ida. M-, §2, Dinsdag 25 Juni 1895. 34ste Jaargang. BINNENLAND. DE ZANGERS. 7-79. Nieuws- en Advertentieblad voor Gouda en Omstreken. DE. ge. No. 6093. o FEUILLETON. EBVERU dl 4 0 ft nen, UWER, trdam. in Koning in Bok teUter ipw Boze IAmbpm, In TMMgei. Maahen van e. vooralen ».p’- iel.” i 7» ruime van Inzending van Advertentiën tot 1 uur de» midd. j plaats groote bezwaren zgn verbonden, dan S tterdam. en OM- t Bg kon. bealuit ia benoemd tot ontvanger (Uit het Zweedech.) vrijheid >rikaten esschen landslievende eenigd op de Heer Iz. m verven van 1, alsook alle voor weinij met i n, idinwin: mi i! i\r ar, van eenige De Uitgave dezer Courant geschiedt d a g e 1 k met uitzondering van Zon- en Feestdagen. De prijs per drie maanden is 1.25, franco per post 1.70. Afzonderlijke Nommere VIJF CENTEN. FANKUM, T, Oosthaven der dir. belast, en acc. te Nieuwerkerk c. a., P. J. der Weduwen, ontvanger derzelfde mid delen te Noordwelle c. a. Het bekende dagboek van den Shah van ADVERTENTIEN worden geplaatst 15 regels a 50 Centen; iedere regel meer 10 Centen. Groote letters worden berekend naar plaatsruimte. Het bal wat geëindigd, de lichten in het hoofd gebouw op Rostad waren uitalleen in Selma's kamer brandden ze nog, en daar vinden wij de drie nichten. Emma wat op een schommelstoel gaan zitten, die zij met een* zekere drift in beweging bracht, hetgeen bewees, dat het bal niet al hare krachten had uit geput. Selma lag, zoo lang alt zij wat en oog ge heel in haar bal-cottuum op haar bed; Elin zat in een hoek van de tofa. «Ja, nu is de prat vooiby, zuchtte Elin. «Om vyi uur vertrekken zij. Waarom vertrekken die stoombooten op zulke vreemde uren I Wanneer het nog om acht uur 's morgens wat, dan «Had men hen naar de boot kunnen brengen,’* viel Emma in. Ja, gij hebt gelijk, het zijn aftchu- welijke wezens, die kapteins op de stoombooten. Bab I wat zal bet hier schrikkelijk vervelend worden en hoe •akelig” zullen de jonge heeren onzer goede stad ons iu hot vervolg voorkomen; ik ten minste kan hen niet meer uitstaan. Hoe gaarne zou ik eens een reisje naar Upsala doen, om de fraaie domkerk Carolina, Odinslund en andere merkwaardigheden te zien." (JFordt vvtfd.) verzoekt het hoofdbestuur den Minister het daarheen te willen leiden, dat de Rgks-Tuin- bouwschool< te Wageningen worde een geheele zelfstandige inrichting, zonder eenige afhan kelijkheid van den hoofddirecteur der Hoogere Land- en Boschbouwschooi, ook geen admini stratieve, opdat de sRgks-Tüinbouwschooh liefst onder een eigen curatorium, waarin ook plaats aan een of meer vaklieden kan worden verleend met haar geheel eigenaardige eiscben en belangen zich kan stellen als een inrichting bouwechool* atoomen van Naar wg vernemen, zal de tot legercomman dant en chef van het departement van oorlog in Ned. Indië benoemde luitenant-generaal Vetter zich in Augustus aanst. naar Batavia terugbegeven tot aanvaarding van zgn ambt. Voor dien tijd moet ’t in het plan van den generaal liggen om bezoeken te brengen aan het Koloniaal Werfdepot te Harderwgk, aan de Koloniale Reserve te Zutfen en te Nijmegen en aan het Koninklgk Koloniaal Militair In- valiedenhuis te Bronbeek. (D.) 7) Toen de oude mevrouw Sturm op den bepaalden tyd, met eene splinternieuwe muts op en een dito zijden kleedje aan in het salon trad, vond zy daar de drie meisjes in vroolijk gesprek met drie leden van het dubbelkwartet. De wellevendheid, welke de laatsten in hun groeten en spreken aan den dag legden, stemde de oude dame geheel in hun voordeel, zoodat zij bij zich zelve dacht, dat het leelijk van haar geweest zou zjjn, wanneer au niet nu het bal voor Selma gegeven had. De gast, die het laatst aankwam, was Selma’s aanstaande bruidegom. Zij groette hem zoo kortaf n»d> .oor allo danwo gerrugd eo h«d nog slechts eene enkele francaise, om aan haar //teer beminde* te