;rland. aan KG i Blad. LIGHT «p m No. 12375 XTïeiXTxrs- ©xx ^xcH.'veartexx'txe'lolsud. voor G-oxxcLa, ©zx Oxxxs"tx©lc:©xx_ 52r Jaargang. behalve Zon en i-Rotterdam. Buitenlandsch Nieuws. ZBlxxxxers land.. FEUILLETON 2>e Sieit&nfio&óer. ter jnwater. Dinsdag 13 Januari 1014. -,1,J Telefoon Interc. 82. Feestdagen. “'Tr1Is_ïïëTTdveh tTn TÏÊlë EEN Verschijnt dagelijks Telefoon Interc. 82. 7^n| 1.59 Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOo)f. H.H. Apothekers, Amsterdam. aal 't „Schaakbord", menschen waar (Wordt vervolgd) inkxnan A Zn., Gom Vrij bewerkt door AMO. In van aar. te Tilburg. f. BELOKJEJr S, Goud». IER SLAVERNIJ wk *«et t. ta Smilfht tat tal» tegels, ««ren, door ea door dCM to Sunlight en voordoellgete H Uw bvb doen v work verlichten. teren, volgens het aanzien van een stad beleg. jpen is juist, dat de te de gelegenheid ge- -^'ren, óf om te plun- te algemeen'e bewe- Elke regel meer Bp drie achtereenvolgende plai Dienstaanbiedingen per plantain] betaling, elke regel meer 6 ets. Groote [etters en randen naar plaatsruimte. zen en omtrent het behoud van hun tegenwoordige garnizoensplaatsen bij terugkeer. Er hebben besprekingen plaats ge had on do mogelijkheid wordt over wogen om aan de gezinnen dor offi cieren in Nederland hun traktement te blijven uitbetalen naast het door do mogendheden te betalen traktement, dat zij in Albanië noodig hebben. Het aantal Nederlanders in de Ver- eenigde Staten Blijkens een statistiek in het Arno- rikaansch-llollandsoho blad „De Toe komst” woonden er in 1910 in de Ver- eenigde Staten 119.377 geboren Ne derlanders, tegen 94.922 m 1900. De meeste Nederlanders verblijven in den Staat Michigan (33.900); dan komen Illinois (14.000), Now-Jersey (12,700), New-York (12,600), Iowa (11,000) Wisconsin (7.300). Van 1—6 gewone regels met bewijsnummerf 0.55 w 0.10 laaUingen worden dew tegen twee berekend. ing van 1—5 regels F0.35 bij vooruit- i. Reclame» f 0 25 per regel. nde scheikundige e Tandartsen en groeien tot flinke er dan op dat ze fiOÏDSCHE COURANT. PRIJS VAN MET ABONNEMENT? Per kwartaal Idem franco per post Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post Abonnementen worden w Markt 31, bij onze Agenten, molens beschermt, zooals luit. Forstner tegen een kreupelen schoonmaker heeft meenen te doen, door een Keizerlijke militaire rechtbank wordt vrijgespro ken 'en besluit zijn eerste,^korte be schouwing aldus„in zijn boek over/ Scbarnhorst vertelt Max Lehman, hoel men in 1806 in ’t buitenland Pruisen/ en zijn militair regime hoondede Pruisische staat, zei men^ had niet een leger, maar het Pruisische leger had een StaatOok het Zabernsche mili- tairisme eischt den staat voor zich op en de beide Straatsburger beslissingen hebben hem dezen toegekend.” En in nndschen vrede en voor de burgery. Do Elzas-Lotharinger vertrouwen or pp, dat, zooals in een mooilyk uur de A)uitsche Rijksdag hun zyn steun gaf, net Duitsche volk, de hoogste instan tie burgerlijke gemeenschap met hen zal blijven houden. Aan den dank van den Elzas zal het niet onbreken.”. In hetzelfde blad onthult advocaat Weil het verbluffendende feit, dat de voorzitter van den krijgsraad, die over Von Reuter en Schadt moest rechten, onmiddellijk na het vrijsprekend von nis den Berlijnscheif politie-president Van Jagow, on den vriend van den kroonprins, den befaamden Janu- schauer Jonker, v. Oldenburg daarvan telegrafisch mededeeling deed en zijn hartelijke gelukwonschen daaraan toe voegde met de door hem zelf gedane uitspraak 1 punt stond naar llerzele te vertrokken, onverimjdelyl dien lokaal 29 jaar oud, zag den waggon mot