O 59e Jaargang. No. 14322 Woensdag 26 Mei 1920. agtj ze 1 if i' dit Rl»d liegen Feuilleton. vijze ekhandel 0 Noord. !l Trouwen!! luhkamermeubelen inenkarten Spiegelt Eikenhouten But Üubfeuieuil», Zij, en, Leeramtiul Men, Wollen-fl atraeten, en> 1 PJES 111 >OR JONG1 «PLANNB Bil, lilt Itk 'elefoon 12 Da Vrouw» van Darracourt door Publicatie van^documenten. XTïe-cfws ezx voor G-ond.©. en Oxxxstxelcesi.- i II BEHALVE ZON- EN VIEST DAGEN. 1—4 r«n>a /LM, elke regel meer /»Jt. RAK. op H, LA Bur^w: MARKT 81, OÜDA, Administratie: Tatef. latere. U. W( l" w< 1 en r d< de Karei. Susie Bond, Miss”, zei het (W«U remfei.) lU'jta/J Advertentièn kunnen worden ingezonden door tuaachenkomet van soUede Boekhaa- lelaren, Advertentiebureaux en onae Agenten. ibonneme genomen RT, Gom >nbe- u De bet INGEZONDEN MEDEDEELINGEN Op do voorpagina 50 hooger. ir Hamn- xieh sal den besorgakring: tt 040. Advertentiën van publieke vermakelijkheden In het Zaterdhgnummer 20 bjjalag óp den prjja. VtfEN. onnementen nomen door K)M, Warfdlnxveen. rter ia benig 831 204 ■n f 2.50 rni. «i we g de He dit an jvenc- delen. sr-pi iter en sring nblij ,een„ |ept acht K is !wee gedul |ksche I scheept twee m: rijden. daarvoor zou, voorname!,,- n Hindenburg. in, i aard is te doen ling met geven. Dt ernstig. fd t waarom zich ---- de verantwoordelijkheid - —edssver- op zich i dat de hebben beg nselen toe te OHARLES GARVTCE. Gaautboriaeerde vertaling vm I. P. WtüS8ELINK-v R0S8UM. (Nadruk verboden.) raaf Bem an. (Whs- |ttf J2000fl betrouwbare roramunijten. Staking, Jj ONS OVIRZICMT. lijnen tijd is voorbijgegaan oeend (bleven van „.onf— rlementaire onderzoek; n Duftschland een,enq idhuLdgwestie, heeft in [van zjich laten hoorei men tan iwzienlbarenuo enfita uitgepft. „S pt bronnen blij kei fe bjJ&|n, vo*mai£;’“*_ hg’iaUl' zich er op toeli meesteres de mooiste en liefste jongedame was, die ooit op aarde had rondgewandeld.” Lucille zonk in den stoel neer en liet haar oogen gaan over het park. Alles wat haar overkomen was, was zoo vreemd, zoo won derbaar, dat het haar een droom geleek. Een week geleden was zij een wees, een meisje van geen beiteekenis op *cn kostschool te St. Malo, zonder eenig vèöruitzicht in 't le ven dan het zeer bescheidene om gouver nante of leerares te worden. Zij wist, dat zij een oom had, rijk en in vloedrijk, eigenaar van Darracourt, maar zij had hem nooit gezien en had nooit een voet op Darracourt gezet, zoodat die weten schap niet veel beteekende en zij er weinig om gaf. Zjj had haar eentonig schoolleven jaar in jaar uit onafgebroken doorgebracht in ongestoorde kalmte. Haar schoonheid en de door ieder gevoelde bekoring, die vai^ haar uitging, had haar populair gemaakt bij haar medescholieren en bemind bij haar onderwijzers; zij was er gelukkig geweest. Maar hoe populair en bemind ook, was er toch iets in haar karakter, waardoor zij de anderen op een afstand hield. Het was niet omdat zij knap was, niet omdat zij trotsch was, hoewel de trek of de fout met het bloed van de Darracourts door haar aderen vloeide, maar er sprak uit haar een zelf standige persoonlijkheid, die haar terughou dend maakte, waardoor zij zich gescheiden hield van haar omgeving. Zoo had zjj voort geleefd, uitziende naar een onzekere toe komst, en zich afvragend wat met haar zou gebeuren, toen op een morgen mijnheer Head, de advocaat, op