NG R 59e Jaargang. Zaterdag 3 April 1920. No. 14280 F** Eerste Blad. Feuilleton. bericht nSTxe-cL-w-s er_ voox O-oulcLs. exx Oxxxstx@3s:ezx. Verloren millioenen. ROSS DURHAM. VERSCHIJNT DAGELIJKS BEHALVE ZON- EN FEESTDAGEN. 1—4 regels f 2.06, elke regel meer 0.59. Redactie: Telef. Interc. 545. BureauM A RKT 31, GOU D A, Administratie: Telef. Interc. 82. binnenland. 791 7S slotkapel gelukkig op '0 GOUDA ota. (Wartl vervelipl-) iOÜDA. 1 4 rstelling. 60 Gewone advertentiën en ingezonden mededeelingen by contract tot zeer geredu- ceerden pry» Groote lettere en randen worden berekend naar plaatsruimte. Advertentiën kunnen worden ingezonden dooi tunschenkoinst van «oliede Boekhan delaren, Advertentiebureau* en onze Agenten. ■preekt erhaal. logelijkc. Dit nummer beslaat uit twee bladen met inbegrip van de Kindercourant. De conservatie- maken Maar de m kwistig INGEZONDEN MEDEDEELINGEN: Op de voorpagina 50 hooger omdat 0. en in de leder leggen taak Maandag, 2en Paaschdag zal dit blad niet verschenen. ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal ƒ2.25. per week 17 cent, met Zondagsblad par kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt. Franco per post per kwartaal ƒ2.75, met Zondagsblad ƒ8.40. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau. Markt 31. GOUDA, by onze agenten, den boekhandel en de postkantoren. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omstreken bel 100rende tot den bezorgkring) 15 regels 1.30, eiken regel meer 0.25. Van buiten Gouda en den bezorgskrlng: 15 regels 1.55. elke regel magr 0.30. Advertentiën van publieke vermakelijkheden 15 cent per regel. Advertentiën in het Za ter dagnummer 20 byslag op den prijs. bepaling deefcU -‘Uael. dat reed» i de laatste zin- lemeeutewet - - SugzgAvni- zin zullen ING. 'HIMPAHSÉE. agazijnen etroleum- 1910 51 4428 :rekl...„ blijueu looi vt getal b. geven in afwachtii itairisme bel nieter geling best <1( college voor -. beoordeelea. De aanwUaii vorgad Iparty toont weer bioncoop-theater i raai van kr zou kunnen helpen Iten helften "j en. dankbaar passen, in inten de v dat oogpunt dat de Kamer zich er minder van weet zee 2e klasse, heeft zaakje op den ouden fiOUDSCHE COURANT. u niete zeggen, ons nirt mogen verte- De la- applaus •ndering ’.ich b ni I 11^ De nieuwe Minister van Oorlog zal vermoedelyk de eerste Minister zijn, die de beide departementen Oorlog en Marine tot een departement van landsverdediging ver- eenigt. waar he< baar trots lx-trol, om baar man naar Swindon te vurgezo'.lrt», alteeu d«* afkoer om buiten alko gurtebl ie worden. ba< «_>r hortr toe bewogen. Zij hed vóór do konwt van het jonge paar den tijd om IhH gcb*e.o domein van den zolder tot den k» Mor te ki^Kteeren, en ventol lillende op- ua-rkingan to maken, rite Zij tor gclegm-'r tijd zou niton, aW zij mtoHobton Utvloel zou krllgen in de pastorie van haar zoon Zii koek de rtud«<«rkan»*r rond, at zij de goedgevulde planken te HlndmMl Bart» niet zou kunnen plunderen, om «enige der ledi ge plaatsen hier to vilden, toen het geluid van oen levendag hoerageroep haar gpbeeto gehaf met een blo*» overtoog. Zij heelde wat, toen »ij naar de <H»'ht >xra«.te rertlhute ging „Plaato xoor »te»i vader en <to moeder van dominee Lorimer, fluisterde «te een tegen tbvi aifler. en met een gepast gevoel van berthektenhrid ging de nwnlgto oen weinig temg, en een doorgang vnj, zoodst de familie van den dominee het rerete wouxl van w«4kom zou kunnen apre. keu A*ieH voelde zich ren beetje beklemd daar zij n’rt wM boe tante Ix>rlmer zich zou houden. n«anr zij hoopte er M beste van 0 Mar zng era i^tyten «tofinAntel en -en rolt', boorde ce< zennwaohtig laoKjr btt het zien \an zooveel luenechen. en daar na v.