I irland. l! lil II 1 biedingen IE. Alter i Gracht 269A IAAG, STE WAAR- agen imeskleeding. I i I s No. 12373. Vrijdag 9 Januari 1914. 53e Jaargang. 1 behalve Zon- -Rottprdam. Buitenlandsch Nieuws. 't Amsterdam. I FEUILLETON C V rejN's Inkt lijk de BESTE. NSCHADELIJK -HOLLAND. SieitenfioQÓar. Courant ntiën kosten slechts tbeialing: f jf Ie of gedeelten M.E.ALTER racht 2691 TAAG. LEI en Feestdagen. Telefoon Interc. 82. ITieuws- en. voor G-oixc9.su exx Oxxxstrelceirx. Verschijnt dagelijks Telefoon Interc. 8g.Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. H.H. Apothekers, ,s Jr. m de stad aan huis niet (Wordt vervolgd) uur I de voorka- wacht tot u hem ontvangen ver in van ZOON. Gouda. Vrij bewerkt door AMO. in de mccet. 15, voor elke regel d aan het Bureau wij geregeld tijdig en ontvangen van srten, vennakelijk- eae dan in ome n. ze in de den gewonen vergoed. JLJfen ADRES-. ide scheikundige i Tandartsen en Markt, IO*/, u. „De Dageraad”. ’t „Schaakbord”, Kiesvereeniging jhouwburg”, 8 u., leelvoorstelling. kbord”, 9u., Con- i, afd. Gouda. jhouwburg”, 8 u., leel „De Vrouw in elkaar vastzitten op een plaats, ge vormd door het onderste gedeelte der borstholte en het bovenste deel der buikholte. Op deze plaats bevindt zich een soort van cylindrisch gevormde brug van 14 centimeter in omtrek en 5 centimeter lang. Daarbinnen bevindt zich een hard gedeelte waarvan men aanneemt, dat het de plaats is waar de beide borstbeenderen met elkaar zyn vergroeidverder is nog een zacht gedeelte waar te nemen, waarvan men de samenstelling echter tot nog toe niet heeft kunnen nagaan. Door middel van X-stralen heeft men kunnen waarnemen, dat de kin deren elk hun eigen longen, hart, slok darm, maag en ingewanden hebben. Maar de beide onderbuiksholten staan met elkaar in gemeenschap en bij elke ademhaling van één der kleinen, ver plaatsten zich haar ingewanden in de buikholte van haar zuster. Omtrent do lever heeft men nog geen volkomen zekerheid kunnen krygen. Gewoonlyk is bij deze soort van mon stra, de levers vergroeid, hetgeen natuurlijk de moeilijkheid van de schei dingsoperatie verhoogt. De toestand' der beide kinderen is uitstekend. Eiken dag nemen zij 10 gram in gewicht toe, en thans wegen zij reeds 5 kilo. Ook hebben zij een zeer verschil lende psyche. De eene lacht, terwijl de andere huilt, de eene slaapt, tefwijl dc andere wakker is enz. Overigens is - de een sterker van bouw en van gestel dan de ander. Maar, wat in deze omstandigheden van groot belang is, het onderzoek van het bloed heeft vastgesteld, dat het aantal bloedbol* letjes in het bloed van de een, grooter is dan in het bloed van de ander. De ouders zyn beiden welgevormde menschen. De vader is 35 en de moe der 44 jaar. Ook de andere kinderen uit het huwelijk, alsmede een-voorzoon van de moeder zyn normaal gevormd. Van erfelijken aanleg kan hier dus moeilijk sprake zijn. Zuid-Afrika. Het Vrouwen-Monument. Den 16den November is, naar men weet, bij Bloemfontein het door onzen landgenoot, Anton Wouw, vervaar digde monument ter nagedachtenis van de in de concentratie-kampen tijdens den jongsten Engelschen oorlog gestorven vrouwen en kinderen, ont huld. Daarbij heeft ook de consul-generaal der Nederlanden een krans noergelegd van onze Koningin. In de thans ont vangen Z.