sdeuren eryen, Blad. Jr rdam LIOHT :ep wt I «l, lotorrljwiel. Ko. 13402. Vrijdag 13 Februari 1014. 32e Jaargang. A en l VALK, Buitenlandsch Nieuws. FEUILLETON. Valentine. 9, GOUDA. MIAU’S iM SSTE. ARNHEM. ITieu.'ws- ©zrx -^d."V"©rt©zxti©loleud. voor G-oxxcLsu ©zx Oxxxs‘tx©lc©zx- behalve Zon- en Feestdagen. W Ir i rö Slxxxxeuo laxx&. Verschijnt dagelijks Telefoon Interc. 82. Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. Telefoon Interc. 82. na- i) lachte antwoordde de rman Zn., t Uw bete doM werk verlichtea. IEBOL, Amsterdam. 8 nor, Lessing D». Boskoop. „Ons Genoegen”, ttcnU, mm, Ow M 4w SM U SaalIgM M voordMllgst. zij wel het allerminst zal hebben ge dacht. BR SLAVERNIJ rk wordt t. .M taUfcbt tot hate 6OÏB8CHE (OIRAM PRIJS DER aTvÏÏRTENTIÉN; Van 1—5 gewone regels met bewijsnummer. morgen vroeg te Weenen aan, confe reert met graat Berchtold en wordt middag» door den Keizer ontvan- in de ie, 8 u., Dr. M. M. m ’s Gravenhage. Schouwburg, N. V. alen. iw- en Woningtoez. Onderstandsooan» ie, 8 u., Voordracht- lappij tot Nut van De Haarlemmermeenpoor. Naar dé N. R. Crt. verneemt, zal de spoorlijn Amsterdam—Bovenkerk—- Aalsmeer, een der lijnen van de Haar* lemmermeerspoor, vermoedelijk t Oc- iacbte deken- PRIJS VAN HET ABONNEMENT Per kwartaal Idem franco per post. Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post. Abonnementen worden Markt 31, by onze Agenten n wij geregeld tijdig gen ontvangen™ verten, vermakeljjk* lese dan in n. tober geopend worden. Zeker is dit nog niet, aangezien men er niet te veel op rekenen moet, dat geen nieuwe verrassingen van grondverzakkingen enz. de opening der lijn zullen uit stellen. De fundoeringen van het sta tionsgebouw aan den Amstelveenschen weg alhier zijn gelegd. De lijn Aals meer -Uithoorn, met een zytak naar Bovenkerk en Alphen, komt vermoe delijk eerst in Mei van het volgende jaar in exploitatie. Düitschland. Draadloos^ telegrafie. Belangwekkende proefnemingen heb ben gistermorgen vroeg in tegenwoor digheid van verschillende persvertegen- voor draadlooze telegrafie te Nauen. Door middel van dit station werden nl. tusschen Berlyn en New-York voor het eerst draadlooze telegrammen ge wisseld. Het Rijks-departement van posteryen heeft toegestaan, dat het station te Nauen, dat aan de Maat schappij voor draadlooze telegrafie be hoort en tot dusverre als proefstation dienst deed, telegrammen voor bet internationale particuliere verkeer aan neemt en naar de Vereenigde Staten doorseint. Aldaar worden nu de draad looze telegrammen opgenomen voor het station voor draadlooze telegrafie op Long Island, dat verder voor de verzending der draadlooze telegram men zorgt. Verschillende journalisten werden in de gelegenheid gesteld het station te Nauen te bezichtigen, waarby tevens de noodige toelichtingen en verklarin gen werden gegeven. Vervolgens werd een verbinding tót stand gebracht metSaivillo. Men kon toen duidelijk door het draadlooze telegrafietöestel hooren, dat het station een uitgebreiden persberichtendiegst met op den Oceaan varende schepen onderhield. Om 5.12 uur was het eerste tele gram uit New-York op het station aangekomen, waarna een levendige telegramwisseling volgde. Fbankbuk. Bandieten. Te Nice ie de bandiet Chiapale, het hoofd eener bende, die langen tijd de buurt bij Pégomas terroriseerde door een lange reeks van moorden en in braken, veroordeeld tot levenslangen dwangarbeid. Terwijl hij tijdens zijn proces hard nekkig alles ontkende, heeft hg thans na zijn vonnis, een gedeelte z\jner misdry ven bekend, en daarbij de na men van een paar