>s an Nonneneer" :kg mini I ff 4 li i 'li F” Zaterdag 4 Juli 1914. 53e Jaargan behalve Zon en MP EN Telefoon Interc. 82. Telefoon Interc. 82. TAMI MAU’S Eerste Blad, s 3s= e zx Amsterdam. Had. miLLLIO} Prinses of Gravin. i^tzd-a-. I* 3LEN V'- ter’ onwater. Ia n JAM ELST BIJ ARNHEM. E o. 12519. ï©"UL"ws- exx voor G-otjlcLsl exx Ozxxstxelcezx- Verschijnt dagelijks ÜMMÜIlBl Feestdagen. Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. I BALANS 1913-1914. aEjSsptiuiS dft hot we ons en en de wij sa- de in laten ge- deze de zoo’n zich (Wordt vervolgd.) nkman 4Zn., Goud». riep de her- ende scheikundige he Tandartsen en rk ste voedingswaarde ?n Meda-Ute*. ren ter Dit nummer bestaat uit twee bladen. re- ba- dan zich uit in vriéndelijke de doch weinig t te- schoone, in Re de te haar. te Tilburg. Af. nULOJfJEJr 8, Gouda. d.e TlTiqTT1 ,En waarom, Hoogheid. Ben te beschermen is dat dan aan mr. Cort waar i Ifl I op gaan rusten en de mogelijkheid „vreiooi u auir „Daarvan bon ik overtuigd, na het geen prins Leopold mij gezegd heeft. Eigenlijk houdt hij bijna evenveel van u als van zijn zoon en zijn lief de tot u zal hem zeker bewogen om allo overwegingen terzijde te zetten.” hm»., Wz iu«an. dar Tietorid tr*H *-><«. ZmMMmA ken. Met een gezien, menseh een triomfeerendé glimlach op vaal gelaat merkbaar. Bij dien glimlach gevoelde Katha rina, dat haar kracht gebroken was; en kwam plotseling een onuitspreke lijke angst over haar; een krampach tige huivering voer door haar leden. Iserstein bracht haar naar een plekje, dat aan alle zijden door hoo- ge planten beschut was. Overspannen zonk zij in een fauteuil neer, doch toen hij haastig naast haar wilde gaan zitten, zet ze „Het is hier toch koel; wilt u Zoo goed zijnmijn bornoe uit de garde robe te halen?” Zij luisterde naar het wegstervend geluid zijner voetstappen; toen stond zo op en wilde vluchten Doch dan dacht ze weer aan Waldenburg, aan den, van man vonden. Treub bleek de man, dien men noodig had voor Talma’s eigenaar dige erfenis. Zijn werkkracht bleek verbluffend; aan hèm zal ’t zeker niet liggen, wanneer de sociale voor zieningen niet tijdig gereed komen om Talma’s staatssocialistische en bureaucratische regelingen overbodig te maken. Treub’s ouderdomsrente werd in gediend, boven verwachting spoedig. Reeds verscheen het Voorl. Verslag renwij geregeld logen ontvaflgön v»in ncerten, vepnak*' deze dan in onze Iden. PRIJS VAN HET ABONNEMENT: Per kwartaal Idem franco per post Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31, bij onze Agenten, den Boekhandel en de Postkantoren. o„de vroolijke die bij het souper tegenover hem ge- Iserstein was te goed met haar af wisselende luimen bekend om zich door haar zwijgen te laten ontmoedi gen. Zijn besluit stond vast, nog he den moest hij weten, of hij te hopen ke succes, waarmee dit pogen, naar luid van de berichten uit de Staats commissie bekroond wordt, bedrogen zou zeker uitkomen hij, die nu zijn lauweren zou eerst in 1917 met van een verkiezingsstrijd ging reke nen. b Genoegen*, 8 uur, elijk Muziekcorps. uw- en Woningtoe- Onderstandscommis- »g-» nDe Róunie” 8 u. afd. Gouda, Volks- Drankmisbruik. I nDe Reunie* 8’/j e Alg. Verg. „Arnold en op korter moet men tijd steeds voorbereid zijn. Daarom is een terugblik en oen blik in de toekomst dubbel gewenscht. Immers, met een Eerste Kamer, 'jolilieken zin vijandig aan de Bearing on tie meerderheid in Tweede Kamer, heeft men steeds rekenen met de mogelijkheid van een politieke attaque in de Kamer van i vijftig en dit te meer, wanneer deze mogelijkheid zoowel in deze Kamer als in de pers der kerkdijken reeds I spoedig na het optreden van het vrij- I zinnige Kabinet dreigend is uitge sproken. Nu is do kans op oen conflict mpt de Eerste Kamer wellicht geringer geworden door het sympathieke po gen van den heer Cort' van der Lin den om den schoolstrijd tot een