schenken. Toen hij haar daaromtrent verwjjtingen deed, ging Selma van hem weg, verklarende, dat zij niet kon weten, dat hij zoude komen, naardien hij eenmaal gezegd had, dat hy niet voornemens was, hei bal by te wonen, enz. De promenade-polonaise was geëindigd en er werd eene wals gespeeld. Het eerste paar, dat voordanste, was Selma en Baadstedt. eeu heet het: *Gen-hral Vêthar was or kapot zeide: »en maken. Perzië parodieerende, geeft de Kroniek de volgende mededeeling Donderdag 6e. »Gen-hral Vêt-har bezocht do tentoonstelling, en wg werden daar aan hem voorgesteld. Hg is een braaf man, ook heeft hg een snor. Hy voelde zich zeer lekker. Wg vroegen hem hoe hg over Lombok dacht, doch hij zeide dat hg er niet over dacht. Hg beviel ons zeer wel. Wg wandelden met hem over bet terrein.* Van eeu gedeelte van den wereldbaznar Zaterdagavond is door de politie alhier aan gehouden en onderstand verleend aan den 19-jarigen B., komende nit Amsterdam, die levensmoede zijnde, zich van kant wilde maken. Bg onderzoek is gebleken, dat bovengemelde persoon zich voor ongeveer 14 dagen aan ver duistering ten nadeele van zgn patroon te Amsterdam had schuldig gemaakt, nadat proces verbaal is opgemaakt is hg door de rgkspolitie naar Amsterdam overgebracht en ter beschik king van de justitie gesteld. De internationale jury der wereldtentoonstel ling te Amsteidem zal op den 8n Juli worden geïnstalleerd. Zg zal bestaan mt een zeer groot aantal personen, met een evenredige ver tegenwoordiging van de verschillende natiën, overeenkomstig het aantal hunner inzendingen. Geheel nieuw is daarby het plan om ook damesleden te benoemen. In de groote congreszaal zal Zaterdag 28 en Zondag 29 Juli een groot internationaal bil- jartconcours worden gehouden, waarvoor dcor het uitvoerend comité reeds zgn uitgeloofd een gouden, een zilveren en een bronzen medaille, benevens een queue d’honneur door den heer Henry Wilden. De wedstrgd zal gespeeld worden op een Wilden’s biljart, partie du cade van 25 cM. De regelingscommissie bestaat uit de bh. C. A. A. Dudok de Wit, eere-voorzitter, J. Leembruggen, voorzitter, Henry Wilden en E Wolff (Pargs). Het hoofdbestuur van Tuinbouw heeft zich per adres tot den Min. van Binnenlandsche Zaken gewend, met het verzoek, om zoo oio- gelijk de Tuinbouwschool,* waarvan in het ontwerp van wet, regelende het Tuinbouw- onderwjjs, sprake is, niet te Wageningen te plaatsen, daar die plaats geen centrum van den tuinbouw is. Mocht echter aan de keuze van een andere een Minster (Minister) om zgn uitstalling te be er niet bang van, want »Nu hadden wg alles gezien en wg gingen naar bed. Gen-hral Vêth-har ging in een rgtuig, dat de burgerij betaalde, omdat hy veel geld had meegebracht. Wg gingen te voet en waren zeer moede. >Wjj hopen nog eens zoo iets te zien*. Vrgdag 7e. Wg voelen ons niet wel. Men kan niet zoo veel op eens verteren....* In de Standaard* deelt dr. Kuyper mede, dat hg vooralsnog het zwijgen wenscht te doen tot het relaas, in de «Nederlander* opgeno men van de wgze, waarop hij zgn taak als voorzitter van het Centraal Comité zou heb ben opgevat en vervuld, met name tegenovei de Kamerleden, die door de anti-revolution- naire party gecandideerd, en vooral door haar invloed gekozen waren, wgl de in dat relaas besproken zaken tot de inwendige huishouding van de anti-revolutionnaire party bebooren. Ten slotte zegt dr. Kuyper: »Voor het overige spreekt het vanzelf, dat ik, ook al ware ik niet aan de beurt van aftreding, na zoo openbare en grievende aan klacht, én mjjn lidmaatschap van het Centraal Comité, én mijn Voorzittershamer, op de eerst volgende Deputaten vergadering ter beschikking van df Deputaten zou stellen.