Q 1 11 sC -SS BINNENLAND. iks r der i over- Nieuws- en Advertentieblad voor Gouda en Omstreken. Dinsdag 36 November 1895. 34ste Jaargang ’XT. R> Co. ELEN, ENZ. 57. L RVEHIJ FEUILLETON HER, dam. s tens fl. 2.76 e dikke, als een lua het >1 opge- No. 6834. Inzending van Advertentiën tot 1 uur des midd. worden, wel s Heer coman van ten zyn de kan fc Zoox De Uitgave dezer Courant geschiedt d a g e 1 ij k s met uitzondering van Zon- en Feestdagen. De prijs per drie maanden is 1.25, franco per post 1.70. Afzonderlijke Nommers VIJF CENTEN. afleverbaar eene week worden, «ending nipt ult- t 31. De kantonrechter te Rotterdam veroordeelde den tandheelkundige, die daar ter stede, als assistent bij een tandarts, de tandheelkunde uitoefende zonder daartoe hier te lande be voegd te zyn, tot f 10 boete. Koning Z. verven van alsook alle wordt, want dan krieg ’k op mien kop, 't is ’u Satan. Nee, nee, bol dei half stuver raaor, ‘t komt joe toe, veur wat heart wat, ajuus (»Amst. Crt. Op den hoek Kerkplein huurwaarden betreft, dat zij zoo hoog zyn h-*t moerendeel der ge arbeide» het kiesrecht dorpsbewoners schonken hem weldra hun vertrouwen; hij kreeg al meer en meer klanten, terwijl ook een groot gedeelte van de begunstigers zijn meesters bij hem lieten werken. De jonge vrouw, die daar aan de put met de wasch bezig is, is de vrouw van den schrijnwerker, de vroeger verachte Ganzen-Leen. Zij en haar broeder waren den verstooteling in vriendschap getrouw ge bleven en beleefden nu met den voormaligen mole* naarsknecht, den tegenwoordige!) schrijnwerker, ge lukkige dagen. Uit Vlissingen ’t Is tegenwoordig druk aan de Maatschappij De Schelde. Er wordt met ongeveer 1000 man gearbeid. Op dit oogenblik staat nog op stapel de s Koningin Wilhelminas, een nieuwe pakket boot voor de Maatschappij Nederland*; de Utrechts, van de Rottcrd. Lloyd, moet veran derd worden in een vrachtgoederenbootvoor de regeering moet nog worden aan gebouwd een nieuwe le kl. kruiser, nl. de >Zeeland.s Van de Maatschappij Zeeland is nog ingekomen een der nachtmailbooten, teneinde belangrjjke her- ADVERTENTIEN worden geplaatst van 15 regeh a 50 Centen; iedere regel meer 10 Centen. Groote letters worden berekend naar plaatsruimte. GOUDA, 25 November 1895. Onze stadgenoot, de heer J. D. Rijk, op zichter van Rjjnland, zal 1 December a.s. vyftig jaar aan dat Hoogheemraadschap verbonden zijn. Wenschen wij den nog krassen ambtenaar een gelukkig feest toe en naar de d. of geverfd indheid en Aangenomen het beroep by de Christ. Ge reformeerde Kerk te Gouda door den heer H. A. Minderman, cand. alhier. stellingen te ondergaan aan machine en kek Is. De Schelde heeft dus geen klagen; werk zaamheden genoeg. til keus kleine uten in er stuk. I.OIINIIL COURANT 0^9 gewijzigd werden. Wat de langste beweren vele leden, gesteld, dat zjj aan zeten werklieden en niet zouden verschaffen. Zjj gaan dan ook nog booger dan de cijfers van bet amende ment, door de hoeren van der Kaay, van Houten en De Beaufort voorgedragen op grond van statistieke gegevens. Voor Amsterdam en Rot terdam was danr f2 weekhuur als laagste hr drag aangenomen maar het ontwerp eisebt f 2,50, en evenzoo is het bedrag, in de ontwerp-tabe) ge noemd, voor vele andere gemeenten 50 of 25 cent per week hooger dan het amendement aannam. Met betrekking tot Amsterdam werd aange voerd, dat gezeten werklieden, die een loon heb ben van f 11 b 13 *h weeks, niet me»»r dan f2,25 plegen te verwonen. Timmermansknechts, die uiit bjj vaste bazen werken, maar toch geregeld f 13 a 14 verdienen, wonen daar voor f 2,20 a 2,60 per week. Verder werd gewezen op de volgende opgaven, voorkomende in het Verslag der getuigenverhuoren van de derde afdceling der