1EID. r. DE MARSKRAMER. I ilH BINNENLAND. 95. MEN ZH. EM. Lïging wegen. I No> No. 6743. o, en. FEUILLETON. 2® enève MMMi1 Weesperpoorl) r Donderdag 33 Augustus 1895. 34ste Jaargang. i u i W" GOUDA Inzending van Advertentiën tot 1 uur des midd. dering IW, 1 Sspt. ler reap. national itlon ae z. enz. NW (Hbl.) I (Wordt reroolad). De Uitgave dezer Courant geschiedt d a g e 1 ij k met uitzondering van Zon- en Feestdagen. De prijs per drie maanden is 1.25, franco per post 1.70. Afzonderlijke Nommers VIJF CENTEN. brieitle iker van «Neen, Sir,” antwoordde Izak met klem, «do man, a___ r_lj-—ver; zynoschou- beladen, dat de gevonnisd heeft, toen wij hem Tkocbt den len dump- {Naar het Duitech.) De 2e-luit. M. T. II. de Brouwer, van het 4e reg. inf., wordt 1 September overgeplaatst van Delft naar Gouda. maken met de behandeling van en kwalenzeker is het, een hevige hagelbui, welke zich dezer boven Essen ontlastte, werd door een hagelsteen opgeraapt ter Tot groote ver- -’“h in den ha- De werkstaking der sigarenmakers duurt ie Amsterdam nog steeds voort. In eene verga- van fabrikanten, Maandag gehouden is besloten aan de eischen van den sigarenmakers- bond niet te voldoen. coroner verliezen, stedt, blijf tot i’_ zooale wij het den coroner uit jij zult als eerste ffHy Volgd, „m —o— -r - bij den vertlagenle hoen en weer te loopen. Al die buitengewone gebeurtenissen waren elkander in de laatste twaalf ur^n met zulk eene duizelingwekkende snelheid opgevolgd, dat het hoofd hem begon te malen. Het verbaal van den marskramer gonsde nog door zijn brein, en wanneer hij een blik op het gelaat en de strakke oogen van den doode wierp, scheen hem dezeii moord het noodwendig slotkapit- tel van de levensgeschiedenis van w schurk toe, en hij beschouwde het lyk met weinig meer aandoening di zou opgewekt hejbei Men vertelt van hem, dat hij vele jaren als en het snuffelen De 2e-luit. H. Dykstra, alhier, wordt met 1 Sept. a.8. gedetacheerd bij de koloniale reserve te Nymegen. Men meldt uit Oosterhont van 18 Aug. De familie H., uit Rotterdam, wilde zich per stoomtram van hier naar Breda begeven. Een der kinderen, een jongetje van ongeveer 12jarigen leeftyd, stond met zyn sportwagen op het balkon. Daar de sportkar niet vast gebonden was, gleed zy er af, en de knaap, die niet gaarne zijn eigendom miste, wilde de kar grypen, met het noodlottig gevolg, dat hy van den wsgen viel en met de beenen en een hand onder den tram terechtkwam. Hy werd vreeselyk gekwetst en zal, als hij er het leven afbrengt, de genoemde lichaamsdeelen moeten missen. Van een schoolfeest by gelegenheid der ver jaardag van H. M. onze Koningin, te Wad- dingsveen, zal dit jaar geen sprake zyp, de herdenking zal zich ditmaal by .een prysuit- dealing bepalen. De beurzen der liefdadigheid, waaruit het feest vorige jaren kwam, schijnen om een of andere oorzaak thans gesloten te blyven. Bedankt voor het beroep by de Ned. Herv. Kerk te Krimpen a/d Lek door da. J. Bolke stein te Putten o/d Veluwe. Beroepen by de Ned. Herv. Kerk te Enk- buizen dr. H. A. van der Meulen te Haastrecht. Heeft Staphorst zyn «boertje*, Vucht heeft of liever had zyn «dokter*. Gedurende eenigen tijd echter woont de «Vuchtsche dok ter* te ’s-Hertpgenbosch, alwaar hij een plaatsje heeft veroverd in de «Twaalf Apostelen*, eene der vele aldaar bestaande inrichtingen voor bedaagden. Wie die «Vnchtsche dokter* is? Men vertelt van hem, dat hij vele jaren als koetsier by een werkelyken dokter diende en door den omgang met dezen in diens boeken zich allengs «zeer vertrouwd* heeft weten te verschillende ziekten dat hij een drukke praktijk heeft en het on begrensde vertrouwen van den minderen man. Tegen betaling, in welken vorm ook, kan men zijn consult niét bekomenhy behandelt ieder een kosteloos. (Hbl.) 47) «Ik had niet gedacht, dat u zooveel achter den rug had,” antwoordde Helmstedt na een poos, «maar m’n goeie man, je moet je die misrekening niet al te erg aantrekken, wij leven, als ’t God blieft, lan ger dan vandaag en nog nooit is een spitsboef de galg ontloopen. Wie weet, hoe je nog eens gewro ken wordt r’ De grijsaard schudde zwijgend het hoofd en ver viel in diep gepeins. Een kwartier lang was het doodstil in de grocery, tot eindelijk de negerjongen met zijne lading hout aankwam en de paarden op bevel zijns meesters on- middellijk voor de vierwielsfamiliewagen spande, en spoedig reden onze slavenjagers naar Oaklea. Elliot sliep onderweg, Izak dacht aan zijne arme Esther, Helmstedt aan Ellen en Dick zat met Cesar op de bok te babbelen. Toen zij de grens van Oaklea bereikt hadden, was Elliot uitgeslapen. Hij stak bet hoofd uit het portier en gaf bevel hier stil te houden. «Nu stappen wij uit,” zei hij, «en klimmen het achterhek over, om het terrein nog eens goed op te nemen.” Allen stapten uit en de wagen reed naar Ri ver houw terug. Scherp om zich heenziende, liepen zij nu weer door het kreupelhout, tot zij het pad bereikten, dat zy dien nacht hadden ingeslagen. Kort daarop kre gen zy het eerste staketsel der plantage in het gezicht. «Daar staat het paard nog met hangenden kop,” riep Dick, die de anderen vooruit was, «wat zal het arme beest ’n dorst hebben I” «Neem het mee, Dick,” gebood Elliot en ging door. By de heining gekomen, keek hij scherp in 't rond, maar hij bespeurde niets verdachts, zoodat hij aanstalten maakte, om er over te klimmen. Maar nauwelijks had hij het hoofd er boven uitgestoken, of hy bleef roerloos aan de bovenste lat hangen. «God almachtig! Daar ligt i.” Meer kon hij niet uitbrengen, maar de toon van die woorden was zoo vreeselijk, dat allen in een paar sprongen over de heining waren. En ja, daar lag -hij in het platgetrapte gras, de man van Alabama, bleek, afschuwelyk bebloed en styf. «Baker, ja het is Baker, dien wij tot Dittos vruch teloos vervolgd hebben,riep Elliot, tot zich zelf komend, «vermoord op rny’n goed, dat is ’n leelyke geschiedenis, vrienden I” Met schitterende oogen beschouwde Izak het lyk van zyn grootsten vijand, en vatte hem by de pols. «Koud en stijf!” zei hij en liet do arm weer val len, «die heeft z’n loon, en ik voor niemendal ge mopperd I” «Maar, mijn God,” hernam Elliot, «hoe komt de man hierP Zouden wij ons dan zoo vergist hebben. Ik meen toch, dat er een blanke by die zwarten was, toen zij aan land sprongen. Zou hij dan tooh on- met «groote hilariteit* door de afdeeling Noord-Holland der «Broederschap van candi- daat-notarissen werd ontvangen en zeker niet op de algemeen® vergadering te Assen in be handeling zou komen, verzoekt een candidaat- notaris ona, op bovenstaand feit nog eens de aandacht te vestigen. In het verslag van de vergadering der Broederschap van candidaat-notarissen, den 19 dezer te Assen gehouden, heeft men kun nen lezen, dat het hoofdbestuur der Broeder schap in ernstige overweging zal nemen, een ontwerp-regeling op een fonds tot uitkoop van voor hun ambt niet meer geschikte no tarissen. Wyl indertyd omtrent het denkbeeld, om dergelijk fonds te stichten is vermeld, dat het GOD DA, 21 Augustus 1895. Daar het water in de stadsgrachten, tenge volge van het maken van den kaaimuur aan het Veerstal, niet verversebt kan worden, is door de directie van de Waterleiding-Maat- schappy bepaald, dat aan de standpijpen om niet water kan worden verkregen. Door het op hol slaan der paarden bespan nen voor een boerenwagen, te Waddingsveen, werden de twee oprydende personen van bet rytnig geslingerd. De voerman werd ernstig gekneusd, een jongen die mee reed, kwam met het been onder een der raderen, waardoor dit lichaamsdeel gebroken werd. Wij lezen het volgende in het «Zeenwsch Dagblad Billijk? De onderofficieren en soldaten van het In* dische leger, die lijden aan de gevolgen van op Lombok bekomen wonden of doorgestane ellende, en die zyn ingedeeld by de reconva- lescenten-compagnie te Zutfen, worden aldaar geldelijk veel achtergesteld bij hun collega’s van het Nederlandscbe leger, die nimmer