RG I ii I fine. inhuis DE BRIEF. 3 i nes. i De Oorlog. 14 October 1914. Verschijnt dagelijks Zon- Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. R 00000.-. FEUILLETON. 0 XI -1— f. H hel Leven, AA AG. ter >nwater. Telefoon Interc. 82. Hl LEN Woensdag 53e ezx voox G~o-o-cLs« ezx Oxxxs’txelEeaix. behalve Zon- en Feestdagen. Telefoon Interc. 82. J26O3. 'ei zekering tegen A in‘■tenlam. GOUDA /a n‘ twee- en het las het epistel en nam keizerin Ma- r i in niet DFJOIb Oosthaven 31. oen blijft. (Prea.), Dr. A. E. I4BDEN, Dr. P.H. I ouaa. )mmis8io rz. G, Vice-Voorz. ENDORST, Pen. aar. te Tilburg. f. BELONMUr. Gouda. PRIJS VAN HET ABONNEMENT: Per kwartaal Idem franco per post. Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post Abonnementen worden Markt 31by onze Agenten ebm» A Zn., Gouda. den van een brief, van aanneming der 60 lege van burgemeester aöhepenen (get.) J. DE VOS. V. HENGIUS. A. COOLS. L. STRAUSS. Het was Jules, maar onherkenbaar, het hoofd hield hij ver naar achteren, kaars recht stond hij voor het oude heertje, zijn hakke- dczolfde van men Electr. droging Salon. Ie soorten HAAR- aan eener vrijwilfigg mum-leeftijd21jaar imum-Ieeft. 29jaar’ derom aanvallend opgetreden. Ze hebben Jarasland, na het ontzet van Przemysl, bezet en dringen nu de Russen over de Galicische grens terug. Hieruit blijkt dat de berichten als zou het Oostenrijksche leger gedemoraliseerd (zijn, geheel uit de lucht zijn gegrepen. De Russische Marine heeft een harer kruisers verloren door een gelukten tor- pedoaanval van Duitsche onderzeeërs. De „Pallada” een kruiser van R000 ton in houd en goede bewapening verdween met zijn bemanning van 600 koppen in enkele minuten in de diepte. ide scheikundige Tandartsen en deelde mij mede, dat wat de voeding betreft, de toestand in Antwerpen verschrikkelijk is. Er is nergens bijna iets te krijgen. De voorraden, die nog aanwezig waren, zijn door de Dnit- sohers in beslag genomen. De consul is thans op weg om te trachten uit Londen onder Amerikaansche vlag naar Antwerpen voedsel vervoerd te krijgen. Omtrent het bombardement deelde de heer Thompson mij nog mede, dat zijn huis in de Rue de la Paix gedu rende den nacht driemaal getroffen werd wat telkens een begin van brand veroorzaakte. Dat kon echter voordu rend worden gebluscht. Tijdens het bombardement was de Nederlandsche consul ten huize van zijn Amerikaan- schen collega. Daar de oproep van dgn Duitschen commandant om terug te keeren weinig resultaat heeft opgeleverd, hebben bur gemeesters en schepenen thans een proclamatie uitgevaardigd, waarin uit drukkelijk wordt verklaard, dat er geen spraak is van jonge mannen naar Duitschland te vervoeren of hen tot legerdiensten te dwingen. „Bakkers, beenhouwers, kruideniers en andere neringdoeners en ambachten, alsook de gezellen daarvan en al wat betrekking heeft op voeding, alsmede de apothekers, letterzetters, glazen makers, worden dringend aangezocht dadelijk terug te keeren. „Winkels voor voedingsstoffen, die binnen 5 dagen niet heropend zyn, stellen zich bloot aan strenge maat regelen, dit volgens instructie der militaire overheid. Volgens deze ook worden alleen zulke personen toegelaten, die in Ant werpen regelmatige huisvesting en broodwinning hebben. De terugkomst moet in goede orde geschieden. Bij de onschatbare diensten door de overheid in Nederland aan onze vluchtelingen bewezen en waarvoor wij ze harteiijk danken, zouden wij het zeer op prijs stellen, indien zij er de hand aan hield, dat de terugkeer geleidelijk en traps gewijze geschiedde.” Het colli en De schepen in de Antwerpsche haven. Van de Duitsche schepen, die vóór den val van Antwerpen daar vernield waren, hooren er veertien in Bremen thuis, nl. zeven van de Neptunus- Maatschappij, twee van de Roland-lijn, een van den Nordd. Lloyd en vier van de Hansa-Mij. Twaalf Uchepen hooren in Hamburg thuiséén van de Hapng, jpruimen in dezen i het Brokkenhuk richt aan een der per Tel. n°. 