-raclieen Mamie aan don arm van haar man Hm krw< ren kleur, toe»» hll zijn oudetw zag 64) „Uw n»ef! Dan weet u natuurlijk allee ▼an hem en van zijn jonge vrouw Zullen er van haar familieleden vandaag hier zij n „Haar moeder. mevrouw Clyde, waevan plan vandaag naar hier te komen, inaar zij lig* te bed met hevige hoofdfpijn. Zij heeft, geen verdere familieleden dan haar vader, die op bet oogeahldk In Amerika ia, en een jongere broer, die te veel roet zijn studiën vervuld te óm te komen/' Ik begrijp het.” Mevrouw Cadell ging ojp een stoel te genover Ague- zitten «n vouwde haar han den op haar knieën. Haar vrtendeHjk ge laat droeg een eenlgozine beschroomde uit drukking, maar zij vermande zioh om to zeggen wat zij op het hart had „Natunriijk ia er hier In Swindon veel over het huwelijk gesproken, mevrouw Durham, en enkelen onder on» zijn wat bezorgd iftjn man la thesaurier van de kerk en zeer vervuld met het welvaren er van Wij zijn heol bJj dominee Lortmer bij ons te krijgen en zeer verlangend dat hij te midden van ona gelukkig zal zijn. Mla, u Mj Ml kut TCfMkn. dM ons te maken, zou ik heel blij zijn Een eenigszins trillend lachja kwam he< gelaat van Agnes. Ik kan u wel zeggen, mevrouw Cadell, dat de mceeten van on» te Londen het een onvoorzichtig huwelijk vonden. Zij te beel jong, en in een geheel ander- omge- viag grootgebracht” ,,Dat begirijp ik. Wij zijn hier een ar- bei<ler«g)emeeöte en in het eveni moet het Mer wat moeilijk zijn. Maar ik maak mij h>-t meest ongerust over liet gemeld, dat w. Wij hopen op zal zijn waar,' zeide Agnes toe dat -le moeüijk- dle (richting onoverkomelijk De Kamer is op Paaschreces gegaan, zon der de algemeene beschouwingen over de nieuwe wet op het Lager Onderwas aange vangen te hebben, evenmin als het nieuwe Wetboek van Strafverordening, dat vóór dit reces zou worden afgedaan. De rekening, die de Kamer op voorstel van den Voorzit ter voor hare werkzaamheden had opge maakt, is wel een misrekening gebleken, een misrekening intusschen, waarover nie ren zal. i de tegenvaller met de nieuwe 1903 135 Deze huichelparty toont weer eens te dui- deiyk, dat oen bioscoop-theater alleen is een ditmaal van kwasi-geestelijke len moet daarmede altyd voor De negotianten in geenteiyke gevaarlijk: ze zijn maar al in schaapskleeren t bioscoop-gevaai neemt in t groote afmetingen aan en men het met «mart aan. Het genezing is nog niet uitgevonden; tegen de epidemische besmetting Men wacht op het rapport der ta| eenjna*!. kwam wel he niet de gewoonte van Gede] is om aldus in te grijpen in kingsrecht van een het was inderdaad een college optrad de gemeente-penningen i. Mocht een beroep lien succes hebben ld, een vingerwüzing Gedeputeerde State».