* De Utrechtsohe Studenten- roeivereeniging Triton*, wenschende deel te nemen aan den op 29 Juni a. s. bij Kiel te bonden roeiwed- stryd, trachtte zich het vervoer per spoorweg te verzekeren van de daarvoor te gebruiken boot. Aangezien door de spoorwegmaatschappij het tgdige vervoer, wegens het drukke verkeer nabij Hamburg, niet kon worden verzekerd, deed de vereeniging de verriemsgiek (outrigged) Vrgdag per stoomboot Estafette* naar Rot terdam vervoéren, om daar te worden overge laden op de stoomboot Amstel* (firma Wam- bersie) naar Hamburg. In de verwachting dat die boot bjjtyds in Kiel zal aankomen, zooals werd toegezegd, zal de bemanning, bestaande uit de studenten C. Hartog, C. Lulofs, L. E. Brandt, J. G. Moltzer (slag) en D. F. van Duyl (stunrman) Dinsdag a. s. van Utrecht vertrekken. en belangen zich kan stellen als van onderwjjs naast de» Ryks-Land- en haar evenknie zg en aldus krachtig kan meewerken tot den bloei en de verdere ontwikkeling van den tuinbouw in ons vaderland. Zij zou dezen voorslag ongetwijfeld niet gedaan bobben, wanneer zij niet juist gezien had, boe Anton haar met een somberen blik aanzag. Op dit gezicht verhief zich eene beschuldigende stem in Selma’s binnenste en verweet haar de groote vreugde, die zij gesmaakt had. Om haar geweten eenigszin» tot zwijgen te brengen, besloot zij, Gunnar voor te stellen, de derde wals aan Anton af te staan. Zij meende, dat zij door dezen stap zulk eene groote zelfopoffering aan den dag legde, dat zij wel eene heiligen-glörie verdiend had. Verlang niet, dat ik hem één enkelen van de dansen afsta, die gij mij beloofd hebt,” antwoordde Gunnar lachende. //Neen, dat zou hoogst onbillijk fijn. Hij bezit toch al zooveel voorrechten, die ik hem benijd, dat het mij niet in de gedachte' kan komen een enkel van die, welke het lot mij ge schonken heeft, op te offeren. Hij zal u bezitten het geheele leven, terwijl mij slechts eenige ige oogenblikken geschonken zijn, om vervolgens de herinnering van mijn vluchtig geluk verre van hier te gaan." •O, gij zult spoedig deze reis en degenen, die gij ontmoet hebt, vergeten, wanneer gij te Upsala terug zyt," 'meende Sol ma, die in haar hart recht dankbaar jegens Gunnar was, omdat hij zich niet voor haar verloofde opofferd- •Al wilde ik dezen tijd vergeten, dan zou ik het toch niet kunnen,” verzekerde Gunnar en zag Selma aan met een blik, die ten volle zyne woorden scheen te bevestigen «en al mocht ik de vreugde vergeten die ik genoten heb, dan zou ik toch ónmogelijk kun nen vergeten Gunnar hield in. ^Rfatf" vroeg Selma en zag tot hem op. Deze wals,” fluisterde Gunnar. Selma voelde eene vreeselyke hartklopping zy kon geen woord over hare lippen brengen. Tot haar geluk kwam nare tante tot haar en vroeg hoe haar lieveling het maaktezij was zoo rood, dat de oude dame vreesde, dat hare nioht eene neusbloe ding zou krygen. Men schrijft nit Waterloo aan bet »N. v. d. D. van 18 dezer Wij waren heden getuige van een aandoen lijke herinneringsplechtigheid. Eenige vader- landgenooten hadden zich ver- p den morgen van 18 dezer in de kerk van Waterloo, om aldaar een lauwerkrans met oranjestrik, waarop de data vermeld ston den, neer te leggen op de graven van onze dappere gesneuvelden. Vëthar was er kapot van, en hy dit beeft geen kogel mg kunnen Verder was op de tentoonstelling nog iets ouds te zien, dat ons voor wilde komen als een poppenkast, echter geen sohoone. Het is een gewoonte in Europa elkander in nieuws bladen mal uit te teékenen. Nu had men alle schoone buizen uit Holland hier mal afgebeeld. Een arch tkt zeide ons dat hg dit gedaan had, doch wg geloofden het niet, daar wy zeker wisten, dat een ander bet gedaan had. Ook liepen er twee Nrldsch-Lwée (Nederlandsch« leeuwen) rond, die heeft uitgezonden schermen. Wy waren zij keken zeer onnoozel. De 27-jarige machinist van de Staatsspoor J. Ryswijk te Rotterdam had Vrgdag een vrgen dag. Tegen 111 uur kwam hy ouder den invloed van sterken drank aan zgn wo ning in