goed einde te brengen en het aanvankelij- zijn koele glimlach en zijn koude hoffelijkheid; dan kwam haar trots weer boven... k'oei, hoe laf was zij! Hij zou niet medelijdend glimlachen om een liefde, die hij versmaadde. Neon, zij wilde niet langer voor zich zelve ontkennen, dat zij hem bemin de... en dat zij v roes el ijk lexxl door jaloezie. Haar trots was gebroken. Zij sloot de oogen on bemerkte nau welijks, dat heete tranen langs haar wangen stroomden. Het gedruisch schrikte haar reeds van naderende voet stappen schrikte haar op. Was Itter- stein nu reeds lenig Zij gluurde door de bladeren van haar schuilhoek en zag de prinses met Waldenburg aan den ingang staan. „Er is niemand hier”, sprak hij. „Is u daar zeker van?” „Zeer zeker,” antwoordde hij. „O, God, wat ben ik bevreesd!” „En waarom, Hoogheid. Ben ik flan niet hier om u En wat u doet... groeten misdaad?” „In de oogen van mijn oom zeker”. „Hij zal toegeven.” „Geloof u dat?” GOUDSCHE COURANT. goed te welen, wat de lachende groot beduidde, die hij zijn lief nichtje toe wuifde. Toen verliet hij met Tres- kow en ©enige andere hoeren de zaal terwijl Waldenburg behendig manoeu vreerde om in de nabijheid der prin ses te komen.... Daar stond hij reeds naast haar. Katharina brak onmiddellijk het gesprek af, dat zij met de haar om ringende boeren, voerde. Zij zeide tot Iserstein: „Het is ondraaglijk warm, wij een weinig rond wandel en.’ De prins was verrukt over onderscheiding, te meer daar hij nu gelegenheid kroeg om haar de beslis sende vraag eindelijk te kunnen voor leggen. Hij putte gezegden, terwijl hij haar door aangrenzende zalen geleidde; Katharina bleef ernstig en spraakzaam; zij was precies het gendeel van de vroolijke erh. kK - zeten had. pen, aanvankelijk wat vreemd tieko geharrewar, niaaT en tige herziening van 'de vermogens- en inkomstenbelasting naar de Eerste Kamer te brengen (die haar, na eindstemming in de Tweede Kamer, waarbij velen van Rechts vóór stem- wol aannamen zal), een daad mood, waartoe Heemskerk-Kolk- in 5% jaar geen gelegenheid tog nu uit, terwijl hij zijn zoon op den schouder klopte, „beken hot nu maar, dat telegram was een krijgs list”. „Natuurlijk,” lachte de prins. „Ik vertrok tegelijk met het telegram, maar ik vorderde niet zoo snel en heb nu, pardon voor mijn prozaïsche beken tenis, oen gedachten honger meege bracht. In een oogenblik tijde waren alle gasten weer aan tafel gezeten en het souper word voortgezet. Onmiddellijk na afloop daarvan nam Waldenburg afscheid van zijn tafelgezellin en Ka tharina zag hem met prins Leopold, zijn intièmen vriend, in een venster- nis van de balzaal plaats nemen. De prinses was eveneens in zaal. Aan den arm van haar oom be woog zij zich van de eene groep naar de andere. Katharina zag hen druk met elkander spreken, maar zij bemerkte tevens, dat de oogen der prinses telkens weer op de venster- nis gericht waren, waar prins Leo pold met zijn vriend was. Natuurlijk! Daar werd over haar levensgeluk gehandeld. Waarschijnlijk wendde Waldenburg al zijn welspre kendheid aan om den prins voor zijne plannen te winnen en door hem op den hertog invloed uit te oefenen. Daar kwamen de beide vrienden in de zaal terug, Brins Leopold zag er zeer vroolijk uit; zijn oogen zochten de prinses en Katharina meende zeer was hem dit niet kwalijk te nemen. De reeks van zalen eindigden i den wintertuin, die voor de versie ring der balzaal heden het grootste deel zijner planten had moeten af slaan. Werktuigelijk was hem voortgegaan; zij wist, wat hij wilde en zij streed niet langer tegen even dood haar mand ’t tevoren zeggen gaan zal, we zullen dan kiezers moeten kunnen komen, der dat men ons verwijten kon, ’t onze schuld is, dat het schip, vlak voor de lading gelost kou wor den, lek werd en zonk. Ons vrijzinnig, zij ’t extra-parle- mantair, kabinet zal zijn verantwoor delijkheid gevoelen, al is