EN irine rmeel Bericht. relE. Altai pte Gracht 26f I Dinsdag 23 Juni 1914.- 53e Jaargang. s!l Prinses of Gravin. r ZIJT •I^Tle-cL-w-s- exx voor O-oixd-eL Oxxxstxelcoxx. b. 12509. en Buitenlandsch Nieuws. FXU1LLH1OX id V' r Telefoon Interc. 82. AFKONDIGING. L. as. Verschijnt dagelijks behalve Zon- en Feestdagen. Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. Telefoon Interc. 82. HAAG, OGSTE WAA»| edragen Damesklet r leele of gedeelte» •Is. ngaan oener vrijwillige I 1 f' behaagzucht Wordt vervolgd. De toestand in Albanië. Durazzo, 22 Juni. De Duitsche was dit wacht- uil <ie on er de Waar niet ver- igent 30 ITTERDAM. gen in >wijs. van jenden van een brieÖ es van aanneming der j saai niet en voordeeliger /ORTELBOER j or gevonden, j st. lusteloos- oofdpijn enz. I ?t per pakje I den' toon in den kring Van talrijke vriendinnen. „Ondanks drio-en-twintig jaar begint die Wilhelm von Wied hoeft nu eenmaal niet de gave de hilrten van de lieden te winnen en, zich door een spon» tan® daad populair te maken. In de plaats van bijv, aan de dapperen, die voor het instandhouden van zijn in i mum-leeftijd 21 jaar. aximum-leeft. 29 jaar. 1 het ongelukkige gevecht Maandag voor acht dagen, waar- Thomson het leven Ver de die brinkman Znn Üoi inimum-leeftijd 21 jaat. nximnm-leoft. 28 jaar. nimum-leeftijd 19jaar. iximnm-leeft. 25 jaar, :imum-leeftijd 29 jaar). nimum-leeftijd 16 jaar iximum-loeft. 17 jaarJ n met 20 jaar immer] r dienst te treden als I PRIJS VAN HET ABONNEMENT: Per kwartaal Idem franco per post. Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post Abonnementen worden Markt 31, bij onze Agenten len vergoed. J 1TAA1H en ADKt e WeiE.ALTi Gracht 2fl9* S HAAG. J Schaakbord” ‘g. Mercurius. '1 eken wij geregeld mogen ontvangen*»! jonoerten, vermake® n deze dan in ojj widen. ZU, die zich met ingang van 1 JnH a.s. wenschen teabonneeren, ontvangen de tot dien datum ver schijnende nummers gratis. DE UITGEVERS. kruiser Breslau is hier aangekomen. De Agenzia Stefani meldtTurkhan pasja overhandigde Aliotti gisteren avond eec schrijven dat aldus luidt nIk ben verheugd, te kunnen con- stateeren, dat in de bij Muricchio en Chinigo in beslag genomen voorwerpen,, niets van bezwarenden aard is ge vonden. Op grond van de onschuld der beide heeren wor^t hierbij de spijt der Albaneesche Rpgeering over het betreurenswaardige voorval, dat een schending van de kapitulaties vormt, betuigd. Het is overbodig hieraan toe te voegen, dat de Regeering alles doet om een herhaling van dergelijke ge beurtenissen te vermijden.” Aliotti is van- meening, dat het in cident met deze verklaring gesloten is. De BURGEMEESTER en WET- HOUDERS van Gouda, doen te we ten,, dat door den Raad dier gemeente in zijne vergadering van 5 Juni 1914 is vastgesteld de vol^nde verordening VERORDENING tot wijziging der Algemeene Politie-Ver ordening voor de Gemeente GOUDA. EENIG ARTIKEL. In de Algemeene Politie-Verorde- ning voor de gemeente Gouda, vast gesteld den 14n Juni 1912 en afge- kondigd den 27n dier maand, worden de volgende wijzigingen gebracht 1°. het vervallen artikel 62 wordt hersteld en gelezen: Het is .verboden de .Kuiperstraat van de zijde van de Peperstraat in te rijden; 2°. tusschen de artikelen 74 en 75 wordt gevoegd een nieuw artikel 74bis luidende: Het is verboden de beide bruggen voor voetgangers over de Gouwe en de Doelenbrug met een rijwiel te bo rgden 3°. in artikel 227 worden in de zinsnede, aanvangend(\ met de woor den nmet geldboete van ten hoogste tien gulden”, gebracht: Tusschen de nummers 61 eu 65 het nummer 62 en tusschen de nummers 68 en 79 het nummer 74bis. Zijnde deze verordening aan de Ge deputeerde Staten van Zuid-Holland volgens hun bericht van den 15/18 Juni 