-- igen de Nederlandsche Opt et zeer bekwame Residents gemeente toegaat, en hot- te»krompen do bik in het kerkelijke leven dikwijl» is ZeJ geloof Ik zeer oprecht, dat, indien do iteneo (Lorimer getrouwd wae gew^t, voordat wij hem lu-bben lieroepen, hij dai beroep nooit zou b-bben gekregwi. „Dat begrijp kk. maar wij behoeven on» geer, zorgen voor den tijd te maken, me vrouw Cadell En Ik ben er zeker van. dat u e<Mi vriendin zult zijn voor bet arme, kleine vrouwtje, dat er geen denkbeeld van heeft welk leven zij hier tegemoet gaat. Ik ben er zeker van, da* zij al uw sym pathie en hulp noodig zal h«bl<pn De ging luid over en juffrouw Good- gu kwam rtnih-ii met de theepotten, en in een oogenblik waren alten in ao^e en op- w inding Lang vóór vijf uur vemcheon er een groot gezelschap, en werden er voor de tilee taf.-te knar gezet, naar Iv4 Ag- in-b toeHchiM n in eiken beschikbaren hoek Zli stond aan het raam van de Mkainer en keek verlangend uit naar een tee>ken van haar oom lx>rimer. Daar zag zij een rijtuig snel in de richting van het huk komen aanrijden. Wie kwam er tot liaar verbazing uit? Niemand ander* dan haar tante Lorin»«r zelf, met een flets purper- kleurigen howl, die de verhoogd»* kleur van haar gelaat nog meer «toed ultknmen. Haar nmn voftgUe haar op zijn gewone zachtzinnige. .•rontechultflgen Ie manier, en met een vri-emd laohje op hei. gelaat Agn«« Ixuuide zich een weg door de me nigte on» hen te verwelkomen. De inen- aohon. die daOhfcm dat het jonge paar was gekomen, begonnen „hoera" te roepen „Waar te dat alles voor?” vroeg me vrouw Ix>rimer, maar niet werkelijk ont- tefel onverwacht aangezieut het -tPWt8 ^-hputeerde Staten het zelfbeschik- gemeenteraad. Mant is inderdaad wel noodig dat hier eens 1 om de verkwisters van eens mores te loe ren. Mocht een beroep op de Regeering mis schien succes hebben voor den gemeente raad, een vingerwijzing blyft de afkeuring van Gedeputeerde Staten toch zeker. Wy dragen de Nederlandsche Opera zoo wel als het zeer bekwame Residentie-orkest een goed hart toe en gunnen hun volgaarne een gelukkig en voorspoedig bestaan, maal ais wy letten op den berooiden toestand van de gemeentelijke schatkist dan moet die liefde helaas platonisch blijven en kan zij zich niet in klinkenden vorm uiten. Wie in de schulden zit en ernstig verlangt om in beteren doen te geraken, zal niet beginnen met een flinke som te geven aan een nut tige instelling, hoe zelfverloochend dit mag schynen. Breede gebaren en dikdoenery staan een kalen jakhals niet fraai. Ware het nu dat de gemeente uitmuntte door zui nigheid, wy zouden misschien genoegen nemen met dit breede gebaar, dat het pen ningske der weduwe zou geiyken. gemeente gooit en strooit de geklei rond. Wel bekome haar de les van Gedeputeer- BR1EVEN UIT DE HOFSTAD. CCCCXCIX. Ge*leputi-erde Staten hebben hun goed keuring onthouden aan het besluit van den Haugsci-cn Raad om tien duizcn.l gulden subsidie te geven aan de, Nationale Opera en het Reswniitlff^kidffiKDnge beslissing zij Roomecli-Katholiek recht, dat dit niet zoo „Het is inderdaad ernstig Ik geef u lieden in schijnen Ik was naar mijn fandfie te Edinburg, toen dominee Lorimer liaar hiter bracht, maar ik hoorde van enkelen, die -haar za gen, dat zij aUerinnemendst was. Lh>m^t u. dat er eenlg» katte bestaat dat zij Pro testant wordt?” Ag nes schudde het hoofd. „Daaromtrent kan ik Dat is