school was gekomen met Je overweldigende tijding, dat haar at aan de jrbroken punten 60 K~M. tussische handeledelegatie te Ko- telegram ontvangen, dat de Polen op het i en dat de een groote hoeveel- en levensmiddelen -eid. Alk de vreei Garde heeft -ipend. ig zal voorloopig naai larheen ook de Sjah veglieden, te vervoeren. r;‘—7n heiden der 0 - „Die wensch is duidelijk genoeg,” zei ze, >Jk verdwijn dadelijk.” Lucille ging naar het venster en zag neer op het in het zonlicht badende grasperk, dat *ich als een eindeloos groen tapijt ver uit strekt». Het rumoer en het gegons van de menigte suisden nog in haar ooren; de op winding was gevolgd door een zekere ver- dooving. Zij keek zonder te zien naar de ka menier, die haar toilettafel in orde bracht een geweldigen koffer uitpakte. Toen het meisje daarmee klaar was en haar hoed en mantel nam, zond zij haar weg. kunt nu gaan. Ik moet een beetje uit rusten, en zal je straks bellen. Hoe heet „Susie meisje. „Een lieve naam,” zei Lucille, en door die •nkele woorden stal zij dadelijk het hart v*n het meisje. „Ik zal dadelijk bellen.” Susie schoof een grooten ruststoel by het raam van het boudoir, schikte de gordijnen dat het licht werd getemperd en ver- 'r*en °P haar teenen om in het dienstbo- danvertrek te gaan vertellen, dat „de jonge ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal ƒ1.15, per week 17 cent, met Zondagsblad per bwanaal l.M, pit week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt, from pe» post per kwartaal ƒ1.78, met Zondagsblad f 8.4®. HyiwiMty» worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt SI, GOUDA, enne agenten, den boekhandel on de postkantoren. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omstreken (behoorende tot den bezorgkring) 1—5 regel* 140, eiken regel meer 0.25. Van buiten Gouda 1—5 regel* 145, elke regel mfei 15 oent per regel. Adverte*ti«n ll E8ENDE rftfcisQ.1 o l(, blaatil.kt,, an, aambalan villekeurige utine- geheime ziekten, ezwellen, impoten- i snelle genezing, nderbare planten- DAMMAN, ver- 85 met bewijzen, ABILIE, Groote nauwkeurige om- 4857 15 Herin wordt o.m. Amenka binnen eitig worden be- r(in Amerika dat I ontbreext en aan officibele itreffende «en ^sleohtö één uit- «landsche Zaken ■eeft to verkla- djis met de Ver ne waarop de tevoerd te on- ,e onderbande- e schorsen. or de pre- mgres het g®en oorlog wil. lerom een telegram van het ministerie te Berlijn. zeel Asthma, •ht, Inge- eloosheid, aterzueht, in allerlei In ’t bij- s, Croup, Hersen- Tand- en enz. ifenKsehe: rjdie.'lbron v geh de wérekj l.af e zetten, haddenïf—1 oen tot het’foog; dat het publiek geert Dat moM broken. Plotselli documenten óp-de gestort, d"r± zïï Duitsche parlementaire commissie van een ig hebben cr Wilson en Gewone advertentiün en ingebonden mededeeliagen bij contract tot z**r geredu- cMrd*n prijs. Groot* letters en randen worden berekend naar plaatsruimte. enqu.teH legerleiding' brief van eli liutalt xd8, een rapport van graaf Bern- n buitenlandsche zaken (Washing- laart 1916) wondt o.a. gezegd: strijd tusschen Wilson en het president de overwinning iet is slechts een schijn overwinning, die hij bovendien dankt aan ‘l, dat hij aan de leiders van het beloofd heeft alles te zullen doen ccrlog met Duitschland te vermii- Duitschland mag er óp vertrouwen, regeering eerlijk zal uit de tegenwoordige