1914 in afschrift medegedeeld. En is hiervan afkondiging geschied, waar het behoort, den 23 Juni 1914, Burgemeester en Wethouders voorn., R. L. MARTENS. De Secretaris, J. v. HEUSDE. voor- r-,, ---o._ on* der do krijgers te verwekken. Toch werd het spoedig genoeg bekend, dat de oppercommandant, de leider, dó ziel van de verdediging gedood was, en onbeschrijfelijk was de indruk, welke dit verlies teweegbracht. En inderdaad, die verslagenheid was wel gerechtvaardigd; de minister van fi» nanciën, Nogga, had gelijk, toen hij zeide, dat dit ongelukkige schot, de grootste ramp was, welke Albanië op dit oogenblik kon overkómen. Majoor Roelfsema nam nu het op percommando, doch> liet zijn twee ka meraden vrij te handelen naar om standigheden. Trouwens, dp uitge strektheid van het front en de moei lijke verbinding tusschen de ver schillende stellingen,, maakten de rechtstreeksche leiding der ojjeraties door eeij enkelen persoon onmogelijk. Toon de Mbret het sneuvelen van Thomson werd medegedeeld, was hij verplet. Al zijn hoop had hij blijk» baar nog gesteld op dien éénen han» digen, kundigen en altijd optimist!- sehen aanvoerder. Doodsbleek steeg hij te paard en gevolgd door slechts een adjudant en twee rijknechten, reed hij uit met Toerkhan pasja den minister-president naast zijp paard gaande, het geen den 75-jari» gen staatsman blijkbaar zeer moeilijk viel. Do Mbret bezocht alle steUingeii en liet zich daarbij, niet door df om zijn noren fluitende kogels af» schrikken. Zulks heeft natuurlijk wei een gimsfigen Indruk gemaakt, maar f 1.25 1.50- 1.50 n 190 dagelijks aangenomen aan ons Bureau: ten, den Boekhandel en de’Postkantoren. 's Avonds te half acht werd het lijk van Thomson in de sjad gebracht, in allen eenvoud on zmr weinig opzich tig mogelijk. Op <xm draagbaar met een soldatendeken overdekt, op do voeten oen op de plaats van hei on heil door zijn gendarmen gevlochten krans van lauwertakken. Daar lag do held, flat vermoedde dadelijk etui ieder on men ontblootte het hoofd, liep menige traan over gogroóf- en gebruinde wangen. Als <jra- ge.rs losten, naar Mohammodaanseh gebruik, voorbijgangers elkander af. Voor het paleis gekomen, waar juist Toerkhan pasja en eenige andere mi nisters met do gezanten der mogend heden 4 en eenige journalisten conic/ Koerden,* namen de Albaneesche mi nister en zijn collega's de eervolle post von drager van dit bijzondere lijk over, tot do toni bij hol lazaret, waarin het tot den volgenden dag op een veldbed zou rusten. Gendarme»! hielden de doodenwacbt over hun diepbetreurden chef. Vun alle zij den kwamen frisch gbplukte of eigen handig in krans of kruisvorm ge schikte bloemen, in zijn velduniform gekleed, in de rust des doods, on veranderd, met tien hem eigen glim lach, waarmede hij zoovele harten hooft gewonnen, lag hij daar alsof hij een gezonden slaap sliep. De bladen te Rome, zoo schrijft de correspondent van de „Voss. Ztg.” aldaar onder dagtoekenhig van 21 Ju ni, bevatten allerlei zonderlinge me- dedeelingen uit Durazzo. Zoo zou do vorst bijv, de bevolking van hel aan de lagune gelegen Zigeunerdorp on der de wapenen hobben geroepen, daar hij, hol koste wat het wil, op nieuw oen poging wil doen om hel kamp der opstandelingen te bestor men en Durazzo te bevrijden. Nie mand houdt echter die poging voor uitvoerbaar. De Mallssoren en Mir- dieten willen immers van oen strijd in het. open veld niets meer welen. Het liefst zouden zij heengaan en zij zouden zelfs reeds vertrokken zijn wanneer de vrees voor mgr. Katwjori, den pastoor van Durazzo, hen niet weerhield. De Malissoren weten ook, dat Pronk Bib Do^,a met de bol bof- Omtrent van 8* in overste loor, deelt de berichtgever van N. Rott. Gt.' te Konstantinopel getuige