‘R ll ronnemer. bcLE. Alter le Gracht 269* HAAG, SSTE WAAR- Iragen Dameskleding, ele of gedeelten biedingen i Courant o. 12370. Woensdag 7 Januari 1914. 52e Jaargang. 3ksn - Buitenlandsch Nieuws. Etaiten laxxd» FEVILLBTO^ ITDA. f i fabrieken Wed.E.ALTER •Seitenfioebar. IRceea. pntiCn kosten slechts itbeltling: 11 «(Sr Telefoon Interc, 82.Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. i jPKENNISGEVIAG. Gracht 269A HAAG. exx voor G-oi3.cS.eu ezx Ozrxstrelcezi- Verschijnt dagelijks behalve Zon- en Feestdagen. Telefoon Interc. 82. L het „Vad.“ de 68 (Wordt vervolgd) N-QUELLE iRONWATERj van ZOON. Gouda. PRIJS VAN HET ABONNEMENT: Per kwartaal Idem franco per post Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post kunnen noemen, wacht hem dus nog veel strijde. er* JTE, tste voedingswaarde Medaille». ten de stad aan huis vergoed. AAM en ADRES; Vrij bewerkt door AMO. i in de .35, voor elke regel nd aan het Bureau. IRDEN OP REKENING J TERUGGAAF VENOffl ft A 15 CT. i door v i tobrniken^V. laat m. WORTELS. I VET. OOFDHUfD. I TIOTL rattCowTMlw l BoMk. I bwmrmI ouda. ihoonhoven. rimpen a.d. Ussel. agwaart. de onthullingen van Videmont de bende een slag wagen te Verdun. Er was quaestie van het afhalen van koopwaren, in den omtrek gestolen. De bende bestond uit een twintigtal gevaarlijke misdadigers, komende uit het 19e en 20e arrondissement. Onder hen, buitenjden Japannees, bevinden zich twee mannen, bekend onder de namen van Groote Paul en de Mar seillais, tegen wie talrijke klachten uit de provincie worden ingediend. De bende verbleef ook te Brussel, waar zij een aantal juweliers bestal door hen valsch platina te verkoopon. Te gen verscheidene van deze misdadi gers bestaan aanhoudingsmandaten van de Engelsche en Belgische recht banken. Men zoekt ook in den omtrefc van Parijs naar iemand, die in het bezit is van een zeker fortuin, wat hem tot hier toe tegen verdenking vrijwaarde. f 1.25 „1.50 1.50 - - w 190 Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31, by onze Agenten, den Boekhandel en de Postkantoren. &en; de botsing, die Charles reed» '-.gis hun ondergang beschouwde, was »nvermijdelijk. Zijn eerste greep was Vfnaar Madeleine, die meer dood dan levend tbsschen het volk in lag. Hij f Vatte haar snel in den gordel en vat- Bleskof, die, terwijl hij oen salaris van 8000 roebel had, in twee jaar tyds oen vermogen van 200.000 roebel wist „over te sparen”. Niet alleen dat hij zich door de leveranciers der spoor wegen ruim liet betalen, maar hij ging ook, 'wanneer hy dat noodig achtte, over tot openlijke afpersing. Het onderzoek in zijn zaak duurde drie jaar, de voorlezing der acte van beschuldiging twee dagen. Langen tijd wist hij door een laat dunkend en onbeschoft optreden elk onderzoek zijner boeken, zoowel als de ihzage van ambtelijke stukken te verhinderen. En ten slotte weigerde hij aan de oproeping om voor de Rechtbank te verschijnen, gehoor te geven, zoodat hij door de politie uit zijn huis moest worden gehaald. Bij den aan vang van het proces vroeg hij nietigverklaring ‘van do dagvaar ding, op grond dat 4e aanklacht alleen door den Minister van Openbare Wer ken was ingédiend, en niet door het geheele Ministerie, iets waardoor hij zich te kort gedaan achtte. Het tweede proces betreft den (Staats raad Lukoskof te Kazan, die zich echter niet aan gewelddadige afper singen schuldig maakte, doch zich alleen maar liet omkoopen. Maar hij kon dan ook maar 20,000 roebel bijeen brengen. De Staatsraad was zeer geloovig. Eiken morgen ging hij naar de Mis daarna sloot hij zich in vrome over peinzingen in zijn bureau op, en las Rusland. Corruptie. Het hedendaagsche Rusland is zóó vol van gruwelen en Afgrijselijkheid, dat een paar processen tegen omkoop bare en afpersing plegende ambtena ren, een om zoo te zeggen aange- naam-humoristische afwisseling geven. De Russkofskia Wjedomosti maakt thans melding van twee zulke pro cessen. Het een is dat van den chef van het materieel bij den Staatsspoorweg- lijn Libau—Rommy, den ingenieur gemobiliseerd