i iag! 8êD Zaterdag 30 October 1915. 22 54e Jaargang. Iters nket 4 5 li 1 De Gunsteling. 1 •1 jtfieTj.’WS- ezx -Z^d/^extexi.tie"blsceL vcor 0-o^_d.a- ezx Oxxxstxelcexu Verschijnt dagelijks behalve Zon- en Feestdagen. IfJUJlLLUÏün Brieven uit de Hofstad, ccxc. Telefoon Interc. 82. Eerste Blad, telefoon luiere. 82. Uitgevers A. BRINKMAN EN ZOON. r gebakken i cents I 'I 1 hef- vei ling dek- ll mijn Dat viel me HOOFDSTUK V. beurt. Met dezé (in boog... en ik kon phs- Wordt vervolgd.) v er van PRIJS DÉR ADVERTENTIËN: Van 1—5 gewone regels met bewijsnummer. Elke regel meer had die den aan meest hei meer .1 j niet de der belasting wisten in. de slepen, weer laten schieten. ■STEIN'S iNKjl indehjl' de BESTE ONSCHADEL' RN-HOLLANO. fiOUBSCHE COURANT. den loesianu liet :he Drukkerij A ZOON - Gaw» zend. Op mij maakte het tenminste dien indruk. En zij... zij moet iets der gelijks gevoeld hebben. Want ze haaldé diep adem en drukte de hand tegen de borst, als vocht ze tegen een onaangename aandoening. Het duurde slechte even, het vol gende oogenblik reeds wendde zij zich vroolijk pratend tot haar tafel buur. Met verwarde gedachten en brandende slapen, legde ik mij 's avonds ter ruste. Licht, bloemen en een bonte mengeling van dames en heer en wer den mij in een wilde wanorde voor de oogen getooverd. In gedachten smeekte ik Helene om vergiffenis dat ik zoo in ’t geheel niet aan. haar gedacht had. doch wat kan ik daar bij den gemeenteraad gig gemaakt geiijKUCRt ie ersrijgeu mummoiers trouwelijke wenken, ais wilde hij ons in een of ander staatsgeheim in wijden. Hij reikte mij twee vingers zijner rechterhand, ter begroeting. Feesten geven, dat kan de nieuwe ling. Niet minder, dan dat hij de vroegere gezelligheid, die onder de collega's heerschte, goed te niet kon doen. Moesten zijn feesten dat ver goeden Het scheen wel zoo. Wij kledne-stadsmenschen waren geheel on der den indruk van deze grootsche feestviering. De tafel was uitstekend, de wijnen hadden merken, waarvan we tot heden slechts in boeken ge lezen hadden, onze tafeldames praat ten levendig, een ieder scheen zich met een gemakkelijkheid tet bewegen, waarvan hij tot nu toe geen idéé had gehad. En in dit rijk van licht en leven heerschte de mooie vrouw van den gouverneur, als koningin, van wie een onweerstaanbare bekoring uitging. Haar glimlach deed het bloed sneller stroomen, haar gefluister was van een buitengewone geest. Doch, of ze sprak, of zweeg, of lachte, of ernstig was, steeds leek het mij, of ze niet geheel zich zelve was. Slechts een oogeriblikje was het mij mogelijk, dieper in haar w«zen te zien. Ik ving een blik op, die haar echtgenoot haar toewierp, een blik stralend van trots en liefde, en toch zoo ijskoud, zoo streng terechtwij- verstandiger geweest laten zooais die was. liet publiek was ai weer aan die verhoogde en trée-prijzen gewend en hel is nu zeei' ue vraag ut de ondernemers die de belasting er ai op gelegd had- uen, geneigd zullen zijn ze er weer ui te doen. Belastingen, vooral de minder gelukkig gekozene, hebben een zeer hardnekkig beslaan, liet zoele winstje laai men niet gaarne varen, zelfs al is men overtuigd van de onbillijkheid. En de ondernemers der publieke vermakelijkheden zullen nog wel eens er over denken alvprens zij het stille voordeeltje dal zij invoering 1 s*-‘ wacht te noten op zijn