»s 1111 EISEL II HITS, ah andel: g adres: 18. Gouda jrk, tiën, pier, kerij oon ff J r” No. 12369. J XTxe“cu-ws- ezn. ^^cL’rrexteaa.tïeTola.cL voor 0-oin.c9.su exx Ozxxstxelcezx- 52e Jaargang. Dinsdag 6 Januari 1914. Verschijnt dagelijks behalve Zon en MPEN begin B-CLïtexi laxxcS.. Buitenlandsch Nieuws. kt 31. FEUILLETON We feiten Roei er. VERKIEZING van LEDEN ‘van den GEMEENTERAAD, s- en Heeren Feestdagen. Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. Telefoon Interc. 82. Telefoon Interc. 82. de met 5 als een echte paardejongen (Wordt vervolgd.) uk van ZOON. Gou< i ont- hijjuisthun Madeleine werd Troijes waren Vrij bewerkt door AMO. dat ding had. briek LITEIT IN GOIINIIE COURANT. Reunie. 8 uur. Hon- jkkwartet. ken wij geregeld tijdig nogen ontvangen van mcerton, vermakelijk' deze dan in onna I Idea. pRIJS D£R ADVERTENTIËN: Van 1—5 gewone regels met bewijsnummerf 0.55 Elke regel meer0.10 Bjj drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 15 regels f0.35 bij vooruit betaling elke regel meer 6 ets. Reclames f 025 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. Het jaar 1913. Thans willen we nader van elk land, althans de voornaamste staten, de ge wichtigste gebeurtenissen nagaan. Duitschland. "Waar we de legeruitbreiding in het vorige deel uitvoerig hebben besproken, komen we thans tot de kwesties meer het innerlijke van den Duitschen Bondstaat rakende. Jn dit jaar had de Rijksregeering te regeeren met een Rijksdag, die van een andere makelij was dan de vorige. Woei het vorige vertegenwoordigend lichaam een conservatieve wihd uit de blauw-zwarte hoek, thans was de bries omgeloopen naar de geel-rpode kant der vrijzinnigen en socialisten. .Hoe weinig echter Duitschland nog een parlementair geregeerd land is, blijkt PRIJS VAN HET ABONNEMENT: Per kwartaal Idem franco per post Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post In plaats dat deze brief hen moedigde, wakkerde moed weer aan. Doth onderweg ziek, ek .in zij weer genoodza»<t stil te houden, en te verblijven. De zon had haar k vel gebrand, zoo, dat het gesprongen en rimpelig geworden was. Met opzet i hadden zij zich gedurende den gan- b schen reis niet gewasschen. Zij wilde er niet uitzien als een edelvrouwe of - jonker met fijn besneden gelaat, maar J 1 j 7“ i en heette Guillaume Morat. Zij" was vol moed, ze had slechts één doel voor oogen: De BURGEMEESTER van GOUDA, Gezien de artt. 5 en 8 der Gemeente wet benevens art. 3 van het Koninklijk besluit van den 8en Mei 1897 (Staats blad n°. 144), doet te weten dat op Dinsdag den 20atön Januari e.k. in elk der drie Kiesdistricten, waarin de gemeente Gouda is verdeeld, eene verkiezing zal plaats hebben van een Lid van den Gemeenteraad, ter voorziening in de vacaturen, ontstaan door het overlijden van de heeren Dr. F. H. G. VAN ITERSON, C. P. W. DESSING en H. J. NEDERHORST Sr.; dat op dien dag, van des voormid- dags negen uur tot des namiddags vier uur bij hem kunnen worden ingele verd de bij art. 51 der Kieswet be doelde opgaven van Candidaten, waar voor de voorgeschreven formulieren van af heden ter Secretarie kosteloos voor de kiezers verkrijgbaar zijn en dat voor deze verkiezingen de stemming, zoo die noödig mocht zijn, door Burgemeester en Wethouders is bepaald op Vrijdag 30 Januari e.k. en de herstemming, zoo noodig, op Vrij dag 6 Februari d.a.v. Gouda, den 5* Januari 1914. De Burgemeester voornoemd, R. L. MARTENS. en bewusteloos naar het ziekenhuis moest worden overgebracht. In de al- gemeone verwarring wist