178, zal halen, wat U Ik zal ii beneden In de vestibule wachten. U ziet, hoeveel prijs die Engelsch- man op dit document stolt, zeide Armand, zoodra hij met Bridoux alleen was. Me dunkt, dat dit wel een waarborg is voor de echtheid. De verzamelaar haalde uit zijn bureau een biljet van honderd francs en gaf het Armand, waarop deze mot veel plichtple gingen vertrok. Dien avond soupeerden de beide vrien den, zooals ze het in geen tijden gedaan hadden, en toen ze de rekening vroegen, bedroeg die slechts 12 francs en eenige centimes. Een paar dagen later kwam do lang verwachte brief en werd een bankbiljet van 100 franken in een wit papier ge wikkeld, waarop In duidelijke letter» „Met veel dank de 100 francs terug” aan den heer Bridoux terugbezorgd. Deze hoeft het raadsel echter nooit kun nen oplossen en het briefje van de win keljuffrouw uit les Magasins du Louvre afdoeling kanten heeft voor hem nog al tijd do hooge waard*1 van een eigenhan dig schrijven Van keizerin Mario Louise. o—o stuk bewaarde hij dit briefje, dat hij oens öpraapto bij gelegenheid dat Napoleon zijn zakdoek uithaalde en tegelijkertijd dit stukje papier liet vallen. Het is de nood, die mij dringt, mijnheer, anders zou ik het zeker zeker niet verkoopen, maar ik heb 100 francs noodig en ik kom tot u, omdat ik voor alles mijn vaderland lief heb en ik dus liever heb, dat zulk gewichtig doeujnont in Frankrijk Daareven bood een Engelschinan mij tien maal wat ik u vraag. Tot aan de deur toe heeft hij mij vervolgt; zie eens, den zak van mijn jas heeft hij eenvoudig stuk getrokken. Armand liet een scheur zien, die al en kele weken oud was, doch op den heer Bridoux scheen het helaas weinig indruk te maken. Ik wil het wel koopen, maar er eerst een deskundige over spreken, zeide hij eindelijk. Het spijt mij, maar ik kanonmoge lijk zoo lang wachten. En hij dacht: Als Jules nu niet komt, dan valt de hecle zaak in duigen. Op dat oogenblik ging de hel over. De heer Bridoux haastte zich open te doen. schot is gelost. Bij Capelle Bosch en Eeckeren liggen de versperringen nog ongerept en verlaten. Daar is zelfs geen poging tot verweer beproefd. Alles wijst er op dat zelfs een deel van het kader door een paniek was bevangen. Samenwerking tusschen de bezetting der Zuider en Noorderfor- ten scheen niet voldoende te hebben bestaan. Vandaar dat zoo velen zich ter interneering aan onze grenzen ver voegden. Een hoog militair die ik sprak, zeide mij dat wanneer de be zetting der Noorderforten en omlig gende zich intijds hadden kunnen ver- eenigen met de Zuidelijke en de En gelschen, de inneming van Antwerpen nog had kunnen worden vertraagd, zoo niet voorkomen. De juistheid dier meening laat ik voor rekening van den zegsman. De meening dat Antwerpen „on neembaar” zou zijn, heb ik gedurende de 10 weken dat ik hier vertoef, maar al te dikwerf moeten hoorenDat er aan de organisatie veel ontbrak was mij reeds lang bekend. Sommige» kleine bladen in Antwerpen hebben niet weinig bijgedragen om die mee ning van onneembaarheid te helpen verbreiden. Eveneens de vrees voor de Uhlanen. ’tZal m. i. veel moeite en overre ding kosten Antwerpoij weer bevolkt te krijgen. gszaal voormilitai’ - 10 nm. i wij geregeld tijdig gen ontvangen m jerten, vermakelijk' leze dan in on» an. mum-leeftijd21jaai. mum-leeft. 