iets waarin wij mengen, mevrouw Cadell; maar ik ker tl, dat mijn neef de meert geschikte man ie om zulkeen moet'ljk vraagstuk op te lowen. Ik. bedoel! zijn eigen piw- «oor.UjkheH te zoo Innemend, dat hij l« staat zftl zijn, bezwaren te óverwiunen, die voor anderen onmosMÜjk en bopetoo» zouden schijnen.” „Dat geloof ik, maar het spijt mij erg voor haar U weet, hoe hrt hl een kleine de Staten, gratis ontvangen. Een gemeente krijgt zoo zelden iets gratis; zy accepteere deze les dus met een breed gebaar! Dit subsidie typeerde de stemming van een deel van het publiek voor wie er niets gaat boven muziek. Hoe zou toch juist de muziek aan die eigenaardige charme ko men? Wie een concert by woont krygt altyd een zonderlingen indruk van de uitwerking die de muziek op het gehoor heeft. Nauwe- lyks -.angt de muziek aan of veler gelaat komt in een quasi-mediteerenden vorm; ge zichten als «xu-wurmen zie je en behoudens enkele uitzonderingen is het niet de snug gerste expressie <lie de facies ki-ygen. De muziek is uit, een alleronaangenaamst L. waai volgt dat onder den naam van t <ie uitdrukking van dank en bewoi heet te zyn, de gezichten ontspannen zi en het alledaagsche gepraat begint weer. Verstomd kan men staan over de snelle aanpassing van de overgropte menigte. Of zou er veel aanwensel, veel surrogaat onder al die schynbarc ontroering en aandacht schuilen? Wy vreezen het zeer Over het steeds druk gepr«. Staatscommissie g port en het gevaai brekkige censuuV van een politie oefent misschien eenl inaar de gebrekkigheid geef «ten waarborg. Tot nu toe h< bedoelde pogi. banen te leidt hands verwacl ken maatregel - van wat goed en afschrikwekkend vattingen te veel Middelerwyi n weest, dat gedi Katholieke Sch< zou doen, l Verbeek dez» bioscoop-gevaar wordt nog ■raat. Het duurt lang eer de gereed is met haar rap- »r blyft maar dreigen. -Ge- van een inspecteur van ilsschien eenlgen invloed jft niet den min- n-g. Tot nu toe hebben alle goed- gingen om de bioscope in goede Jen, schipbreuk geleden. Voors- »chten wy niet veel heil van wel- tregel omdat in de beoordeeling coed en kwaad, nuttig en leerzaam, ,..l en aantrekkeiyk is de op- “,ïl uiteen blijven loopen. neemt het getal bioscopen zelfs is er spi-ek» v«n ge- lurende de zomermaanden de iouwburg als bloscbop-tl dienst zou doen. Niet ten onrechte heeft Dirk Verbeek dezer dagen de opmerking gelanceerd, dat als de Tweede Kamer be schikbaar wordt gesteld voor andere doel einden een bioncoop-theater er wel het eerst by zal zyn om het gebouw te pachten. Het gaat in den strijd tegen het bioscoopgevaar zoo ongeveer als met den stryd tegen het alcohol-gèvaar. Alle pogingen hebben l»y dit laatste gevaar fiasco gemaakt. Matigheids genootschappen werken niets uit. predika ties evenmin. Het allerminste werkte wel het strafbaar stellen van het zich te buiten gaan. Slechts één middel heeft baat ge bracht: «Ie volledige onthouding en het voorbeeld dat daarmede gegeven wordt. Bond xoor bioscopische geheelonthouding zal ten slotte het eenige middel zyn. 