EN Co. Dinsdag 31 Augustus 1920. z_ 59e Jaargang. SIDING t t U op dit RW, Feuilleton. VT Beschermen louzieën Rolluiken Tenten enz. S3 ewws- en ^.d-vexteixtieToleucL Voor O-oxxcLsu exx Oxxxetxelcexx e Fabrieken 1765. 'AN SCHALK, RAAT 21, GOUDA, Artillerie* if De Vrouwe van Darracourt door - C E N merk W.h oote Voedingswaarde, ren Gouden Medailles. Het Poolsch-Russisch geharrewar. BEHALVE ZON- EN FEESTDAGEN. 1—4 regel» 2.04, elke regel meer f9M. Bureau: MA q KT 81, GOUD A. Redactie: Telef. Interc. 545. Administratie: Telef. Interc. 82. 1880 - 31 Augustus - 1920. dus de onderhandelingen uit te sollen en 4T* verliet de (Wordt vervolgd.) Ml Gewone advertentiën en ingezonden mededeelingen bü contract tot zoor geredu ceerden prü». Groote lettere en randen worden berekend naar plaatsruimte Advertentiën kunnen worden ingezonden door tusschonkomst van «oliede Boekhan deiaren, Advertentiebureaus en oase Agenten. FABR1RK VAR lezen 3 ierk „STER” en W.L. istof, haar* i aan te doen is de vre- luiven. Ze kunnen INGEZONDEN MEDEDEELINGEN: Op de voorpagina 50 hoogsr VXVEEN. a abonnement*, *6 angenomen der EBOOM, Waddi«v*«* VERSCHIJNT DAGELIJKS ARMMSUM. markies,’ maar toon. van Merle r, Wüd- ESSEN. •r Bui*, m muMm: rustte op het vaalbleeke gelaat man met den zwarten knevel; tot een der bedienden: „Roep GOUDSCHE COURANT )KO IVOU» zacht Koninginnedag. Vandaag waait in ons ganache land het nationale dundoek van torentrans en huis; een juichkreet klinkt alomme; klaroenge schal en feestgedruisch verkondigen den volke de herdenking van den verjaardag van Neerland’s Vorstinne. Deze dag is een dag van verheugenis, van groote blijdschap. Het is een dag, die niet is een feestdag voor het Koninklijk Huis alleen, die in den intiemen kring wordt gegierd, het is een feestdag ook voor ieder Nederlander, die gevoelt voor zijn Koningin, voor zyn Vorstenhuis. Geeft de traditie van Haar Huis der Ko- ninginne een historisch recht op aanhanke lijkheid en trouw van Haar volk, de wijze waarop Zij haar hooge positie van hoofd van den Staat vervuld heeft, vooral gedu rende de bange jaren dat het oorlogsgeweld ons land dreigde mee te sleuren in den chaos van ellende en de wijze waarop Zij die nog vervult wy herinneren ons Haar fiere houding tegenover onzen Zuidelijken nabuur geeft Haar het vertrouwen der natie, respect, waardeering en erkentelijk heid van ieder goed Nederlander. De feestdag van onze Koningin is daar om een nationale feestdag. Jaren aaneen bleven onder het Steunen der kanonnen de feestklanken verstomd. De Koningin ging voor in het vermijden van elk uiterlflk feestbetoon. Nog is de strijd niet geheel gestreden, is de oorlogsgruwel niet geheel gedaan. En in den kleinen kring waarin wy leven, is veel, wat ernstig stemt. Maar toch, er is reden tot feesten. Fees ten, omdat wij in dezen tijd van gisting en roering, buiten zoowel als binnen onze gren zen, behoefte hebben tot huldiging der Land- vrouwe op Haren feestdag, tot schraging van Haar bestier, hetwelk in het „Ik zal handhaven” zoo krachtig tot uiting komt. Neerland’s Koningin: Zü leve’ dien naast ,Het is het beate, t af te be- lusteloos -just structie-Oompaglue te i wordt de datum wn X tot KORPORAAL de eerste militaire TJsen TorpediatM of 8400*. 