zijner medeplich tigen genoemd. Verder verklaarde hij nog, dat wan neer de politie onderzoeken wilde, zij zou bevinden, dat er bij deze misda den personen zijn betrokken, aan wie Door den heer A. C. Van Rossom Nzn.', directeur der gemeentelijke electriciteitawerken te Rotterdam is aan B. en W. van Breda rkpport uitgebracht inzake de electriciteits- voorziening te Breda. oDe voorgelegde vraag luidde aldus Is .het. aanbod der provincie tot aan sluiting van een eventueel op te richten provinciale centrale in verbaad met de plaatselyke omstandigheden te Breda, aannemelijk, en zoo neen, welke wyze van oplossing van het electriciteits vraagstuk acht u dan, rekening houdende met de Bredasche toestanden, het meest glwenscht? De heer Van Rouem ia van mea ning, dat het aanbod der provincie onaannemelijk is, zoowel voor Breda al leen als voor Breda en omgeving. Ook al bestond de mogelijkheid 'niét tot het oprichton eener eigen electriciteits- fabriek, dan zop hy nog niet durven adviseeren om een overeenkomst op de gestelde bassis aan te gaan. Aan genomen wordt dat met een dergelijke overeenkomst door de gemeente Breda een bedrijf zal kunnen worden gesticht mot oen financieel voldoendo toekomst; een achteruitgang van het batig saldo van hot gemeente-gasbedr^f statig echter to vreezon dé verdere bepa lingen zijn volgens don Rotterdam- schen deskundige van dien aard, dat ze het aannemon er van voor de ge meente onmogelyk maken. Worden in de concépt-overeenkomst zekere wjjzingen aangebracht en worden nader aan te wijzen be zwaren opgeheven, dan verandert de toestand geheel en in dit geval wordt aangeraden tot aansluiting. Het 100-jarig bestaan van bet 3e Iteg. huzaren. Aan den vooipvond van den 100*‘,n verjaardag van het 3e reg, huzaren, kwamen Woendag de oud-officieren van het corps en deputatiën van do gen en niet zooveel geweld moeten maken, dat het anno kind hal» over kop haar boeltje bijeenpakte cm tuurlük wegging.” T ..Zij wil een schoondochter, die geld hééft,” wierp Mina op; maar nu werd de keukenmeid heelemanl rood van kwaadheid en riep: „Geld! Geld! Waarom moet ze nog meer geld hebben- Heeft ze nog niet genoeg? En aan de pannebakkerij ha len de arbeiders dagelijks nog meer geld uit de aarde. Jij i>ent daar nog nooit geweest, Mina. Maar als het zo mer is, zal je hot een» Kient” Door een schouderophalen gat Sti- ina haar^twijfei te kennen, of zij dan nog wel In dienst zou zijn bij me vrouw Rechling. Steeds rneor en meer' opgewonden, vervolgde Louise: „En heeft mevrouw dan geld gehad, toen zij trouwde Heeft zij kunnefi droo- men, -dat zij zijden kleeren, edelge steenten. e*n woning in de Vlctoria- atraat te Berlijn en een villa buiten zou bezitten? Had zij gedroomd, dat zij mevrouw zou genoemd worden...” „MaaV, Louise, praat toch niet zoo luid,’\ Waarschuwde Mina. „Als men je hoorde „Dat kan me nrete’ schoten; als mevrouw wil, mag ze mij de huul gerust opzeggen,” antwoordde de keukenmeid boos. (Wojdt veiwolgd) meende de keukenmeid, met eetuho beweging te kennen gevend, ’Wb anderen konden zijn» „Valentine de dochter van een officier.” „Onze jonge mijnheer ia toch ook luitenant bij de reserve,” merkte Mi na op. „Oh zoo!” meende Louise, de armen in de zijde zettend, zonder acht te geven op de coteletten, die ge vaar liepen te verbranden. „Hadden ze dan niet prachtig bij elkaar ge past?, Mevrouw mocht dankbaar zijn, dat ze zoo’n beste, mooie schoondoch ter van zulke goede afkomst kon krij- „Laat ze dan meteen maar uit zien naar een ander kamermeisje, Ik heb genoeg van 'dat baantje,” zei Mina. „Je