zang kreeg, naarmate hij meer de dertig bereikte. Iedere zomer was ik één maal tij dens mijn verlui met Helene sa men. Een spaarzaam geluk, voorwaar Hel leek mij elk jaur mooier en zonniger toe. En toch maakte hr: mij angstig; het leek mij de schoon heid van hot lijden Ha!ar oogen, die eens zoo overmoe dig de wereld inlachten, waren nu treurig, met donkere kringen er om heen, de kleur harer wangen maakte plaats voor een aotherische bleekheid en haar stem die vroeger zoo vroo lijk zong, leek steeds vermoeid. Ik was ongerust geworden en had haar naar Dr. Martini gezonden, een clubgenoot, om haar te onderzoeken. Hij vond haar gezond, lichamelijk ten minste. „Maar, zeide hij. ,,zorg er voor, dat er verandering komt ze zou kunnen sterven van onbevre digend verlangen en door de een zaamheid. Toen had ik het mogelijk gemaakt, dat ze met mijn ouders samen ging wonen. Ze hadden een klein buiten huisje, ongeveer drie K.M. buiten de stad. Het was tot de dakgoot met hypotheken beladen en de bewoners hadden het niet breed. Wij hebben indertijd uitvoerig stil gestaan bij de bespreking van de nieuwste gemeente-belasting in den Haag, de belasting op de openbare vermakelijkheden. Thans is reeds een wijziging in de hefting aangebracht en dat nog wel één die verlaging van de opbrengst ten gevolge heeft. Zbo iets is in den legen woordigen tijd op zich zelf reeds iets extra-ordinairs te meer waar hiervoor geen enkele aanleiding bestond. De kwestie is nogal ^gardig, zoodat wij er een en kel woord aan willen wijden. Gesteld de toegangsprijs voor een bioscoop- theater was vóór het in werkingtre den vijftig cents. De belasting op de vermakelijkheden vraagt tien pro cent van dat bedrag. Voor den on dernemer daalde dus de prijs tot 45 cent. Natuurlijk werd dit verhaald op den bezoeker. Bracht hij den prijs op 55 cent dan werd de belasting 5% cent en verloor hij nog een cent. Hij had den prijs pteteies zóó willen stellen dat na aftrek van de belasting er 50 cent over bleef, dan har! de entrée-prijs 55 5/9 cent moe ten zijn. Natuurlijk waren vele on dernemers zoo welwillend, ten einde de becijfering gemakkelijk te maken den prijs op 60 cent te brengen. Daarvan ontvangt de fiscus 6 cent en de ondernemer slaat er een voor deeltje van 4 cent uit. Hiertegen nu meende één der raads leden bezwaar te moeten maken en hij steldé voor, de belasting alleen te heffen van den oorspronkelijken en- trée-prije. Van 50 cent zal dan 5 cent worden geheven en de onder nemer zal het recht hebben deze 5 cent er op te leggen zonder dat hij andermaal daarvan een halve cent behoeft te betalen. Theoretisch is er voor dit stelsel iets te zeggen, prak tisch echtf»r is het zeer weinig ge- wensrht. Duidelijk wordt thans bij de entrée-prijzen aangegeven dat de be- belasting op hot publiek wordt afge- wenlekl. Dit is zielkundig een fout. Het is een onaangename gewaarwor ding telkens bij alles en nog wat dat woord „belasting’’ te ontmoeten. Ik geloof beslist dat men liever 60 cent betaalt en zich er niet mee inlaat welk deel de fiscus daarvan af neemt, dan dat men steeds heeft te Tekenen 50 cent plus 10 procent voor ge meentelijke belasting. Reeds is becijferd dat de opbrengst voor de gemeente door deze wijzi ging twaalf duizend gulden lager zal zijn. Nu de belasting eenmaal be stond en nu de schatkist geen na deeltje kan