'fioiersramr. >or den Oorrimaaia»1 en spoedig om uit te gaan. Hij 1 •n»’s ^issel innen, om d, te laten Lp af, ter- CHARLES GARVICE GeauQioriseerde vertaling van 1 P WESSELINK-v ROSSUM (Nadruk vorbodon nep een voorbijgaand rijtuig aan; toen de bediende vóór zijnde, wierp hij de deur open. De bediende, denkend dat hü een kennis van Meria was, trok zich terug en de markies gihg in het rijtuig. Terwijl hü, dit deed, kwam de herinne ring by hem op aan den man, die hem in den weg stond op zijn trouwdag, toen hü in den auto ging en hü keek den man scherp aan. „Waarheen, markies?"'vroeg Sinclair. „Naar Coutts’ Bank," zeide Merle, ach terover leunende. De man stond nog met de hand aan het portier en stak het hoofd vooruit. „Kan ik u even spreken, mylord?" fluisterde hy. „Zeg maar, wanneer het u sdukt!” Van zyn hoofd kwam een luchtje riekende haarolie. Merle keek boos. „Wat wil je en wie ben je?" vroeg hü* „Ik hab zaken met u, markies.” zeide Sinclair met een glimlach, die Merle gek gemaakt zou hebben, als hü al de brutali teit, die er in lag, vermoed had, maar die, zelfs zonder dit te weten, hem deed ver langen den man het hoofd in te slaan. „Zaken!” zei hü dit de hoogte. ,Jk ken je niet. Neem je hand van het portier en zeg den- koetsier door te rüden." „Ik hoep, dat u niet boos op mü wordt, markies,” sprak Sinclair opdringerig, toch met iets van dreiging in zyn „Ik wil u geen kwaad doen, verre dat. Wat ik wil zeggen j.iïU keek hem aan met den kouden, stalen blik, die zün knap gelaat büaonder onaangenaam maakte. Drukk«« ZOON - In de Britsche arbeidersweteld Is het j 't «ogenblik roerig. De mijnwerker» hebben een meenlngsverschll met de regeering en 't is nog de vraag of het tot een staking zal komen of niet. Bü het spoorwegperso neel en de transportarbeiders vindt de sta kingabeweging geen sympathie. De Brit *he bladen ipeenen, dat verzoeningspogin gen den münwerkers zelf ook wolkom zuK len zün. Doch zelfs indien het drievoudig verbond er niet in slaagt een beslissenden stap in de richting naar de oplossing van het geschil te doen, zal dit volgens de „Dai ly Chronicle” zeker geschieden door dty par lementaire commissie van het vakvereeni gingscongres. In elk geval heeft men drie weken tyd. Het is wsdrschynlijk, dat-de re geering de hr&je zaak nog een» wil bespre Ml met «n zucht raa rarlichtiw. een helf uur later werd Slake b» ha» t««el»ten. Hij kreeg een chèque ran den marklea. „Indien u eom, wat noodig hebt, Mar- e op erte* acht Mek ikie. NBA. telyfcheden te 0*^ ah den verjaardag in. ring Merouriua vü geregeld Mjdig^ itvangen van verggte rmakeltjkhedeD, tda te vermelde* en kMk hem 9 heikanten van locomotieven voor de leve ring van 1500 locomotieven binnen een jaai contract geteekend heeft. Over den toestand in Rusland is een en agder bekend geworden dank zü bet rap port der Britsche arbeideredelegatie, die daarheen is geweest. Het rapport behandelt in 't bijzonder den algemeenen toestand van levensmiddelenvoorziening, kleedingvoorzle- ning en de woningkwestie. Het rapport zegt, dat de revolutie in de steden niet alleen een politieke, maar ook e<n sociale verandering gebracht heeft. De rijke klassen hebben hun huizen en andere eigendommen moeten af staan en in het al gemeen gesproken kan men zeggen dat er een eenheldsstandaard om te leven is inge voerd. Wat de sovjet regeering tot stand heeft gebracht is echter tot een duren prijs gekocht. Het rapport laat de vraag open of dé door de sovjetregeering toegepaste me thoden onvermijdelük waren of niet. Het