de waanzin nige dader te ontkomen. Duitschland. Onvoorzichtig. De stationbeambte Feldbusch te Co blenz is ten gevolge van een onvoor zichtigheid van een der reizigers ge dood. Voordat de binnenkomende trein stilstond, werd Feldbusch door een te vroegtijdig geopend portier zoo ern stig aan het hoofd verwond, dat hij kort daarop stierf. Opnieuw worden de Duitsche reizigers ernstig gewaar schuwd tegen deze (ook to onzent), voorkomende zeer gevaarlijke ge woonte, die thans aan een stationbe ambte het leven heeft gekost. Zabern. De militaire rechtbank van de 30e divisie te Straatsburg is gister, zoo- als gemeld in openbare rechtzitting begonnen met de behandeling van t geding tegen kolonel von Reutter van net ‘Jtfe regiment, die aangeklaagd is wegens vrijhofdsberooving, aanspo ring daartoe, en het uitoefenen van ongeoorloofden dwang. Hij wordt verder aangeklaagd zich te Zabern wederrechtelijk zich de uitvoerende macht te hebben toegeëigend. .Ook staat terecht luitenant von behadt we gens het uitoefenen van ongeoorloof- den dwang, vrijheidsborooving, mis handeling on huisvredebreuk. In het geheel zijn llö gethigon opgeroepen. Er zijn zeer veel verslaggevers van binnen- en buitenlandsche bladen in de zaal aanwezig. Na voorlezing van het openingebe- sluit, begon von Reutter dadelijk mot vast te stellen, dat alles wat door zijn "ondergeschikten was gedaan, ge heel op zijn bevel was geschied, en dat hij de algeheele verantwoordelijk heid daarvoor op zich nam. Von Reu ter schilderde daarna de verhouding tusschen de burgers en de militairen te Zabern welke eerst zeer goed was geweest; toon had echter do Zaber- ner Anzeiger zekere voorvallen in de kazerne op onbehoorlijke wijze be sproken en als gevolg daarvan wei gerden von Reuter’s ondergeschikten zich in de stad te begeven, omdat zij zich niet aan plagerijen wilden bloot stellen. Hij, von Reuter, had verder zijn onderofficieren en manschappen er op gewezen, dat zij, in geval van rechtmatige zelfverdediging, krachtig moesten optreden, desnoods met ge bruikmaking van wapens. Verder, dat hij dadelijk na de eerste inciden ten den districts-directeur en den bur- Fbankrijk. De politie te Parijs heeft Zondag een 3-tal inbrekers gearresteerd die eenige dagen geleden daar een kostbare auto mobiel stalen. Zij verklaarden na hun arrestatie, dat zij het voorbeeld der beruchte autobandieten wilden navol gen en reeds een plan voor een groo- ten slag aan de Belgisch—Fransche grenzen hadden uitgewerkt. Zondag werd in een tramwagen die op een der buitenboulevards van Parijs reed, een 22-jarige passagier plotseling waanzinnig, en bedreigde met zijn re volver de medereizigers. Een paniek ontstond, waarbij iedereen naar de uitgangen drong. Plotseling wierp de waanzinnige zich op een jongenman, dien hij op den grond smept. Het slachtoffer werd zoo door den waan zinnige getrapt, dat hij zwaar gewond lend veel kostbaarheden, meubelen, beelden, kerksieraden, altaarkastjes, enz. En alles werd onder hoongelach voor een spotprijsje verkocht. Op de straten bevond men naast de in uniform gekleede nationale gardes een groote menigte met pieken ge wapende sansculotten, die sinds kor ten tijd door de regeering bezoldigd werden, met het doel ten allen tijde de machthebbers bij te staan. Bij elk alarmgeklep en stormgelui, hij leder brood-oproer, dat in den laatsten tijd herhaaldelijk voorkwam, wegens enor me stijging der broodprijzen, kwamen deze sansculotten opdagen, en bij alle geschillen tusschen de Conventie, de staatsregeering, het