eenig gevaar doorstonden in dienst voor Vaderland en Koningin. Een Indisch onderofficier ontvangt slechts 25 cent daags, niettegenstaande hij wacht, week, exercitiën, enz. moet medemaken. Zyn Hol- landsche collega heeft 80 cent daags. Met de officieren is het juist omgekeerd. De Indische officier van de reconvalescenten-compagnie krygt een belangryke toelage boven het Euro- peesebe traktement. Men vraagt ons, daarop te willen wyzen en te vragen of dat billyk is, of dat de koloniale dienstneming zal bevorderen en of dat wel in harmonie is met de hulde, welke gebracht is aan de dappere stryders. Zou onze Koningin dat weten? vraagt ten slotte de berichtgever. Naar wij vernemen zegt de »M. C.< heeft de justitie inzake het gebeurde teZaam- slag meer en meer de overtuiging gekregen dat er van een misdaad geen sprake is. .Er is dus iets gebeurd, waarvan wy geen melding zouden gemaakt hebben, ware niet onze correspondent, evenals de justitie en zoovele anderen, op een dwaalspoor gebracht. Nu de hobfdpersoon in dit treurig drama overleden is, zal over de byzonderheden en over de aanleiding tot het gebeurde wel altijd een sluier blyven hangen. De Haagsche correspondent van de Asser Ct. zegt zeker te weten, dat de Minister van Oor log de uiterste toeschietelijkheid betoond heeft aan het syndicaat voor een Nederlandscbe ge- werenfabriek. Eerst had ZExc. de voorwaarden gesteld^ de Tweede Kamer meegedeeld, dat de leverrags- tijd zes maanden later zou beginnen indien Nederlandscbe aanbiedingen inkwamen, ten einde de Nederlanders in staat te stellen zich behoorlijk in te richten. Maar bet bleek, dat zelfs met het aanzienlyk kapitaal, dat be schikbaar was gesteld, de nieuwe fabriek geen voldoenden omvang zou kunnen krijgen om het vereischte getal geweren binnen de ge stelde termynen te leveren. Toen dus feitelijk de zaak was afgesprongen, heeft de Minister nogmaals overwogen een termynsverlenging, doch toen ook deze niet door het syndicaat kon worden geaccepteerd, verviel de gebeele zaak, en het buitenland zal nu gaan stryken met de winsten. Aan de «Midd. Ct.< wordt in een brief uit de Hofstad geschreven, «dat de benoeming van Mr. Verkerk Pistorius tot secretaris-generaal aan het Departement van Buitenlandsche Zaken zoo geheimzinnig in haar werk is gegaan, dat zelfs de aftredende secretaris niet wist wie zyn opvolger zyn zon, en dit eerst vernam toen het besluit van benoeming geteekend was. De voordracht aan de Regentes was op zeer ongebruikelijke wyze, buiten den secreta ris-generaal om, opgemaakt, op specialen last van Minister Roëll door een hoofd-ambtonaar bij het departement. Ook de beide referenda rissen, die in aanmerking hadden kunnen komen voor de plaats van Mr. Zilcken, ver namen eerst na de benoeming, dat de heer Pistorius die zou innemtn. Een hunner, de heer Siccama, heeft reeds zyn eervol ontslag verzocht, de andere kan om financieelen rede nen geen afstand van zjjne betrekking doen, en zal dus moeten dragen dat hij gepasseerd werd. «De minister gaat wonderlyk met zjjne hoofd ambtenaren om, en men zegt, dat hy zelfs zyne collega’s nu en dan behandelt als stonden deze onder zyne bevelen, behalve den minis ter Van Houten, die zich dit niet laat wel gevallen en zelf zich op een hoog standpunt stelt. Zoo moet hy vermoedelyk gesteund door referendaris De Stoers hebben be werkt, dat de restauratie van het Binnenhof, waaraan sedert jaren werd gewerkt, nu onlangs plotseling is gestaakt, omdat zy niet geschiedde naar den zin van Victor de Stoers. De minis ter van waterstaat, wien alleen die restauratie aangaat, heeft aan het bevel van zyn ambt- »’k Ben blij, dat hei klaar dag is, Sir,” zei Dick met onvaste stem, «ik ril van dien doodon man en voor geen zak vol dollars zou ik zoo in die glazige oogen kijken, als u daar doet I” Helmstedt keerde zich verschrikt omdo zwarte zat op een boomstomp met den rug tegen de hei ning, dwars van het lijk af te kijken. «Waarom niet, Dick Een lijk kan