'OGEN - 10 >ert itien 58e Jaargang. No. 14246 Dinsdag 24 Februari 1920. Feuilleton. COOPS XTïe-uL’ws exx ttooï O-o-vlcLq. exx ^Èd.’V’erteaa.tï.eToleucL Oxxxstxelceaa.- Loos alarm? Zenuwzwakte 'erslappinfl. ROSS DURHAM. f i BEHALVE ZON- EN FEESTDAGEN. VERSCHIJNT DAGELIJKS 1—4 regd. ƒ2.05, elke regel meer /#.W. Administratie: Telef. Inters. O. Redactie: Telef. Interc. 545. Stï 25 wacht, hy ia met beleid te werk gegaan en vroo- man het mij verteld on ik 30 DA. I I hare (Wordt vervolgU j Gewone advertentiën en ingezonden mededeelingen bjj contract tot zeer gereda- ceerden prijs. Groote letters en randen worden berekend naar plaatsruimte. Advertentiën kunnen worden ingezonden door tusschenkomet van «oliede Beekbaa- delaran, Advertentiebureaux en onze Agenten. Sooieteit Vrede best louda Ned. Ver. tot Soo. ,,de Kéunie"» zuiging, mie Lezing Vrije. Vriéndelijke aanraking, die ontstaan was ui üen imienieren omgang met gekwetste zie- ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal ƒ2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad par kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt. Franco per post per kwartaal ƒ2.75, met Zondagsblad ƒ3.40. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31, GOUDA, bij onze agenten, den boekhandel en de postkantoren. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omstreken (behoorende tot den bezorgkring) 15 regels ƒ1.05, elkqn regel meer ƒ0.20. Van buiten Gouda en den bezorgkring: 15 regels ƒ1.30, elke regel meer ƒ0.25. Advertentiën van publieke vermakelijkheden 12‘/j cent per regel. Advertentiën in het Zaterdagnummer 20 bijslag op den prjjs. INGEZONDEN MEDEDEELINGEN: Op de voorpagina 50 hooger. Wijd- SSFN Drukkerij ZOON - GOUDA- 1 er Ik heb )R NAMAAK! st per flacon f2.—, 21.-. ruiksaanwijzing. bekers en voorname Wijd-traat 29 GOUDSCHE COURANT. z<— ttuuui l«n <l<daarin mij wils ik nu in an wa Groote Vijsafslag 9 van dokter r_iu_n„ juhrouw Mackellar onverwacht. „En ‘1 Jen er t Is twee maanden ijeleden. en langer, ik heb nog niete ge laan. Daarover kom spreken zeide juffrouw ng ndc By alle kwesties die op de confeicntie behandeld zyn, is het Turksche vraagstuk het een.ge punt, waarop de Fransche z«ena wyze heeft gezegevierd. Aanvankelijk werd verondersteld dat Lloyd George zich had neergelegd hij de Fransche boodschap aan Duitschland, lat in verband met de onvoldoende kolenlevering <ie ontruiming van het Rijngebied wan uit gesteld. Lloyd George heeft zyn ly’d af ge- wij konden. Geloof mij van die ichheld, Keelpijn pakking, maar wederom oxen varkrijgw >0 tablattan) derde prijs csnfj UAAL HILVERSUM ottisks, Btitl Legt. Vergaderin® an Arbeid voor de ij verteld, hoe goed1 u er vind, dat Ik geen nieuws 1“ 't aan uwe oogen - die dwingende - dfo ieder In uwe handen tot was Heeft dokter Durham, ‘toen ik hier ietM aan gezegd over de oorzaak van md.ino ziekte?" „Lkwe hemel, ueec, dat zou t allerlaat- Mte wezen, wat hij zou doen. Hij gebruikt geen overl>o<Uge woorden. Hij zond mij eenvoudig een briefje om mee te deelen nissen in de Vereen igde Staten vandaag int den Óppersten Geallieerden Raad tér sprake nullen worden gebracht, waar de drie staatshoofden de beslissingen, welke thans moeten wonden genomen, onder de oogen zullen zien. Het staat vast, dat de houding der Vereenigde Staten de besprekingen m den Oppersten Raad geheel zal beheerochen. We weten niet of dit juist is, überhaupt is het niet uit te maken en daarop willen we vooral den nadruk leggen, of Loige’s voorstel workelyk is aangenomen of dat men hier te doen heeft met „loos alarm”. wij geregeld tijdig ontvangen van ver- vermal^UjMwften ize Agenda t® ver- len .