Bericht. 12437. Donderdag 26 Maart 1914. 52e Jaargang. ojci. -^^c3-"rrox^oïa."tï©lsl©,c3. "voox G-otjlcLs. ©3©. Qt** Verschijnt dagelijks behalve Zon- en Feestdagen. Telefoon Xnterc. 82. Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. Telefoon Interc. 82. KENNISGEVING. Buiteslandsch Nieuws. frELMLLL '1 OlM Valentine. Bin.x1enla3n.A_ (iOlMHE COURANT. PRIJS VAN HET ABONNEMENT: Per kwartaalf 1.25 Idem franco per post150 Met Geïllustreerd Zondagsblad„1.50 Idem franco per post1.90 Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31, bij onze Agenten, den Boekhandel en de Postkantoren. PRIJS DER ADVERTENTIËN: Van 1—5 gewone regels met beyrflsnummerf 0.55 Elke regel ineer 7 0.10 Bij drie achtereenvolgende Plaatsingen worsen deze tegen twee lierekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 15 regels f0.35 by vooruit betaling elke regfel meer 6 ets. Reclames f 025 jier regel. Groote letters en randen naar plaatsmimte. Zij, die zich met ingang van 1 Ipril a.s. op de „G O U D S C H E COURANT" abonneeren, ont vangen' de tot dien datum verschij nende nummers gratis. Exemplaren worden gaarne ter nismaking toegezonden. DE ADMINISTRATIE. De BURGEMEESTER van GOUDA ~gt bij deze ter kennis van de belang enden, dat door den Heer Directeur lier Directe Belastingerf enz. te Utrecht op deo Z4en Maart 1914 executoir zija ver- Ward Kohieren nos. 3 en 4 der Personeel» Be- taling, belastingjaar 1914. Dat voormeld Kohier tér invordering is gesteld in handen van den Heer Ontvan ger, dat ieder, die daarop voorkomt, ver plicht is zijnen aanslag op den bij de Wet bepaalden voet te voldoen en dat heden in gaat de termijn van ze» weken binnen welke de reclames behooren te worden ingediend. Gouda, den 26 Maart 1914. De Burgemeester voornoemd, R. L. MARTENS. Engeland. De crisis. Minister Seely deed gisteren in het Lagerhuis uitvoerig mededeeling over de beweegredenen nopens de militaire voorzorgsmaatregelen en over de be sprekingen met Gough, gevolgd,dooi de ontslag-aanvragen der officieren. Seely zeide, dat Gough hem verklaard had, dat de officieren hun ontslag namen, omdat zij meenden te zullen gebruikt worden om Ulster te dwin gen. Er was, zegt de minister, geen grond voor deze meening. Hij had aan Gould medegedeeld, dat de Kegaering zich het recht diende voor te behouden om aan de officieren te bevelen, het burgerlijke gezag te steunen bij het vervullen van zijn plicht, doch dat de Regeering niet beoogde voor zich voordeel te behalen uit het recht om liet burgerlijk gezag te beschermen ten einde de politieke oppositie te vernietteren. Seely zeide, dat hg deze verklaring in in twee paragrafen aan het document had gehecht, dat ten Toen Koenraad over deze teleur stelling bij Agues zijn hart uitstortte meende hij op haar gelaat een glim- laeh van leedvermaak te zien. Haar «enige antwoord was slechte: „Ze moeten toch terug zijn als de terecht zitting begint." Sedert dien dag ontmoette Koen raad zijn bondgenooten weinig meer; Wj hield zichzelf voor overbodig bij hunne samenkomsten. Rusteloos trok Ml heen en weer tusschen Zeckta en Berlijn, voortdurend gekweld door zijn bezorgdheid over Valentine's lot. Onder zulke kwelling verliep d© tijd. Eindelijk was de dag der terechtzit ting aangebroken. Twaalfde Hoofdstuk. i- Het was een heerlijke Meidag. In het tentoonstellingsgebouw zou ««n der groote jaarlijksche tentoon stellingen geopend worden en een bonte menigte van kijklustige lieden was samengestroomd om den keizer en zijn hofstoet te zien. De menigte wilde «ich ook verlustigen aan de slotte door het Kabinet is goedgekeurd, maar waarvan hij niet weet of het te juister tijd is overwogen kunnen wor den. Deze paragrafen maakten den indruk alsof de officieren hun voor waarden hadden ingewilligd gekregen en hij nam alle schuld op zich, daarbij door zijn collega's in het Kabinet te zijn misverstaanhij vroeg derhalve Asqnith zgn ontslag te willen aan nemen. Asquith zegt, dat het Kabinet in zijn bijeenkomst op 28 dezer, van het Ministerie van Oorlog een concept- schrijven aan Gough ontving. Toen dit schrijven ait de handen van het Kabinet kwam, bevatte het slechts de eerste drie paragraven van het com muniqué, dat heden openbaar gemaakt is, terwijl het zich zorgvuldig onthield van eenige