hot aan geen program van partij of partijen- groep gebonden. Het Kabinet staat ontegenzeggelijk fn zooverre sterk, dat het een uit komst in don nood was, een uitkomst in den nood, ontstaan door do so- fiaal-democraten, die liever kant-lid bleven dan moe te bouwen aan oen constitutioneel ineerdorheidsministeric. Het Kabinet kan bij scherpen aan drang van Links, met name bij de gewenschte opname van do bedeel- den in d<\ ouderdomsrente, weigeren en den critici toevoegen: Mijne Hec- 21) Brins Leopold begrootte allereerst zijn nicht en drukte een langen kus op haar klein© hand. „Mijn beste zusje, wal ben ik lukkig je weer te zien!” „En ik niet minder”. Zij vond geen andere woorden, maai’ uit haar oogen straalde hem de zuiverste vreugde ten deel en haar hand beefde in de zijne. Men vond deze bartelijke begroe ting zeer natuurlijk. Immers, zij wa- opgegroeid als broeder en zus en de broederlijke toegenegenheid van don prins jegens zijn knappe nicht was voor niemand een geheim. Het duurde eenigen tijd, eer de storm van begroetingen, voorstellin- W,en vragen voorbij was. D» komst van den prins was een groote verrassing. Nog den vorigen «rond had hij zijn vader per tele gram gemeld, dat hij door dringende Msigheden verhinderd was het schoo- ne familiefeest bij te wonen en dit bericht was voor den ouden heer een bittere teleurstelling geweest. „Schelm die je bent,” riep Troonrede van een Staatscommissie voor het onderwijsvraagstuk niet met ironie ontvangen door de Roomsch- antirevolutionaire pers! „Non possu- mus”, wij kunnen (willen) niet, zoo heette ’t van alle kanten. En onder wijl ging Cort van der Linden rus tig zijn gang, zoodat de Staatscom missie weldra aan ’t werk kon gaan. Hoe is daarna alles veranderd! Men hoopt thans ook van Rechts op -een eindelijke oplossing Van het vraag, stuk, dat te lang reeds onze politiek bedierf en mocht het gelukken, dan zal het Kabinet-Cort van der Linden reeds alleen hierdoor een eerezuil verdiend hebben, waafop geen Kabi net van Rechts nog aanspraak kon maken. Wegens het onderwijsvraagstuk werd de sociale en financieel© voor ziening op den voorgrond gesteld. Do financiöele misère werd duch tig aangepakt. Bertling, de groene parlementariër, op wien men ’t voor al gemunt had, wijl hij gomakko- lijk klein te krijgen, zoo niet te wip- zou zijn, was voorwaar in het poli- o hij zette door wist binnen een jaar een krach- van 'de naar «hnitem - X PRUS DER AD VERTENTIËN: Van 1—-5 gewone regels met bewijsnummerf 0.55 Elke regel meer0.10 Bij drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van I5 regels f0.35 bij vooruit betaling elke regel meer 6 ets. Reclames f 025 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. fe Der traditie en onze toezegging in Bons laatste parlementair overzicht ge- I trouw, moge, nu het parlementair f seizoen, wat de Tweede Kamer he lp treft, gesloten is, de „balans” opge- I maakt worden. I Eenerzijds is het na één jaar georen nog te vroeg voor een t 'lans. Een eindbalans kan ’t ook niet zijn. Wèi een voorloopig f overzicht na een eerste seizoen, dat zeker stof geeft tot overpeinzing. We kunnen ’t ons haast niet voor stollen, dat ’t Kabinet van mr. Cort van der Linden reeds een jaar aan hot bewind is (althans een parlemen- tair jaar). Dat is één van de vier jaren, waar uit een normale wetgevende periode bestaat. Want» op langer dan 4 jaar mag geen Kabinet, dat na een algemeene stembus optrad, rekenen - (Heemskerk trad tusschentij<ls op had daarom 5% jaar voor de boeg) in onzen ren, doet G ij ’t dan! Maar het Ka binet weet ook, dat de S.D.A.P. na Zwolle deze mogelijkheid afsneed en het zal dus, wij zijn er van over tuigd, loyaal er toe medewerken, dal de groote wenschen, die in 1913 den strijd bepaalden, niet door de houding der S.D.A.P. in ’t gedrang zullen komen. Het volk vraagt iets amlers en heeft het recht iets anders te