lijden, ware het stellig wilde schrijven, was mijn hand als verstijfd. Waarom het arme kind ook Haar, die mij „Ze heet Agnee”. daehte werd ik den volgenden mor gen wakker. Ik sprong op en slechts gedeeltelijk aangekleed ging Ik aan tafel zitten, om Helene te schrijven, haar vergiffenis te vragen. Ik schetste haar den avond van den vorigen dag, beschreef de prachtige zaal, de over vloedige tafel, de heerlijke toiletten. Alleen van mevrouw Agues schreef ik haar niets. Zoodra ik in den brief deze naam f 0.55 o.0.10 Bij drie achtereenvolgende plaatsingen worden deze tegen twee berekend. Dienstaanbiedingen per plaatsing van 15 regels f0.35 bij vooruit betaling elke regel meer 6 ets. Reclames f 0 25 per regel. Groote letters en randen naar plaatsruimte. Dit nummer bestaat uit drie >7 I De belastingontwerpen. Met do voortvarendheid, ^e Minis ter Treub aan den dag legt dank zij zijn enorme werkkracht, hééft hij kMüdagavoud die aangekondjgde we4s-. oaU^erpcn tot belastinghervorming inlf gftkehd. tWie de ontwerpen en, de bijbèhoorende Memorie’s van Toelicht tiag leest, wordt van bewondering vervuld veor dezen genialen minis ter. De Memorie van Toelichting waar-i ja hij I de (Pr ondslagen van het a tel del van ’»R ij k s b e- ngep uileenzet, is een meeo-I Dr. Kuyper schreef, Zatei4- I ‘lag' in de Standaard een jamberende driestar óver de mogelijkheid, dat na 1917 eeif rechtsche kabinet den finan- rieden toestand van het Rijk in orde I zou maetep brengen. Het zou ons niet verwonderen, als hij na de lezing der ingediende wetsontwerpen, tot die erkenning komt, dat slechts een Treub deze geweldige hervorming tot stand zaV kienen brengen. De Minister onderscheidt in zijn g «toonzetting Van de nieuwe Grond- togn. arop naar zijne meening I w W Belastingstelsel zal moeten rus- ten de belastingen in le. Z a k e 1 ij lt e belastingen (gjpnd belast ing, dividend en tantiémebelasting, effecten belasting) 2e. Pers o o nlijk e be lastingen naar inkomen en vermogen: (inkomstenbelas ting, vermogensbelasting, pensioenbe- lasling, weergeld, v loonbelasting, be lasting van de doode hand, succes- debelasling); 3e. verkeersbe lastingen (registratierecht ze gelrecht) 4e.; verterin gabel as tin g e n (personeels belasting, plaats- kaarteabelastiug, accijnzen, tabak- en bierbelasting, srniker, geslacht- en zout- aceijns, speelkaartenbelasiting, beias- ting op gouden en zilveren werken, voornamen belasting). Men ziet het te een heele reeks. Er zijn belastin gen bij, die wij betreuren. Echter, ik minister zegt in zijn Memorie"; king dier hoogere buitengewone uit gaven ten nauwsté samenhangen met het bedrag, waartoe zij zullen oploopen. Aangezie» nu hierom trent nog zelfs bij penadering niets is le bepalen of met grond te ra men, zou elk thans geopperd denk beeld gevaar loopen door den loop der omstandigheden te worden ter zijde gesteld. Slechts meent ondergeteekende ten aanzien van dit hóógst belang rijke punt te mogen en te moeten opmerken, dat naar hij hoopt de omstandigheden zullen ver oorloven met een vporstel tot re geling daarvan te vachten, totdat het geheel der kosten van den oor logstoestand zal zijn te overzien. Mocht echter de toestand van ge wapende neutraliteit nog langer du ren dan tot het voorjaar van 19j6, dan slaat te vreezen dat een tweede voorstel tot bestrijding der kosten van