zeer groote snelheid naderen en remde uit alle macht doch kon er niet in slagen eene botsing te voorkomen. De loco motief sloeg door den hevigen schok achteruit en verbrijzelde geheel do eerste waggon, terwyl de andere wag gons gedeeltelijk werden vernield. De machinist werd dood onder de loco motief gevonden. Vyftien reizigers werden vry ernstig gewond, waarvan drie levensgevaarlijk. ,’i.5o 1.90 dagelijks aangenomen aan ons Bureau: JL ten, ilen Borkhandvl en de Postkantoren. gen plaats gehad, en uit het feit, dat de Vakbond een stemming over het al dan niet pr&clameeren van een al- gemeene «taking tegen morgen heeft uitgeschreven, mag opgemaakt worden dat er alle kans is, dat deze werkelijk uitbreken zal. Johannesburg had gis teren, volgens een berichtgever, reeds sUd in staat van aai V „Oóua-Mwy.- ijad. Kiesvereeniging Réunie. 8 uur. Hon- jkkwartet. de Réunie", 7V, Ned. Êeisvereeniging. ieteit „de Réunie” 8 chtavond Dep. Goud» Nut van ’t Algemeen. i Schouwburg”, 8 o-, Jacoba v. d. Pas. I i Schouwburg”, 8 I Kammerspiele „D« ken wy geregeld ty dig nogen ontvangen van mcerten, vennakelgk- deze dan in on* Jden. Duitschland. Zabern. De beide beslissingen van den krijgs raad te Straatsburg, waarbij niet alleen luit. Von Forstner, de geringe straf, andere beschouwing bespreekt het blad die hem in eerste instantie was opge- ',o uro-" milH.t— legd, weer werd kwijtgescholden doch ook kolonel Von Reuter en luitenant Schadt werden vrijgesproken, worden in de Duitsche pers natuurlijk, al naar de politieke richting van het betreffend blad naar rechts of naar links neigt beoordeeld. De conservatieve bladen zijn één en al voldoening, de demo cratische vol verontwaardiging. Zoo schrijft de Deutsche Tageszei- tung, het orgaan van het Pruisische Jonkerdom „Hiermede (door dit von nis) is vastgesteld, dat ook het leger in Duitschland een orgaan der open bare macht en overheid is, dat het zwaard voor niets draagt, hoe ongaarne het dat natuurlijk voor andere doel einden zou trekken dan tot verdedi ging van het vaderland tegen buiten- lanJsche vyanden. Hierdoor wordt onzen officieren de in het openbaar zoo hartstochtelijk bestreden zekerheid weergegeven, dat ze in hun recht zijn, als ze beleegingen en aanvallen op den rok des Konings onder alle omstandig heden en als het zijn moet met alle middelen te keer gaan. Daardoor wordt de volle beteekenis van het militairis- tische element in ons monarchistisch staatswezen en tegelijkertijd dat staats wezen en de beteekenis van de mili taire macht van commando, die den Keizer toekomt, duidelijk gemaakt en vastgesteld. Dat is de voornaamste grond, waarom wij het vonnis met zoo bijzondere voldoening begroeten.” Welken indruk het driebubbele vrij sprekende vonnis in minder militair- bevooroordeelde kringen heeft ge maakt, geven twee citaten aan uit de beide burgerlijke democratische bladen Frankf. Ztg. en het Berk Tageblatt. De beide krijgsraden blijken zich ten volle- solidair te hebben verklaard met de helden van Zabern en van Dettweiler, dat wie zijn per tegen wind- „Ja^wanl dit geluk ontbeert mijn goede vader nu reeds lang. Vlug trad Danton een schrede op haar toe, tvatte haar hand on zeidc met vrijmedigheid: ,,-Zijt gij in Pa rijs gekomen, burgeres, om iemands vrijheid te erlangen?