gehad. Behalve de reus achtige financieelè offers, die hierdoor gevraagd zijn, heeft de industrie een grooten klap gehad, door het gebrek aan werkkrachten. Berchtold zal wan neer hij eenmaal gaat zeker niet de zegenwenschen van de Oostenrijksche onderdanen meekrijgen. Beter dan het geld altoos door aan legers en vloten te besteden had men in de eerste plaats de ontwikkeling van het volk behooren te bevorderen. Die laat in Oostenrijk heusch nog genoeg te wenschen over. Ook op het gebied van welvaart is men in de dubbele monarchie niet verwend. De feiten bekend geworden bij het proces tegen de Canadian Pacific-Maatschappij be wijzen dit voldoende. Italië. In dit land zucht men nog altoos onder de gevolgen van het Trypolitaansch avontuur, al is de toestand vrij wat verbeterd sedert verschillende Tqrksche officieren naar hun land zijn teruggetrokken, toen de strijd tusschen de Balkanstaten hun aanwezigheid daar wonschelijk maakte. De houding van Italië ten opzichte van Albanië is uit den aanvang van. ons overzicht bekend. Nog steeds gaat het voort Griekenland zooveel moge lijk in zijn ontwikkeling tegen te hou den. Vandaar ook dat Italië nog steeds niet de Turksche eilanden in de Egeï- sche zee terug geeft, daar het vreest dat ze dan in handen van Grieken land zullen komen. Spanje heeft nog steeds geenTesul- taat verkregen in het geannexeerde Marokko. De toestand is zelfs zoo ernstig dat de Duitsche mijn-magna- ten in Marokko, de gebroeders Bas- sermann hun bemiddeling hebben aangeboden. Portugal, lijdt nog altijd van de beroeringen teweeggebracht door de monarchisten en de aanhangers der oppositie-partijen. Den laatsten tijd schijnt er een kleine verbetering merk baar. Aan de overzijde van den Atlanti- schen Oceaan in de Vereenigde Staten, is president Wilson aan het bewind gekomen. De tijd om groote dingen te doen is nog te kort geweest, al schijnt hij ten opzichte van Mexico te hebben misgetast. In Mexico zelf heerscht nog de opstand. Huerta heeft zich van het bewind meester gemaak^, nadat hij Madero heeft doen vermoor den, maar vooral in het Noorden ver zet men zich heftig tegen zijn gezag. Voor hij zich algemeen heerscher zal Je den paardejongen in zijn armen. Toen riep hij Jacques toe: Laat de paarden aan die bende, Jacques en volg me oogenblikkelijk.” Daarop sprong hij met zijn kost baren last de eerste de beste huis deur in. Hij kwam voor een reusach- tigen, zwaren kerel te staan, met een schootsvel voor en een smidshamer in de hand. Hij bevond zich in het huis van den slotenmaker. En daar buiten raasde de meigte voort: slaat dood, die vermomde aristocraten!” „Bij al wat ons heilig is, bescher ming en toevlucht voor onschuldigen, burger,” riep ('harten ademloos en smeekend. En de man wierp een kor ten blik op hetbleeke gelaat van on zen jongen graaf. Toen wees hij met de hand naar achter en zei: „Ga in mijn werkplaats en roep mijn dochter Vera.” En terwijl Charles haastig door een deur achter zich verdween, spoedde de slotenmaker zich naar de deur zijner woning. Jacques Beauchène, die zich nog tegen de menigte verdedigd had, na derde nu ook de deur en wipte vlug den slotenmaker voorbij. „In hetwater! Slaat hen dood! In het water! klonk het nog verward achter hem aan. en men poogde nog hem tot in het huis te volgen. Doch voor hen stond de groote fi guur van den slotenmaker met den zwaren smidshamer en zwaaide drei gend naar de tierende menigte, uitroe- Schouwburg”, 8 u., meelvoorstelling. eanie. 