don oorlogstoestand zal moeten worden gedaan, zonder dat <Jiit het karakter van eindvoorstel zal kunnen dragen.. Met het hier aangeroerde pro bleem slaat tevens in verband het onderzoek, waarmede de bij Ko ninklijk besluit van 5 Optober 1915 no. 1, ingestelde Staatscommissie zich thans bezig houdt, omtrent de wijze waarop eene tijdelijke belas ting kan worden ingericht, welke ten doel heeft buitengewone meerdering van inkomen of vermogen als direct of indirect ge volg van den oorlogstoestand te treffen. In een algemeen stelsel van blijvende belastingen behoort zulk een heffing in geen geval thuis'” De Minister rekent uit zijn nieuw belastingstel boven de bestaande hef lingen, met inbegrip der opcenten voor de Staatsleening. r o n d 61 m i 1 I i o e n te krijgen- De uitgaven, die gedekt zullen moeten wonden en het tekort dat aangezuiverd moot wor den beeijfert de Minister eveneens op 61 millioen. pijn j met hart en die door den aan een huwe- door verscheidene ontgooche lingen tijdens onze verlooving reeds le doen 1 en ziel liefhad, voortdurenden twijfel lijk en zooveel geleden had. Ais leerling van de hoogste klas se, had ik mij verlook! met het aar digste bakvischje, dat ooit een school- tasch gedragen heeft. Om eerder mijn brood te kunnen verdienen, bad ik artistieke neigingen, die ik reedte van mijn jeugd af bezat, laten varen, en was mijn ambtenaarscar- 1 rière begonnen, maar ik dwaas die ik was had niet vermoed dat deze saaie dienst een nog langer wachten noodig maakt, dan de kunst. Zoo waren tien jaren van hoop en verlangen voorbij gegaan. Daar He lene een arme wees was, moest ze tot mijn spijt jaren lang onder vrien den als kinderjuffrouw haar brood verdienen. De brieven, die ze mij van verre schreef, waren altijd vroolijk en hoop vol, maar al te vaak echter merkte ik tusachen de regels een spoor van tranen. En ik, arme jonge man ik koh haar niet helpen, daar ik zelf genoodzaakt was, van het geld mijner ouders te leven, hoewel ik merkte met welk een tegenzin zij hun zoon onderhielden, die steeds meer tenslotte aan doen Ze heet Agne» nog in, kort voordat ik insliep. is aunhun- een voorstel om de mo- geven dat ook bij het van eiecirischen stroom worden uitgegeven, gelijk zulks reeds lang oij hel gasverbruik net geval is. Men is het echter mei vend over de wijze waarop zulks moet geschieden. Hel meuschelijk ver- nuit heelt de meters steeds eenvou diger en tevens samengeslelder ge maakt. ±>e huur van den meter moei natuurlijk ook betaald worden. Zal men dien vinden doo^ den prijs voor de eenheid van den stroom iets hon ger te treilen Zoo ja dan zuilen zij die veel stroom ainemeii, ten slotte le veef aan inslallalie-koslen en me- ter-huur betalen. Daarom heeft men de meters zóó weten te construeer en dat iedere nfeand eerst de huur-som moet betaald worden alvorens de auto maat gaat werken. Dit hoeft natuur lijk weer hel bezwaar dal telkenmale een bedrag van drie of vier kwartjes gestort moet worden, waardbor hei systeem muntmeters eigenlijk verlo ren gaat. Jn de praktjjk echter is dil sjw- sleem reeds verwprpen. Zoo vaak de afgevaardigde van de gasfabriek ver schijnt om de „vier-duiten-stukken" uit den muntmeter le lichten, is hel reeds de gewoonte dat de vrouw den tiuizes ze alle terug koopt. Immers er is een chronisch tekort aan do de twee en een half