28 jaar’ num-leeftijd 19 iaar mum-leeft. 25 jaa/ •n reeds zeer vol le kunnende stoken, num-leeftijd29jfcar) met 20 jaar immer lienst te treden als _rbrief ontvouwde die met veel omzichtig- Stroum, deelde ons mede, dat de som van de te betalen oorlogsschatting nog niet was bepaald. Alle cijfers, tot nu toe opgegeven, zijn onjuist. Wij vroegen den heer Stroum, hoe de inneming der stad had plaats ge had. Hij zelf was getuige van de inneming geweest en vertelde ons het volgende Toen de Duitsche parlementair Vrij dag op het stadhuis kwam, waren er slechts vijf schepenen en enkele ge meenteraadsleden aanwezig. De burgemeester en de anderen waren den parlementair tegemoet ge gaan, doch hadden den verkeerden weg genomen. Toen de Parlementair de gemeente raadsleden zag, verklaarde hij, dat hg niet met burgers wilde onderhandelen. Hij moest den militairen gouverneur hebben. Deze was noch bij den burgerlijken gouverneur, noch bij het gebouw van loodswezen te vinden. De parlementair verklaarde daarop „Daar schiet dan niets anders over dan een zwaar bombardement. Toch is er misschien nog één middel te vinden, n.l. dat onze troepen de stad binnenrukken.» Dit geschiedde dan ook. Aan het hoofd der troepen reed Von Mallinck- rodt, in Antwerpen meer dan bekend. Hij reed langs zijn eigen huis, waar het dienstmeisje aan de deur stond, dat niet weinig schrok toen ze haar „mijnheer” zoo zag passeeren. Von Mallinckrodt zag verder ook een hem bekend pastoor in burgerklee- ding. Hij liet zijn troepen halt houden en zeide „Dag, mijnheer pastoor, trek gerust uw priesterkleeding aan u zal geen leed geschieden.” En dan comman deerde hij „Voorwaarts marsch I” Zoo werd de stad genomen. Eén der zwaarst getroffen gebouwen in de stad is het bureau van Metropole. Naar Duitsche officieren mg verklaar den, hebben zij met opzet op het ge bouw der Mótrqpole, die zoo’n heftige campagne tegen de Duitschers gevoerd heeft, gemikt. Het is dan ook nage noeg geheel vernield. Dat de toestand in Antwerpen goed is, blijkt ook wel uit het feit, dat de heer Strouw gemeenteraadslid mij een telegram meegaf voor zijn familie zoo spoedig mogelijk moet terugkeeren, daar de toestand in Ant werpen goed is. De bijzondere verslaggever van hot Hbld. seint uit Putte Gister passeerde alhier de heer Do nald C. Thompson, consul van Ame rika in Antwerpen. De heer Donald De corr. van de Maasbode, die de laatste twee dagen Antwerpen bezocht, seint vandaar dat de stemming der Duitsche troepen zeer goed en hun hdhding tegenover de bevolking, voor zoover die aanwezig is uiterst correctie. Ook vandaag zoo schrijft hij, waren er nog geen winkels en café’s geopend. Wij woonden vanmiddag voor het hotel Weber een concert bij van de Duitschers. Het trok nogal belang stelling, maar het waren meest Duit sche soldaten. Hedenmiddag waren wij op het stad huis, waar groote drukte heerschte. Tal van Antwerpenaren kwamen om een Duitsch paspoort vragen. EigenaardigAan de eene zijekj, in de zaal der schepenen, vergaderde de gemeenteraad, aan den anderen kant vlak er tegenover, zötelde de Duitsche commandant. Wij spraken een der gemeenteraads leden en vroegen hom, hoe de toe stand was. „Heel goed”, was zijn antwoord. ,Zend de vluchtelingen maar weer naar huis. Vooral hebben wij hier noodig slachters, bakkers enz. Ook de gemeentebeambten en politiemannen moeten zoo spoedig mogelijk terug keeren, willen zij niet ontslagen wor den.” Een ander gemeenteraadslid, de heer Hoe kon ik zoo iets vergeton! vroeg Hoe komt gij hieraan Ik heb den brief van mijn vaderen deze van mijn grootvaar, een oud ge diende van Napoleon -n grmrt vereerder van den machtigen