van den slag is geweest, nog net volgende mede: Maandagochtend tegen hall vijf, be gon de aanval van de opstandelin gen met hot verjagen van de gendar meriepost, welke do brug over do lagune bezet hield- Gelukkig waar schuwde de Albaneesche postcoin» mandant dadelijk per telephoon, wel* ke Thomson juist den vorigen dag had laten aanloggen het hoofdcomman do on de kazerne- der gendarmerie} alsmede het kamp der Malissoren. Overste Thomson begaf zich met ma joor Roelfsema oniuiddellijk op weg naar de brug, welke nauwelijks een kwartier gaans van het hotel-Nationaj ‘ligt, waar de officieren wonen. In- fiisschen was kapitein Fabius- op het eerste telefoonalurm zonder zich den tijd £e gunnen iets over zijn pyjamas aan to trekken en zich te schoeiéoj naar de twee Skodastukjes op het plateau boven de kazerne gerend en gaf daanfiede de alarmschoten af, die hot vrijwilligerskorps tot hem riepen en de gendarmes naar de hun toego wezen posten deed snellen. Van de Malissoren en Mirdieten werden da delijk 100 man ter versterking naar Roelfsema bij de brug gezonden, en de vierhonderd overigen tegen de Porta Romana opgesteld. Nog voor deze versterking aankwam, had Koelfi sema de stelling bij de brug herno men en ook het strand gezuiverd. Het was kwart voor zes, toen over ste Thomson zich naar de wedorbo zette brug begdf en op de chaussee Roelfsema ontmoette, bij wien zich eenige journalisten, o.a. ook de be richtgever dezes, bevonden. Het ge duld ik zulke sentimenteel® dwaas heden niet. Ik heb de practisehe in richting behouden, die mijn overle den echtgenoot heeft ingevoerd. Met Kerstmis krijgen mijn dienstboden oen fooi en overigens mogen zij den, Kerstavond in de keuken vieren, zoo- als zij goedvinden, mtys ik er geen last van heb. Het is echter een feit, dat ik mij nooit meer verveel dan op Kerstavond en dat ik nooit slechte! bediend wordt.” Dé dames van M. zagen in dezé verklaring een nieuw bewijs, van de harteloosheid der srhoone Katharina. Mevrouw Von Fernow verklaarde aan ieder, die het hooren wilde, dat zij met zoo’n vrouw zonder hart niet langer kon vorkeeren. De kleine bevallige slang maakte van den nood een deugd, want zij had opgemerkt, dat mevrouw Von Salten sedert eenigen tijd zich ‘vat haar terugtrok. Waarom zou zij haaf vroegere vriendin ook nog sparen, nu zij toch geen voordeel meer uit haar omgang kon trekken? Wat He lene vroeger altijd heitielijk en uiterst voorzichtig deed, dat deed zij nu in het openbaar, zij sprak haar -ware meaning omtrent Katharina uil. Van haar grenzelooze bewondering was zij overgeslagen tot uiterste boos heid. Katharina sloeg volstrekt geen aehfl op ile vijandige houding van haaf- vroegere vertrouwde- Zij ver«*nigde Door zijn schulden evenzeer go drongen als door zijn hartstocht had de prins meermalen op het punt ge» staan hier die kroon aan te bieden, maar handig was zij hem nog altijd ontweken zonder hem echter te beleo digen of hem den moed te benomen. Kerstmis was voorbij; het oudé jaar was in den grooten afgrond de» eeuwigheid verzonken. Met zang eq spel had men onder het klinken der glazen het nieuwe jaar begroef en nu volgde feeet op feest. Als een schit terende vlinder fladderde Katharina van het eene naar het andere, overal gevleid, bewonderd en gevierd; zoot dra zij vertrokken was, werd zij meer dan ooit door de dames over den he kel gehaald. Het laatste nieuwtje, dat men van haar vertelde, was; dat zij onlangs in een talrijk gezelschap de sentimen- teele Duitsche .Kerstfeestviering voor humbug” had verklaard. „De Noorsehe Jomklappen vind ilf wel goed, had hij gezegxl, „want daarbij hebben geestigheid on humor nog vrije speelruimte, maar het Duit sche Kerstfeest met Kerstboom on geschenken om elkander