centstukken en om zich voor de ongemakken van, dit te kort le vrijwaren, wordt bij voor baat eeiüge innlag gedaan. Daarme de echter is het systeem van muntmeter, de gedachte die ei ten grondslag ligt, mislukt. Wij kunnen niet gelooven dal de verstrekking van eleclrisch licht voor zeer klein gebruik veel aftrek zal vinden. De instal latie-koslen zijn hoog en vooral voor hen, die reeds in het bezit zijn van een gasinstalla tie zal het onoverkomelijk zijn. Bo- r*" PRIJS VAN HET ABONNEMENT. Per kwartaal f 1.25 Idem franco per post„1.50 Met Geïllustreerd Zondagsblad L „1.50 Idem franco per post 1.90 Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau Harkt 31, bij onze Agenten, den Boekhandel en de Postkantoren. '„Hierbij sta voorop, dat iudien het hierbij gaande ontwerp, al dan niet gewijzigd, het Staateblad bereikt, dte grondslagen Wel geen der Kamers der Staten-Generaal formeel kan be- /leinmeren in haar vrijheid van be- i oordeeling der verschillende ontwer pen, die bij dit algemeene ontwerp behooren.” De Kamer kan dus elk ontwerp naar zijn eigen waarde beoordeelen. Het doel van het algemeene ontwerp tot vaststelling der grondslagen is geen ander dan het mogelijk te ma- iken de hoofdlijnen van den herzie ningsarbeid te kunnen overzien. Omtrent de mogelijkheid van een ‘lh e fi f i n g*i n e e n 8 tot ’betaling der oorlogslasten, zegt de Minister „Ondergeteekende acht het on- noodag de verschillende argumen ten door hem bij de behandeling der Leejüugwet 1914 ter bestrijding van dit denkbeeld aangevoerd, hier opnieuw uiteen te zetten. En dit te meer, omdat, .naar hij meent te mogen aannemen, zelfs de overtuigde voorstanders der fing in eens zich wel niet aan de illusie zullen overgeven dat zulk een heffing de feening 1911 nog zou kunhen vervangen. Nu de oorlog zooyeel langer duurt dan over het algemeen verwacht werd en reeds vaststaat, dat met de leening van 1914 de buitenge- •wone kosten van den oorlogstoe stand niet geheel zullen zijn te dek ken, zal hel denkbeeld eener ling in eens overwogen kunnen en misschien wel nro e t e n wor den, als de tijd gekomen zal «ijn de vraag te bespreken der dekking van de buitengewone defensie- en erisisuilgaven, die uit de leening 1914 niet meer konden worden be streden. Het zul wel overbodig zijn te verzekeren, dat ondergetee- kende de vraag der dekking van die hoogere uitgaven boven hetgeen uit de leening 1914 is te vinden, niet uit het oog verliest. Hij meent echter, dat hei de voorkeur 1 dient thans daaromtrent nog geen voorstellen te doen en zelfs geen denkbeelden te opperen.. Im mers zal het vraagstuk der 4) Ik ging zoo goed ik kon door de menigte. paar stond ze... Ik had me haar grooter, inajes- Itteuzer voorgeeteld. Een. middelgroote gestalte, een bleek gezicht, met goudblond! wondermooi gevormde hals, 7* geheel van een onweerstaanbare wa*- vermoeid door de die zich om h^ar heen be- nl°A,en ^et fIat haar gelaat telkens als een ander aan nXc^erd voorge8tald was net auto’ ^am ook ik aan de nloekie h?e ik beeWe- 1 ntem ^dste ambtenaar noemde mijn oogen waren langs me heen n ti ™aai’ hoe kon het ook u 66,1 onbeidüidend asses- 0611 8traIon<Ie schoonheid1. Möad 4 andere einde van de zaal de g0.uvern«’ir met verschillen- n«Merorderi Op. Hij gaf ons ver-

Kranten Streekarchief Midden-Holland

Goudsche Courant | 1915 | | pagina 1