rapport stelt echter vast dat de „per- soonlükc vrüheid van spreken en tot het voeren van propaganda streng wordt onder drukt by allen die verondersteld worden het sovjetiegljne te bedreigen.” De middelen, welke glans worden toegepast zün veel minder Streng dan die welke worden gebe zigd toen vreemde invasie, burgeroorlog en blntfemandeche samenzwering, hoogtij vier <lbn,yfiiaar het terrorisme heeft sporen na- f/en. Iedere meeningsuiting die kan wor den beschouwd als strüdig met die der over heerachende party wordt geacht van con tra-revolutionairen aard te *ün en gestraft met gevangenis of boete. T)e regeering geeft als voornaamste re den voor deze handelwüze op de gevaariyke toestand die geschapen la duor buitenland- whe aanvallen en het gevaar voor binnen landsche samenzweringen, die door bulten Jgndsche agenten worden aangemoedigd. Men acht groote gestrengheid noodzakelük urijdat de groote massa der bevolking zich wel aan het sovjetbeatuur onderwerpt, maai niet voldoende overtuigd Is om vrü te zün van contra-revolutlonnai re invloeden. geplombeerde zakken. te rekken. Rusland stelt dauroip voor om de onder- handehngen over te brengen naar Estland er. vrangt de Entlandsche regeering om haar toestemming. Twee dagen later, op 20 Augustus, zond de Poolsche minister Sapieha een draadloos telegram naar Rus land, waarin hü Riga voorstelde. Aldus is er een nieuw verschilpunt door Polen naar voren gebracht, hetgeen eea nieuwe ge- dachtenwisseling vereiecht, en de voortzet ting der onderhandelingen weer rekt. Sapieha geeft twee beweegredenen aan: ten eerste, dat de toestand vaa de afvaar diging vermoedelyk ondragriyk is te Minsk, terwyl de afgevaardigden zelf hun geheele voldoening hebben uitgesproken aan Danisjerski, daar zü iazagen, dat, gezien den oorlogstoestand, voorzofgen onvermijdelyk waren, maar dat alle moeite was gedaan om tegemoet te komen aan de wenschen der afgevaardigden. De tweede beweegreden is, dat de opper bevelhebber aan het Westelijke front ia een legerorder de afvaardiging had belee- digd. Dite beweegreden toont de kwade trouw, aangecien de kwestie afgetiandeid was. Toen op 23 Augustus de Polen zich gedurende de zitting beklaagden over een beleedigende legerorder, antwoordde Da- nisjerstai, dat de aandacht van hem en van de RussiisChe regeering reeds op die legerorder was gevestigd. Zij werd terug genomen en van de muren gescheurd. De herroeping ervan zou onmiddellyk worden bekend gemaakt en de centrale regeering had de opstellers ervan berispt. De Poolsche afvaardiging verklaarde zich volkomen tevreden en het incident werd gesloten. Het is daarom een teeken van kwade trouw, om het weer op te rake len, nadat aan de Polen voldoening was gegeven. Klaanblükelü'k heeft Sapieha geen betere beweegredenen om de onderhandelingen naar Riga over te brengen, en doet hü dit voorstel, inplaats van Estland, omdat hy nieuwe verwikkelingen wenscht te schep pen. Bü vooorbaat wordt dus Polen de schuld gegeven van nieuw uitstel der vredesbe sprekingen. 