1 SMITS, handel. tl li ;he ES VOOR m. tl n De Oorlog. flo. 12648. Zaterdag 5 December 1914. 53e Jaargang. behalve Zon en Telefoon Interc. 82. Telefoon Interc. 82. I BERUSTING. I I 00 000. ft. FEL1LLEIOX. Elvixa. het Leven, 1AAG. de Jong osthaven 31. toortei Haarwerkei. S| 8. Gouda. XTie\i-ws- en -^.d.TrextexLtïe“bla.d. voor G-o-o-d-ec en. Oxfi-streHaxeaa- Verechijnt dagelijks |1 Feestdagen. Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. IPEN Paletots, 50 elk zestig u>an 'erzekering tegen drin- UW Archer nu z»g. f (Wordt vervolgd iknun Zn., Goud*. (Pre«.), Dr. A. E. JBDEN, Dr. P.H. dat uit nen, men. Aan het Oostelijk Front WEENEN. 4 Deo. Officieel. In de Karpathen, In Weat-OallclB on In Zuid- Polen Ih de dag van gl*t<>rnn over hot alguuKwn ruatlg voorbikMtaaa. De gevatte* ton In Noord-Polon duren voort. In kwa- MiAsveN, en •tula. I PARFUMERIËN ARTIKELEN. ig groote Collectie ■fumerie huizen. <MTl na- hem zooals om tien ook. tvI ht 1879.) r i ar. 1.50 1 50 1.90 nen om gun naar vangene zou )nd<*rweg deed pen en mannen heer toe had De mulat, die zich kapitein Murle noemde, en een vriend van hem, hebben destijds de inbraak geploegd. Zij zijn zoo juist gevangen genomen, toen zij hier wilden binnen gaan ze worden al weg- GOUDSCHE COURANT. ngszaal voor Mili- D. I De Reunie 8>/> n. >nd. afd. Qouda. Harmonie Holl. Mij. T PRIJS VAN HET ABONNEMENT: Per kwartaal Idem franco per post. Met Geïllustreerd Zondagsblad Idem franco per post. I Abonnementen worden Mabkt 31, bij onze Agenten ids-Commissie Ar- ur. xjieteit Réunie Pond nkieerecht Prof Dr. amp. on wij geregeld tijdig ogen ontvangen van icerten, vermakelyk- dese dan in onae den. Aan het Zuidelijk Front Oostonrijkers en Sorrier* WEENEN. 4 Dec. Officieel wordt van het zuidelijk# oorlogwtoon<«d gtmvid Hot in hoziUiemtm van Belgrado ia gis- teren gevolgd floor oen luisterrijke wljzo waarop tfo opmarach van onze troepen voorwaart* gaal. In da» noordelijke doe len behben geen gevechten plaal>» gehad. Ten woelen en zuld-wtwten van Arandjr- hebban zich tegen h«t voortdrin- onze Van I—5 gewone regels met bewijsnummer. f 0.55 Elke regel ipeer0.10 B|| drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 15 regels f0.35 by vooruit* betaling, elke regel meer 6 ets. Reclames f 0.25 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. In België. In een gesprek met oen vertegen woordiger van het Nedorlandich Cor respondentie Bureau voor Dagbladen deelde de heer W. A. van der Veen, Voorzitter van de Nederl. Afdeeling van het uitvoerend Comiteit van het Antwerpsch Centraal Bureau voor Vluchtelingen, o.m. het volgende mode: loratz gen van onze troqpen sterke vljandelljko krachten verzet iim*Ï h**vige aanvallen, die alle werden algeidagen, uvenals do pogingen om den terugtocht dor Servische b-gt-rkurpsen te dekken. Aan het Westelijk Front. In den toestand aan het Westelijk front is geen verandering gekomen, lu Zuid- België in de omgeving van Yperen wordt de kanonnade, die van Duitache zijde was aangevangt-n teneinde Samentrekking der Ixmdguaootechappelijke troepen te vee hinderen, voortgezet. Ralph' Tobias Jefferson Sno vensters van dit vertrek gaven zicht op de straat hij zou in kamer moeten gaan om naar to zien, en een U-rug nene, is het een wyken hier om ginds den strijd te hernieuwen, een begrijpen, dat we niet alles kunnen en dat onze wil zich ook naar dat beperkte kunnen heeft te richten. Juist aan dat beperkte kunnen, wil de jongere niet aan. Wanneer hij praalt in zijn volste kracht, lijkt hem alles mogelijk. Met schade en schande vaak moet hij leeren dat het leven dikwyls sterker is dan hij, en dat het geen zwakheid, maar juist zedelijke kracht is, dat te erkennen en voor dien sterkere, waar het noodig blijkt, uit den weg te gaan. Als