denkt zeker dat zij ook niet weer zoo’n gezelschapsjuffer vindt, als die juffrouw Valentine die tege lijkertijd© kamermeisje was,” Ixjuise. „Zooals juffrouw Valentine vindt zeer nooit weei* een,” verklaarde'de kleine kamenier met warmte. Altijd zacht en vriéndelijk, nooit te lui om de handen üit te steken, en zoo be leefd als zij altijd tegen on» was.” „Ja, en Wij wisten toch, wei, dat het niet van ons soort was, ai dien de ze even goed als wij. Zij bezat do echte voornaamheid, en niet van die nagemaakte, zooals die andere,” ';oofd- j die is f 1 25 1.50 1.50 i.W dagelijks aangenomen aan ons* Bureau: ten, den Boekhandel en de Postkantoren. studenten een hulde-betooging voor den koning gehouden, naar aanleiding van zijn conflict met de regeering. Ten getale van omstreeks 2600 met een 60-tal professoren begaven zy zich om twee uur naAr het paleis,* waarby zij door de volksmenigte met luide jubelkreten werden begroet. De koning verscheen op het plein, waar de stu denten eerst het volkslied zongen en vervolgens de ttudent Wesson en professor Axel Lundquist een toe spraak tot den kuning hielden, waarin zij het doel der betooging uiteenzet ten. De koning dankte hen voor hun geestdriftige woorden en vervolgde toen Het is myn grondwettig recht en mijn plicht als Zweedsch koning in dagen van bezorgheid open en vry mijh meening te zoggen, over datgene, wat ik voor myn volk als nuttig en noodig beschouw. De weermacht van ons land naar buiten is niet voldoende,' zoodat de landsverdediging een kwes tie geworden is, die vóór alle andere moét worden opgeloat. Eerst later kunnen wij denken aan maatregelen tot verdere ontwikkeling des lands. Ik ben overtuigd, dat myn volk bereid is de offers te brengen en de lasten te dragen, die de iandsdefensie eischt. Ik reken op u, studenten, en hierop, dat gij met uw weten en kunnen licht in het land verspreiden zult over deze aangelegenheid. De toekomst van ’t land is ook uw tdekomst, zijn geluk' het uw. Zweden verwacht van ons, dat wij dankbaar voor datgene, wat wij als Zweden boven andere volken vóór hebben, voor het ryk op wacht staan, om het voor onze nakomelin gen ongerept te bewaren Voorwaarts, naar dit doeloen vry en sterk Zwe den Leve Zweden Daarop werd de stoet ontbonden. Een zeventigtal mannen van naam op het gebied van wetenschap, kunst en letteren hebben in een open brief aan den koning hun instemming be tuigd met de woorden, door den ko ning tot de boeren gesproken. De sympathie-adressen, door den koning ontvangen, dragen meer dan 70.000 handteekeningen. Eerste Hoofdstuk. „O, welk een onbeschaamdheid! En niet alleen, dat zij met haar kunsten mijn won heeft weten te verblinden, maar zij is nog een ellendige dieveg- ge op den koop toe. Het is werkelijk erger dan ik van haar dacht. Ofschoon niemand bij haar was, sprak mevrouw Rechling deze woor den vrij luid. Mevrouw Rechling was een krachtige, groote vrouw met goed onderhouden trekken, ofschoon ze al weinig minder dan vijftig zomers tel de. Haar breed gelaat, dat echtereen beperkt verstand en een dwazen hoog moed vbrried, was door toorn en ver wondering nog rooder dan gewoon lijk. Zij stond in een fraai gemeubeld vertrek voor een met snijwerk ver- sierde kast. Reeds voor de derde maal k doorzocht zij alle laden. „Weg! Het parelsnoer en het étui, J allebei verdwenen! Niemand anders kan het weggenomen hebben I lentine; zij had er altijd zooveel fW in. Zij alleen heeft mijn sleutels ge had; niemand anders kreeg die ooit Rusland. Het aftreden van Kokoftsoff. Toen in September 1911, Stolypin, de „revolutie-bedwinger”, aan