►Hij heeft mij uilzlet. Maar ik U1< de tweede hand heb verdiend, lieve." Bifreau: MARKIM, GOUDA. dat uit het voortduren van den huldigen toestand zal vwrtspi’uiien. Indien er geen Russisch koren verkrijgbaar wondt gesteld, komt er hongersnood en een chaos ten Oos ten van den Ryn. Dat zou het beate middel ter verspreiding van het bolsjewisme ’ijn. De eerste onderteekenaat is generaal Gough die hoofd der Britache missie in Noord- Westelijk Rusland is geweest. Naai aanleiding van dit memorandum brengt de Daily Chronicle oen hoofdartikel waarin o.a. gezegd wordt: De vraag is nu niet, of wfó op de sovjets gesteld zyn en of wy' bewondering hebben voor Lenin en Troteky. H<?t is de vraag of wij wenschen in staat,jran oorlog te zijn met Rusland of dat wy in vredestoestand met dit land willen zijn of misschien het een noch het ander, maar in een soort in directe goede verstandhouding. Geen der geallieerde regeeringen wenscht in staat van oorlog met Rusland te zjjn. Noch Qruot- Brittannië, noch Frgnkryk, noch ItaGë, nooh Amerika verlangt gewapende legers naar Russisch grondgebied te zenden. Het zou veel beter zyn in vredestoestand met Rusland te zijn, als men vrede zou kunnen verkrijgen op de voorgestelde voorwaanlen. Deze voorwaanden zouden inhouden: veilig heid voor en erkenning van de randstaten, waarborging van de verschillende grote belangen in Azië, behoorlijke bepalingen be treffende de afdoening van de Russische schulden aan de Geallieerden en geschikte handelsovereerikomsten. Dit alles is reed» «oor de sovjet-regeering aangeboden. Kan er iets gewonnen wordemdoor te volharden tsdmbod der sovjet- regeering in overweging te nemen? vraagt het blad. In het memorandum wordt de na druk gelegd op de waarde en byna’de on misbaarheid van het weder openstellen van tie Russische voorraadschuur voor <ie be volking van Midden-Europa. Wat verleden jaar in den weg stond was de eereoehnld der Geallieerden tegenover Wit-Rus'and. De Geallieerden zyn door de fout van Ie witten zelf en .niet door hun eigen toedoen ontslagen van deze schuld, nu het witte le ger is ;neengestort en wy kunnen niet iets blyven steunen, dat niet langer bestaat. voor thee 1» zal or van geniet 1 __.N_ - Lodge’s voorstel aangenomen? Amerika geen Volkenbondslid. Vre de met Duitschland als hersteld veridaard. - De betrekkingen met Rus land. Oppositie tegen de regeling vin Turkye’s toekomst. De ontrui ming van Rijnland. Pleidooi vöor herziening van ’t vredesverdrag. Een Belgische prins op den Hongaarschen troon, ONS OVERZICHT. Eindelijk «hy’ht de Senaat toch een defi nitieve beslissing in zake de vredefi- of be ter de Volkenbond skwestie te hebben geno men. Het bericht is na het lange dralen der Senaatsleden te verrassend om het voetstoots aah te nemen en bovendien klinkt! het met stellig gfenoeg om het voor abso luut waar te houden. Volgens, een bericht uit Washington aan het persagentschap te Londen »ou de senaat met 45 tegen 20 «tem men, dat is met de vereisdhte meerderheid van 2|3 der stemmen, de motie van Lodge hebben aangenomen, betreffende ’t niet toe treden van de Vereenigde Staten tot den Volkenbond. In deze motie wordt verklaard, dat de vredestoestand tusschen de Vereenigde Sta ten en Duitschland is hersteld en wordt ter vervanging van den Volkenbond de instel-» ling van een volksraad aanbevolen, wiens taak het zal zyn verschillende vraagstuk ken te onderzoeken, die verband houden, met het herstel van de verschillende landen! nu den