Staatscommissie voor Arbeids-enquéte (Am sterdam). werklieden ter stadsdrukkerij, met een loon van f 11,50 a 14, verwoonden f 2,50 a f 3 werklieden bjj de straatreiniging, met een loon van f 10,75 a 13,10, verwoonden f2,25; werklieden bjj de inzameling van vuilnis, met een loon van f 12,25, verwoonden f 2.25; 7) Reeds staat hij op de verst vooruitstekende punt, die nauweljjks een mensch dragen kan. Hij ziet naar beneden - wat biedt het leven hem aan? Schande verachting ellende I Maar het water spoelt alles weg, dat geeft rust, dat beschermt tegen ver achting en spot; en meer en meer reikhalzende staart hij in het blauwo water. Maar dan, wanneer alles zal stil geworden zijn, wat dan Wel niets, dan is het uit, voor altijd uit. Of zou het misschien niet uit zijn? Wat staat hem te wachten, waaneer o neon, neen, geen gericht, er kan geen gericht zijn voor een zondaar, wien de tijd niet gegeven is, om boete te doen. Maar de mènschen, ze zullen hem allen *met vingers nawijzende molenaar neemt hem niet meer als knecht aan, niemand zal vertrouwen in hem stellen. De dief! dat zal voortaan zyn naam zyn. Hij zal zijn heele leven niets anders hoorenzelfs zijne vroe gere makken tullen hem verachten. O ja, het water geeft rustl Wat is dat? Klonk hem daar niet plotseling klokgelui in de ooren Ja, het zijn de klokken van het dorpskerkje, die den heiligen avond inluiden. Eene hoogst ernstige roepstem, die tot zijn gods dienstig gevoel spreekt. Hij treedt van de gevaarlyke Hedenmorgen viel op de Zeugstraat een jon gen, doordat hy aan den waterkant speelde, te water. Gelukkig werd hy door den korporaal v. E. die daar juist voorbij liep, gered, zoodat beiden er met een nat pak afkwamen. Gisterenavond bad de derde of laatste uit voering plaats voor de leden der R.K. Volks bond. De zaal der Sociëteit Ons Genoegen was ook nu weder stampend vol. De werkende leden voldeden ook ditmaal zeer aan het pu bliek, en door een luid applaus werd hun dan ook dank gebracht door de aanwezigen. Voor de vereeniging »Hulp in nood onderafdeeling van den Volksbond werd eene collecte gehou den, welke ruim f 15 opbracht. Na afloop van het programma, trad de Voorzitter, de heer Donker, ten tooneele, bjj dankte da ver schillende hh. die zoo’n belangryk deel aan de goede uitvoering hadden gehad, waarna ieder zeer voldaan huiswaarts keerde; bjj allen zal ongetwijfeld deze feestavond nog lang in her innering blijven. Meneer 1 zegt ons boertje voor ’t loket. »*k wol mien zeun ’n centje extra sturen, bjj woont in Delft. Hier is vief en twintig gul den, en ’n comfert, zet ’t adres d’r maar op, wat kost dat bie ’n ander Ja, meneerdat gaat zoo nietu dient zelf het adres te schryven, het geld erin te doen en er vyf lakjes op te drukken. Dat was ons boertje te machtig, en hy praat daarom zoolang dat de postambtenaar hem helpt. De commies scbryft bet adres, doet bet bankje er in en lakt den brief behoorlyk toe. Na hem gewogen te hebben, blykt het dat ons boertje aan port en voor aanteekening moet betalen 22j cent. Hij legt een kwartje neer, en terwyl hy zijn pet afneemt zegt hy-. >Vrnndelk bedankt, heur, watter over is, is veur joe’o meuite. Ie ’ebben ’t er drok genog mit had, nee nee, ie maggen ’t gerust hollen, ’k eb wel zien, ie hebben d’r ook nog laak achter op plakt, ’t is goudkoop genog. Maor pas op, dat mien vrouw d’r niks van gewaor In een artikel in de >Arnh. Ct.,< waarin wordt aangespoord alles in bet werk te stellen om deze stad tot een aangename verblijfplaats te maken, lezen wjj a. het volgende: >Hy (de Raad) trachte bjj de spoorwegmaatschap pijen te bewerken, dat werk dyke sneltreinen ’s morgens van Arnhem naar Amsterdam, en ’s namiddags van Amsterdam naar Arnhem