Jen. i telegram van gn itenlandsche zakei fluisterde zy met een lachje van ergernis, „en evenals een kind, dat te veel speelgoed heeft, wil ik de maan hebben. Wat zou Marie nu tevreden en gelukkig zyn, wan neer zy in mijn plaats was! Terwijl ik maar naar wat verlang ik dan toch?" Zü strekte de armen uit en lachte opnieuw. Susie kwam op het bellen binnen, zij had, als iets dat vanzelf sprak, op de trap ge wacht en begon als oen meisje, dat plezier in haar werk heeft, de kleedingstukken uit te pakken, die onder leiding van mevrouw Dalton te Parijs waren gekocht. Terwijl zij bezig was zich te kleeden, werd Lucille opgeschrikt door een zwaar bel gelui, en enkele oogenblikken daarna klopte Marie Verne^-z^n de deur. „Dat is de bel/voor het diner, Lucille”, zei ze. „Ben je /laar? O, lieve, wat staat die mousseline Xe goed!” Haar scherp oog gleed over Lifcille’s rank figuurtje. „Ik dacht, dat ik er tamelyk goed uitzag, maar jij ...I" Lucille glimlachte. „Ik heb ook een goede kamenier gekregen”, zei ze. Susie bloosde van genoegen, en maakte een buiging. „O, miss!” stamelde zij, „het is omdat u zelf zoo mooi bent, het ligt niet aan uw japon.” „Zie zoo”, riep Marie Verner uit, „dat is nu nog eens een eenvoudig compliment, eenig hoor!” Zy gingen naar beneden, waar mijnheer Head in den hall op haar stond te wachten. Hij bood Lucille den arm en geleidde haar in de eetzaal. passingen, nwikkelin- Vpnotisme, lilk. Het liden met ig in het iet gelaat Rimpels, »n, hoofd- ale gevoe- il, nieren, Ongeluk- oorlogvoeren hem zijn troon zou kosten. En wat de „ondergang” zijner volken aan belangt, rooskleurig ziet de toekomst er nog niet voor hen uit. Hongarije heeft eindelijk vi coactus, besloten het vredesverdrag te onderteeke- nen, waarcan de buitengewone gezant en gevolmachtigde minister Iwan von Praz- novsky den 22en Mei te Versailles mede- deeling (heeft gedaan. Hij overhandigde bij die gelegenheid twee brieven, waarvan de officieèle tekst thans wordt gepubliceerd. Een is onderteekend door graaf Albert Apponyi, den voorzitter van de Hougaar- sche vredesafvaardigmg en zet de redenen uiteen, waarom de Hongaarsche vredes- afvaardiging zich niet gomachtig I be schouwde om dc voor de onderteekening van het viedei drag in zyn tegenwoordigen vorm te nemen, o.a. wondt er op gewezen verbonden mogendheden verzuimd de door hen zelf verkondigde I van het zelfbeschikkingsrecht passen. Afgezien welke het zichte van betwistbare het deze, heeft oom Darracourt van Darracourt haar de ge- heele bezitting al zijn schatten had nagelaten. Sommige meisjes de meeste meisjes zouden verrukt geweest zyn; maar zooals Marie Verner zei, dat was van Lucille niet te verwachten. Zy aanvaardde de plotselinge verandering in haar lot als een Darracourt. Toen de onderwijzeressen en de meisjes zich rondom haar verdrongen om haar opgewonden geluk te wenschen, keek zei hen glimlachend aan en zei: „Dank u", juist zooaJs zy: „Dank u” gezegd had tegen den ouden Simon Waller bij het hek; hoewel haar hart vol was tot overloopens toe en het bloed haar ontstuimig door de aderen stroomde. Mynheer Head was een eerlyk rechtsge leerde en een vriéndelijk man, die zich niet alleen tevreden had gesteld met het vol brengen van zyn wettige plichten. Aange zien, om te beginnen, de eigenares van al die schaten geheel alleen op de wereld stond, en