genegenheid en liefde te tonnen, komt mij eenvou dig belachelijk voor.” Zij had gelachen om het ontstelde gelaat van Else Von Stasch en toen haar blik die van WalflenWurg ont moette, had zij er met zekere verbit tering bijgevoegd: „In^ mijn huis Mevrouw Von Fernow beweerde wel, dat het spel va4| haar vriendin •met den prins slechts een masker was, waarachter zij een onbeant woorde liefde verborg, maar* niemand geloofde dat en zij zelve evenmin. Katharina was vroolijker dan te vo ren en de koningin van alle feeéten, waar zij verscheen. Haar schoonhei en beminnelijkheid werden door de heeren uitbundig geprezen en haar positie in de hooge kringen was vas ter dan ooit. Aan de Vrouwenver- eeniging had zij driehonderd thaler gezonden en in de weldadigheidsba- zar had zij voor fabelachtig hoog® prijzen eenige» kleinigheden gekocht. Kortom, het hielp niet, of hare tal rijke vijandinnen den staf over haar behaagzucht braken, en mevrouw Von Buchtritz haar oversloeg bij de uitnoodigingen voor haar muziek avondjes en voor haar bals met knal- bonbonsversjes, Katharina was en nen was. E'n toch was het zoo! Zij beminde hem mot al den gloed eener eerste liefde, ai hield zij dit voor haar nieuwe gevoel voorloopig uog voor haat on beleedigden hoog moed. Haar gezondheid leed ten laatste onder die herhaalde inwpiuUge dp- winding. Haar bekoorlijk gelaat werd smaller en de schaduw onder haar oógen wilde niet wijken. „Hoe spoedig worden die donkere Aohoonheden toch hselijk,” zei ipe- vrouw von Fernow op medelijdcii- toon in den kring van haar haar -- arme Katharina roods ,te verouderen. Viiult ,u ook niet?\ Men vond niet, maar het front naar aehtoron hooft moe ten dragop ofsleepon. Want hdt korps vrijwillige „brancardiers” uit Alba- neeséhe jongelui zich noemende „nationalisten” gevormd, was er bij het vallen dor eerste scholen vandoor gegaan, do dokter midden tusschen de alzoo onbemande draag baren latende !k Zooals gezegd, kwa men hom later de Oostenrijksche en Italiaansche matrozen geheel vrijwil lig nis gewondendragers helpen. GIIIINIIE COURANT. PRIJS DER AD VERTEN TiTn~ Van 1—5 gewone regels met bewijsnummerf 0.55 Elke regel meer0.10 Bij drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 15 regels f0.35 bij vooruit betaling, elke regel meer 6 ets. Reclames f0.25 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. sprek word voorgezet, toen er plot seling van niet meer dan een drie honderd meter afstand uit het struik» gewas in het moeras een snelvuur kraakte. Thomson wankelde, kon nog zeggen: „ik ben gewond, breng me weg” en viel iu de armen van den correspondent van de „Times”. Door ons allen ondersteund, liep hij nog een twintig passen naar een wacht huisje, toen zakte hij in elkaar, juist op het oogenblik, dal dr. Reddingiud dirigeerend ofïiciër van gezond heid 3e kl. die juist ook kwam kijken, bij hem. ïjr het wachthuisje gebracht, was hij al overleden. De kogel had de hartader bij den hals stukgeschoten. In nog geen zes. minuten drama afgeloopen. Door het huisje vlogen de kogels, zoodat men elkaar er nieft kpu verstaan. Be sloten werd, don gesneuvelden held, want dat was hij daar loopig te laten om geen paniek het eigenlijk volstrekt toch stemde men in en het gevolg was, dat Katharina me nigmaal medelijdemte blikken op merkte) of beklagende woorden hoor de, die haar nog te meer krenkten, omdat zij zelf de verandering in haar uiterlijk had opgemerkt. Dikwijls raadpleegde zij oplettend haar spiegel. Het scheen wel, of zij in de laat ste. Weken jaren verouderd was. bonbonsversjes, Katharina was bleef de verwende lieveling der zelschappen, ofschoon haar overmoe digheid nog vermeerderd was door haar uitzicht op de prinsenkroon. troon hun leven