't Is te probeeren en wie weet hoe het voor beeld navolging trekt. Er zyn menschen die aan de bioscoop verslaafd zyn als een dronkaard aan zyn borrel. Heusch, het denkbeeld is zoo mal niet. In de stille week trekken de bioscope-di- recteuren weer de witte das en dito bef aan. Op het doek waar heden nog de drie dubbele moord in de slotkapel wordt ver toond. gaat straks een reeks beelden uit de voor zoovelen heilige geschiedenis. negotie en artikelen. M< zichtig zyn. i»e waar zyn altyd f te vaak wolven ii Intusschen het de groote steden nog steeds ziet elixer der gene: e<^| serum tegen de epte»» evenmin. Men wacht e" Staatscommissie, «lat zal maar wie weet w-anneer? HAGENAAR. de overtuiging te geven, dat afbouw- een voordeelig zaakje is. Een vreemde mogend heid zal, zoo verzekerde de Landbouw-Excel lentie, die kruisers wel tegen goeden pi-y» willen overnemen; «paculatiebouw dus (en welk een) in kruisers van 20 millioen per stuk. De Kamer beet niet. Vond dat „zaak je” even onzakelyk al« onwaardig Fluks wendde Van IJsselsteyn het roer Men hoor de nu niet meer van de commerciëele motie- van; plots heette het nu: die kruisers zyn noodig voor ons, voor Indië, onmisbaar, noodzakeljjk, enz. Stemt men ze af, dan zou dat z(jn de liquidatie onzer vloot. Het werd betoogd met de vuist op de tafel. En wy herinneren ons «len heer Byleveld. die niet interimair was, die hard gestudeerd had en die ook met de vuist de regeetings- tafel stond te bewerken, o»n de kruisers weg te werken Van IJsselsteyn heeft 't gewonnen: regeeringsgetrouwen en eenige conse ven hehben niet gedurfd een eind te aan dit ergerlijk millioonenspel. En Ruys, de man van de „lijn” in het re geer ingsbeleid, de man die Naudin ten Ca te. Byleveld, Alting van Geusau en nu weer Van IJsselsteyn liet begaan, allen op eigen kompas, zooilat het Kabinet buiten schot bleef, zal lachen, zooals hij dat zoo goed kan. Konden we maar meelachen! TWEEDE KAMER. WUziging van art. 77 der Gemeentewet m van art. 35 der Provinciale wet. Aan d« Memorie van Antwouru betret- fende bovengenoemd wetsontwerp ontlee non we het volgende: De wethouder, die krachtens het bestasn- ue art. 77 uiteen uit kracht van zyn teeftyd optreedt als plaatsvervanger van don bur gemeester, behoeft geen enkelen waarborg te bieden, dat hii zelf» de meert elemen taire geschiktheid voor de uitoefening van dit ambt bezit. Bovendien is hij van de Re geering ten eenenmale onafiuuuclyk, wat allerminst strookt met de beginse'en onzer Staatsinrichting. Nu de taak van den bur- gewtfjtoter in «te laatste jaren zoo aanmer kelijk verzwaard is. kan in deze -lubbele leemte niet langer berust worden. Het voorgedragen artikel gaat uit van de gedachte, dai niet meer do leeftild, maar het vertrouwen van hot oollege van dage den de jyjcgch beetuur dan wethouder, die als loco- theater burgemeester zal optreden, aanwüst. De commissaris der Koningin zal »>ch alleen met de aanwyzing belasten, inêl«B een goede gang van zaken op andere wijze met ver zekerd kan worden. Deze -Lat een uitbreiding Van het stelsel, dat reeds thans ten grondslag ligt aan snede van artikel 77 der G< zal nhtuuriyk alleen in uitzonderingsgeval len zyn toe te passen. In dien sin sullen de commissarissen der Koningin ook Mm- wyzingen ontvangen. Maar een «lergeiyke veiligheidsklep kan oin de ontwikkelde re denen met gemist worden. De vraag of het college van B. en W. dan wel de gemeenteraad belast moet worden met <le aanwijzing van «len Wethouder, plaatsvervangend