zy die grootsche plaats, die haar was ten deel gevallen niet zonder eenig ge zelschap kon gaan bewonen, had hy naar een dame van middelbaren leeftijd uitgezien en de hand kunnen leggen op mevrouw Dalton, het puikje van volmaaktheid. Ver volgens had hy ook ingezien, dat Lucille be hoefte zou hebben aan jonger, vroolyker gezelschap en had hij haar gevraagd of er onder de kostschoolmeisjes niemand was, die zij daarom gaarne zou meenemen. Er was toevallig een meisje met wie Lu cille intiemer was dan met de rest. Dit meisje, Marie Verner, was evenals Lucille een wees. Zy geleek in niets op Lucille en het was misschien juist daardoor, want te- De bokjewiki streden de laaüte dagen met «ucce». Naar verluidt hebben ze Kief heroverd, het Poolache front aan de Dwin* op en kele plaatsen doorbroken en zyn zo op sommige punten 60 K~M. opgerukt. De Russische handeledelegatie penhagen heeft een telegram waarin woidt gemeld, dat d goheele front terugtrekken bolsjewistische lugera heid oorlogsmateriaal hebben buitgemaakt. Tegelijkertijd rukken de bolajewiki ook in Perzië voorwaarts. Volgens Havas-be- nebten uit Teheran wordt de ontruiming van de stad voorbereid. Alle maatregelen tot bescherming van de vreemdelingen zijn genomen. De Rootle Gande heeft het bom bardement geoi iDe regeering dan gaan, waai begeven. De tegenstanders der bolzjewikj vleien zich met de troost, dat ze inderdaad n et aoo sterk zijn als *t lijkt. De Moscow Pravda deelt n.l. mede, dat volgens de al lerlaatste officieele statistieken de commu* nistische partij in Sovjet-Rualand niet meer dan 600.000 leden telt. Van deze 600.000 worden er volgens hetzelfde blad slechts 120.000 beschouwd als ..betrouw bare communisten". De lersche Sinn Feiners, die lederen feestdag gebruiken om een» extra van zich spreken, hebben de Brltsche regee rt Pinksteren handen vol werk ge- Je toestand is vooral te Dublin heel Systematisch wordt verzet ge pleegd tegen alles wat verband houdt met het Engelsche leger, dat wellicht te eeni- ger tijd zal worden gebruikt om de kop pige Ieren tot rede te brengen. Nadat lersche bootwerkers er voor had den bedankt munitie voor het leger in Ierland te ontschepen, weigerde»» lersche spoorweglieden, ontscheept oorlogsmate riaal te vervoeren. In de lersche haven van Kingstown hadden soldaten ingevolge ut weigering der bootwerkers munitie ont- en op een trein geladen, waarop lachinisten weigerden, dien trein te Het andere lersche spoorwegper soneel dreigde tot een algemeene werksta king te zullen overgaan, ingeval deze bei de machinisten geschorst mochten worden. In de lersche haven Ballynamore wei gerden machinisten een trein te laten loo- gengestelde karakters trekken elkaar aan, dat Lucille en zy vriendschap hadden ge sloten. „Wanneer Marie Verner wil, neem ik haar mee”, zei Lucille, en Marie Verner was verrukt over het aanbod. Binnen een week waren alle voorberei dende maatregelen getroffen en nu zat Lucille aan het venster van Darracourt haar Darracourt uitziende op het park haar park zooals het daar lag, builend in den schitterenden Juni-zonsondergang Het was vreemd en wonderlyk, maar «le gewaarwording opgewekt door al het nieu we en belangwekende, was vermengd met een gevoel van eenzaamheid en verlaten heid. By sen man zou, in haar positie, het ge voel van eenzaamheid reeds verklaarbaar zyn, hoewel te meer