hij dat ge leerd heeft en toch den levensmoed behouden, dan heeft hij de beteekenis van berusting leeren kennen als van een woord dat niet wanhopend donker, maar licht is, als het blinkende zilver van herfatstukken. Er is een berusting, die zich ge wonnen geeft en nu neerligt om te sterven. Maar er is, ook een berusting, die het leven aanvaardt, zooals het is, maar daarbij de levenslust niet inboet. Dat is de berusting vAn hem, die weet dat niet alleen daar, waar hij meende te moeten vinden, maar ook op andere plaatsen bloemen bloeien, van hem, die het leven doorzién heeft. Daar is geen bitterheid meer in, geen droef heid zelfs. Daar is veeleer een rustige blijheid. Want nu eerst ziet men de veelzij dige schoonheid van het leven. Men heeft lang tevergeefs gestreden, de eene brok na de andere brokkelde af. Men voelde zich vermoeid worden en onzeker. Naast een gevoel van machte loosheid om te bereiken wat men wilde, kwam de vraag op, of het leven dat zooveel teleurstellingen en droef heid baarde, wel het leven waard was. Naarmate de uiterlijke strijd wanho piger werd, werd ook de innerlijke strijd heftiger. Licht en donker wis selden met pijnigende snelheid af voor de vermoeide oogen. Maar nu heeft plotseling alles zich opgelost in een zacht, verklarend licht. En de wereld en het leven liggen niet langer in den hellen zonneschijn der jeugd, die niet blijven kon, maar ook niet in het bange duister der vertwij feling. En men gevoelt, dat men den waren stand tegenover het leven ge vonden heeft. Wat men eens najaagde, leek daarom alleen het uitsluitend be geerlijke, omdat men door de plaats waarop men stond, dat alleen belicht zag. Nu .men zich noodgedrongen ver plaatst heeft, ziet men ook anderer dingen schoonheid. Nu men door den tegenstand van het leven of door het blijken van eigen onmacht om in de ingeslagen richting iets te bereiken, andere richting heeft moeten inslaan, ziet men plotseling overal heerlijke paden waar alle kapten verlokkend openliggen. En men voelt zich rustig worden in de blijde zekerheid, dat men toch nog iets goeds en schoons bereiken kan, omdat er zooveel wegen naar de schoonheid en het geluk openliggen. Men is niet alleen Verzoend met het leven, maar men ziet nu pas, dat het leven veel wonderlijker nog was dan men ooit droomde. Niet omdat alles zonneschijn en vreugde is, omdat alles blinkt en schittert, maar omdat juist het bestaan van donkerheid een zoo rpke verscheidenheid van tonen en tinten brengt. Zóó als men bet leven zich dacht, zou het Schitterend, maar niet schoon geweest 'zijn. Nu blijken juist de tegenstellingen de schoonheid te scheppen, de tegenstellingen van licht en donker, van vreugde en droef heid, van moed en Wanhoop. Er is ook maar niet enkel glanzende pracht of sombere donkerheid. Er blijken duizenderlei overgangen te zijn en schakeeringen. Hat is een wondere rijkdom van tinten en kleuren, die telkens wisselt. En in die wisseling waardeert men de schoonheid van hot leven. Niet de vreugde zelve zoekt men meer, maar de beweeglijkheid van bet leven. Dat kan men immers alleen doen, wanneer men het leven aanvaard heeft, zooals hot is, wanneer men begrepen heeft dat niets blijven kan, maar dat elke verschijning haar nieuwe schoon heid heeft. En dat men iedere nieuwe schoonheid kan aannemon met een blij hart, dat men niet langer het leven wil dringen in éón vasten vorm van schoonheid, die men zelf hoeft uitge vonden, dat is het geheim van het geluk van hem, die geleerd heeft te berusten. K. uil. Een loopgraaf, oen kasteeloep Bosch je, eon *<'g. een hoeve... het ztjn allemaal zoovele veroveringen van be- uekonis In deaen oorlog, waarin iedere strekkende meter een heel bijzondere waar de heeft. Drie groote batterijen van den vijand zijn door het