oorlog. .Amerika zou dus niet toetreden tot den Volkenbond. In Engeland wil men nog niet gelooven, dat’de slag inderdaad gev^len is Mi <Jar men inderdaad een Volkéri&onl zal hebben zonder Amerika, desniettemin heeft de tijding ernstige ongerustheid verwekt. Men zou de niet toetreding van Amerika een betreurenswaaidig feit achten en des te betreurenavraardiger door de verklaring dat de vredestoestand met Duitschland wordt hersteld, waardoor de geallieerden ruet a'ieen het Volkenbondsontwerp zonder de Vereenigde Staten zouden moeten uit voeren. maar ook de toepassing van het vredesverdrag zonder steun uit Washing ton moeten bewerken. Een Engelsch diplo maat vreest, naar hy’ aan den correspon dent «an het „Petit Journal” meedeelde, dat de vroegere vyanden deze gelegenheid zullen aangrypen om de entente nieuw® moeilijkheden in den weg te leggen. De eventueel® terugtrekking der Ver eenigde Staten zal de regeling van dei. al- gemeenen toestand bemoeilijken, want Europa zal niet alleen de politieke moei lijkheden moeten regelen, doch het zal voor al zonder hulp van de Vereenigde Staten tie economische moeilijkheden te boven moe ten komen. De correspondent van het „Petit Jour nal" voegt hieraan toe, dat de gebeurte- Ook in Duitschland begint men de vraag van hei-stel der economische betrekk.ngen niet Rusland te overwegen. Een vertegenwoordiger der sovjet-rege#- ring Kopp, bevindt zich te Berlyn met het «Joel te beraadslagen over de uitwisseling <ter gevangenen. Men veronderstelt, dat hu pogingen aal doen in de richting van her stel de: betrekkingen, in welk verband het Berliner Tageblatt tot voorzichtigheid maant. Het is op het oogenblik de tactiek der Russen, zoo schryft het blad, om hoog >n te geven over de economische voordeelen van thans heeft by van Millerand gedaan weten te krygen, dat tie kwestie van het opschor ten der termynen over de ontruiming van het Rijnland door de commissie van herstel zal wuixlen beslist, wat trouwens do weg is, door het vredesverdrag aangegeven. Duitschland heeft daar «ynerzijds nog eeas aan herinaend. Vermoededyk staat het ontslag van Joa- nart als voorzitter dier commissie daar mee in verband. In de boesem der comnüs sie zou namelijk verzet gerezen zijn tegea Millerand’s aankondiging, dat de termfynea ■ouden worden opgeschart. Nu is Poincaré tot voorzitter dier commissie benoemd. Van I' ranschen kant verwacht men blijkbaar, dat de oud-president der republiek doe.- zya geaag en zyn invloed de commissie op Mit- lerand’s hand zal weten t® brengen. In ieder geval heeft, zooala de Duitsche pers at heeft opgemerkt, Duitschland vün den na tional’.gtischen Poincaré weinig meer, too met minder te hopen, dan van Jonnart In Frankrijk heeft het besluit, dat dc be dreiging tot Duitschland gericht, nu toch weer krachteloos is gemaakt, ongerustheid gewékt. Dit doet de „Weatminste Gazette" op- mereken, dat Frankryik weliswaar recht heeft op schadeloosstelling voor de vernie ling det mijnen, doch er tevens op wijzen, dat Duitschland belangrijke munen heeft verloren en dat de mijnwerkers door uit putting minder productievermogen beail- ten. Hierdoor kan h«t niet zoowel de vre desvoorwaarden tegenover Frankrijk nako men en bovendien zijn eigen industrie ataawh houden. Duitschland heeft wel het vredesverdrag onderteekend. Natuurlijk zou het vrywel ieder verdrag onderteekend heb ben, daar het niet langer in staat was, zich tgen de Geallieerden te verzetten, maar het verdrag bevat vele bepalingen in het by Bor der die., welke betrekking hebben op de schadevergoeding, die, naar