Parijsche stads bestuur en de politieke clubs, liepen zij te zamen en vertegenwoordigden de majesteit des volks. Bij hen voeg den zich talrijke vuile, havelooze kin deren, tallooze vrouwen, die als de beroemdste breister van Robespierre, met de breikous in de hand, de dage- lijksche toeschouwers waren van al les wat er op de straat voorviel. Parijs leek een beeld van omver werping van alle orde, dat was de indruk, die onze reizigers -kregen. Nu eerst werd het graaf Charles duide lijk, wat hij ondernomen had1; welke Wederwaardigheden hij zou moe- ten kampen en welke verantwoorde lijkheid hij op zich geladen had. En daarbij kwam, dat hij Jacques Beau- chène absoluut niet vertrouwde. On- f 1.25 1.50 1.50 - v - 1-90 Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31, bij onze Agenten, den Boekhandel en de Postkantoren. tegenover een ander dorpde bloed wraak heerscht er nog. Een eigenlijke Albaneesche taal be staat nietde leden van verschillende stammen verstaan elkander niet of ternauwernood, zoodat er van een eigen, nationale taal geen sprake is. Onze Hollanders zullen minstens een paar jaar noodig hebben om zich vol doende verstaanbaar te maken om organiseerend te kunnen optreden. Toch zit in het spreken der taal het begrip van organisatie. Verder werd meegedeeld, dat de grensregeling wel steeds een moeilijke questie zou blijven, die nog wel tot een oorlog kon leiden en dat het leven als men het leeft als Albaniër niet duur is, maar als beschaafd-Europeaan, met Europeesche eischen zeer en zeer duur. Wat het land betreft dit moezeer moeilijk zijn te doorkruisen bij gebrek aan wegen en zou van organiseeren alleen dan eenig resultaat te wachten zijn, als het land eerst doorsneden was van verbindingswegen. De winter kon nijpend koud zijn, veel erger dan in West-Europa, de zomer was goed maar heet en het klimaat niet ongezond. Het land was op vele plaatsen vruchtbaar maar niemand uit de ar moedigste streken, trok er heen. De voorloopige regeering, die niet erkend werd, en te Valona zetelde, waar ook onze missie is, had een on afhankelijk gebied van .eenige kilome ters straal en As man Pasha, zou wel iedereen neer laten schieten, die zon der zijn goedvinden, dien grens over schreed. derweg had hij rneernialou opgemerkt hoe de donkere oogen van den jon gen boer vol haat op hem rustten en vooral in deze omtrek. Daarentegen behandelde hij Madeleine met eerbied en ontzag en toonde de grootste on derworpenheid en opmerkzaamheid al leen voor haar. Dit alles wees onbe- driegelijk op een aanwezige harts tocht, die slechts op een gelegenheid wachtte om met onweerstaanbaar ge weld los te barsten. Dit was de grootste smart van den jongen graaf, de meest drukkende en angstige zorg, niet zoozeer voor hem dan wel voor Madeleine on hij was er op voorbereid, dat Jacques Beauchè- ne den een of anderen dag zou uit roepen: „Hier as een verkapte aris tocraat, een graaf. Grijp hem, het is een graaf de Miraie, de vogelvrij verklaarde, mannen!” En de vrees, wat er dan gebeuren zou, maakte hem ongerust. Om deze reden had hij hem al reeds vijfhonderd francs beloofd, zoodra men veilig in Parijs was. Hij wilde dat geld nu üitbetalen en hem dan tevens nog vijfduizend fres. toezeggen, indien zij reeds goed en wel op den terugreis waren met den burggraaf bij hen. Terwijl Charles langzaam door ’t gewoel reed, ontstond vlak achter hen plotseling een groot tumult. bouw is een reuzen vooruitgang te constateeren bij eenige jaren vroeger. Merkwaardig is het toenemend verzet van