toch geen kwaad meer doen,” zei Helmstedt, maar toen hij den doode andermaal aanzag, overviel hem zelven ook eene huivering, want do glazige oogen schenen hem met denzelfden somberen blik aan te staren, als toon hij tegen den levenden man den eersten ernstigen strijd gevoerd had. «Ja, ja, *t is maar ’n doode man,” herhaalde Dick, bly, dat hij spreken kon, «maar ik zou niet graag tegen hem zeggen doe mij eens watJa, ja, Sir, met vermoorde menschen gaat het anders dan mot andere dooien I” Helmstedt verviel weer in zyn wachtpas on liet zyn blik vrij in het rond dwalen. Do hemel boven hem was blauw als azuur en het landschap zag or na het doorgestane onweer vroolijk uit. En hij dacht weer aan Ellen met hare vroolijke oogen, doch tel kens als hij het lyk passeerde, werd zijn oog als door eene magnetische kracht naar den doode ge trokken en hardnekkig vervolgde hem de somber dreigende uitdrukking op dat bleeks gezicht. Ein- delijk draaide hy zich wrevelig om on koek over de heining. Goddank I daar kwamen eindelijk twee zwarten hem en Dick aflossen. 1) Gerechtelyk lijkschouwer. De Haagsche «aanranding* van een meisje door drie koetsiers begint in een ietwat ander daglicht te verschynen. Het bewuste Evertje van C. is nl. een oude bekende der justitie en reeds vroeger veroordeeld tot 3 maanden ge vangenisstraf wegens diefstal van een porte- monnaie met geld. Ook achynt zy een meisje te zyn van lichte zeden, zy was thans in dienst by den carousselhouder V., staande op de Markt te Gouda. Wat de mishandeling van het meisje betreft, deze blijkt niet van dien aard geweest te zyn, dat opneming in ’t Ziekenhuis noodig werd geacht. Bü dagen winkelier aldaar een grootte van een hoenderei. r__. bazing van den man bevond zich gelsteen een visebje van een halven vinger lang. Als curiositeit, en ook om eene ver klaring te vernemen van dat zonderlinge ver schijnsel, werd het vischje opgezonden aan den directeur van den Dierentuin te Munster, prof. H. Landois. Volgens mededeeling van dezen geleerde aan den inzender was het vischje een kleine «Cipri- nus Kollari* (een soort van karper), en moet het dier door een waterhoos uit den een of anderen vyver ter hoogte van de wolken op genomen en daar in 't hagelya ingevroren zyn. liOlINIIE Kil lll\T Nieuws- en Advertentieblad voor Gouda en Omstreken. ADVERTENTIEN worden geplaatst van 15 regels a 50 Centen; iedere regel meer 10 Centen. Groote letters worden berekend naar plaatsruimte. schuldig geweest zyn «Neen, Sir,” antwoordde Izak met klem, «de man, die daar ligt, is (de waarachtige rooverzyno schou- deis waren zoo zwaar met zonden belader;, J." Heere God zelf nem gevonnisd heeft, toen wij hem nog dachten te vangen. De blanke, die u op de boot gezien helt, was maar zijn handlanger. - Die twee hadden afjgesproken, dat zy te zamen met de negers zouden vluchten, dat hebben my'ne eigen ooren gehoord, maar Gods hand heeft den boosdoe ner neergeveld, r,'‘v :1 zijn gewroken I” 1) niet tevreden. Wij mogen geen oogenblik om hel geval op tc helderen. Mr. Hc!x~ t, blijf u met Dick de wacht houden by het iyk, ik assistentis gehaald heb. Alles moet blyven, stad overkomen. Volg mij, Izak, getuige optreden.” «Hy vertrok,! door Cesar en den marskramer ge- en Helm|stedt begon op schildwachtsmanier bij den veralagenle heen en weer te loopen. Al d.c [.....Inniooan ivnrnn nllrand laatste twaalf urjn met zulk eene duizelingwekkende Het verhaal van den marskramer gonsde nog door zijn brein, en wanneer hij een blik op het F .r --3 wierp, tkapit- dien godvergeten dan een moord op doek bij hem IgesproKen, uav zy te zuinuu mti uo -duchten, dat hebben my’ne eigen en mijne Esther en mijne slachtoffers „Jawel, jawel, God is overal, maar daarmee is de MAMAwSt Wn rnACTAn rrnan nnrronlilik het geval op te helderen. Mr. Helm- met Dick de wacht houden bij het lyk, blyven, gevonden hebben. Ik laat dadelijk Öe in s

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1895 | | pagina 1