opende de trapdeur, en stond weldra op den zachten looper. Ik glimlachte in my zelven, toen ik dacht aan Gisteren hadden te Brussel in een der zalen ran het ministerie voor spoorwegen (publieke werken) de conferentie plaat* van gedelegeer de ontsteltenis van Priscilla, als zij merkte, dat ik er niet was. Ik deed de trapdeur weer dicht, en de trap afgaande was ik weldra behouden aan de voordeur. In 'thuis woonden ook andere heeren, jongelieden, die op elk uur van den nacht thuis kwamen, daarom waren er geen sluitboomen af te haken. De deur ging open met een kruk, gnosis gezegd, en zoo kon ik ze gemakkelijk openen, en weer dicht doen. Voor een oogeubiik stond ik besluiteloos op straat, bijna verlegen Het was de eerste keer, dat ik naar bui* ten ging zonder geleidende hand. Het leek mij bijna een waagstuk. Ik wist echter, dat ik niets te vreezon had. De straat eene zeer stille was volkomen eenzaam. Ik kon op en neer gaan over het trottoir on mij, even als andere blinden, met een stokje overtui gen, dat ik er midden op was, of aan den kant, door nu en dan tegen den raudsleon te tikken. Toch moest ik met de afstanden voorwaarts en achterwaarts eonige voorzorg gebruiken. Ik deed eerst twee en zestig schre den rechts, en voelde toen, dat ik aan eene dwars- straat wasik keerde terug, en deed weer twee en zestig passen; daarna ging ik nog vyf en zestig schre den, en was toon aan die zydo ook aan oene dwars straat. Dat kwam uit ik wist, dat ons huis nagenoeg op de helft lag. Ik was nu volkomen op mijn gemak. Ik had myne maal genomen, en kon telkens, als ik bet verkoos, voor myne deur stilstaan, wanneer ik van de eene zydo twee en zostig, of van de andere vyf en zestig passen deed. Niet weinig ingenomen met mijne berekeningen wan delde ik dus op en neer. Ik hoorde een of twee vigi lantes passeereu, en ook een paar voetgangers. (JForii eerrolfd.} Woensdag werd door den Raad der gemeente Waddingsveen eervol ontslag verleend aan den heer J. M. Soboonenberg, onderwijzer aan school Dby de behandeling van het verzoek om eervol ontslag van den gemeenteveldwach ter J. Weeda, werd besloten dezt zaak met gesloten deuren af te doen. ynen 48 pag 2 kolommen Romano, 'ioche Ver- ^rlelyRaad- v. enx., voor JENT per 3 it. i Nsderlut TERREUS, s-Bosch. Uit Amsterdam wordt gemeld, dat het ter rein achter het ryksmuseum, dat gisteren door den gemeenteraad verhuurd is voor een op te richten nieuw circus, zal geëxploiteerd worden door eene naamlooze vennootschap, genaamd Maatschappij Arenas. Het doel der vennootschap is een groot ijze ren gebouw te stichten en dat in zyu geheel of voor gedeelten te verhuren. Als directeur zal optreden de heer A. Hartug Az., onder toezicht van 2 commissarissen, de heeren C. A. A. Dudok de Wit en mr. J. H. L. Bergsma. Bij onderhandsche aanbesteding hebben voor den bouw ingeschreven de heeren D. Cerlyu en Zoon en A. J. de Haan te Amsterdam voor f 48,680H. J. Nederhorst te Gouda, voor f 47,600; A. Toorenvliet te Rotterdam, voor f 39,900; Johan C. van Meurs en N. Smit te Amsterdam, voor f 38,300. Aan laatstge noemden is de bouw gegund. ADVERTENTIEN worden geplaatst 15 regels a 50 Centen; iedere regel meer 10 Centen. Groote letters worden berekend naar plaatsruimte. Woen«d»g»Tond liep het getocht te Wnd- dinglTeen dot de IJseldyk op doorbreken stond. De bewoners der Zuidplaspolder rerkeerden daardoor in grooten angst. Te half twaalf oor kwam echter de geruststellende tijding dat het water zakkende was