-Afrikaansche bladen vinden wij thans den woordelijken tekst van zijn daarbij gehouden toespraak. Deze luidde als volgt: „In de droevige maar roemrijke dagen waarvan dit schoone monument de herinnering voor het nageslacht zal moeten levendig houden, is er geen staatshoofd geweest, dat met grooter belangstelling, geen volk dat met meer sympathie en war mer meegevoel de lotgevallen van het Afrikaansche volk heeft gevolgd en zijn leed heeft meegeleden, dan Ko ningin Wilhelmina, der Nederlanden en het Nederlandsche volk. Ten be wijze, dat die belangstelling niet is uitgedoofd, dat die sympathie ook thans nog gloeit in de harten van de Nederlandsche stamverwanten, heeft Harer Majesteits Regeering mij opge dragen aan de voet van dit monument deze krans te plaatsen. Moge ze ons het symbool zijn van de band, die allen samenbindt, aan wie ten Noorden en ten Zuiden van de Evenaar onze taal lief en dierbaar is.” Waarop de heer Rocco de Villiers namens president Botha, antwoordde: „Als het mondstuk van gansoh het volk wil ik uw Regeering en hot Nederlands volk hartelijk',danken voor deze daad van toegenegenheid. Had den wy het niet reeds uit duizenden kostbare bewijzen ondervonden, dan zoude deze krans ons weer getoond hebben, dat onze stamverwanten in Nederland met ons medeleven en mede gevoelen. Deze daad van uw Regee ring grijpt ons diep in het hart en - zal ongetwijfeld veel bijdragen om de banden van verwantschap tusschen ons nauwer aan te halen. liet is goed dat die banden tussen ons en het Neder landsche volk waarvan velen mot ons gestreden hebben en allen in die don kere dagen medegeleden hebben, wor den aangehaald opdat wij met trots herinneren dat wij afstammelingen zijn van een volk, dat op elk gebied heeft uitgeblonken en nu nog in de voorste rij staat van de kultuurvolkeren der wereld. Wil onze eerbiedige dank overbrengen aan uw Regeering en volk en ontvang ook gij onze dank voor uw tegenwoordigheid en voor de woorden door u gesproken.” Uit de rede van ds. Louw is de volgende statistiek genomen „Het was spreker te beurt gevallen leefde Lodcwljk Capet nog.” „Ja, maar gisteren was het toch niet geheel en al hetzelfde liedje. Ilij betoogde, dat het slot van den ge vangene door de nationale gardes, aan wie de inhechtenisneming was opgedragen is ujjgeplunderd en dat zelfs een cassette met veel geld, ge stolen is. Aldus beschuldigde Vergni- aud de regeringstroepen van open baren diefstal.” Laster”. „Mogelijk. Maar de wijze, waarop Vergniaud de zaak voordroeg, was bepaald bewonderenswaanlig. Ilij be toogde niet minder, dan dat de Con1 ventie roevers bezoldigde en de gan ache regeering het land in ongeluk en ellende gestort heeft. Dat in het bijzonder het Comité voor Openbaar Welzijn met zijn inhechtenisnemingen en doodvonnissen het zwaard van Damoclesboven het hoofd van an dersdenkenden doet zweven.” „Dat zal het ook, dat doet en dat moet het ook. De gelijkheid der men- schen zal niet alleen op papier staan maar in de nieuwe republiek ook in werkelijkheid bestaan, en... waar ik dan egn hoofd zie, dat zich boven anderen verheft, daar sla ik het af.” Geestdriftig had Robespierre dit ge antwoord. Amerika. Het vergaan der „Oklahoma”. Hoe het ongeluk met het tankschip „Oklahoma” zich heeft toegedragen is nog niet bekend. Waarschijnlijk is het doormidden gebroken, toen de gewel dige zeeën het hoog ophieven en is de bemanning in paniek naar het dek en naar de booten gerend. Men heeft twee booten op zee gevondenin de eene waren 3 lijken, in de andere 5 verkleumde schipbreukelingen. Er wa ren in deze boot elf menschen geweest, doch zes hunner zijn, doordat de boot herhaaldelijk is omgeslagen, omgeko men. De vijf overblijvenden werden opge pikt door het stoomschip „Gregory” van de