een po- litieken aanslag ten offer viel, vestig den zich aller oogen in Rusland op den man, die door een onuitgesproken plesbisciet reeds lang als diens opvolger beschouwd werd. De candidatuur- Kokoftsoff sprak als iets van zelf, waartegen noch van rechts noch van links iets in te brengen viel. Reeds dit teekent den man, die meer dan twee jaar aan het hoofd der Russische regeering gestaan heeft. Nog onder het oude regime opge komen en groot geworden, kon de thans afgetreden Russische premier evenmifi een overtuigd liberaal, als een verstokt reactionnair worden ge noemd. Kokoftsoff heeft ook feitelijk gëen principieele politiek gevoerd, maar bij voorkomende gelegenheden telkens gedaan wat hij voor zijn land als juist beschouwde. Overtuigd, aldus lezen wij in een der Duitsche bladen, dat Rusland rast noodig had, om zich van de zware slagen van den oorlog en de revolu tie te herstellen, wilde hij voor alles den vrede. Als een der knapste kop pen van de Petersburgsche ambte- naars-aristocratie, was hij reeds jong in de financieele takken van bestuur gekomen. Als adjudant van Witte, die zijn bewaamheid op prijs stelle, heeft Kokoftsoff zich voornamelijk bezig gehouden met vraagstukken van den handel en de industrie, alsmede met de directe belastingen en het Brandewijn-monopolie. In 1903 werd hij Mihister van financiën. Door het uitbreken van den} oorlog en van de onlusten werd zijn beleid op een zware proef gesteld, doch schitterend heeft hij het in hem gestelde vertrouwen gerechtvaardigd. Hij heeft betcrediet van Rusland in die mopiiyke tijden weten te handhayen en als trouw me dewerker van Stolypin, rust en orde weten te bewaren. ToenxKokoftsoff Minister-prerident werd behield hij de portefeuille van financiën. Zijn nuch tere aard behoedde hem voor politieke avonturen, en krachtig heeft hy tijdens den Balkanoorlog weerstand geboden aan het drijven der oorlogspartij, in de overtuiging, dat Rusland de groote problemen die zich daarbij voordedën, slechts in vrede kan helpen oplossen, in handen; ik heb veel te veel ver trouwen in haar gesteld. Zij zal ge dacht hebben, dat ik het niet dadelijk zou bemerken, omdat ik het ding in het geheel niet draag. Nu zal mijn domme jongen toch wel inzien Wht zijn moeder gelijk gehad heeft. Jammer, dat hij niet hier is, dan zou hij meteen weten, wat er gebeurd is. Doch het is Aisschien beter zoo! Ik rijd er dadelijk heen, en als ze het gestolen© niet goedschiks terug wil geven, zend ik onmiddellijk bericht Aan de politie.” Zij liep naar de deur en drukte op de knop van de eiectrische echel waardoor een oogenblik later het kamermeisje verscheenf „Zeg Hendrik, dat hij dadeli^c een rijtuig haalt, maar eerste-klas, ©n kom dan terug om mij te kleeden. Nu, wat sta je mij aan te gapen!” klonk het ongeduldig, toen het ver baasde dienstmeisje draalde. „Wil mevrouw nog zoo kort voor het ontbijt uitrijden? vroeg zij. „Wat gaat dat jou aan?' zei me vrouw Reehling op bevelenden toon, en wees naar de deur, „vooruit, doe wat je gelast wordt. Ik zal ontbijten als het mij belieft.” Het meisje ging heen. Zorgvuldig sloot toen mevrouw Rechling de kast waarin zij haar sieraden en fhaar geld bewaarde, en ging naar haar slaap kamer, teneinde zich te kleeden om uit te gaan- Zij was namel^k nog in Van t—5 gewone regels met bewijsnummerf 0.55 Elke regel meer.0.10 Bij drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend.^ Dienstaanbiedingen per plaatsing van 1-5-regels f 0.35 by vooruit betaling. elke regel meer 6 ets. Reclames f 0 25 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. Ge rnueeie moord-legende. Te Kief hoerscht groote opgewon denheid. Alsof het Beihs-procee het onziiuug^van t geloof auu ntueeien moord nog niet voldoende had aan getoond, wordt die dwaasheid thans opnieuw opgerakeld eu wei juist ter plaatse, waar de ongerijmdheid van dit dwaze bijgeloof bet helderst aan het licht is getreden. Te Tastof, een plaatsje op 14ÏLM. afstaud&vau Kief, werd twee maanden geleden een weesjongen, die bij een Joodsche familie werd opgevoed, ver moord, en na een oppervlakkig, on derzoek door de justitie begraven. Kort daarna begonnen allerlei boo ze geruchten de ronde te doen, zoodat de autoriteiten eindelijk besloten het lijk te doen opgraven, en te onder zoeken. En nu zou er gebleken zijn, dat op het tijk dertien wonden zicht baar waren en dat kort voor den dood een zekere ritueele handeling aan den knaap voltrokken was. In hoeverre het verhaal van die wonden enz. juist is, blijkt niet, voor de bijgeloovige menigte staat echter vast, dat do Joden de hand weder in de zaak hebben gehad. Mag men den correspondent van de „Daniy Mail” te Kief gelooveu, zoo schrijft het Hbi., dan zal de zaak nog meer sensatie wekken dan zelfs de beruchte Beiiis-affaire. Itaub. De prins von Wied niet op het Va- ticaan. De Romeiggche correspon dent van het^l ter liner Tagebiatt deelt omstandig mede, waarom het bezoek van den pnns\ von Wied aan hel Vaticaan achterwege bleef. Van Ita- Haansche zijde werd ded prins opge merkt, dat hij ais ongekroond hoofd in Rome vertoevend, geen bezoek van officieeleq aard aan het Vaticaan kon brengen, omdkt hij reeds daar door alleen een tweede macht in Rome zou erkennen. Wilde hij als particu lier persoon gaan, be^t. De prins liet daarop een particuliere audiëntie bij den paus verzoeken, doch zeer stel lig kwam het antwoord van de Vati- «ttansche kanselarij; de prins Von Wied 'komt als vorst van Albanië of hij komt niet. De Prins is thans inderdaad uit Rome vertrokken, zonder den Paus te hebben gezien. Hij komt Vrijdag- "r '- reert met graaf Berchtold gen. Des avonds is er gala-diner Schönbrunn. Zaterdagavond gaat prins naar Berlijn terug. ZWBDJBN. Eenutudenten-betooaing. WoensdaA hebben gde Zweedache haar ochtendjapon, hoewel haar haar i jdergelijke juffer zijn,” dat geel-blond was, reeds gedeeltelijk Tenmeid. opgemaakt en doof een bekwamen dameskapper, met., behulp- van valsch haar, kunstig gefriseerd was. - Het kamermeisje was intusschen te- ruggekomen. Mevrouw stak haar groo te, plompe voeten aan het meisje toe om zich de schoenen te laten vastknoo- pen. Vervolgens maakte zij met haar hulp vejder haar kleeding in orde. Natuurlij ontbrak het hierbij-, niet aan verwijten over langzaamheid en on handigheid; maar eindelijk had me vrouw Üan haar lange zijden japon en fluweelen mantel aan, haar hoed opgezet en een sluier voor het gelaat gedaan, en ging na nog eenige te rechtwijzingen de trap af. Geen won- der dan ook, dat Mina In de keuken' haar nood, ging klagen. ^,,Wel, wel, wat* is mevrouw van daag weer uit haar humeur, Louise IK kon haar niets nahr den zin ma ken’! Zij brandde van ongeduld!” „Eerst bestelt zij coteletten voor 't ojitbijt, en nu ze in de pan liggen, gaat zij uit rijden,” mopperde de keu kenmeid en gaf de bedoelde pan een kracht!gen ruk. Heeft zij niet ge zegd, hoe lang ze weg blijft „Neen, maar ze had grooteft haast, ïk zou wel eens willen weten, waar ze heen gaat.” „Misschien gaat ze een nieuwe ge zelschapsjuffrouw zoeken zoo’n voorname dame kan niet zonder een 40

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1