verzekering te geven, doch op den voorgrond stelde wat de plich ten der officieren zouden zijn. Toen Asqnith dan ook mededeelde, dat de officieren voorwaardelijk naar hun post teruggekeerd waren, was hij onbewust van Seely's toevoeging aan het docu ment. Hij waB volkomen van meening, dat het niet te pas komt van een re geering om aan officieren van te vo ren te vragen, wat zij al dan niet zullen doen bij eventueel© gebeurte nissen, maar dat het nog minder te pas kwam van officieren zulke dingeu vau de Regeering te vragen of voor een regeering hen oenige verzekerin gen daaromtrent te geven. (Langdu rige miuisterieele bijvalZoo lang als de liberalen voor de regoering van het land verantwoordelijk zijn, zullen zij niet goedkeuren, wat er ook de gevolgen van mogen zijn, om van te voren verzekeringen te eischen betreffende datgene, wat Van mannen in dienst der Kroon, al dan niet zal gevergd worden onder om standigheden, die nog niet zijn inge treden. (Langdurige toejuichingen bij de ministerieelen). Asquith verwerpt nadrukkelijk het verwijt op unfaire en weinig edelaar dige wijze den naam van den Koning in de zaak betrokken te hebben. Hij verzekert ten stelligste, dat de Ko ning van het begin af tot het einde toe, in deze aangelegenheden nauw keurige alle wettelijke voorschriften in acht genomen heeft, in overeen stemming met zijn waardigheid er positie als constitutioneel vorst. (Toe juichingen). Wat de weigering van Asquith aangaat om Seely's ontslag aan te nemen, zegt hij, dat Seoly op loyale wijze berust in het oordeel, dat hij in het Huls over hem had uitgesproken en dat iSeely kon staal mooie uniformen en ridderorden der heeren en aan de fraaie toiletten inj het gevolg der keizerin, terwijl eed muziekkorps het geheel opvroolijkteJ Welk een tegenstelling vormde het tooneel hier met dat in het gerechts gebouw. Een breede schare heeft al daar staan wachten tot de deuren ge opend werden voor bet publiek. On der veel gedrang zijn de lieden bm-l nengekomen en wachten nu op de slotacte van een drama, dat driej maanden geleden werd afgespeeld en de bewoners der hoofdstad ten zeer ste had ontroerd en dat nu weder op den voorgrond- kwam. Heden zou de rechtbank de aanklacht behandelen, welke Valentine Zier beschuldigde van vergiftiging van haar meesteres, me vrouw Rechling. Uit alle kringen der maatschappij waren zooveel aanvragen ingekomen om een plaats op de publieke tribu ne bij de behandeling dezer zaak, dat slechts aan een zeer klein deet dier aanvragen kon worden voldaan; of schoon de grootste zaal van het ge bouw in gebruik was genomen, was deze reeds lang voor het begin der zitting gevuld. Na herhaalde aanmaningen wem t eindelijk stil In de zaal, toen de le den van de rechtbank binnentraden de openbare aanklager en de verdedi ger hun plaats innamen en het op roepen, loten en beêedigen der ge- zworen en begon. Dit vorderde betrek- maken op de aanhankelijke genegen heid van zijn collega's. Balfour verklaart, dat het het recht was van Seely om zijn ontslag te ne men en dat Asquith in zijn recht was toen hij aanvaarden van het ontslag weigerde, omdat Seely aan het land de waarheid had gezegd. DuitschlaNd. Het ongeluk op de Spree. Aangaande het ongeluk op de Bo- ven-Spree bij Köpenick, waarbij 15 menschen het leven verloren, worden' de volgende bijzonderheden medege deeld. Sedert 35 jaren worden de ar beiders van de bekende ververy van Spindler in 15 roeibooten over de Spree gezet, omdat zij vlugger naar do werk plaats komen zullen. Deze booten, die het eigendom van de fabriek zijn, heb ben plaats voor 20 tot 22 personen. Ze worden geroeid door betrouwbare arbeiders en tot nu toe is afgezien van eenige onbelangrijke ongelukken nooit iets gebeurd, dat tot verandering van dit systeem aanleiding zou kunnen geven. Gisterenavond om halfzes had den reeds verschillende booten den wal voriaten, toen een boot met 22 personen van wal ging. De boot had ongeveer het midden van de Spree bereikt, toen de sleepboot Paul met een groote vrachtboot aan het touw in snelle vaart nader kwam. De Spree heeft op deze plaats, waar ze met de Dahme samenvloet, een vrijer scherpe bocht, zoodat noch de stuurman van de sleepboot, noch de arbeider Kom, den ander te voren kon zien. Eerst toen de sleepboot