't Is te betwüfelen of het den Polen er inderdaad om t* 44* desconferentie te versóhi kies,” begon hü, maar Merle wees hem glimlachend af. „Dank je Slake, dank je. Ik geloof niet, dat ik de hulp, waar je een toespeling op maakt, meer noodig hebi” „Neen, Markies, neen,” zeide Slake eer biedig. „Het goed is zeer groot, dat weet ikjgmaar men kan nooit weten. Het geld vlflgt. U zoudt een klein voorschot noodig kunnen hebben voor vroegere schulden; de menschen worden vaak lastig op verkeerde tyden. Er wacht buiten nog iemand, die denk ik, iets van den Markies verlangt.” „Iemand buiten?" zei Merle koeltjes. ,4e vergist je, Slake. Ik ben niemand iets schuldig, dat de moeite waard is.” „Ik vraag u vergeving, mylord,” zei Slake. „Maar ik dacht, toen ik hem zag. Nog eens, vergeef mü-” Merle schelde voor zün bediende kleedde zich s[ moest dadelyk Lucille’s dien, welke hü Slake ges betalen; hü ging^de groote' wül de kellners en bedienden zich tegen den muur schaarden en bogen. Hü was den man, over wien Slake gesproken had, geheel vergeten, maar plotseling zag hü een1 man staan in den overdekten deurin gang, die met zydelingschen blik keek naar het voorhuis. Merle keek naar hem met een vreemd gevoel hem vroeger ge zien te hebben, maar hü wist niet waar. Zün oog van den toen zei hü een taxi". Nauwelük» had hü dete woorden gespro ken of de vreemde man vloog vooruit en daar weinig garen bü spinnen: de mili taire toestand is op 't oogenblik voor hen zoo gunstig mogelük* voortzetting van den strüd zou dien eer kunnen verslechteren dan verbeteren. Hun eigen troepen zün vermoeid en t kan hun niet onbekend zün* dat de Russen met alle kracht werken aan nieuwe opstelling der legers, die, naar be weerd wondt, aanzienlyka versterkingen hebben gekregen. Reeds zou, aldus een be richt uit Kopenhagen, Grodno door de Russen heroverd zün. Otn Bjelostok wordt op het oogenbli verbitterd gestre den. Tusschen Losmaja en Kolno staan groote Russische troepenmaasa’s die r^eds in den rug van de Polen opereerea. Aan het gansche Poolsche front van Gra- jewo tot Brest-Litowak hebben hevige ge vechten als voorboden van het nieuwe Russische offensief plaats. Gelukt de Russische opmarzeh, dan zullen groote Poolsche troepenafdeelingen naar Duitsch gebied moeten overgaan. Trotzky heeft al le beschikbare troepen verzameld. Alleen van het garnizoen te Petersburg zün 30.000 man naar het front gezonden. De desertie uit het Poolsche leger ne men dagelÜks toe, zoodat bü het opperbe vel te Wiarsehau een speciale desertie- veldkrügsraad moest worden ingéeteld, welke tegen de deserteurs met strenge straffen optreedt. De bolsjewieken hebben als nieuw front de linie Augustowo—-Grodno gekozen, waarheen zü aanzienlka versterkingen hebben gezonden. Het derde Russische cavalerieeorps be vindt zich ten N. van Kolno en poogt zich een weg naar het westen te banen. Een draadloos telegram meldde intus- schen gisterfcn nog een belangrijk succes der Polen, n.l. het forceeren van den over- gang der Djnepr. Natuurlijk zal de Russi sche legerleiding alles in *t werk stollen om op ’t slagveld te herstellen wat er te her stellen valt. Er staat meer op 't spel dan een gunstigen vrede met Poten. Heel juist worden we niet ingelicht over hetgeen in het binnenland der sovjet-republiek ge beurt, maar de weinige berichten die van daar komen, wijzen er op dat de bevolking niet zonder morren het Raden-bewind duldt. Trotzky, Lenin en de anderen loopen groote kans als gevolg van de geleden nederlaag op het oorlogsterrein het laatste restje van hun populariteit in te boeten. Hun positie moet, naar de Parü-sche bladen aan de „Beriingske Tidende" ontleenen, ernstig ge- schojct zün. Lenin en Trotzky zouden slacht offers van aanslagen zün geweest. Reizigers