algemeen wordt toegegeven, niet kunnen worden doorge- voerd. Het zal moeten worden herzien en hoe eerder men met dezen arbeid een begin maakt, des te beter voor Europa. Het is in geen enkel opzicht een tegemoetkoming tegenover Duitschland. De zaak is eenvou dig d»ze, dat het economische leven v,an Europa weder op de gezonde basis moet worden gebracht en dat de economische be palingen van het vredesverdrag niet op lie basis zun opgebouwd. men, „Kom, laten wij, evenals ceu kopje Uwe drinien. zeil -nden uag nu» twintig inaskl, dat ik me lanchester had te drie en is juist vertrok k/vn. heelen djd. bij. I weet» dat ik zijs tiéiiü-n placlH te verjMegen. en hij wacht, dat ik hom hier altijd lielp. van bloedarmoede, [etneene slaptetoe- '.uinote het middel verandering brengt, ran de Sanguinoie Ie zwakste gestellen i geen schadelijke Neen er de proef gij de echte San- Naar hel EngsMoh van DAVID LYALL G®a u k> noeord® V <Mt vfing van Mevr. J. P. ÏÏEHSELlNk-v. KO&51 M (Nadruk verhodm Waring te geven. Heeft hij leid?" Ik knn ai mijn licht over het leven niet Durham nemen,’ antwoordde - ,,*-»! als hij hier is, zijn er te veed andere dingen te bespreken. luMit Ik u nu eens bekij ken Zij legde hare vaste, mooie handen op de BCliouder» vam Angola met de krachtige De telegrammen over de besprekingen te Lonideu gewagen alleen van de onderium- deiingen over Rusland en Turicye. Vooral de beschouwing der betrekkingen tot Rus land vergden geruimen tyd, dodh tot een oesliss ng kwam men niet. Zooals bektnd voelt Lloyd George veel voor toenadering) tot Rüsland, hy wenscht goed te keuren dat handel ^betrekkingen worden hersteld met Russische coöperatieve vereeaigingen, waar door feiteltfk indir&qt handelsrelaties met <te sovjet worden laangéknoopt, want sedert --- -Jang »^n.d® cwpeméteve vwwenigiwgtm te <le-weigering om hot geerirgsorganen gewonden. Het is maar een stap van ’t herstel der handels- naa~ die der d’plomatieke betrekkingen. Nu wu het eigenaardig geval, dat, naar de Matin ver zekert, Millerand niet gekant is tegen den ruil van handelswaren met sovjet-Rus'aucl, hu verzet zich echter tegen het aangaan van betrekkingen met de regeering te Mos kou en het voornaamste doel van zyn meu- we reis naar Londen zou zyn, dit standpunt uiteen te zetten. Wellicht weet Lloyd Geor ge hem dan 'aan ’t verstand te brengen, dat hy precies ’t zelfde wil als de meerderheid der Britsche bevolking. In Fngeland is een nieuwe beweging op touw gezet voor een vrede met de sovjet Den premier is een verzoekschrift toege zonden, onderteekend door personen die in den loop der laatste twee jaar in officieele hoedanigheid in Rusland werkzaam zyn ge weest. In dezen brief wordt gevraagd de sovjet-regeering te erkennen. De misuaden in het verleden door de Russische regeenng gepleegd, mogen die erkenning nu niet be letten. De nietebolsjewistische regeeringen m Siberië zyn niet humaner dan de b-jlsje- wiki geweest. Het gevaar van hun propa- ganda zal niet grooter zyn dan het gevaar Angela Ifnikte. „Neen, dana u naar kijken, hoe u >i.i de Durhams thee gebruikt. „Ja? Ik lieb me aJ afgevraagd, o( u er heen zondt gaan Ik kou natuurlijk niet uitgmui, maar dokter Durham heeft haar, op een avond na hef diner, toen zij eene wandeling deden, luer gebracht. Is zij ni<t la-fkoorlijk? ja, werkelijk mooi, die »oort schoon- he'ci die blijft. Ik heb heé meer gezien bij vrouwen, die uit het Noorden komen. Bij uzelf bijvoorbeeld Jane Mackell&r lachte^ terwijl zij hand naar haar gelaat bracht. Ik vond vaaunorgen, dat ik er al« «en echte heks