de zijde der liberalen tegen de hooge marine-begrootingen van minis ter Churchill. De conservatieven slaan er natuurlijk munt uit, ja, zij spreken zelfs al van een kabinetscrisis, daar het kabinet ook niet homogeen zou zijn, zoowel ten opzichte der vlootbe- grootingen Lloyd George contra Chur chill als ten opzichte van Home-Rule Churchill contra de overige leden. Of het waar is Rusland. Hier blijft conserva tisme troef. Da onverandelijke wil van den Czaar van 1905 is het meest ver anderlijke weerhaantje ter wereld ge bleken. De Doema, schepping van die onveranderlijke wil is een wassen neus. Met of zonder goedkeuring van de Doema, de regeering gaat haar gang. Zij verkracht het recht, zij onderduikt de vrijheid, schendt de wetten, ver breekt de gedane beloften. Wat raakt haar protesten der beschaafde wereld. Amerika mag vrij protesteeren tegen de onderdrukking der Joden, de be- leedigingen dit ras aangedaan, de Russische justitie zet lustig haar kne vel systeem voort, zij zet onvermoeid progroms op touw, zelfs ritueele moord- procossen durft zij aan. De mishan delingen in de Russische gevangenissen houden onverpoosd apn, in die bureau cratische wereldstaat. Een helsche uit barsting der getergden zal noodig zijn om die regeeringsmonsters voorgoed het zwijgen op te leggen. (Wordt vervolgd.) 12) „Wanneer ge werkelijk in Parijs mocht komen, vraag dan naar mijn nicht, de burggravin de Railmont. Uit oude vriendschap en verwantschap zal ze jelui zeker behulpzaam zijn, zooveel zij kan. Vóór alles waar schuw ik jelui echter je leven niet op het spel te zetten om het mijne te redden. Ik moet eindigen, de ron de komt. God behoede u beiden! Uw vader, Etienne de Leuronsac.” wel uit het feit, dat eeh conservatief stel ministers aan het bewind kan blijven, zelfs al komt daaronder voor een middeleeuwsche mummie als de minister van oorlog is gebleken te zijn. De Rijksdag kan opspelen zoo hard hij wil, de minister jouwt de leden toe, of hij voor zijn soldaten staat. Een motie van wantrouwen!.... de Rijkskanselier lapt ze onder zijn laars. Dit laatste optreden van de regeering staat in verband met de Zabernkwestie die van zoo’n recente datum is, dat wij er niets van behoeven te herhalen. Trouwens het laatste be drijf is nog niet uit. In de Hannoveraansche kwestie, die we vroeger uitvoerig toelichtten kwam volgens de een door het huwelijk van Prins Ernst August van Brunswijk met de dochter van den Duitschen keizer een goede wending, terwijl anderen volhouden, dat er principieel geen verandering heeft plaats gehad. Memoreeren we nog de ongelukken met de bestuurbare luchtschepen, dan is het voornaamste hiermee de revue gepasseerd. Frankrijk vertoont als elk jaar zijn politieke verwarring, die tijdelijk scheen tot stilstand gebracht, toen Poincaré het roer in handen had. Het Fransche volk verkoos heih. echter tot den hoogsten post. En sedert hij de presidentszetel heeft beklommen, duikelen de ministers weer als de ke gels van het kegelspel. Briand, Barthou, Doumerque-Caillaux. Thans roert Bri and zich weer en het staat te voorzien, dat deze te een of te anderen tijd weer als eerste minister zal optreden. De wet op den 3 jarigen diensttijd met de noodzakelijke finantieele wetten hebben we vermeld. Engeland. Nog altoos heeft het liberale miqjsterie Asquith ondanks de oppositie der unionisten het roer in handen. Het werkt stevig door om zijn voorgenomen plannen te verwe- zelijken. Thans loopt in hoofdzaak de strijd om Home-Rule. Of, wanneer in het volgend jaar het