om den hoek kwam zagen zij, dat zij in hetzelfde vaarwater waren. Hetgeen zich nu afspeelde was het werk van enkele seconden. De sléepboot en de roeiboot passeerden elkaar, boord aan boord, en van de arbeiders in de roeiboot maakte zich een verschrikkelijke paniek meester. Ze schreeuwden door elkaar, hielden zith aan aan elkaar vast, zoodat de boot overhelde. Op dit oogenblik kroeg de roeiboot een ruk, schoot tusschen de sleepboot en de vrachtboot en werd door de laatste onder water gedrukt, waarbij alle 22 arbeiders in de Spree vielen. Dit tooneel werd gezien door de arbeiders in de andere roeibooten en door de menschen, die aan den oever Btonden. Zoo spoedig mogelijk trachtte men de plaats van de ramp tey»bereiken, om onmiddelijk te redden. Binnen enkele minuten gelukte het, acht personen uit het water te trek- k el ijk weinig tijd, want ile aanklager en de verdediger maakten geen van beiden gebruik van hun reent om een of meer gezworenen te wraken. Zij, die wisten* hoe nauwlettend Logeman in den regel was in de keuze van do gezworenen, vonden dit geen gunstig teeken voor de beschuldigde. „Hij acht de zaak nu reeds verlo ren, hij hecht geen waarde aan do gezworenen," fluisterde men elkaar toe, en tevens zocht men op het ge laat van den beroemden verdediger de bevestiging van dit vermoeden te lezen. Zijn trekken verrieden echter niets van wat in hem omging. En slechts eenmaal schitterden zijn zwar te oogen, toen een J^i^b^alige dame, eenvoudig In het grijs gekleed en zwaar gesluierd, op een gereser- veerden stoel plaats nam. Doch on middellijk stond zijn gelaat weer ern stig; doordringend rustte zijn gelaat thans op de getuigen, die binnen ra den om den vereischten eed af Ie leg gen. De toeschouwer» vestigden het meest hun aandacht op de getuigen Koenraad Reebling en Constance Zier De laatste was in zwaren rouw Zij kwam langzaam binnen, leunende op den arm van een donkerblonden heer en werd meer voortgesleept dan zij «elf liep. Als een automaat scheen zij zich naar hem te richten, evenals hij legde zij den eed af, zonder zich te storen aan de vermaning van den president, dat naaste bloedverwanten ken' Doch het verder zoeken had geen resultaat. Van de geredden stierf er een, zoo dat 7 van de 22 menschen de ramp overleefden. Aan den oever speelde zich hartver scheurende tooneelen af. Vaders en moeders zochten naar hun kindoren, kinderen riepen om hun vaders en moeders, dat niemand wist, wie eigen lijk in de boot plaats genomen had. m moeder liep half waanzinnig van verdriet langs den ovor, omdat zij do boodschap gekregen had, dat haar beide dochters in de boot waren ge weest en in de rivier den dood gevon den hadden. Helaas, bleek deze medo- deeling juist. Een jonge vrouw, die eerst acht dagen geledon in het huwe lijk getreden was, miste haar mau. Voor het donker was. gelukte het, 10 lyken nit het water op te visschen. De politie stolde onmiddellijk een onderzoek in naar de oorzaak van de ramp en dientengevolge werden de kapitein en de bootsman van de sleep boot genomen genomen. Al is de oor zaak nog niet volkomen opgehelderd, toch schijnen de beide gearresteerden een groot gedeelte van de schuld te dragen. Frankrhk. Mevrouw Caillaux. Prinses Eatradère de Mesagne, wier getuigenis zoo belangrijk is geweest voor mevrouw Caillaux, redigeerde tot voor korten tyd in de Figaro do mode- rubrieken en de mondaine berichten. Zij was ook medewerkster aan de New-York Herald en aan het Berliner Tage'olatt. Kort vóór de publicatie der brief, onderteekend „tón Jo", deelde de Fi-' garo mede, dat prinses Estradère niet meer tot de redactie behoorde. Thans is gebleken, wat de oorzaak van deze plotselinge wijziging in do redactie is geweest. De prinses stamt uit de Duitsche familie Heine, waartoe ook do geschei den Prinses van Monaco behoort. Zoowel Prinses Estradère als de Prin ses van Monaco was zeer bevriend met mevrouw Caillaux. Gisteren heeft mevrouw Caillaux den rechter van instructe een zoer uitvoe rige beschrijving gegeven van alles wat zij op den dag vaji den moord gedaan heeft. Ze herhaalde dat, toen zij des mdrgens 12 uur aan het Minis terie van Financiën kwam om haar konden weigeren getuigenis uf le leg gen. De getuigen verlieten do zaal en nu volgde een aangrijpend