uitzag. Ja, zij te juist d<- vrouw voor l»n». Ik kan liem mij niet voorstel len met eene vrouw, die een zwak ka rakter heeft- ,,Maar het zaJ moeilijk wezen zeide An gela. terwijl zij peinzend achterover leun de „Zij zad alle® na vragen, bet naadje 29) üij had te nauwernood tijd om rond te k’.ken naar elk hekeaul voorwerp, toe i juf frouw MacKella-r biuBenkwam in haar pleeg- zustercostuumhaar ernstig, krachtig ge- lan» straalde van vreugde. „ik dacht, diat u nooit zoudt komen, ll’ ve zeide zij. terwijl zij elkaar een kus gaven. „Maar liet viel n»e moeilijk om dat te ge ooven. „Ik heb beproefd diokter Durliam dfe ver» u het niet ver- Wat betreft de Turksche kwestie, dozti houdt de gemoederen in Engeland nog .ij beroering. Naar aanleiding van een memo randum van voorname personages, waarin tegen het besluit om de Turken te Kon^tan- t'nopel te laten wordt geprotesteerd, be vat de „Times” een hoofdartikel, waarin de wyze, waarop de beslissing genomen is wordt gecritiseerd. De „Times” meent dat de conferentie en de Engelsche regee-f ring nog'moei te zuilen hebben om hun be slissing door de democratieën te laten goed keuren. De „Echo de Paris” heeft nog eenige by- zonderheden vernomen over de wijze waar op Turkije zal worden bestuurd, n.l. door een gemengde commissie, waarin Engeland, F rankrijk en Italië zitting zullen hebben, m afwachting dat Amerika en Rusland erin vertegenwoordigd zijn. Deze commiss.e zal naar de landen die onder rechtstreeksch be stuur van de Turken Wijven, ambtenaren afvaardigen om toezicht te oefenen in som mige staten zooala Cicilië. De streek van M CO., /4. Den Haag, eruggenomen. geplaatst wordt, zal een bijzonder bestuur krijgen. De volkenbond zal zich met Arme nië bezighouden. De bepalingen nopens schadevergoeding vragen van de Turken heel weinig. Zij ge ven aanleiding tot byzondere moeilijkhe den; hét tractaat van Versailles is bijvoor beeld zoo ingekleed dat het, zonder mede werking van Amerika, moeilijk zial zjjn, om van de Duitschers teruggaaf te verkrygen van de reserves van de Ottomaabsche schuld, die de Duitsche ruksbank te Berlyn bewaart. De Petit Parisien verneemt uit Komtan- t.nopel, dat Tewfik-pasja tot voorzitter van de vredcsdelegat.e is benoemd. van de kous van alles willen weten, m- dieu ik leiuirinste go<d op een geauU kan l(»zeni. Zij za| bespiegelend zijn en tevens vw leisehend „O neen, zij beait eene groote mate an gezond verwtasid,zeide juffrouw Mackellar oiigeruimd. „Vertel mij nu, waarom ik zoo behandeld ben en waar het nieuws over u betreft als oen dorstige ziel in een droog Luid ben gehouden?” Ik moe-it wachten, herhaalde Angela „Maar waarom? In (leze kamer maakten v.i_ een»* overeenkomst, herinnert u. u meti? elkaar te helpen waar i »O [;n, diit herinner ik mij. dat ik geen voorval of woord weken heb vergeten, moar ziet u. ik moest w achten, tot ik allgen kon staan Jane Mackellar begreep haar slechts ge deeltelijk. Maar zij kon wachten. Een groot gedeelte van haar levetfi had bestaan in het wachten op het goede, dot ntet al- ti|d kwam. In den loop der tijden iwid zij gvleerdi, tevreden te zijn met datgene wat zij had: t geen per slot van rekening he-, inneriijkst geheim is van een geluk kic leven. „Ik merk, dat ik ver terug moet gnan.