Home-Rule be ginsel is aanvaard, het in Ulster tot uitbarsting zal komen, blijft nog steeds een open vraag. In dit opzicht lijkt het ons dat de Engelsche regeering wel wat al te lankmoedig de voorbe reidselen der unionisten aanziet. Aangenaam is het te kunnen wijzen op een betere verstandhouding tusschen dit land en Duitschland. Waar thans in ernst voorstellen worden gedaan tot tijdelijke beperking van de vloot- de raiding van haar vader. Haar li chaam was echter niet bestand tegen de vermoeienissen en ontberingen. Zij moesten daarom twee volle dagen in Troijes blijven. Doch eindelijk wenkten hen de to rens van de Notre Dame en van heel Parijs en eindelijk geloofden zij alle gevaren te boven te zijn. Ook Jacques Beauchène verheugde zich eindelijk Parijs te zien. Niet dat hij de reis moe geworden was, ofschoon alje arbeid op hem rustte. Hij, de reus met zijn vermetele oogen bleek de.' beste legitimatie te zijn op de landwegen; zonder 4iem zouden de vermomde aristocraten reeds lang ge grepen en in de gevangenis gewor pen zijn. Zij reden steeds langs de Seine, tusschen de heuvels door, die Parijs in het zuiden omgaven. Tegen den middag naderden zij Vincennes, een voorstad van Parijs. In de straten en op de pleinen hadden de nationale ga nies hun bivak opgeslagen. Daar- tusschen liepen schreeuwend en zin gend, vrouwen en kinderen met een roode muts allen op het hoofd. Zon der aangehouden te worden reden de reizigers door die menigte heen en kwamen door de muren van Parijs. Hier ging het nog woester toe, en danste men overal de Carmagnole, den dans der revolutionairen. Aan een wijnhuis waren groote plakkaten gehecht, waarin bekend gemaakt werd Albanië. Kapt. Meijer deelt in de N. Arnh. Crt. een en ander mede over ’tgeen hij op een reis naar den Balkan om trent Albanië en de Albaneezen heeft vernomen. Wij ontleenen daaraan het vol gende Wat den Albanees betreft, men deel de mij in ’tkort het volgende mee: Hij is flink gebouwd, krijgshaftig, gast vrij, maar wraakzuchtig, zoo ontwik keld, x dat hij met zijn vingers tot hoogstens tien telt, wantrouwend te genover iederofschoon hij op zijn vrouw neerziet, zal hij ieder die haar of zijn dochters te vrijpostig nadert, neerschietenelk dorp staat vijandig de eigenaar een nieuwe bezen- emigranten-wijn” ontvangen Verderop bevond zich een fa- van pieken; het was een van staatswege in beslag genomen smidse, waar thans pieken voor de volksbe- wapening werden vervaardigd. De menschen stonden er omheen, zagen toe hoe de wapens vervaardigd wer den, en vertelden elkaar de nieuwste nieuwtjes. „Was jij gisteren op de roode ker mis?” hoorde Charles een man met een houten been vragen. En de ge vraagde, iemand met een woest on aangenaam gelaat, antwoordde luid lachend: „Ja, zeven en vijftig hebben weer in de zak geniest.” Charles wist niet, wat dit betee- kende en toch ging hem een koude rilling door de leden. Uit alles wat hij hier gaf zulk een blijk van ver dorvenheid en ontaarding, dat hij blij was toen hij ongehinderd voorbij gekomen was. De menschen hadden echter te veel met zichzelf te doen, dan dat zij zich veel konden ophou den met vreemdelingen en dan voor al met zulke armzalige ruiters op de afgesloofde paarden. Hij had zijn paarden allen verkocht, behalve drie, die zij zelf bereden. Ook in de straten der eigenlijke stad Parijs heerschteeen beangstigen de drukte en een levendigheid van belang. In de talrijke uitdragerswin kels bemerkte men in het oog val-

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1