uit Rusland vertellen, dat het garnizoen van St. Petersbqrg aanmerkelijk is ingekrontpen- wegens zendingen naar het front van Lomonosof. De bolsjewistische vertegenwoordiger te Stockholm is van zün reis naar Berlün te ruggekeerd, waar hy met den trust yan fa- 82) „O, Lucille”, zei hy, alsof ean gedachte bü hem opkwam. „Ik wou je spreken over Keld!” ZÜ bleef staan aan. „Geld NU Hü knikte. .4a, neem mü niet kwalyk, dat ik zoo’n algemeen onderwerp aanraak, maar het m<>et vroeger of later behandeld worden en misschien is het beter dat het vroeg gebeurt" „Nu?” vroeg zjj. Haar kalmte en onverochillgheid maak ten zün taak zooveel moeilyker. Hü leun de achterover en streek den knevel op. ,iEenige lieden hebben mü hun rekenin- <en gezonden,” zeide hü, „ik veronderstel, dat het beter is dat zü betaald worden.” ,4a, dat denk ik ook,” stemde zü kwü- tend toe. H^j lachte zachtjes. „Mr. Head heeft al de gddelü'ke be schikkingen aan jou overgelaten,” zeide hü* .Xïeef mü de rekeningen,” zeide zü. ik zal m betalen." Zy had de hand op den deurknop. Hü uitte een onhoorbaren vloek. „Denk je, dat ik je met zulke zaken wil lastig vallen,” zeide hü. „Wat ken je mü slecht! Het zou je vervelen. Verbeeldt je, rekeningen te moeten nazien tot over de drie duizepd pond!” Lucille voelde zich eenigazins verwon derd. Zü had alles betaald wat zy gekocht had. Er was slechts de hotelrekening, voor zoover zij wist. „Wel, wat zün het dan voor rekenin gen?” vroeg zü- „Ketellapper, kleermaker, waskaarsen fabrikant!” antwoordde hü de schouders optrekkend. „Rekeningen worden gauw hoog, weet je?” Lucille boog het hoofd toestemmend. Even kwam het bü haar op, dat het vreemd was, dat hü dingen gekocht had voor on geveer dri.e duizend pond, en die niet be taald had met het geld, dat hij had. Maar het kwam er niet op aan. ,4Ü wenscht zeide hü. „Een chèque voor drie- nog beter voor vier duizend pond,” zeide hü achteloos. Zü ging naar een tafel, nam haar chè- queboek, en schreef een wissel. „Dank je,” zeide hü, toen zjj hem op tafel legde. ,Het is dergelüke kleinigheden dadelük talen.” ,4a,” zeide zü afgetrokken en kamer. Zoodra zy weg was, greep hü den 50s- Polen en Rusland kibbelen. Op zoek naar een nieuwe conferentie-plaats. Nota aan Kamenef. De Russen worden weer roerig. De positie der regeeringscommissarisHen geschokt. Rapport der Britsche arbei ders over Rusland. Dreigende mjjnwerkersstaking. Relletjes in Ier land. Opstand in Mesopotamië. De Duitsche regeering niet langer passief. Protestbeweging tegen de tiende-penning. Incident te Flo rence. ONS OVERZICHT. Sinds het tüdstip waarop de Polen en Russen met elkaar in contact gekomen zyn om over vrede te spreken, hebben ze niet veel anders gedaan dan geharreward, ge kibbeld over den aanvangsdatum der con ferentie, gekibbeld over den draadloozen dienst die verstoord heette te zijn, wan neer de Polen daarvan gebruik wilden maken en nu zitten ze elkaar in ’t haar over ’t mislukken der onderhandelingen. Over en weer geven ze elkaar de schuld. „De Polen hebben de besprekingen opzet- telük sleepende gehouden," zegt men te Moskou. „Ze wilden wachten tot ze op ’t oorlogsfront successen hadden behaald," een tactiek die nog zoo dom niet zün als ze werkelyk was toegepast. Maar de re geering te Warschau wy'st die betichting verontwaardigd van zich: ,,’t Waren juist de Russen die den goeden gang van zaken