loopsn, opdat de ryke kooplieden die te Am sterdam hun zaken doen, voortaan te Arnhem kunnen wonen. De forensenquaestie is te Am sterdam in voor ons gunstigen zin beslist, de belasting is te Amsterdam weder sterk ver hoogd. Gebruikt het heden, en verzuimt het niet aangebodende vrouw van den molenaar «prak nog een vrieudolyk noord tot hem en vermaande hem, slechts op den goedea God te vertrouwen en hem op allo wegen voor oogen te houden. Maar bjj moest leven en de arme broeder en zuster konden hem onmogelijk onderhoudendit zou hij ook niet gewild hebben. De broeder had hom geraden, zich met bot vlechten van manden bezig te houden of zijne krachten in het maken van voorwerpen uit hout te beproeven reeds vroeger had hij garenwin den en lepels, ook bankjes en dergelijkeu uit hout vervaardigd. De arme verstooteling bepaalde zich tot het laatste werk en vond van zijne waren een tamelijken aftrek in het naburige stadje. Eens bad hij zijne koopwaar oen schrijnwerker aangeboden, die het werk niet andors dan roemen kon, en dewijl deze juist een knecht noodig had, nam hij hem gaarne als zoodanig in dienst. Nadat hij meer on meer vaardigheid in zijn hand werk verkregen had, ried zyn meestor hem aan, in andere plaatsen werk to zoeken, om zoodoende zijne bekwaamheid te voltooien, Later kwam hij by dezen terug, maar de zwaarlyvige man werd kort daarna door eene beroerte getroffen en dood in zijne kamer gevonden. Do vrouw had den moed niet, het beroep van haar man aan te houden en besloot alles wat in winkol en magazijn voorhanden was, te gelde te maken. De knecht, die intussohen een aardig som metje bijéén gespaard had en bij zijne meestee goed stond aangeschreven, kocht veel en richtte nu zelf in zijne geboorteplaats een winkel op. Het heimwee trok hem naar de plaats, waar hij zijne kindsheid doorleefd had; daar, waar hij zoo diep gezonken was, wilde hij zich zelven in zijue oer herstellen. De plaats terug en knielt onder de hooge pijnboomen. Hij is weder een kind, in zijno gedachte staat zijne moedor dicht naast hom, leert hem bidden, leert hom zijne knieën buigen roor den hemelteken Vader. Ach I hij was het reeds lang vergeten en wat er tusschen het toenmaals en het heden ligt, is als eene zware onweerswolk aan den helderen hemel, en nu is de gedachte aan zijn kindsheid, aan zijne mooder in hem ontwaakthij kan weder bidden hij wil boeten hij is gered Daar ginds in het kleine huisje, het laatste van het dorp, is de schrijnwerkerswinkel van een nog jongen man; hij kan een knecht en een loopjongen houden, want er is nltyd volop werk. Men verhaalt in het dorp aangaande het verleden van dezen schrijnwerker allerlei vreemde dingen; hij was op het punt verloren te gaan, maar hij heeft Gods hulp gezocht en die gevonden Vroeger is hij molenaarsknecht geweest en leidde een erger lijken levenswandelja, het kwam zoo verre met hem dat hij tot verscheidene maanden gevangenisstraf veroordeeld werd. Nadat hij ontslagen en in zyn dorp teruggekomen was, heeft bij heel wat moeten verduren. De dorpsbewoners wilden niets van hem wetende jonge deernen hielden zich ver van hem verwijderdde jongelingen behandelden hem met verachting en dit alles heeft hij met standhaftigheid verdragen. Slechts twee menschen een arme broeder en zuster namen zich zijner aan en zwe gen over zijn vroegeren levenswandel. De molenaar, by wien hij vroeger in de leer was, heeft den jongeling hard afgewezen, toen deze, op raad zijner eenige vrienden, hem zijne diensten had van de "V^yde Kerkstraat en te Rotterdam, is men bezig met de voorbereidende werkzaamheden voor den bouw van een pakhuis ten behoeve der firma A. J. Polak Zonen. Hiervoor was het noo dig, dat eenige panden, waaronder