geschutvuur der Verbonde nen buiten gevecht gesteld. Zoo geeft Iedere dag een kleine winst. Hebben niet de l)uitscb«M*s roods voor Parijn gestaan en Is op deae manier de manier, dto ik door Fransche soldaten hier het slak- kenoffensief hoorde betitelen niet heel de vijandvlljkc linie tot In België terug gebracht Het offlcleclo Franscbe communiqué van gistermiddag 8 uur meldt het vol- g«-nde PARIJS, 4 Doe. In België heeft tus- sohen rb-n «poorweg Yperen—ttoeaelaere «•n den straatweg BeceiaerePasohtindaelr wen vrij hevige kanonnade plaatH gehad, waarbij de vijandelijke Infanterie, «onder succes, trachtte terrein te winnen. Van de Somme tot Argonne ia het over het gehwle front rustig. In Argonne «Ijn verscheidene Dultache Infanterio-aanvallm afgeslagen, mei name te Rarorne, noord oostelijk van het Imsch van I*a Grurle. In Woëvre on In Lotharingen hehlien eenige kanonnad«« plaats gehad. gebracht I Dat wam dus d*‘ reden van <h-n oploop voor <te deur. Met uKxdte gelukte hei den pollticman- door de BMtigte he»>n te r het rijtuig, dat hen en hun gr- vgrvoerm. Bnoward moeite ren helder liegrip te krijgen van stand van zaken. Dit gelukte hem De mulat zou door zijn weelderig levi^' reeds lang de aandaclH der politie ge trokken hebban, zijn vriend was mis- oen lN4c«*ndr Inbreker, dlo ook rwA* lang liespied werd. Men had h<m rond het huis zien sluipen, In hun lirzoek hij drn bankter, lets verdachte gevonden en hen bij de deur gegrepen, toen zij wilden, aanadtetloa. dagelijks aangenomen aan ons Bureau: ten, den Boekhandel en de Postkantoren. - Mr. ward. Dat hen Ik. Waarmo** kan ik u... In naam der wol moet ik mij van persoon verzokerren. Bnoward vertrok geen spier. Hij ver- inoedde rts-ds zoo iete. Ik >>egrijp u. Ik wordt Id verze kerde bewaring genomen, totdat is vast gesteld, dat ik Frederik Bcbwerdtner slechts uit wettige zeUverckxtiging heb gedood. Hierover kan ik u geruststellen, zei <te coinniissaris van politie mot een fijn lachje, terwijl hij dke beweging van den bankier scherp In ’t oog htelA Ih? zaak laat zich boter aanzien, dan aan vankelijk scheen. Doctor^Frederik öchwerdt- ner leeft. Bnoward zette groote oogen op, en zei to»-n zeer liedaard Dat doet mc genoegen. Ik kan het bijna niet gelooven. Hoe Is-doelt ge dat I^ater zal ik ir dal wel eens ophel deren, maar nu vt«rzoek Ik u deze twee mannen onmiddellijk te volgen. Ik moet dringend noodig nog eenigc zaken Zonder eenig uitoUd. Bnoward wilde naar de schrijftafel gaan, doch de commissaris verhinderde dit door hem bij den ara te grijpen, en tege lijkertijd schoten de twee niarwn toe, die hij de deur waren hiijven.&taan. Ah, denkt ge, dat ir iimH een wtv pen in "de hand weerstand zou bieden De „Daüj News” meldt uil Noord- 1-roukrtjk dat de nieuwe Duiteche aan vallende beweging voornamelijk gericht was uoordelijk van Yperen tegen Dixiuu> Gen. Tot dusver bad ze geen succes. Woensdag trokken aanzienlijke ihilUchs strijdkrachten voor het aanbreken van den dag op groote vlotten over de over stroomde Yser. Do vlotten droegen met mitrailleuse*!. Nog oen ge- heele viool getrokken door motorbooten, lag gereed om bij hul aanbrvkeu van d«*u dag verder troepen aan to voeren. Maat de artillerie der itoudgenooien had <<va vernielende werking. De Duitechers zet ten tot den middag hun pogingen om hul water over te trekken voort. Tal vaa vlotten zonken midden in de rivier en velen verdronken of werden doodgwcho ten. De aanval werd dus teruggeelagen. De Duitechers maakten gebruik van een nieuw licht kanon met een achootverta van 4Jj mijl, gemonteerd op motorkar* rotjes. De oorlogscorrespondent van de „Tijd',’ een Belg, meldt uit Duinkerken Hoe de strijd aan den Ysvr een nieuw karakter aanneemt, teischrcef ik reeds. Aan de zijde van den vijand