burgemeester. .8 van be- trekke*yk ondergeschikte beteokente. De mi- geeft echter aan de voorg»ste.de re- de voorkeur, omdat B. en W. het le geschiktheid van de leden vun hun »r «ie op te leggen taak kunnen beoor-- De aanwijzing te doen geschieden in een vaste vergadering, zou geen voorleelen meebrengen, welk»* opwegen tegen de na doelen te vreezen. als ongesteklhcid of an derszins een plotselinge beslissing nood- zakelük maken. stamd. „Hei is een ontvangte voor hen. tante Jane.” flnteterde Aginv» Ik Im*o zoo blij dat u tent gekomen. Het zal maken dat «lies goed gaat. Hvbt u Hoes niet aati het tertio»! gezien? 1k lien bang, «lal, als hij met «lezen trein nk< te gekom«-n, wij hem «•et ine»r kunnen verwaoMten. Ik hd) Item niet g««i»m. te mevrouw Clyde liter?" vroeg mevrouw Lorimer rtijfjes. ..Neen.antwoordde Agues. „Zij kon op liet larttee oogenblk ónmogelijk komen Er zijn veel mensoheii Mimeir, <l’e blij zullen zijn u te /.ton. t:int« Jane I’ hebt nog nooit zooveel vriendelijkheid bilge- woon-i! Hel bute te er gebe<»| \iu» ver vuld. Niemand kwam met l<*f^><> hvuden." Mevrouw Lorttner wae in l»»sr etetnenu Hef bracht hear terug to» «te oude dagen, toon zij «te voamaanxte 'rouw In hiar n’gen pirtorie en kor«p«’l wm, op «uim ftobettl gnrtvrijheid betMMide. en zteh noo<t gelukkiger gevoelde, (lui wanneer b.»ar tafel gelieel bezel was. Agues zag, hoe zij oV.«ra< günilachj-H uitdbeeMte en als ■•on ko ningin «le gelukwwteohen in oirtvangrt naai „De moeder van «ten predikant!” H<« word van mon*l t<>» mond geflulrterl. on a Ier oogeii waren gev«vd*gtl op de knap pe, moederlijk uitziende vrouw die gkrko- n»en was om aar» de g^l«vte*vheid luist* r bij te zrtten. Hrt wan «vii heel vriéndelijk onderzoek, omdat he< een vrteudeUjk ge- rtemde m.-n<gte *m. Mpvtoow IxirLiner liep trotwh rond, sprak minzaam to< tedaop rtellcmte fidrteraar* en genoot z»4t wegke lijk buitengewoon. Het brul haar tM'olge opoffering gekort, Naar het Engetecb van DAV ID LYALL Geautoriseerde Verlating vat» Mevr. J. P WESSEL INl-v. ROSSUM. (Nadruk verbodsa) rine-beleid der Regeering is geen beleid, is een risée. De feiten wyzen dit onomstootelyk uit. Herinneren wy nog even aan de voorge schiedenis, welke een toonbeeld is van zor geloosheid en morsen met millioenen van overheidswege. Of het Kabinet-Ru ys van «len aanvang van zyn optreden af een maritiem program, of ook zelfs maar eenige notie van maritie me aangelegenheden heeft gehad, valt ern stig te betwyfelen. Naar buiten is er nooit iets van gebleken; wel het tegendeel. Het Kabinet heeft ten deze een politiek gevolg»! van „Go«l zegen de greep" en verstaat bo vendien de kunst een verontwaardigd ge laat te vertoonen, wanneer het daarover al leszins verdiende critiek te hooren krijgt. Eerste keuze: de heer Naudin ten Cate, die al dadeiyk „durchfiel”. Toen Ruys-zelf ad interim. Met allen ernst en nadruk, waarmee Ruys hoopt in druk te maken. De kruiserbouw stopzetten Hoe kon het iemand in het hoofd komen! Dat was onaannemelijk voor de Re geering; met dat bekende krachtwoord „won" de Regeering het. Kort daarna hoe vele dagen was het ook weer? de tweede keuze van Ruys: optreden tot ieders verwondering van mr. Byleveld Jr., den man, die zou studeeren tot hy een vaste lyn zou ontdekken. Dat. die