Boothstoomvaartmaatschappij. Kapitein Graalf van de Bavaria” heeft in zijn radiogram aan de Ham- burg—Amerika-lijn vermeld dat hij de 8 man, die hij gered heeft, van het voorschip heeft gehaald. Het achterschip van de „Oklahoma” was, volgens de verklaring van haar kapitein, 22 minuten nadat het schip doormidden was gebroken, gezonken met den achtersteven omhoogde schroef werkte toen nog. Een ont ploffing heeft niet plaatsgehad. De kapitein van de Bavaria” kon het doorbreken van het tankschip ni’et bevestigen, hij kwam eerst op de plaats van de ramp nadat dit gebeurd was. Het voorschip is blijven drijven door dat de waterdichte schotten werden gesloten. De „Oklahoma” was een schip van de Gulf Refining Company de waarde wórdt op 700,000 geschat. (N. Crt.) John Pierpont Morgan Sr. was een groot verzamelaar niet enkel van kunstschatten maar ook van be- langwekkenden doccumenten, autogra fen enz. Zoo was hij ook de eigenaar geworden van het testament van Martha Washinton, de weduwe van den eersten president van Vereenigde Staten. Dat stuk bevond zich ten tijde van het uitbreken van den Ameri- kaanschen burgeroorlog in het archief van Fairfax County in den Staat Vir ginie. Het werd toen gestolen en bleef een tijdlang zoek, maar werd ten slotte aangetroffen in de biblio heek van Pierpont Morgan. De Regeering van Virginië deed toen moeite om het v- en Woningtoe- erstandscommissie u. unie. 8 uur. Hon- wartet. Réunie”, 7J/j u., Reisvereeniging. it „de Réunie” 8 avond Dep. Gouda t van ’t Algemeen, jhouwburg”, 8 u., iba v. d. Pas. jhouwburg”, 8 u., .mmerspiele „Der oploop met te spuiten uiteen te jagen, doch dit gelukte al evenmin. Ten slotte wilden de gendarmen hun paar den halen. Toen zij naar de aardap- pelenmarkt wilden terugkeeren, kwam een wachtmeester der gendarmerie hun tegemoet, zeggende, dat zij gerust konden wegblyvenj dat de menschen weggegaan waren ten gevolge van den regen. Den lOen November hadden er weer samenscholingen plaats. De men schen schreeuwden en joelden. De gen darmes drongen de menschen terug, doch zoodra zij van den eenen kant weggejaagd waren, kwamen zij aan den anderen kant terug. Er werd ook met steenen geworpen. Op den avond van den lOen November waren min stens 800 menschen op het slotplein, onder wie vele vrouwen en kinderen. Doch er waren ook vele mannen, die joelden en schreeuwden. Doch op den avond van den 28en, November was het slotplein volkomen leeg. De getuige kwam er des avonds om halfacht toen waren er nog maar enkele men schen, doch hij zag de militaire pa trouilles, die deze rustige menschen gevangen namen. Get. had den indruk, dat het steeds rumoeriger werd, zoo dra de militairen zich lieten zien. Naar men weet, werd het getuigen verhoor gisteren ten einde gebracht, waarna de auditeur-nilitair zijn eischen heeft gesteld. Albanië. Het Turksche gezantschap te Parijs is gemachtigd alle berichten beslist tegen te spreken, die betrekking héb ben op de candidatuur van Izzet Pasja voor den troon van Albanië en die het doen voorkomen alsof de Turksche Regeering zekere heimelyke listen met Albanië voor heeft. Frankrijk. Monstra. De aandacht der medische wereld iff Frankrijk is thans gevestigd op twee kinderen, op 27 en 28 November jl. geboren, die met het onderlyf aan elkaar zijn vastgegroeid. Door dr. Le Filliatre, chirurg van de centrale infirmerie der Fransche gevangenissen zal worden beproefd de beide lichamen van elkaar te scheiden. Eergisteren heeft hij de kinderen ver toond aan de leden der Académie de Médécine, waarby