verhinderden, ze behandelden de Poolsche gedelegeerden als spionnen zooals de sov jet hen betitelde in een oproep aan de be volking en lieten hen voor een gesloten deur komen, telkens wanneer ze zich met hun regeering in draadlooze verbinding wilden stellen.” Dit was ook niet' noodig, vindt men daartegenover in Rusland, de Polen hadden met een vaste opdracht naar iMinsk moeten komen, maar dat deden ze niét, a priori stond vast dat ze de Russi sche voorwaarden zouden afwyzen, iets daarvoor in de plaats stellen konden ze niet omdat ze geen behoorlijke volmacht hadden. Nu is er een nieuw meeningsgeechil ont staan over de plaats der onderhandelin gen: Polen stelt voor Riga of Wlarschau, de Russen verkiezen een plaats in Eet- land. Tsjitsjerin, de Russische volkscom missaris voor \Buitenlandsche Zaken, die het de moeite ^el waard vindt bü de Brit sche regeering in een goed blaadje te staan, heeft maatregelen genomen dat I?n- geland over deze nieuwe twist zynerzüds wordt ingelicht. Aan Kamenef, die zün be dreiging om Vrydag Londen te verlaten, niet heeft uitgevoerd, seinde hü het vol gende: Op 27 Augustus heeft de Russische re geering de Poolsche erop gewezen, dat de Poolsche afvaardiging zich bedient van moeilükheden, die te Minsk door den oor logstoestand worden veroorzaakt, ten ein de conflicten in het leven te roepen, en al- ABONNEMENTSPR1JS: per kwartaal ƒ2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad per kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt Franco per post per kwartaal 2.75, met Zondagsblad 3.40. Abonnementen worden dagelÜks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31. GOUDA, bjj onze agenten, den boekhandel en de postkantoren. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omstreken (behoorende tot den bezorgkring) 1—5 regels ƒ1.30, elke regel meer ƒ0.25. Van buiten Gouda en den bezorgkring: 1—5 regels 1.55, elke regel meer 0.30. Advertentiën van publieke vermakelükheden 15 cent per regel. Advertentiën in het Zaterdagnummer 20 büslag op den prü». ,Jk weet niet wie je bent,” zeide hü ruetig maar kortaf, „en ik wensch niet met Je te spreken. Ga weg, vriend, of ik zal een agent moeten roepen.” Sinclair’s gezicht werd rood. „Een agent roepen!” zeide hü buun. „Goed, roep hem. Ik zal hem vertellen, welke zaken ik met u heb, Marklea, en u zult bereid zün mü honderd pond uit te betalen, als Ik mün mond wil houdee.” ,4e wilt mü geld aftsetten?" zeide Mflr- le, hem vaat aanziende. „Pas op, vrienM. De wet heeft er ongrmakkelyk slag zulke heeren ala jy naar de gevangenis te zenden!” „Heel goed, Mylord,” zeide Sinclair op zün gemak. „Ik wiet, dat u het uit de hoogte zoudt opnemen en was er op voor- bereid. Het was niet waarschUnlÜk, dat zoo’n hoog en groot hoer ala u beat, er dadelük op in zou gaan. Maar ik zeg u, u doet beter mü een onderhoud, toe te stank- Het ia beter dan dat ik een vü«nd word, Mylord!" „Wat weet Je, of wat denk je te weten zei Merle met een vloek, ,4e speelt een gevaarlijk spel, kerel!" ,Jk weet, welk spel ik speel." zeide Sin clair vertrouwelük knikkende. „Geef mij een half uur, Markies!" .jGoed,” sprak Merle na snel nagedacht té hebben. „Kom vanavond om acht Uur en ik zal tien minuten met je spreken. Daar na zal ik u waarschünlük laten gevangen nemen,” voegde hü er met een glim lach bü.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1920 | | pagina 1