dan by een jong meisje, met al haar teer hunkeren naar lief de en sympathie? Zy waren allen verheugd geweest haar te zien de pachters hadden gejubeld, de bedienden waren haar te voet gevallen, haar naaste buurman Lord Merle was haar komen verwelkomen en toch toen zy op het balkon stapte en zich over de leuning voorover boog, starend over het zich ver uitstrekkende terras, kwam er een gevoel van Eenzaamheid over haar, een smachten naar iets, dat zij niet onder woor den kon brengen alsof de wind plotseling van Zuid naar Oost was gedraaid en haar deed huiveren. Een oogenblik daarna v »elde zy zich beschaamd by die gedachte keer de zich van het venster af, ging snel de kamer door en belde. heb alles wat ik kan verlangen”, van de onrechtvaardigheden, vredesverdrag bev-i ten op- Hongarlje, schendt het het'on recht der bevolking, deordat zonder dat zü van haar wil ken- kis heeft kunnen geven, aan nieuwe sta ten toewyst. Wü willen ons niet ontvein zen te erkennen. ®oo besluit deze brief, dat de geleibrief van de verbonden mo gendheden den weg schynt te openen om zekere onrechtvaardigheden, welke het verdrag bevat, uit te wieden, doch dit xün politieke overwegingen, welke buiten het arbeidsveld van de vredesafvaardiging vallen. De tweede brief is door minister-presi dent Simonyi en Teleki, den minister van buitenlandsche zaken, geteekend en zet uiteen, dat de Hongaarsche regeering zich aansluit by de protesten der vredesafvaar- diging, vooral ten aanzien van de openlijke schending van het zelfbeschikkingsrecht der volken, daar alleen dit rechtsbeginsel van aard is om moeilijkheden te voorko men. Verder Wordt opgemerkt, dat de opne ming van Hongarije in den volkenbond wordt afhankelijk gesteld van het getrou welijk nakomen der verplichtingen, welke voor het land uit het vre<lesverdrag voort vloeien, wat echter Hongarye moeilijk zal vallen. De Hongaarsche regeering koestert de overtuiging, dat de groeiende toenade ring zich in alle vraagstukken, welke het verdrag opwerpt, zal laten gelden en een end zal maken aan alle onrechtvardighe- heden, welke in den geleibrief niet uit drukkelijk genoemd zün, of niet als zoo danig erkend worden. Dit aannemende en met volledige erkenning van den ems'dgen toestand des Lands meent de Hongaarsche regeering der onderteekening van hot vre desverdrag niet te mogen weigeren. Het sluiten van vrede is voor Hongarije om twee reden van belang: le. om zijn buitenlandsche positie steviger te maken en 2e. om de regeering meer gelegenheid te geven zich bezig te houden mtt de op lossing der binnenlandsche kwesties. Er heerscht nog verdeeldheid en onrust en er a^tMttei T»W. lAteiy. M5. pommissie publierort documenten. Achter de coulissen der Duitschland en Amerika voor den duikbootoorloK- Een -keizer Karol. Hongarije en de vrede. Bauer en Ehrhardt l? Oomarach der bolsjewiki. Teheran woifdt ontruimd. 