8 uur. Hon- kwartet. Réunie”, 7Vj U., >d. Reisvereeniging. Schouwburg”, 8 u., 'ammerspiele „Der l ii IXBICHTINGEN WELKE GEBAAR, SCHADE OF HINDER KUNNEN VEROORZAKEN. BURGEMEESTER en WETHOUDERS I van GOUDA. Gelet op de artt. 6 en 7 der.HINDER- i WET; Brengen ter algemeene kennis, dat op I de Secreterie ter visie is gelegd een verzoek I met bijlagen van de Directie der N V. »De Goudsche Machinale Garenspinnerij” I te Gouda om vergunning tot uitbreiding 1 liarer fabriek, door bijbouw Van het per- 1 ceel gelegen aan den Turfsingel No. 38, kadastraal bekend Sectie E No. 2502. Dat op Dinsdag den 20 Januari f914, des namiddags ten ure op het Raad- huis gelegenheid is om bezwaren tegen de 1 gevraagde vergunning in te brengen en I dat gedurende drie dagen vóór dien dag I op de Secretarie der Gemeente van de ter I zake ingekomen schrifturen kan worden I kennis genomen. De aandacht wordt er op gevestigd, dat I volgens de bestaande jurisprudentie niet I tot beroep gerechtigd zijn zij, die niet over- I eenkomstig artikel 7 der Hinderwet voor I bet gemeentebestuur of een of meer zijner I leden zijn verschenen teneinde hun be- I zwaren mondeling toe te lichten. Gouda, den 6 Januari 1914. Burgemeester en Wethouders voornoemd, R L. MARTENS. De Secretaris, J. VAN HEUSDE Het jaar 1913. (Slot.) Oostenrijk. Van het parlementaire leven is o, zoo weinig te zeggen, daar de parleinenten öf niet werken, of ont bonden zijn. De ontevredenheid met den gang van zaken is dan ook in dit 1 land ontzaggelijk groot. In ’t bijzon der de gevoerde buitenlandsche politiek is het voorwerp van het groote mis noegen der Oostenrijkers. Wat het afgeloopen jaar dan ook trouwens als product van het diplomatenwerk heeft te zien gegeven, stemt alles behalve tot opgewektheid. Waar Oostenrijk zich in den strijd op den Balkan zoo herhaaldelijk voorop geplaatst heeft, daar heeft het zijn wenschen of eigen lijk zijn dreigementen er slechts door kunnen krijgen door een ontzaggelijk leger op de been te houden. Van October 1912 af heeft het tot voor eenige maanden bijna zijn geheele leger aan de Servische of Russische grens Men moet zich in den tijd weten te schikken! Dat is de heele kunst tegenwoordig! was de leuze van bur geres Railmont. Deze burgeres was nog vóór eenige jaren een burggra vin Railmont, die uit een der eerste familiën uit Frankrijk stamde. Haar slot in de provincie en een paleis op een der grootste boulevards te Parijs benevens een groot vermogen waren eens hun bezitting geweest. Doch de burggraaf de Railmont was dood, hun slot was bij een boerenopstand verbrand en haar bezittingen waren door deRegeering verbeurd verklaard lerwijl hun titel vernietigd was. De ganache bezitting bestond nu nog uit Spanje. Een drama. Uit Madrid wordt aan geseind Een vreeselijk drama heeft zich gis terenmiddag in Berbegal af gespeeld. Een der meest geziene bewoners, de notaris Palacios stierf eenige dagen geleden. Toen het testament gisteren geopend en voorgelezen was, bleek, dat de notaris het grootste gedeelte zijner nalatenschap aan zijn jongsten zoon had vermaakt. De oudste zoon, die zich door deze beschikking in zijn rechten achteruitgesteld gevoelde, ont stak in groote woede. Hij trok zyn revolver en doodde zijn moeder, zuster en twee broeders. Vervolgens richtte hij het wapen tegen zichzelf en schoot zich een kogel door het hart. De familie Palacios genoot in Berbegal algemeene achting het tragisch einde dezer familie wekt dan ook algemeene deelneming. Frankrijk. Telephoon-nieuvrigheid. Te Parijs is met ingang van 1 Janu ari een nieuwigheid op telephonisch gebied ingevoerd, de „service des rap pels”. Om het de aangeslotenen ge- makkelijk te maken «is nl. op ieder centraal bureau een speciale dienst ingericht, waar de mededeelingen voor afwezige abonnés worden opge nomen. Dat gaat hoogst eenvoudig in zijn werk. Wanneer een abonnó voor eenige aren afwezig moet zijn, geeft hij daarvan kennis aan de telephoniste die harerzijds daarvan mededeeling doet aan den „service des rappels”. Komt de abonnó weder thuis, dan noemt hij den hoorn van do haak en is hij weder verbonden met „service des rappels”. Op bijzondere wijze wordt dan vastgesteld, of hij werkelijk de geabonneerde is, voor wien de mede deelingen bestemd zijn en dan ont vangt hij de telephoontjes, die tijdens zijn afwezigheid zijn ingekomen. De kosten bedragen slechts 30 fres. per jaar plus frs. 0.20 per gedicteerde mededeeling. De autobandieten. Naar de Matin meldt, moest volgens pend; „wie nadert, is een kind des doods!” en achter hem stond de groo te gestalte van Jacques