/ „Gij weet het? „Ik vermoed het. Gij moet beden ken, burgeres, dal ons dag aan dag ganache stapels verzoekschriften aan huis worden gezonden, nu voor een broeder of een echtgenoot, dan voor een vader of een zoon weer! Niet waar, uw vader is gevangen geno men burgeres M adeleine Madeleine kifikte treurig. Haar zoo schoone Öogen waren vochtig. „En waar is hij?” „Ik weet het niet. Ik heb hem het laatst gezien, toen hij gevangen genomen werd. Sedert heb ik een en kelen brief van hem ontvangen uit de gevangenis van Beeanyon.” „Hoe heet hij?” Nu was het gevreesde, verschrikke lijke oogenblik gekomen. Madeleine wist dat Danton in de conventie te gen Vergniaud gesproken had. In zijn hoedanigheid van minister Justitiewas hij hiertoe genoodzaakt gewekt.’ Durfde zij het wagen het geheim prijs te geven, den naam haars vaders te verraden? Xij zag hem nu smeckend aan. „Zult gij ons verraden?” Als antwoord kuste hij haar snel Zuid-Afrika. De staking. Een telegram heeft Zaterdag bericht "over een opstandige beweging van de kaffers in ^e diamant-mijn te Jagers fontein, die door de blanke bevolking met geweld van wapenen is onder drukt. In de Engelsche bladen vinden wij thans van het gebeurde een uitvoeri ger bericht, waaruit tevens blijkt, dat dit in geenerlei verband staat met de staking, zooals allicht gedacht zou worden. Immers een van de voor naamste redenen, waarom de regee- ring te Pretoria thans op zoo uitge- breide schaal militaire voorzorgsmaat regelen neemt in verband met de spoorwegstaking volgens een be richt uit Johannesburg heeft zij in ’t geheel reeds' 60.000 man onder de wapenen ger kleurlingen bruik zullen nis I deren^'óf voor (ging tegen de blanken. x,Te Jagersfontein echter blyken de datkr werkzame Basoeto-kaffers wel in ^t.dting te zijn gegaan, doch alleen ’omdat zij de bestraffing eischten van een blanke, die een kleurgenoot zóó k hard geschopt zou hebben, dat hij aan cjo gevolgen was overleden. Toen deze genoegdoening hun geweigerd werd, wapenden zij zich, braken uit de com pound en rukten op Jagersfontein af. De daar aanwezige blanken, 150 in getal, wapenden zich eveneens in al lerijl en stelden zich in den weg der Basoeto’s, die volgens don berichtgever van het Engelsche blad, waaraan wij dit ontleenen, duizenden sterk waren. Middelerwijl vluchtten de vrouwen en kinderen uit Jagersfontein naar E'au- res^gaith. Den uitslag van den strijd tusschen de blanken en de kaffers kent men. Nadat van de laatster, een aantal door de moderne geweren der eersten waren gedood en gewond vluchtten zij naar hun compound terug. Toen denzelfdon middag uit Fauresmith een afdeeling cavalerie aankwam met twee kanönnen was de rust reeds hersteld. Wat de staking onder het spoorweg personeel, en de mogelijkheid van een algemeene staking betreft, ïle toestand is plotseling zéér ernstig geworden. Reeds hebben eenige dynamiet-aansla- de vraag in hoeverre de militaire recht spraak nog recht van bestaan heeft en noemt haar „een anomalie in een mo dernen constitutione^en Staat”. „Het ia”, schrijft het blad, „een speciale rechtsprocedure, die thans even weinig bestaansrecht heeft als ongeveer vroe ger de kerkelyke juriidictie. Men is het oude inquisitie-procea te boven, waar in rechter en aanklager dezelfde per sonen ,waren. Doch nier - in de Za- bernprocessen waren rechter en 18) Toen gi^ burgeres Railmont weg en liet Madeline alleen achter met D&nton. Zij gevoelde zich te midden dezer 1 vroolifis lachende menachcn verlaten en eenzaam.^.-x Na een korte stilte zei Danton met een eenigszins trillende stem: „Gij zij, zeker nog niet lang in Parijs, burgeres Madeleine, daar wij eerst nu n het geluk hebben u te zien.” Madeleine had geen vrouw moeten zijn, indien zij niet reeds aan de sid derende stem van den spreker had bemerkt, welken indruk vj «P hem maakte. Nu moest zij kalm en bezonnen zijn. Het gold haar vader, en die ge dachte maakte haar flink. „Is het dan zoo’n groot geluk mij te zien, burger Danton?” vroeg zij, lachend de oogen naar hem opslaand. „Er bestaat geen grooter. zoeter, burgeres,” zei Danton me< galante I warmte. „Zooveel te meer ben ik dan te be klagen, burger!!’ ging Madeleine nu voort, de oogen treurig neerslaand. „Te beklagen, burgeres?’ Hetzelfde militairisme, dat op dor beschuldigden z»t, stelde ook de rechtbank samen. Wanneer dan ook do reactionaire partyon juichen over do Staatsburger uitspraak, dan hebben do andere partijen e^ voor to aorgon, dat uit de nederlaag welke de recht bank heeft goeden, ioering worde ge trokken”. Van den leader, dien het Berl. Tage blatt aan de vrijspraak der drie offi cieren wydt vertalen wij den aanhef: „Overal, waar men het Duitsche rijk niet welgezind is, kan heden met reden vreugde en voldoening heerschen. De hoop scherven in Elzas Lotharingen groeit voortdurend aan, zoodat men heden reeds in twyfel kan verkeeren, of er nog veel over blijft, om stuk te slaan. Alles is kapot. De heer Von Calker heeft reeds den 3en December uitgeroepen en hij zou het heden met verdubbelden nadruk kunnen herhalen. Dat het vonnis een buitengewoon on- gunstigen indruk in het ryksland zal maken en den anti-Duitschen geest daar onnoemlijk zal versterken, daar aan kan geen twijfel zyn.” Dat deze voorspelling van Berl. Tageblatt juist is, blijkt uit een enkel citaat, genomen uit de democratische „Straatsburger Ztg.’’: De thans geval len uitspraak maakt „het militair” tot een blijvend gevaar voor den binnen- Boeken on kas van gemeente ontvangers 1 Gedeput. Staten van Zuid-Holland hebben aan de burgemeesters in die provincie een circulaire gericht, be treffende opneming van boeken en kas der gemeenteontvangers. Meermalen werd door Oedep. Buten bevonden, dat de ontvanger do ge meentegelden niet steeds strikt go- aanwesige golden, Daarom hebben Ged. Staten mot aandrang de burgmeesters verzocht, toe te zien, dat de ontvanger, overeenkomstig het voorschrift zijner instructie, zich er van onthoudt, om, voor hoe gering bedrag ook, uit de gemeentekas voorschotten to doen, welke niet ten behoeve der gemeente strekken, of in die kas gelden te storten die niet aan de gemeente toebehooren. Vorder wijzen Gedeputeerden or op, dat een kasopnoming alleen dan effect kan dragen indien zy geschiedt zonder dat de ontvanger daarvan vooraf is verwittigd en daarbij begonnen wordt met het tellen van de aanwezige kas middelen, om eerst daarna over te gaan tot het vaststellen van hot bedrag, hetwelk volgons de journalen en re gisters in kas moot zijn. Gedeputeerden ontvingen van enkelen den indruk, dat niet steeds dienovereenkomstig door burgemeester en wethouders wordt gehandeld. Ten^otte trof het Gedep. Staten dat al te vaak buiten noodzaak en boven het Jiangegoven maximum betalingen uit ne gemeentekas geschieden, zonder Kenia afleggen, en ik wil haar daar om een verlof tol een bezoek in do Conciérgerle ter hand atollen.'’ „Zeer goed, burger Danton.” „Burger Lanjon” ging Dantoa to gen Madeleine voort, „ia intendant dor 'otwiergerie. Gij wilt hem, in dien het noodig mocht zijn, u herin neren, burgeresen het zal hem oen oer zijn u van dienst te kunnen zijn. Men boog van weerazijden, was zeer hoffelijk en vriéndelijk legen el kaar, en toen burgeres Kailmout te rugkwam, werd men werkelijk weer vroolljk en ongedwongen, alsof men een praatje over het weer gehouden had en de nieuwste geeatiglMdd ver teld had. Do afilon van burgcrea Lu cretia mankte oen volkomen onpchui- digén indruk; alechta nu en dan z<-i men oen scherp woord wanneer het terrein van de politiek betreden word. In een nia. half verborgen door '■on gordijn, stond do whoone burge res Tallien, Me vurige Spaansche, meeeieree ra het intrigeren, met een oude vrouw, de waarzegster Thóot. Doze genoot in de toenmalige Pa- rljache gezelschappen een merkwaar dig aanzien. Ala waarzegster stond zij bekend door haar voorepollingon, die dikwijl» de waarheid nabij .kwa.