dat, in welks gevel het beeldje van Erasmus prijkte als de plek aanduidende, waar eenmaal bel ge boortehuis van dezen grooten geleerde stond, gesloopt werden. Om de herinnering aan dat geboortehuis niet 'geheel te doen verdwynen, heeft de genoemde firma zich tot Burgemeester en Wethouders ge* wend met het verzoek haar te willen toestaan, i waar bet buisje van den gevel van het op te te brengen het huisje om op dezelfde plaats Erasmus stond, in trekken pand een kleineren gevel nan die zoo getronw mogelyk dien van teruggeeft. In oud-Hollandschen styl opgetrokken, waar- bjj de historische gegevens zullen gevolgd worden, indertijd door don heer F. D. O. Obreen verstrekt, zullen aan dezen gevel, ge heel in den geest van dien tyd, ook de ouder- wetsche luifel en de kleine raampjes met in t lood gezette ruitjes niet ontbreken. Mocht het verzoek van de heeren Polak toegestaan worden, waarvoor, naar de »N. R. Ct.< verneemt, zeer veel kans bestaat, dan zal Rotterdam met een belaogrjjk historisch gedenkteeken verrykt worden. Uit het Voorl. Verslag over het Kiesrecht verdient bet volgende gereleveerd te worden, als voor het lot der wet niet zonder boteekenis. Een deel der leden, die tegen de nu voor gedragen regeling in ’t algemeen bezwaar had den en aan die der vurige Regeering de voor keur gaven, verklaarden »zich bereid zoo mogelyk mede te werken tot verbeteringen, welke hun gelegenheid konden geven aan ontwerp hun stem te verleenen.< Die leden zouden het ontwerp aannemelijk achten indien art. 1 a (kiezers krachtens belastingbetaling) verviel en verder in 1 b de cyfers van huur waarde, loon, enz, aanmerkelyk werden ver laagd en tevens de voorgestelde beperkingen ten gevolge van verhuizingen, verandering van patroon enz. kwamen te vervallen of belangryk roeiden naar den wagen en konden de vrouw nog juist door een der raampjes naar buiten trekken, toen de koets zonk. Daar echter het bootje dreigde te kantelen bjj de pogingen om de vrouw daarin op te nemen, greep een der maunen haar bjj de baren en trok men baar zoo achter aan de boot mede, terwyl de an deren naar den wal roeiden. Dezer dagen vervoegde zich aan het hulp- postkantoor aan het Centraal-station te Am sterdam een boertje, die een aangeteekenden brief wenschte te verzenden. Daar hy in ’t geheel niet met de manier van verzending bekend was, wendde hij zich tot een heer, die juist het loket vei liet, met de vraag: Worden hier de brieven met geld verzonden »Ja, mynheerantwoordde de aangespro kene, vhier bjj 't lokaè terecht.* »Jao weit ie, mien zeun is op studie en et schreven om geld en nou ’k in stad bin, ken ’k em ’t mooi sturen, want mien vrouw mag d’r niks van weiten.« Nu, amice de postambtenaar zal u helpen, bonjour.* Een veel bewogen tooneel heeft dezer dagen op de Wezer by Stolzenau plants gehad. Een postkoets werd met een veerpont overgezet, toen de kettingen braken en de pont begon te zinken. Drie reizigers uit de postkoets redden zich in het bootje, dat achter de pont hing en voeren naar den wal zonder zich te bekom meren om de ove ige opvarenden der pont. De schipper bereikte ondanks den sterken stroom en eeu wonde, hem door een der paaden toegebracht, zwemmende den oever. De koet sier en de postiljon sprongen ieder op een paard. Alleen laatstgenoemde kwam behouden aan, de koetsier met zyn paard verdronken in de ne.bybeid van don oever. De postkoets werd door den stroom mede- geslenrd en de eenige reizigster, die nog binnen was, liep groot gevaar met den wagen in de diepte te zinken. Haar geschreeuw trok echter de aandacht van eenige personen, die in de nahjjheid waren. Dezen sprongen in een boot,

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1895 | | pagina 1