keizer. Als een erf- 2) Mijnheer, ik wilde graag den heer Bridoux eens spreken, begon hij. Die hen ik, mijnheer, kom binnen! Hij sloot de deur en liet den bezoeker 1 in den dalon, waar hij hem een stoel weeg. Mijnheer, zeide Armand, men heeft mij U beschreven als een zeer kundig handschriftenverzamelaar en nu kom ik u iets zeer zeldzaams aanbieden: een eigen handig geschreven brief van de keizerin Marie Louise. Langzaam maakte hij onder het spreken zijn portefeuille open, nam er een brief ait en 1“KU“ heid. Bridoux snel door. Heel kort zeide hij. En ge weet zeker, dat dit de hand van He Louise is SEAsèhutfïi* Kórt Overzicht De belangrijkste troepenbewegingen heb ben nog steeds plaats in het Westelijk deel van België, waar de Duitschers de gecombineerde Engelsche en Belgische le gerafdelingen achtervolgen. T)e Britten, die metde verdediging van Antwerpen belast waren, zijn geretireerd en hebben via Ostende Engeland weder bereikt. Het overige deel van het leger der Bel gen zou over Selzaete terugtrekken, doch is nu op Brugge geretireerd. Het was den Duitschers, die bij Schoonaerde over de Schelde waren gegaan, niet mogelijk deze afdeelingen te achterhalen. Vermoedelijk evenwel zijn tusschen Brugge en Gent deze troepen met de Duit- schers in een gevecht gewikkeld. Ze wer den bij de bezetting van Gent achtervolgd en schijnen nu ingehaald te zijn waar door een treffen onvermijdelijk werd. He denmorgen was de strijd daar nog vollen gang, een beslissing is nog gevallen. Volgens berichten uit de Zeeuwsche grensplaatsen zijn weder tal van vluchte lingen uit de gemeenten boven Lokeren, Gent, Ecclo, Brugge over de Nederland- Bche grens binnenkomén. De aandrang is wo sterk dat te Axel de bakkerswinkels fcor de Nederlandsche soldaten zijn bezet, tar de menigte anders tot bestorming »u overgaan. in Frankrijk is het nieuws zeer ifrMrnoh. ’t Officieel* communiqué zegt, dat geen nadere berichten over de heftige aanvallen aan het front werden ontvan gen. Maar dan heet bet: Op vele punten hebben we terrein gewonnen, nergens ver loren. De algemeene verplaatsing van de Duit- «che troepen is ook hier naar het Wes ten om het gevechtsfront uit te breiden, maar ook door eenige vaste punten aan zee te verkrijgen, de verbinding tusschen de Franschc en Belgische strijdmachten te verbreken. Rijssel zou volgens de laatste berichten thans weder door de Duitschers zijn be zet, na reeds door de Franschen na de eerste bezetting op de Duitscherste zijn veroverd. Of deze inneming reeds als een gevolg zou kunnen worden aangemerkt van de meerdere activiteit van het Duit sche leger, dat na den val van Antwer pen zijn handen heeft vrijgekregen, zal spoedig blijken. Hoe het zij, de Franschen zijn optimis tisch gestemd. Of zij het blijven zullen, wanneer door de weergesteldheid van den komenden tijd grootere moeilijkheden in den weg zullen worden gelegd aan de ope raties en of voldoende uithoudingsvermo gen daarvoor aanwezig is, dient te wor den afgewachft Op het Oostelijk gevechtsterrein blijkt de situatie voor de Russen minder gun- Rtig te worden. In Russisch Polen heb ben de Duitschers bij Iwangorod de Weich- °el overschreden en zijn nu tusschen deze plaats en Warschau met den vijand slaags geraakt. In het zuiden zijn de Oostenrijkers we- Gül 1ISHIL (01 KAM. PRIJS DER ADVÈrIeNTÏËN: Van 1—5 gewone regels met bewtysmimmer. f 0.65 Elke regel meer0.10 By drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegeri twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 1—5 regels 1'0.35 by vooruit* betaling, elke regel meer 6 ets. Reclames f0.25 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. f 