en ’t gevaar voor ’t oogenblik geweken. integendeel, bet waren goedhartige menschen, die mij blijde verwachting trachtten te doen opvatten aan gaande de zekerheid myuer genezing. Voor hunne bezoeken was ik echter niet zoo dankbaar, als ik had behooreu tc zijn. Ik bad niet gaarne, dat iemand mij zag in mynen hulpeloozen toestand. Dag aan dag werd mijn zielstoestand erger. Mijn beste troost was nog eene oude, vertrouwde dienstmaagd mijner moeder; zij heete Priscilla Drew. Zij had mij gekend van mijn vroegste kindsheid af. Toen ik naar Engeland terugkeerde, was mij de ge dachte onuitstaanbaar, dat ik voortaan geheel aan de zorg van wildvreemden zou overgelewerd zijn, daarom schreef ik haar een brief, en verzocht baar bij mij te komen wonen. Voor haar ten minste behoefde ik mij niet te schamen, als ik my uitte in mijne smart. Zij kwam, stortte tranen van medelijden over mij, en begon toen, als een verstandige vrouw, haar best te doen, om mijn lot zoo dragelijk mogelijk te maken. Zij huurde voor mij een geschikte woning, richtte zich in voor hare moeilijke taak, en waakte dag en nacht over my. Terwyl ik slapeloos van zielsangst daar ne- derlag, sliep zy voor de deur in de zitkamer op een kermisbed, ten einde terstond bij de hand te zyn, als ik haar noodig bad. Het was een donkere, zoele nacht in Augustus. De lucht, die door het open raam naar binnen l(wam, had nauwelijks eenige uitwerking op de temperatuur in de kamer. Alles scheen stil, zoel en donker. Het eonige geluid, dat ik hoorde, wns de regelmatige ademhaling van de slaapster aan de andere zijde van de deur, die zy, om des te beter te kunnen hooren, op een kiertje had gezet. Ik was vroeg te bed gegaan. Waarom zou ik blyven opzitten? Slaap, en slaap alleen, was ver- By eeu gisteren gebonden vechtparty op het gehucht Haar te Weert, werd zekeren Th. Hoeken een groot aantal wonden met een mes toegebracht, waarvan de geneesheer er niet minder dan (vier en twintig moest toenaaien. Ofschoon de toestand van den gewonde, die naar men zegt, in de vechtparty aanvaller was, zeer bedenkelyk is, schynt er toch hoop te bestaan om hem in het leven te behonden. Een ander bed wam by die gelegenheid een diepe snede over den rug en eene aan de hand. is niet bewezen, daar het gemeentebestuur zeer actief was. De heer Heemskerk had van deze Regeering niet een ontwerp gewacht, dat by sommigen twyfel zou doen ontstaan aan de grondwet tigheid Ook by is van m*ening, dat de fout niet liutt by het gemeentebestuur maar veeleer by Gedeputeerden. De minister van binnenl. zaken, de heer Van Houten verdedi .de in eene rede, die hy iu de avondzitting voortzette, de webontwer pen op de bekende gronden. Zy zyn noodig om partieele anarchie te voorkomen. De quaestie over de armbedeeliog en de overige cyfers ecarteert hy als uiet ter zake dienende. De heeren Kuyper, Borgesius, Heemskerk en Pyttersen repliceerden nog, terwyl de beer Lohman met nadruk de wetten verdedigt en Dr. Kuyper hestrjjdt; elk lid moet bedenken, 'dat er in de eer-te plaats een gouvernement moet zyu. Heden voortzetting en repliek van den mi nister. (8 Het was verkeerd van mij. Ik had beter gedaan mij terstond aan andere bekwame handen toe te vertrouwen. Voor er eene maand om was, was ik hopeloos, en na zes weken was ik bijna krankzinnig. Blind, blind, Mind I Voor altyd blind I Ik werd zoo neerslachtig, dat ik er over begon te denken, om generlei operatie te willen ondergaan. Waarom zou ik mij tegen’t nood lot