Beauchène, aldus beiden den gang versperrende. Bevreesd weken de voorste en erg ste schreeuwers terug en riepen spoe dig uit: „Het is burger Truchonl Burger Truchon is een goed patriot. Leve burger Truchon!” En spoedig brulde de geheele me nigte na: Leve burger Truchon! en verspreidde zich zoo spoedig mogelijk. De eigenlijke oproermakers waren al reeds met de paarden, waar het om te doen was, verdwenen. En zoo liep dit relletje nogal goed voor onze reizigers af. VI. Gemeene schimp- en scheldwoorden weerklonken achter Charles en toen hij zich verschrikt omwendde^ zag hij nog, hoe een sansculotte een der paar den met zijn piek doorstak. „Kunt ge niet beter op uw beenen passen, ezel!” schreeuwde Jacques Beauchène toornig. Hoe kan het ar me dier, helpen, dat het u trapt?” En hij gaf den sansculotte een flinken op stopper. „Bedaard, Jacques, om Godswil, bedaard!” riep Charles hem nog toe. Doch het paard stortte neer en een heele oploop van menschen ontstond. „Het zijn vermomde aristocraten Hopen eenige ruwe stemmen dooreen. „Slaat ze dood, ze gebruiken paarden. Aön ’den lantaarnpaal met hen. Slaat Schouwburg”, 8 u., coba v. d. Pas. Jzan ontvangenvia Aon den lantaarnpaal met hen. Slaat Sten, vermalrelijk- 'lood, gebruiken wij paarden? Werpt dlTin onae >n do Seilie' Weg met h<,n! deze dan in on» tumult was niet meer te bedwtn- en. een mutsenwinkel in de rue de Vau- giard. Van hieruit kon zij aanzien, hoe de sansculotten zich in haar vroeger paleis behagëiijk vestigden. Men had er een soort kazerne van gemaakt, en burgeres Railmont maak te nu zelf Phrygische mutsen, omdat zij toch ten slotte niet van honger zou omkomen. Deze mutsen waren in den smaak gevallen, en ten laat ste beroemd geworden. Veel werden er van gekocht en duur betaald. Het rood ervan was het mooiste, het bes té en het meest schitterendste. Haar mutsen waren van papaverrood, kar mozijnrood en zij had staatsroode mutsen. De laatste wilde iedereen heb ben; niemand wist te zeggen, wat voor kleur rood het eigenlijk was doch ieder vroeg er naar en zij wer den duur betaald. Burgeres Railmont was kloek, slim en verstandig in haar zaak; zij ver diende zoodoende veel geld; altijd op geruimd lustig en vroolijk was zij den geheelen dag in haar winkel. Doch ’s avonds als de werksters van haar vandaan gingen, draaide zij alle lichfen uit en zat in het don ker stil te weenen. Twee jonge meisjes betraden den winkel. Beiden waren als vrouwen uit het Parijsche volk. De eene was oen flinke, gezonde, mooie deern met blond haar en een gezond uiterlijk. „Is burgeres Railmont hier?” zei .het meisje. „Jawel, burgeres, dat ben ik, wat verlangt gij? „Ik ben burgeres Vera Truchon, van den slotenmaker uit de Boom straat, niet ver van de Notre Dame.” „Dien ken ik, ja. Een goed patriot. En wat verlangt gij, burgen»?” „Dit hier is burgeres Madeleine.' 1 Zij komt uit de provincie en wil u spreken.” De mutseninaakster verbleekte een oogenblik, keek het andere meisje met het korte, zwarte haar en de schuchtere oogen, die nu eenigszins naar voren gekomen was, aan. „Tante”, riep Madeleine met een onderdrukte*snik uit. Tranen iu haar oogen dreigden haar te verraden. „Ha, ja, in orde!” zei burgeres Railmont snel en luid, „ik weet het. U komt om de staatsroode muts, dat is waar ook. Gij komt om de staats roode muts, nietwaar? Neem me niet kwalijk, dat ik die vergeten heb, ’t is zoo vreeselijk druk geweest. Een oogenblik, ze is zoo klaar; wacht u maar even in dit vertrek. Ja, do staatsroode mutsen passen toch maar het best op een Fransch hoofd. De karmozijnroode staat beter op blond haar, maar voor het zwarte haar is staatsrood beter geschikt. Gaat u bin nen, een oogenblik als het u belieft.” Hiermee schoof burgeres Railmont beide meisjes in een kleine kamer. GOUDSCHE COIRIXT. Van 1—5 gewone regels met bewijsnummerf 0.55 Elke regel meer„0.10 By drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 15 regels f0.35 bij vooruit betaling, elke regel meer 6 ets. Reclames f0.25 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1