1r 74 in lèrland. T--1 De kaatetler: Het besluit tot atkondi- ging van den oinbepe^kten duikboot^oorlog is ;dus afhankelijk vata de uitwerking diq wy ervan kunnen verdachten. Hölzendorff; De onbeperkte duikboot- oorlog biedt het voorpifzicht, dat wü En geland vbor den volkenden oogst klein zullen krijgen. Over het geheel zün de vooruitzichten voor denj onbepefttten duik- boot-oorlog zeer gunstig. Von Hindenburg: Wjj^ayn op alle even tualiteiten voorbereid, zoowel tegen Ame rika ah tegen Denemarken, Nederland en Zwitserland. De duikbootikruiseroorlog brengt slechts een kl&ne vertneerdering van het succes. Wü moeten op de meest energieke, meedoogenlooze wijze optreden. Daarom: de onbeperkte dulkbootoorlog, Wan 1 Februari af. De oorlog moet zoo spoedig mogelük ten einde worden ge bracht, al kunnen wü het nog langer uit houden. Het moet echter met het oog op de bondgenooten. Von Bethmann: Het laat zich denken, dat de duildboot-oorlog het einde van den oorlog nog verder weg brengt. De geschiedenis heeft ons geleerd, dat, ondanks Von Bethmann’s tegenstribbelen, de onbeperkte duikbootoorlog is afgekon- digd. De verantwoording daarvoor zou, blykens deze publicaties, voornamelijk neerkomen op Ludendorff De N. R. Crt. geeft een overzicht van de bovengenoemde documenten der enque- te-commissie. Ze zijn genummerd van 191 tot 218. Niet alles in deze documenten is nieuw. Maar, terwyl zy ook nog menige onthulling bevatten geven zü voor het eerst een blik achter de coulissen op oe verhouding tusschen Duitschland en de Vereenigde Staten in den tüd voor den on- beperkten duikbootoorlog die de definitie ve breuk ten gevolge had. Het is onmogelyk de documenten stuk voor stuk te vermelden, we moeten vol staan met het volgende er aan te ontlee- r.en: In no. 198, storff aan bv ton 10 Ma:: In den congres heeft de behaald, maar hc overwinning, het feit, dat congres om een oorlc den. - uat de Amerikaansche pogen een uitweg i moeilijkheden te vind< No. 199 is een storff aan buil hmgton 26 April 1916). H| opgemerkt: Duikbootoorlog zou in zekere grenzen als we( schouwd. Men meent óchter.in in Duitschland de goede wil uat Duitschland zidh niet i geschreven verklaringen »e1 duikbootoorlog zou houden/ Volgens Bernstorff is er ^U w&g, namelijk dat Buiteijai aan Benutorff volmacht f ren, dat Ouitschltmd bereid eenigde Staten over de W duikbootoorlog zal worden derhandelen en tijdens dl Ijngen den duikbootoorlog - Indien men in Amerika niet voor de sidentsver^ieizing stond, zóu het Con medewerken omdat, “-“1“ No. 202, wederom een telegram Bernstorff aan het mi:nsterie van Buiten- landsohe Zaken te BerlÜn, dxi. 2 Juni, merkt op, dat er Wilson veel aan gelegen is den indryk te vermüden dat Duitsch- iand vrede noodig heeft en Wilson daarom in zekere mpte ten gunsté van Duitsch land zou intervenieeren. In regcenngs- kringen alhier is men algemeen van mee- ning dat een beslissende militaire over winning van een der oorlogvoerende par tyen onmogelyk is. Juist daaren: wil Wil son tusschenibeide komen, daar hü,een ein deloos en vruchteloos bloedvergieten voor- ziet." V Verder seint Bernstorff dut House ëNbü hem voortdurend op aandringt, dat Duitsch land toch vooral niet te veel verlangen naar vrede moge toonen, daar anders de vyanden van Duitschland een afwüzende houding zullen aannemen. Tenslotte, otn de QüjthylUngenreeks te voltooien, heeft graaf Julius Andrassy een telegram gepubliceerd, dat Keizer Karei van Oostenrijk in October 1918 aan kei zer Wilhelm heeft verzonden. Hoe zwaar het mü ook valt, zegt keizer Karei, het is todh myn plicht u mede te deelen. dat myn volkeren den strijd niet meer kun nen verdragen en hem ook niet langer willen voeren. Ik heb het moreel recht niet, mü tegen dezen wil te verzetten, want er bestaat geen hoop meer op een gunstigen afloop. De