verzetten? Voor ’t overige van myn leven was ik gedoemd tot duisternis! De kundigste ervaring, de bekwaamste hand, de nieuwste vindingen zouden niet in staat zijn my het licht der oogen terug te geven Vbor my was het gedaan met de wereld. Nu gij weet, lezer, hoe ik weken achtereen door- hracht in duisternis, in volslagen moedeloosheid, zal ’iu niet verwonderen, dat ik iu een slapeloozen nacht bqaa wenschte, dat ik, als Job, de keuze kreeg om God t« vloeken en te sterven. Zoo gij u nog verwon dert, lees dan het bovenstaande voor aan eenigen blinde. Hij aal u zeggen, wat zyne gevoelens waren, toen hem de ramp het eerst overkwam. Hy zal de diepte mijner smart kunnen peilen 1 Geheel alleen was ik niet met myn leed. Als Job had ik troosten: maar niet als Eliphaz, cam «nii; die der andere «prekers, waren weinig bemoe digend voor hen die voor zich zelven slechts heil van eene algemeene staking verwachten. Uit Amsterdam meldt men De stakende roosjesslypers en verstellers hebben gisterenmiddag opnieuw in «Plancius» vergaderd om te beraadslagen over hunnen toestand. t)e ^Woénadug door Ben gestelde looneiseben zyn slechts door zes patroons in gewilligd en hun comité, zelf de zaak als half verloren beschouwende, liet thans de beslissing aan de werklieden zelveu, allo verantwoorde- lykheid van zich afschuivende, doch niettemin tot volharding by de staking aansporende. Laat in den middag was men nog niet tot een positief resultaat gekomen. Het bleek dat de briljantslijpers tot op dit oogenblik althans, de roosjesslypers in den steek laten en dat het welslagen der beweging dus uitsluitend afhangt van de vraag, of de werkliedeu zelven elkander al dan niet zullen misleiden, door weder be neden het gestelde loon te gaan werken. Het denkbeeld werd geopperd, de werkgevers tot hel aangaan van een contract voor den tijd van een jaar te bewegen. Dit bleek echter onuitvoerbaar, daar zulk pen contract alleen waarde zou hebbeu, indien het met den alge- meeuen diamantbewerkersbond of met de roos- jesslypers-vereenigiug als zoodanig werd afge sloten. En nu was er dit bezwaar, dat die bond en die vereniging nog geene rechtsper soonlijkheid bezitten. Zoowel de woorden van den voorzitter, als Staten-Generaal. 2e. Kamer. Zitting van Donderdag 24 Januari 1895. Het algemeen debat wordt voortgezet over de ontwerpen betreffende Op'.terland en Wes|<t stellingwerf. De heer H'uwiug betoogt, dat de gemeente besturen onmogelyk den belastingdruk kunnen verhoo^ea, daar de draagkracht reeds is over schreden, en dat de uitgaven voor armenzorg uiet te weelderig zyn. Hy treedt i.i uitvoe rige beschouwingen over de armenzorg in deze 'treken teu betooge, dat de bedeeling karig en de nood hoog is. De besturen hebben dus niet de belangen der gemeenten verwa irloosd. De heer Beelaerts toetst de handelingen der besturen aan het bestaand recht en komt lot de slotsom, dat zy, na terecht gestreefd te hebbeu hun meening ingang te doen vinden, moeten berusten in de beslissing in hoogste ressort, de kroon. Door dit na te laten hebben zg^gro e verwaarloozing gepleegd, de wet mis- kard en is de regeering verplicht te voorzien. Dsarom is hy voor de ontwerpen. De heer Rutgers acht de ontwerpen volko men grondwettig en stelt zich op hetzelfde standpunt als de heer Beelaerts dat. eenmaal is begrooting afgekenrd. de besturen verplicht waren een tweede begrooting op te maken. Z? i. is overigens èn Waaliug.