vragen dan dat er, na zoo vele jaren wach- tens van de Staatspensioneering door allerlei o, zoo hooge politiek, niets terecht kome. Zoo iemand, dan zul oen Treub dit diep beseffen en daar om kunnen wij geen oogenblik aan nemen, dat hij zich zou blijven ver zetten tegen den wensch, van alle zijden in de Kamer geult, om do bedeelden in zijn wet op te nemen, waardoor deze geheel zal beantwoor den aan den verkiezingscry van 1913, een ouderdomsrente aan alle bc- hooftigen. Zien wij hierin goed, dan slaat o.i. het Kabinet sterk, althans zeer veel sterker dan een jaar geleden. Er zijn nog moeilijkheden genoog. Men deuk o ^.slechts aan do mililaiw quoeslie, vooral voor onze Indische bezittingen. Maar wij weigeren te gelooven. dat men niet allerzijds zou inzien, hoe ongeoorloofd hot zou zijn oen Kabinet om bolrekkelijk ondergeschik te quaesticH (welke bij verandering van regeoring housch niet zoo voel beter zouden opgelost worden) niet in do gelegenheid tostellen ons land een oplossing te brengen van do onzalige sehoolquaeslie, van de even zeer reeds te oude kiesrêchtvraag en van hel tergend „oud en arm”. Onze organisatie verbeterd, vrien den, en ons geschaard om het Kabi net-Cort van dor Linden, dat in ilo goede, echt-vrijzinnige richting koerst! der Kamer er over en dat binnen éón eigenlijk in jaar regeerens. Hoe zal ’t daarmee gaan Wij ontveinzen ons geenszins moeilijkheden, die hiermee rijzen kun nen, neen, die vermoedelijk rijzen zullen. Men weet ’t, Talma’s ambt genoot, mr. Regent, nam ’t in de Eerste Kamer niet alleen voor Tal ma's dwangverzekering voor den ouden dag op, maar ging zelfs zoo ver, door voor ’t ontwerp in behan-, deling was, den oorlog aan Treub’s ouderdomsrente te verklaren en te gen dit hoofdprogrampunt van het Ministerie de meerderheid van de Eerste Kamer in ’t Jiarnas te roe pen. Dit was voorbarig, ontijdig, zeker, maar het was een Waarschuwing en een ernstige, die wij allen hebben te overwegen. Zet Regout door en krijgt hij de geheele coalitie mee, dan is er iu de Kamer van vijftig geen houden aan. I» die mogelijkheid hebben in te denken. En al weten we niet en al kan nie- hoe 't dan Voor de zon dat Wanneer men terug ziet op het jaar, dat nu achter ons ligt, dan zal ’t me nig eenvoudig man van Rechts reeds treffen, dat het Ministerie ’l een jaar heeft volgehouden! Wie zich de ont vangst herinnert door de meeste rechlsche organen aan het nieuw optredend Kabinet bereid, moest wel den indruk krijgen, dat dit geen „blijvertje” kon zijn. Het waren een stelletje stumperde, die oen ho- peloozc taak begonnen waren en die vandaag of morgen vanzelf zouden bezwijken. Hoe anders is ’t uitgekomen I De heeren ministers vielen tegen, bleken van een heel ander kaliber tezijn dan men gehoopt had. En Bertling dan? hooren reeds van Rechts ons toevoegen. Een oogienblik geduld s.v.p.! Niet alleen bleek het Kabinet mengesteld uit mannen, die stuk voor stuk do vergelijking met hun voor ganger kunnen doorstaan, maar ook als geheel bleek ’t in don waren zin een Regoering, die weet wat zij wil eu haar wog weet te gaan, dien zij zich afgebakend heeft. Hot bleek oen Ministerie met r e - gecrkracht. Eene kracht, welke het voor en goed deel ontleent de figuur van den t Premier, van der Linden, die zich een i staatsman heeft getoond. Hoe werd de aankondiging in f 1.25 n 1.50 1.50 1.90 gen. of te ,vreezen had. Aan de mogelijk heid van een afwijzend antwoord dacht hij bijna niet meer en na de duidelijke manier, waarop Katnarina hem dezen avond onderscheiden had, Katharina naast voortgegaan; zij wist, wat het lot, dat haar echter toch vreeselijk voorkwam, als de zelf. Een ijzige rilling ging door de leden, zij gevoelde het bloed uit haar wangen en haar lippen wij- 0og0pg]ag had Iserstein dat in den wintertuin geen aanwezig was en daarbij was zijm

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1