moreele cn physieke middelen tot het voortzetten van den oor log ontbreken geheel. Door my langer te verzetten, kan ik alleen noodeloos bloed vergieten veroorzaken, en dat verbiedt my myn geweten. Ook de binnenlandsche or de en het monarchistische beginsel loopen ernstig gevaar, indien het niet ge.ukt, den oorlog te laten eindigen. De plichten van bondgenoot en het vriendschapsgevoel moeten buigen voor de hoogere plicht om myn volkeren van den ondergang te red den. Daarom deel ik U mede, dat het myn onwrikbaar besluit is binnen 48 uur een afzonderlyken vrede met onmiddellü- ken wapenstilstand te vragen. Myn gewe ten gebiedt my dit. In ware vriendschap. GOUDSCH E COURANT. TER8CHUNT DAGELUK8 worden groepen v*n memwtren gevonuen die het huidig bewind zouden omver willen werpen. Hot gevaar dreigt met uitsluitend van link», de rechtschen zyn ter school gegaan by hun felle tegenstander»: de bolsjewiki en trachten hun ideeen buiten de grenzen van hun eigen land ingang te doen vinden. Kolonel Bauer, een der lei der» uit den Kapp-putsch, moet zich op 't oogenblik in gezelschap van kapitein Ehrhardt, de aanvoerder van de beruchte troepen die uit het kamp te Munsl ontvlucht. Beide boeren moeten zich houden met contra-revolutionnaire orga- niaatic-plannen. conthul- -.ekings- mquete in vele poren en »ndo be- „Schet m nu ijbelyk dé -- J# toeleg- toe in verbazing te Is 'm reserve gehou- waanop.zé meenden, e prikkelloctuur be ±t mei <iii aange- reer eenu Jawiue van .,_Juldige lezers neer gestort, dank zy de publicatie] door de Duitsche parlementaire commissie van on derzoek van een reeks stukken, die be trekking hebben op de vredeeactie van pre sident Wilson en den duikbootoorlog. Te- zelfder tyd maakt de Vossiache Zeitung twee geheime protocollen over den duik bootoorlog openbaar, die echter niets an ders zyn dan een deel der documenten der enquete-commissie. Het protocol van een conferentie op 8 Januari 1917 by Hinden burg bevat de kantteekening„Geheim. Van hand tot hand”. In deze conferentie las admiraal Von Hölsendorff, dhef van de admiraliteit, eerst de voornaamste zinnen uit zün beide brieven aan Hindenburg voor, waarin on- middellyke afkondiging van den oi’ perkten duikbootoorlog wondt geëischt. generaal-veldmaarschalk verklaarde hiermede ten volle eens te zyn. In het verdere verloop van de zitting apeelde de Duitsche nota over de gewa pende stoomschepen een rol. welker agressief optreden tegen de duikbooten aan gevoerd werd als motief voor de afschaf fing van den kruiser-oorlog. Admiraal Von Hölizendorff deelde mede, dat de Rykskanselier telegrafisch verzocht had, deze nota nog vast te»houden. Hy meende, dat men hem voor een duikboot- val plaatste. Ludendorff, Hindenburg en Hölzendorff discussieerden uitvoerig over de vraag wel ke houding aan te nemen als de kanselier zyn steun aan den duikbootoorlog weiger de. Hölzendorff meende dat Hindenburg dan kanselier moest worden, doch deze weigerde, op grond dat hü niet met den Ryksdag over weg kon. Uit de aanteekeningen van de bespre kingen tusschen den riikskanselier. veld maarschalk Hindenburg, Ludendorff en Von Hölzendorff op 19 Januari 1917 te Pless, dient het volgende te worden aan gehaald: ’t Was al te laat, toen (nu ex keizer Karei tot de conclusie kwam dat langer

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1920 | | pagina 1