hij tevens eenige gegevens omtrent hen verschafte. Daaruit bleek, dat de kinderen aan jaar. Hij schoen eenigszins kortzich tig en zat diep over zijn werk heen- gebogen. Klein en mager van gestalte had zijn gelaat een onaangename en onvriendelijke uitdrukking. Zijn klee- ding was uiterst sober en elegant. Doze man was Maximiliaan Robes pierre, de afgevaardigde van Arras. Thans zag hij zuchtend van zijn arbeid op, greep naar een tafelschel en belde. Een jonge meisje trad de kamer binnen en scheen met schuwe eerbied en toch met een liefdevol ver trouwen tot haar meester op te zien. Deze had zich langzaam afgewend en staarde door het venster naar buiten. „Burger Robespierre, hebt gij ge roepen,” vroeg zij na een oogenblik gewacht te hebben. - - om en zei, was 8t. Just document van den verzamelaar terug te krijgen, maar Pierpont Morgan was daar niet toe te bewegen. „Buit is buit” oordeelde hij. Maar nu de zoon de beschikking heeft gekregen over de door zijn vader bijeengebrachte collecties, hoopte men in Fairfax Gouty, dat het testament zou terug keeren naar de plaats waar het thuis behoort. Immers, in de bla den was bekend gemaakt, dat Morgan Jr. aan enkele buitenlandsche regee- ringen stukken had teruggegeven, welke uit archieven of openbare col lecties waren ontvreemd en indertijd door zijn vader gekocht waren. Een invloedrijk Amerikaansch da- mesgenootschap „The daughters of the American revolution” wendde zich tot Morgan Jr. met het verzoek, het testament te willen terruggeven maar de financier liet door zyn secretaris antwoorden, dat hij daartoe niet kon overgaan, doch dat hij bereid was, het stuk te laten fotografeeren en van de foto’s exemplaren te geven aan de archieven te Fariax, mits hij daarvoor in ruil foto’s ontving van het testa ment van George Washington zelf, dat in het bezit is van den staat Vir ginië. Dit antwoord was een groote teleur stelling voor de burgers Fairfax Coun ty en de vertegenwoordiger «van die provincie in het congres van den staat Virginië zal nu trachten, in dat con gres gedaan te krijgen, dat de staat Virginë Morgan in rechten aanspreëkt om de teruggaaf van het testament te verkrijgen. (JST. R.’Crt.) Duitsohland. Zabern. Gisteren zijn in het proces tegen kolonel von Reuter en luitenant Schadt de laatste getuigen gehoord. Majoor Uhde verklaarde den indruk te hebben gekregen, alsof de politie absoluut niets deed. De politie liep weg, zoodra er ergens lawaai was. De bevolking maakte zich vroolijk over de politie. Getuige Schmidt, wachtmeester bij de Gendarmerie, verklaarde, dat de gendarmes op 9 Nov. het bevel ge kregen hadden, om vooral de woning van luitenant von Förstner te bewaken, daar de menigte in de straat waar de luitenant woonde, te hoop liep. Op de aardappelmarkt was zooveel volk bij eengekomen, dat de menigte niet meer verdreven kon worden. Inmiddels trachtten de brandweerlieden den volks- ;roeien tot flinke er -dan op dat ze maken, zoo mooi als ge maar kunt. En dit betaalt ge mij in de win kel voor de mutsen, opdat niemand er iets van merken zal.” Met deze woorden drukte zij het jonge meisje een aantal papieren in de hand, witte papieren, assignaten tot een bedrag van zeshonderd franc voor de twee mutsen. Zooveel kost ten ze ook, en nog eena omhelsde ze beide meisjes, waarna winkel scheidden met burgerlijken groet. VII. PRIJS DER ADVERTENTIËN: Van 15 gewone regels met bewijsnummerf 0.55 Elke regel meer0.10 Bij drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 15 regels f0.35 bij vooruit betaling, elke regel meer 6 ets. Reclames f0.25 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. 