lyn niet gevonden, nog minder gevolgd werd, wy kunnen het den jeugdigen advo caat desnoods vergeven, niet den staatsman, die het schip van staat krachtig zegt te bestudeeren. Toen Byleveld uitgestudeerd was, wist hy het: géén kruisers. In zyn, Byieveld’s, systeem pasten ze niet en hoe wel hy kort tevoren het bekende pantser- platen-contract had geteekend, hy au de Kamer ëbSoluut ontkende, tot het hem onder den neus werd gelegd, stond hy in het Parlement op zyn stuk: géén kruisers; hy kon ze niet gebruiken en toen zyn eigen party (de anti-revolutionnairej by motie op afbouw aandrong, kwam weer het groo te woord onaannemeiyk, nu niet, als in Ruys, mond, vóór, doch tegen «ie kruisers. Het was Byloveld's dood. Van IJsselsteyn, de Minister van Land bouw, kreeg ditmaal onze zieke marine on der zyn beheer. Ruys ha«l er blykbaar ge noeg van en nam zelf Oorlog, dat, even eens door gebrek aan beleid, hoofdeloos werd. Drie en een halve maand heeft dat interimaire spel geduurd. De zeer belang rijke quaestie van de kruisers, ^.amenhan- gend met heel onze maritieme politiek, moest door den Landbouwminister eeibt worden afgedaan. En nu is de nieuwe re geerder gekomen Alweer de omgekeerde wereld. Van IJsselsteyn dacht handig te Zyn: hy maakte er een „zaakje" van. Hy kent de Kamer een beetje. En probeerde daarom wel drommel, hy is niet voor niets Minister van Handel de Kamer llioen kosten vol- vóór den oorlog, rompen reeds 18 millioen eens, naar de be- j, 18 millioen voor in plaats van 8 per stuk en wy dat meer is dan laarby niet blyven "jworden, oorlogs- len zou zich bier mand treur» Erger is kruisers. Die zouden ieder 8 millic gens de becyfering van v. Nu hebben de romj;i_. verslonden en er zal nog e» rekening van dit oogenblik, moeten betaald worden; millioen dus 18 millioen hebben een stil vermoeden, een vermoeden, dat het dat zal. Alles is duurder geworden, oorlogs schepen natuurlyk ook! Men zou zich hier- by hebben neer te leggen, indien vaststond, dai deze uitgaven noodzakelyk «yn, dan zou mokken tegen de duurte geen zin hebben en ware»^ ook deze millioenen niet te betreu ren. Zyn deze kruiser» echter onmisbaar? Wy stellen nu niet «le vraag, of Neder land het voorbeeld moet geven om de be wapening te verminderen in afwachting «lat de Volkenbond het militairisme belangrijk zal inperken. Wy voor ons gevoelen daar veel voor, doch hierover kan men verschil lend denken; het is ten slotte een quaestie van vertrouwen, van sentiment. Geheel los hiervan staat de vraag, of deze schepen in ons defensie-systeem passen, of zij dus geheel afgescheiden van interna tionale ontwapeningsplannen de vele millioenen waard zyft. En uit’ bezien, betreuren we, door een Minister, die dan een luitenant ter laten verleiden om het.r voet voort te zetten en opnieuw vele mil lioenen aan het nimmer-verzadigde milita risme te offeren. De heer De Geer, die vaak van een onaf hankelijk oordeel blijk geeft al ging ook hy ditmaal onder het Caudynsche juk door, be gon met de opmerking, dat de Regeering 't den leden der Kamer, die prijs stellen op consequentie in haar gedragslijn, niet ge- makkeljjk maakt. Parlementair uitgedrukt! In ronder Hollandsch uitgedrukt: het ma-

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1920 | | pagina 1