1.25 1.50 1.50 .1.90 dagelijks aangenomen aan ons Bureau: ten, tiert Boekhandel en de Postkantoren. De toestand in Antwerpen. Aan een bijzondere correspondentie in de Nieuwe Courant, d.d. 12 Oct. uit Antwerpen verzonden, ontleenen wij het volgende: M’n eerste indruk, dat de bescha digingen niet zoo groot waren als aanvankelijk werd verondersteld, is juist gebleken. Geheele wijken, en wel de meest belangrijke, als Keiserlei, Meir, Pelikaanstraat zoowel als de Groenplaats en omstreken, zijn zoo goed als ongeschonden. Er is nu ook door den Duitschen bevelhebber een proclamatie aangeplakt, waarin te lezen staat, dat ieder inwoner onge hinderd kan terugkeeren, incluis de burgerwachten. De politie-agenten doen als voorheen den dienst. Of evenwel de terugkeer wel zoo vlot van stapel zal loopen, staat nog te bezien. Immers de verbindingen rondom de stad zijn verbroken door de Belgen en de Engelschen. Bovendien heerscht er vrees onder de vluchtelingen, dat de mannen tusschen 18—30 jaar zullen worden gevangen genomen, en opge zonden naar Duitschland. Ik heb daar naar geïnformeerd. Men zeide mij, dat die vrees totaal ongegrond was. Binnen eenige dagen zou dan ook een officieele proclamatie verschijnen, waarin de motieven voor die vrees zouden worden weggenomen. De spoorlijn RoosendaalEsschen was heden onbruikbaar. Het Belgische spoorwegpersoneel is gevlucht en had op de lijnen bij Esschen wagens laten staan. Tot heden, Maandagmorgen, was nog geen Duitscher te Esschen gezien, niettemin had ieder al zijn post verlaten, en had ik het alleen aan het toeval te danken dat een boeren wagen over de grens ging en de wa- genvoerder zich wilde belasten deze letteren mee te nemen. Op het oogenblik begint er wel eenige regel te komen, doch men kan aan alles merken, dat de overwinnaars zelf verrast waren door hun spoedige overwinning. Op meer tegenstand scheen gerekend. Zoo staan overal op de wallen van de oude vesting rondom Antwerpen nog de kanonnen, waaruit zens geen De keizerin schrijft aan Napoleon I na den slag bij Lutzen: Mijn beste kor poraal nu, gij weet, dat het heele le ger hem de kleine korporaal noemde laat uw leger nu eens in den steek. Gij Ziet den held, die over millioenen levens té beschikken heeft en dan, hoe duidelijk geeft de keizerin te kennen, dat zij zich in hare rijke kanten gewaden verveelt als zij schrijft Ik gaap van verveling tc midden der prachtige kanten. Maar de keizerin bewoonde toch de Tuilerieënt Zeker mijnheer: en deze opmerking bewijst, dat ge een degelijk historicus zijt. Maar tijdens de herhaalde afwezigheid van Napoleon, die van het eene slagveld naar het andere trok, leefde de keizerin in een zaamheid in het Louvre. Dat i» toch zeker bekend. Bridoux haalde de schouders op als wil de hij zeggen: hij gelaat versierd met twee groote baardjes en een pruik op van kleur. Hij gelwk sprekend op een die belachelijke Engelschen, zooals ^«e op het toonoel ziet voorgesteld. Bridoux zette op het gezicht van zijn bezoeker groote oogen op. Ach, begon de Engelschman met de traditionoelo tooneelstem, ik wilde dien heer spreken, die hier is binnengegaan. Armand vertoonde zich in de deur en riep verbazend Hoe nu, mijnheer, vervolgt gij mij zelfs hier Yes, zeide de zoon van Albion met onverstoorbare kalmte, ik geef n honderd pond voor uw briefje. Maar het is goen manier van doen zoo een fatsoenlijk man te vervolgen. Ik geef vijfhonderd pond. Mijnheer Ik geef duizend pond. Ik eischt, dat ge heengaat. Yea, en met een buiging, als een stok die doormidden breekt, antwoordde hij knlmr en

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 1