wagen, op hel slag veld of bij hun stuk feeds een be- wijs van erkentelijkheid en waardee- ring te' gevenal ware hel maar door hen persoonlijk' het kruis van zijn Albaneesehen atjplaar of de Skander- beg-orde (overigens een allesbehalve artistiek of mooi versterêel) te over handigen, kan hij nauwelijks" een woerd van belangstelling of dank over de tong krijgen; ja, heeft men er in hot paleis zelfs niet aan ge dacht 'aan die moedige, zich geheel voor de vorstelijke familie opofforen- de krijgers in hunne stellingen het noodige tot lafenis of versterking te brengen. Hadden niet een jeugdig ah. tachévan .het Roemeensche gezant schap en een deT journalisten daar aan gedacht en waren die niet 4 tot de Oostenrijksche en Italiaansche ad miraals gegaan om voor het rond brengen der door die twee heeren overal ingekochte of gerequisitioneer- de eet-en drinkwaren eenige corveeën matrozen te vragen, waarschijnlijk zouden de mannen, die in de* go- Vechtslinie stonden, niets gek regen hobben. Met opgewekten ijver en voortva rendheid kweten de zeelieden zich van de hun gegeven opdracht om de stel lingen te approviandeeren, en eigen beweging brachten zij op wagens en draagbaren, waarop ze de kisten drank en conserven naar bo‘ ven en buiten brachten, de gewon den, dié ze op hun weg ontmoetten, in de stad in de geïmproviseerde la zaretten, waar trouwens de officieren vau gezondheid van de schepen mot hun verband en operatiematerieel goe de diénsten bewezen. Want van een geneeskundige dienst of ambulance was hier nog niets te bespeuren en verbandmiddelen ontbraken nagenoeg geheel. Wel was de officier van ge zondheid van de Noderlandsehe milh tairo zending, dr. Reddingius, in al lerijl uit Waloxft, waar hij een klein hospitaal voor de gendarmerie heeft Ingericht, herwaarts gekomen, maaf geheel alleen, zonder een etikote ver pleger, had hij natuurlijk niet vod kunnen uitvooren. Ook over dit lid van de NederI. missie is een ieder, di<j hom -simls Maandag heeft zieu werken, vol be» jvomlering. Reddingius zegt niet v<>ol, maar werkt geweldig. Van hot eer ste oogenblik, dat. Maandagochtend de schoten kraakten, was hij huilen en hij heeft den ganschen dag in, ja, zelfs somwijlen voor de gevechlsliniê zoodat men hem tot tweemalen M snel in een loopgraaf móest wcr|H>n, om hom voor de vijftndelljko salvo's te beschermen gewonden looped zoeken, die hij dan meestal zelf vaij JA.-'W'MU— J-' „1. LlJlt de koelste beleefdheid met Zooveel bei leedigende veronachtzaming, 'lat llo lene dikwijls met tranen van verbi It- tering in de oogen thuis kwam. Over het geheel was Katharina hoogrood iliger en meer veronachtzamend dan ooit te voren. Haar begunstigde ver eerder, ^riiis laorstein, had een hi^ kiagonswoardig leven en njet zomler retlen vergoot juffrouw Chariot Ie in haar kamertje dikwijls bittere traf nen. Katharina gevoelde wel hoe onver? dragelijk zij yeor andoren was, mnn| zij kon of liever zij wikte dit veranderen. „Die menschen verdienen niet, dal ik zo beter behandel,M zeide zij tot zich zelve om zich te verontschuldi gen.... Maar zij gevoelde zich toch zeer ongelukkig, grenzeloos onget lukkig. Zij zocht afleiding in de monig- vukMge feesten, danste, lachte, was de uitgelatenste van allen en als zij dan laat in den nacht met hoofdpi.ió thuis kwam, drukte zij haar klop^ >end hoofd in de kussené oh weend® rittere tranen. Zij noemde dat ontstemming der zenuwen, migraine, overspanning?... maar den rechten naam gaf zij nooit aftn haar wanhopigen toestand. Zij zou razend boo# geworden zips, had iemand haar gezegd, dat zij Wat? (tenburg beminde en dat deze harts tocht ile ware oorzaak van haar trflj- juiten de stad aan hni I

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1