15) „Maak je bemind, Madeleine, dan zult ge leven, dan kunt ge geluk in al je ondernemingen hebben. Heb je nu goed begrepen, wat ik je verteld heb?” „Ja zeker, tante!” Nu stond de ferme vrouw op en zette met de haar eigen handigheid Vera Truchon en Madeleine een roo de muts op het hoofd, die de meisjes alleraardigst stond. „Lieve Vera,” sprak zij; toen, „gij zult mijn beschermelinge zeker niet verlaten. Ik vertrouw op je.” „Gij kunt u gerust op mij verla ten, burgeres,” antwoordde het lieve meisje, „ik zal Madeleine niet uit het oog verliezen.” „God loone het u! Wie weet hoe het in tien jaar tijd nog veranderen i kan. Hebt gij geld genoeg, Madeleine. I Dat is een voornaam ding.” ,,Ja, tante, Charles heeft het bij L zijn vrienden hier in Parijs opgeno- 9 men „Laat niemand het weten, en nu voor heden yaarwel. Maar vergeet niet je aanstaanden Zaterdag mooi te roepen, g Robespierre keerde zich vriéndelijk: Leonore, niet hier, zoo even?” „Ja, burger. Hij is in mer en kunt.” „Breng hem dan hier!” Even later trad daarop de wachte binnen. Hij was gekleed de uniform van hoofdofficier der na tionale garde, had een flink en ge zond voorkomen en een krijgshaftig uiterlijk. „Gij wilt mij spreken, burger St. Just?” „Ik wacht reeds bijna twee daarop!" „Wat is er dan?” (lOrilSUIi: COURANT. PRIJS VAN HEJ ABONNEMENT: Per kwartaal Idem franco per post Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31, bij onze Agenten, den Boekhandel en de Postkantoren. We verplaatsen ons naar een een voudige kamer. Eenvoudige, witte gordijnen voor de ramen, geen sofa, houten stoelen met kunsteloos uitge sneden leuningen, op een eenvoudige latafel een karaf met twee glazen, een ouderwetsche, zoogenaamde schuif tafel, met eenige papieren, couranten en decreten en proclamaties. Men kon aan die tafel zien, dat hier een ijve rig man woonde en niet alleen een ijverig, doch ook een machtig man, want onder die papieren bevonden zich ook ontwerpen van wetten, de schema’s van gewichtige, streng lo gische en doordachte redevoeringen, benevens talrijke doodvonnissen. Een bijna beangstigende strengheid en eenvoud zaten in die kamer. Aan de werktafel zat een nog jonge man van ongeveer vier- of vijf en dertig „Gij waart gisteren weer niet in de conventie.” „Neon”. „Waarom niet?” „Wat geeft dat eeuwigdurende ge zwets. Mij berouwt steeds don tijd die ik moet verbeuzelen met bet aan- hooron van lange redevoeringen.” „Gisteren zoudt go u zeker niet verveeld hebben „Wat was or dan?” „Vergniaud heeft weer een moord- dadigen aanval tegen den Berg ge daan.” „Ik dacht het wel. Nauwelijks laat ik mij eenige dagen niet onder hon zien, of zij steken de hoofden bij el kaar en kakelen als een stelletje waschvrouwen. Waarover had hij het nu weer.” „Over een geschiedenis, die ergens in Franche Comté moet voorgevallen zijn. Er moet weer iemand onschul dig gevangen genomen zijn.” „Het oude liedje- Als Vergniaud zijn zin kreeg, moest alles bij het oude blijven. Het volk moest dan nog meer dan vroeger uitgezogen en ver trapt worden? Dat was weer iets voor de Gironde van vroeger. Het zijn allen verkapte aristocraten. Ik ken ze wel. Ik herinner mij de zit tingen nog zeer goed, die aan den doodvan Lodewljk Capet vooraf gin gen. Hoe stelde de Gironde niet alles in het werk om den koning te red den. Indien ik er niet geweest was. f 1.25 1.50 1 50 1.90

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1