de Roosestraat. Al spoedig kreeg hij quaestie met eenige familieleden, die zich te zynen huize bevonden, waarvan bet eind was, dat hy zeer opgewonden het huis uitliep en zich over de leuning van de spoorbrug stortte. Zgn vrouw, die hem was nagegaan, was ge tuige van het ongeluk. Dadelyk werden alle pogingen tot redding aangewend, doch eerst na een uur slaagde men er in zgn lyk op te halsn. Het bleek, dat hg op een gzeren onderlaag neergekomen was, waarbg zgn schede! verbrgzeld werd. De ongelukkige laat een vrouw en 3 kinderen achter. GOUDA, 24 Juni 1895. Een paar weken geleden, vierde een der Di recteuren der Stearine-Kaarsentabriek *Gouda», de heer Dr. H. IJssel de Schepper, zgn 25-jarig huwelijksfeest en werd hem door bet personeel een prachtig stuk van zilver, voorstellende enkele gedeelten der fabriek, als souvenir aan geboden, de beschrijving van dit cadeau hopen wy in een der volgende nummers te doen. Ónmogelijk bjjna om het getal geëmploieer- den te buis of op de fabriek te onthalen, had de heer IJssel de Schepper het circus van den heer 0. Robinson voor twee avonden afge hoord. Zaterdag was de eene helft van bet vrouwelyk en mannelijk personeel uitgenoodigd, heden avond zal de andere helft de voorstelling bjjwonen. De tent was met vlaggen en groen getooid. Tegenover den ingang was het wapen van den jubilaris, benevens het wapen van Gouda en Deventer aangebracht. Bg het bin nentreden werd aan de mannen een zakje met sigaren en aan de meisjes een zakje met bruid suikers overhandigd, benevens een programma en welkomstlied. Toen de jubilaris met zjjne echtgenoote binnentrad en gezeten waren, werd het wel komstlied staande door alle aanwezigen gezon gen, waarna de verschillende nummers van het programma werden afgewerkt, allen onder levendig applaus van de aanwezigen. Men amuseerde zich uitstekend en op ieders gesicht was genot te lezen. In de pauze werden de meisjes limonade en broodjes aangeboden en de mannen ontvingen bier en eveneens een broodje. j In een der pauze’s werd nog een lied aan geheven, ierwgl na afloop van de Pantomime wederom een danklied werd aangeheven. Bij het verlaten van den circus door den jubilaris en mevrouw werden door de aanwezigen tal rijke hoera’s en lang zullen zg leven aangeheven. Nooit in haar leven had Selma zich zoo gelukkig gevoeld. Zij meende, dat niemand ter wereld zoo danste als Sandstedt en Selma wenschte uit den grond haars harten, dat zij zoo mocht blijven dansen totja, tot aan haar laatsten snik. Vergeten was Anton, verloving, huwelyk, ja, de geheele wereld was door het jonge meisje vergelen. Voor baar bestond slechts dit oogenblik en deze wals. Wy vreezen, dat ook Gunnar niet minder zwijmel dronken was dan Selmawant ook zijn schoon en vrymoedig gelaat had eene warmere en levendigere uitdrukking dan anders. Eene wals, hoe wegslepend en bedwelmend ook, heeft een einde. De hemel, waarin de dansenden verplaatst waren, houdt op te bestaan, wanneer de muziek zwijgt en men bevindt zich eensklaps tot de werkelijkheid teruggebracht. Zoo ook met Selma. De muziek zwoeg; de wals en de begoocheling waren geëindigd en Gunnar geleidde haar uit de danszaal. •Wat is die wals kort geweest I” sprak hy. •Ja, dat scheen wel,” meende Selma en slaakte een Moht. •Zoo is het met alle aardsche vreugde, ze verdwijnt spoedig,” hernam Gunnar, ren daarom moeten wy het geluk van bet oogenblik genieten, zooveel wy kunnen; wam. in het volgende oogenblik is bet voor ons weg. Juffrouw Sturm, gij hebt mij da derde wals beloofd," voegdo by er by. •Ja, wanneer gij di# niet wilt afstaan.... aan...." Selma kon het woord niet^ svor hare lippen krygen. Aan wienP” vroeg Gunnar Au zag haar aan. •Aan myn verloofde,” flnisterW zii en meende, dat haar het woord op de léppen brandje.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1895 | | pagina 1