èu de hooge uitgaaf voor armenzorg niet ten volle vertrouwbaar, daar gebleken is, dat ze iu Fries land wel eens word gtfi'igeerd. Eindelyk kenschetste de heer Rutgers de houding dezer gemeentebesturen als revolutio nair; en zy, die op grond van bet beginsel der gemeentelijke autonomie hun bed.yf ver dedigen, reagee en tegen de gemeentewet en trekken party voor de revolutie. De heer Bastert verdedigt ook de voor stellen, als volkomen gerechtvaardigd en niet aantasteude de gemeentelijke autonomie. In het belang der handhaving van het gezag acht hy aanneming der ontwerpen noodzakelyk. De heer Royaards van den Ham verklaart zich op dezelfde gronden voor de voordracht. Hy bestrijdt de argumenten van Dr. Kuyper, die uit woordenboeken zijn gepot. De niet vaststelling der begrooting n4 de beslissing van Gedeputeerden valt onder de termen grove verwaarloozing.* De heer Farncombe Sanders betwist de juist heid Van den weg, door de Regeering inge slagen, daar bij hel aangehealde groudwets artikel niet toepasselijk acht. Verwaarloozing De minieier Tan koloniën brengt ter kennis van belanghebbenden dat in 1895 voor twee jongelingen gelegen heid bestaat om te worden aangenomen, ten einde onder het genot van een subsidie van f 5100 te worden opgeleid tot militair apo theker by het Nederlandsch-Indiscbe leger dat de aanvrage om toelating by gezegeld request vóór den tienden Juli e. k. by het departe ent van koloniën moet zyn ont vangen cn dat het vergelykend examen zoo spoedig tal plaats hebben op Dinsdag den dertigsten Juli e. k. eu volgende dagen, des voormiddags ten negen ure, in het pharmaceu- tisch laboratorium der ryks-universiteit te Utrecht aan de Rynkade. Uit een onderzoek door de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen by verschei dene der voornaamste spoorwegen in het bui tenland ingestdd, is gebleken, dat aldaar losse zich op de stations-emplacementen bewegende locomotieven niet door een daarvoor aangewe zen verantwoordelijk persoon worden begeleid en dat bij reizigerstreinen de locomotief door den stoker wordt aan - en losgekoppeld. Aangezien dit wordt toege|«st op stations van het meest uiteenloopende karakter, wat betreft verkeer, beveiliging en wyze van ex ploitatie, moet worden aan gen men, dat ook bjj de Staatsspoorwegen, in bet algemeen ge nomen, het bovengenoemde zonder bezwaar kan worden toégepast. In verband hiermede i« door de Exploitatie- Maatschappij bepaald, dat in beginsel de bege leiding van losse, zich op statiousemplacemen- ten bewegende locomotieven door een speciaal persoon zal worden afgeschaft en dat het aau- en afkoppelen van de locomotief, der remge- leiding tusschen locomotief en trein enz. zal geschieden Joor den leerling-machinist, nadat de machine tegen den trein staat en nadat hy daartoe last zal hebben ontvangen van een beambte van den stationsdienst Aan den machinist wordt de verantwoorde lijkheid opgedragen, die voor dezen bernstte bij den persoon, met de begeleiding belast. De Uitgave dezer Courant geschiedt d a g e 1 ij k met uitzondering van Zon- en Feestdagen. De prijs j er drie maanden is 1.25, franco per post 1.70. Afzonderlijke Nommers VIJF CENTEN. GOUDA, 25 Januari 1895. Van den heer mr. C. J. A. Heydenryck, Kd van den Raad van State, is de toezegging ontvangen, dat Z.H.E.G. in de aanstaande lente voor de leden onzer »R. K. Leesvereeniging< als spreker zal optreden. Ongetwijfeld zullen velen met voldoening van dit bericht kennis nemen.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1895 | | pagina 1