oogenblik. Do president gal bevel do beschuldig- do binnen U} laten. Diepe stilte... licht gedrulach... w,e- dor ademlooze stilte. Geleid door 2 gevangenbewaarders In uniform, wan Valentine Zier binnengekomen en had achter haar verdediger plaats geno men, op de bank der beschuldigden. Zij wan gekleed in een zeer een voudige japon van zwart wollen stof. Het eenige witte, wat inen zag, was haar zakdoel en haar gelaat. Elke druppel bloed schéén uit wangen en lippen geweken te zijn; haar oogen, waaronder donkere randen zichtbaar waren, schenen onnatuurlijk groot. Zij hield de oogen neergeslagen, wierp geen enkelen blik op de toeschouwers of op de rechters en gezworenen; en zelfs den groet, die haar verdediger haar toefluisterde, beantwoordde zij met een flauw knikje. De president liet haar opstaan en richtte tot haar de gebruikelijke vra gen, die zij op doffen toon zoodanig beantwoordde, dat men gedacht zou hebben, dat de geheele zaak haar in het geheel niet aanging, doch een ander persoon betrof. Na afloop daar van zonk zij weer op haar zitplaats neer, doch al haar krachten inspan nende stond zij een oogenblik later weer op en geleund tegen de j>ank, luisterde zij naar het voorlezen der man mode to doelen, dat volgens don president van de Rechtbank een pro ces tegen Calmetto geen enkel resul taat zou hebben, Caillaux zeide„Pan blijft er niets anders over dan dat ik Calmette een pak slaag goefDat had mevrouw Caillaux angstig gemaakt. Zij vreesde, dat Caillaux in woede een ernstige daad begaan zou, die hem zelf misschien in de gevangenis zou kun nen brengen. Z\j had toen besloten zelf maar liever naar de Figaro te gaan om Calmette eon les te geven. Zij had hem echter niet willen dooden. Volgens het blad Bonnet Rouge, zou mevrouw Caillaux ook president Polncoré genoemd hebben in haar ver hoor van heden en zou zy verzocht hebben den president als getuige te hooren. Men herinnert er in dit ver band aan, dat president Poincaró ge tuige bij hot tweede huwelijk van Cail laux is geweest. De Figaro van hedenmorgen publi ceert een schrijven van Heinrich Bern stein, waarin hg er op aandringt in do zaak Calmetto door den rechter van instructie te worden gohoord, omdat by, naar hij mededeelt belangrijke in lichtingen kan gevon, on dit niet alleen in het belang van de vrienden van den overledene, maar ook in het be lang van het land. Do vrijkaarten. De heer Lobman heeft, zooals men weet, het aan de Kamorloden gezon den vrybiljet geretourneerd, o.m. om dat dezo geroepen kunnen worden over die maatschappijen oritiek uit te oefe nen. Naar aanleiding daarvan schrijft men aan het Vad. „Zoowel de heer Lohman als do heer Van Bylandt hebben als commissaris van do maatschappij Zeoland sinds jaren een vrijbiljot van do Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen." M De Zaandamsche ondorwijsquaestie. Do hoor A. L. Vrooken, hot hoofd van de school voor M. U. L. O. to Zaandam, schrijft De Tel. hot vol- gonde Om verschillende redenon zal ik persoonlijk niet antwoordon op het artikel, dat de heer Duys, myn on middellijke chef als wethouder van onderwijs, geplaatst heeft in hot laatsto nummer van uw blad. akte van beschuldiging. De akte van beschuldiging had een grottien omvang en was zoo scherpzin nig in eikaar gezet en met gebruik making van zooveel omsta ndiglleden dat (ion uaukluger niet veel toe (e voegen overbleef. „Wat zou den verdediger ten gun ste van zijn cliënt nog overblijven vroeg men zich al. Hoogstens zou hij ontoerekenbaarheid in oen oogenblik van drift en verzachtende omstandig heden kunnen pleiten, doch op vrij spraak zou hij niet kunnen aandrin gen. Dat de schuldige moest beken nen, was niet noodig; do verklarin gen van de getuigen overbodig. Men was overtuigd van baar schuld. Ge durende de behandeling van het ge val konden alleen nog maar een paar punten van ondergeschikt belang op gehelderd worden. Zoo afgrijselijk hef geval was, zoo gemakkelijk te begrij pen was het geheele verloopen ook. De acte van beschuldiging liet aan duidelijkheid niets te wenschen over. De geheele zaak was haarfijn, lot in de kleinste details uitgesponnen, op gesteld, enkele puntjes waren slechts In het duister gebleven. (Wordt vervolgd.) 4

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1