“ zei Angela Kalm. „Want u ia nu eenmial vastbesloten om mij te doen spreken zie ‘t aan uwe oogen oogen m»kit kwam Mackellar met be- Ik veronderstel, dat meneer 'v Ie andere hulp beeft (gekregen. Mis schien een secretaris, zooala zoovele let terkundigen gebruiken. Angela schudde tiaar hoofd ,,'t Was ntet precies dut werk, wat ik voor hem dee<l. ofschoon het er bij kwam. Hij hal te veel op mij vertrouwd. Hij zal, in dat opzicht, nooit meer op nrij Kun nen rekenen. Fk heli mij teruggetrokken. Juffrouw Mackellar zei niet», ze begreep dat er iels achter schuilde. „Mijn inzicht Is veranderd. Ik besef nu. dat, door zulk een zwaar deel van zijn la#t te dragen, ik verkeerd deed tegenover mij zetf en tegenover hem In de toe komst zal hij zlju elgeu bwken moeten schrlj ven- „Maar hij kan dit en zal er eker blij om zijn," waagde juffrouw Mackellar te ■zeggen, di» geen groot vraagstuk in don toertand vond. Angela lachte, maar er klonk geen lijkheid in „Wij zijn aan het punt gekomen, waar op ik hei Item zal moeten zeggen lx ben. hier niet om i»aad I» vragen. Luister, k beu Ae rouw niet, die ooit raad noodig .leeft, maar wel een beetje aanmooügiiig L kent mijne vAhkHd, mevrouw KuiU», deze kent do innerlijke aangelegenheden van mijn leven en mijn tehuis zoo go«l als «'nig buitentdaander dn» maar kan Ken nen; over dit heb ik nooit pjet haar ge- aproKon. Zij zon mij geen eerajke kana geven; zij zou altijd aan mijne zijde staan en er moet ook k4h voor hem gezegd „Een nma moest sterk genoeg zijn om alleen staan,” zet juffrouw Mackellar, op een duidelljken toon van vooroor teert. „Ate hij bet niet Is - dan brongt hij al les hi de war. Angola glimlachte over het eenvoudige uitsproken van een groote waarheid. Wat geleek dit op de vrouw, die In dagetijk- sche aanraking fe niet de groote uitgan gen van leven .»n dood en die nooit aar zeil de «llngen bij hun waren naara te noemen! veranderde plotseling haar manier en er kwtun ven smeekende pattios m haar oogen. „V herinnert u wol dat, toen ik heel zwak naar t lichaam was, uwe vriend»' lijke ImukI op mijn schouder mij in slaap dn>ed vallen. Heden 1» mijn ziel zfek eu •vrlangt naar uwe genezemle aanraking Da- Is de reden, waarom ik hier ben. „Neen, da. hebt u ook niet, maar ik wij u de verkil ring go .enr_ daarvoor beu il< vandaag gnomen. Lk kon niet eer ko- I* moest zekerheid, hebban. vroeger, samen Ik had een onl- van die dagen, die ervaringen van vereenlgd. Dal Dokter operate er den zijne pa- een drukkenwaarin de dagen schijnen wat moe voel, uur eene Ik was gJ11 - ■lllll" een regelmatig verkeer met Rusland; inen| hoopt te Moskou blijkbaar op die wyze een wectetryd tusschen de mogendheden te zien tot stand komen, wie ’t eerst onder hen de betrok kingen met Rusland weder zal hebben aangeknoopt. Duitschland kan («Eter rustig wachten tot de andere voorgaan; men moet niet v-eozen, dat er dan geen plaats meer zal zijn voor de Duitschers; Ruatand heeft zoovee’ krachten noodig, dat het gevaaf van te laat te konven voorloopig met be staat- ii op een bepatriden tijd zouilt komen •i wM, heh ik van u zelt d» Wat ik van vernomen. „Ia heb u verteld', dat mijn man o^zig urn- een nieuw boek te schrijven en dat ik tv iuiis moest zijn ais hij uit. Zwitser land terniflkwam, om Item te helpen t voltooien. da. dat hebt u mij vertekl on ik heb ti gezegd, <lnl u op zijn minst gedurende niete van vUv alles mag w.m dokter Ihirham het met Volgens de „Soir” wordt In welingelichte kringen te Londen verzekerd, dat in ver band met het veto tegen de diplomatie en den terugkeer der Habsburgers invloe trijke personen in Hongarije er over denken, voor het bezetten van den troon een beroep te doen op de Belgische dynastie. De tweede tweede zoon van den koning der Belgen, prins harles, die eerst 17 jaar oud is, zou

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1920 | | pagina 1