hebben zich nlh*rlei troupenverplaateingen voltrokken. r zijn op sommige punten groote strijth krachten saam getrokken, op andere plaat sen evenwel talrijke manschappen aan de Yserlinie ontnomen. Ik durf dan ook niet zoo zeker beweren, als confraters van mij disten, dat in België een groote nieu we slag op handen is. Uetgueu ik kon Is'Btadigen wijst er moer op, dat hut aivuw karakter van den strijd juist ge legen in la een schijnbaar krachtdadig optreden der Duitscliers, een sobijnljareo troepenaanvoer, terwijl in werkelijkheid regimenten naar hrt Oosti-lijk krljgstoo ueel zijn gezonden. Het heftiger optreden der Duitschers thans, vooral van hun geschut, zou dan juist tot doel hebben om de V érlxnidenen aangaande hun gelal- - sterkte en hun liedoellng te misleiden, krijgskundig Is-schouwd is Immers hrt schijnbaar krachtig on hardnekkig optre den <<en middel om <*ig<*n zwak tv op z** kcr punt te verlxwgen en den vijand te weerhouden door te breken. Wat <k* komende dagen zullen bren gen, weet ik niet, durf ik niet hij bena dering gissen. Oorlog te nu eenmaal de samentasting van Iwt onverwachte. Mnar dal de nu onmiddellijk volgende dagen den door collega’s geprofutetwden groot»*n slag zulten hrongtm, geloof ik niet. Veel eer zal hot artilterleduel, dat begonnen te Zuidelijk hij Yperen <*n rond Nteuw- poort, krachtiger woord*-» doorgezet. Al les wijst er m.l. naar heen, dat In de ko mende ilag<*n weer het geschut het eer ste woord spreekt en de taak der Infan terte op d» tweede plaats komt. Inmiddels worstelen de Verbondenen ge staag maar langzanin hier on daar voor- ol mij zelvcn het leven benemen Bno- ward lachte spottend. Ik wilde slechts de schrijftafel afsiuileu. Ik beo mij get-n schuld te'wu«t. Des to boter! Voor het regelen van uw zaken hier in puls zal ik zelf zor gen, terwijl ge onder veilig geleide uw nieuwe Iw-stemmlng tegemoet gaat. De commissarte wenkte de beide man die den bankier in hun midden na- zette zijn hoed op du schrijftafelen begon dadelijk de papieren door te snuf- felen. Bnoward be*«t zich op du lippen; zoo gaarne had hij willen vurnetmm, ol John Archer on zijn „goede vriend” zich uit de voeten hadden gemaakt, doch hoe zou hij een praatje maken om die vraag ter loops te kunnen doen Men leidde hem de kamer uit. In de voorkamer mocht de ontstelde kamerdie naar hem slechts zijn hoed on zijn pels mantel geven, en toen moest hij de 11 ap af. Bnoward blwt staan, toen hij voor de straatdeur wn menigte menseben Wat? wtet men dan reeds?... Daar kwam Gartner, de deurwachter met triomföerend gelaat haastig aanloo- zonder zich door de twee politië le laten verhinderen, riep hij zijn Ziet u wel, dat ik gelijk Er zyn woorden die de jeugd niet leert, maar die het leven ons allen beren moet. Zij zijn er van donker dreigende beteekenis of met de vreemd- itüle glinstering van tranen aan oog* wimpers. Maar er zijn er ook van de alverlichtü kleur eener eindelijk ge vonden blijde rustigheid. Als men heel jong is, ziet men van hot leven nog enkel de zonnige blij heid die haar gouden sprenkels strooit tmschen do menschen, als een vroege Imtezon over het jonge loover. Als sen wat ouder wordt, gaat men den itrijd zien tussohen het licht en het donker en men voelt den strijd aan komen, dien ons in eigen leven wach ten zal. Maar men voelt ook de sterkte van zyn lichaam en de onverzettelijke kracht van zijn wil, waarvoor men weet dat alles zal moeten wijken. Men overzehat zijn eigen krachten en on* derochat de kracht der omstandighe den. Hei lijkt onmogelijk dat men niet zal zegevieren, dat men niet bereiken zal, wat men zich als doel gesteld heeft. Men begrypt nog niet, hoe langzamerhand eigen krachten afne men en hoe vaak het geweld der tefonaomstandigheden schijnt aan te groeien. Men