- ïnen en een ieder raadpleegde haar. de hand. Zijn lippen waren heel, en zijn adem vloog. „Verraden?” vroeg hij dan even eens zacht terug, „burgeres Madeloine hoe komt ge op xulk een gedachte Al ging Parijs in vlammen op, dan nog zou ik u niet verraden. Maar om uw vader te kunnen helpen, móet ik zijn naam toch weten. Vertrouw mij gerust on vrees niet. Ik wil nim mer meer in uw schoone oogen zien, wanneer ik u verraad.” Madeleine geloofde in dezen man, zij wist wel, «lat woorden niets dan ijdele klanken zijn, maar tóch zoo zou hij niet zijn, om haar te verra den, neen, zij kon er van op aan, „Mijn vader is... burger Etienne de Ijeuronsac,” zeide zij toen zacht. Danton trad verstomd terug. „Hè, gij zijt dua „Stil nu,” smeekte zij. „Wilt gij mij helpen?” „Wat wenschte gij dan van mij?”« ,Jk wilde zoo spoedig mogelijk te weten komen, burger Danton, waar mijn vader zi<*h bevindt en of Ik mét hem spreken kan.” Danton overlegde een oogenblik toen vriMig hij: „Gij weel wat giste ren in de Conventie gebeurd is?” „Ik weet het!” „Gij weet alzoo ook, hoe mijn Itis- richenkomst in deze zaak als een mis daad zou gebrandmerkt worden. Madeleine. Het treurig het hoofd hangen. Bkuhk. Spoorwegongeluk. Zaterdagavond is op het lokaallijntjo Eschene—Saint Liévin -Heraele oen wagen, geladen met 10.000 kilo steen- kolen door tot nog toe onopgehelderde verdediger nauwelijks te onderscheiden, oorzaak in beweging geraakt, on met Hetzelfde militairisme, dat op de bank groote snelheid een helling naby het station Eschene afgereden. Het per soneel van dat station zag dat een botsing met oen lokaaltrein die op hot lijk wu. De manhiniat van .F1»»»’0" van andere by hem trein, August Hoornick, De organisatie der Gendarmerie in Albanië. Betreffende de eischen, gesteld door„ vele officieren, die zich onder voor behoud hebben opgegevon om naar Albanië te gaan, kan de Maast», mede* doelen, dat deze ongeveer neerkomen op de zorg voor hurt gezin in den lande, hun bevordering of zij nl. blijven op de ranglijst, de regeling van hun> pensioen en dat Jcc weduwen en wee- „Ik weel het?’ t „Dat het levensgevaarlijk is „Gij zult niet zeggen, dut Danton een lafaard is, burgeres Madeleine Wacht slechts een oogenblik!” Hij zag zoekend door <1q, salon. „Burger Lanjon!” riep hij tot een een man, die dichtbij te midden van eenige dames stond en thans snel na derde. „Wat verlangt gij, burger Danton.” „Ik heb gisteren, dadelijk na do zitting der Conventie om u gezonden voor de akten In de zaak Etienne de Leuronsac. Waarom heb ik ze nog niet ontvangen.” „Men kon ze eerst niet vinden. Nu tegen den middag zijn ze onder een berg andere arden ontdekt en terstond naar het ministerie gezonden. Ge zult ze allen morgen vroeg in uw bureau Vinden, burger Danton.” „Góed, burger Lanjon. en/, bevindt zich de gevangene?” „Sinds drie weken is hij in <lc Conciergerie opgesloten. Door de ?ele gevangenen is men er echter noj? niet tfiegékomen, hem te verhoeren. „Gqed. Ziet gij deze dame, burger J.an jon.” „Burgeres, het is mij een eer!” zei de man met een hoffelijke buiging. „Burger Lanjon, dat is burgeres Madeleine, een onzer beste patriottl- schen van Parijs. Zij moet in de be- kpnde zaak van de Leuronsac getui-

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1