kent zich zelven niet en het leven niet. Én die kennis van beide komt langzaam, zeer langzaam. Iedere teleurstelling, iedere nederlaag leert er iets van, maar ook ieder moeilijk ver worven zegepraal. En wanneer de te leurstellingen meerdere en vele wor den, begint langzaam de krachtig op geheven arm te zinken en het trotsche hoofd te buigen. Maar het is een buigen in bitterheid. Men wil zich niet gewonnen geven door het leven en telkens rijst de arm opnieuw omhoog en gaat het gezonken hoofd trotscher nog in den nek. Er komen tijden van ontembaren moed, maar zij worden gevolgd door andere van vertwijfeling en duisternis, ’tls wel soms, of het leven ons enkel bitterheid was. En Je bitterheid van straks wordt een vreem de droefenis om de teleurstellingen van het leven. Totdat men dat leven beter leert ver* Maan. Totdat men, nog anders gewor* den, de berusting leert. Yoor de jeugd beteekent berusting de nederlaag, voor de ouderen is het •en wijken voor krachten en omstan digheden, die onverwinbaar zijn, zon der den gebroken moed van overwon- Dat wa« c*ti «onnailo In hul*, toun <lok- i(W Bohelrn mrt Mkarbetó kon zvggvn, <lftt de zwaar gekwetote Schwerdtnor nog l«<fdn. Hut wau omatreekH tww uur •ten morgen. l>e dragern, die jutet mum om luH lijk weg te laaien, moeatun onverrichter zake heengaan aan ovorhrcngen van den gewonde viel tiinrlijk niet te denktm. De dokter wilde niet, dat meir bij het lied van den jongen man kwam. i een uit een andere den mulat en een angstig gevoel hield hem terug in deze kamer, hij durfde zich zelfs in zijn stoel niet bewegen. Als hij deze kamer verliet, moest deze zaak voor al tijd uit den weg geruimd zijn. In gedachten volgde lm John Ardher op zijn schreden, nu wa<r hij de trap af, sprak hij met zijn „goeden vriend”, nu genoten zij zeker lachend de vreug de over het gelukken van hun plan. Nu ging<*n zij op weg naar hem, zij kwamen nu de trap op, nu stonden zij nog af te spreken, wat ze zeggen zouden: na nu... Maar verduiveld! waar bleven de schoften Ja, daar klonk de schel De kans-rdienaar snelde heen om de deur te openen. Wat was dat voor een gepraat en gemompel Was de „goede vriend van John Archer misschien zoo armoedig gekleed, dat de liediende zwarigheid maak te om hem bij heer toe te laten Bnoward stond op, hij hoorde de voet stappen naderen van drie mannen - de kamerdienaar vergezelde ben zeker, om dat hij die twee niet vertrouwde. Daar werd op de deur geklopt. Binnen I Hé, dat waren i de verwachte personen niet. Een bejaard hoer, met achtbaar voorkomen, in het zwart gekleed, met den hoed in de hand, trad binnen. De twee andere p*-rsODen. mei donker ernstig voorkomen, bleven dicht bij de deur staan. .45) I^och Snoward lachte hem niet uit; hij peinsde een oogenblik en zei toen een voudig op beleefden toon Ik newn hot aan. Wees zoo goed 11 w vriend met die voorwerpen hier te 'wengun. Intuascben zal ik de noodig» kaasiersbriefjea invullen om de gevraagde som aan u te laten uitbet&lon. Archer maakte een buiging, zoo lieleefd •b* een hoveling maar doen kan, en ver liet de kamer. Zonder veel haast te maken nam Sno- *zrd een paar boeken uit zijn schrijfta- W, en schreef vijf orders tot uitbetaling, tot oen bedrag van twedtonderddui- “tei mark het geld moest op vijf ver- «■hillende kantoren in <k» residentie wor. ontvangen. Hij schreef zoo langzaam •bof hij daarmee den tijd wilde besteden bt de komst van Archer en zijn goeden ’riend. Hij legde de pen neer en luisterde BBter neen, zij konden er nog niet «tjn... Zorgvuldig las hij do eene order na de ■®^renog eens-over en leunde toen weer zijn-stoel. Wat P Wilden die kerels bovendien nog „laten spartelen”, vou Dobel had geschreven De

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1914 | | pagina 4