I Blad. 1 IferlUll 59e Jaargang. UPPELS f’ s Dinsdag 7 September 1920. •I i Feuilleton. 1 De Vrouwe van Darracourt IsTie'o.'ws- en -^■■cL’v®x‘t®xx,t3,e'biSL^5_ voor G-ovlcLsl en OtrxxetxeliEoxx De roering in Opper-Silezië. X" ruiende documenten, voor het bezit waar- van hü veroordeeld werd, verklaarde hij. dat zyn volgelingen hun doel zouden na jagen zonder genade te vragen en zonder compromis te sluiten. Hü werd gearres teerd toen hü de aangelegenheden der or ganisatie van de rebellen leidde onder den dekmantel van een zitting van het gemeen tebestuur. Had men hem aan ziin woord gehouden en met hem gehandeld als met een erkenden rebel, dan zou hü volgens de algemeen aanvaarde practük m beschaafde landen, gezien de omstandigheden zijner gevangenneming, in de termen zijn geval len om onmiddellük te worden doodgescho ten. In plaats daarvan wend hij berecht door een wettig samengestelde rechtbank, veroordeeld tot een matige gevangenis straf en werden hem alle voorrechten ver leend van een politieke gevangene. Van het oogenblik zijner aanhouding af trachtte hü het doel der justitie te verijdelen en de Kroon tot onmacht te doemen door voed sel te weigeren, ongetwüfeld in het geloof dat dit tot een spoedige vrijlating zou lei den. Gevangenen vrö te laten als den Lord Mayor, dia medeplichtig ziin aan een be lat de eetlust dik- i sa. BEHALVE BON- EN FEESTDAGEN. 14 regal, l.M. .Ik. regel meer t.M. Redactie: Telef. Interc. 545. Bureau: MARKT Administratie: Telet. Interc. 82. Den Haag. 5126 27 BUITENLAND8CM NIEUWS. 17081 14266 I aten ziin zag 't dadelyk. 85) ongeduldig. Remonstrantsche (Wordt vervolgd.) j de roode doos. V HAAG. Gewone advertentie» «a ingesonden mededaeliage» bjj contract tot teer geredu- ceerden pry». Groot» lettor» e» raaden worden berekend naar plaatsruimte Advertentiën kunnen worden ingezonden door tneaehenkomet van aoiiede Boekhan delaren, Advertentiebureau! en onee Agenten INGEZONDEN MEDEDELINGEN: Op de voorpagina 50 booger. oïde en dergeltfke Mir. In geen enkel 12 fl. 21.—. 4324 50 1—6 regels 1.55, 15 cent per regel. Zü hü j keerde om, om dat zeide een der dame» Kil IDGEEST". imers ten overstaan 6. MUblE. ptember 1920 men iroorloven. zulk een naast n. die na- le- regeld tijdig me ten van vergade- siykheden. «na- vermelden. ÜMÏ N GOUDA. FBANKBUK. President Deeohanel. In officieele kringen gelooft men. dat Deschanel tot begin October te Rambouil let zal blijven. heroveren; wier ;n slaap behoefte BELGIS. Erneet Nü» overleden. Ernest Njjs, gebied van in1 leden. Den laataten tijd schreef deze geleente veel tegen Nederland. een bekend geleerde op het iternatkmaal recht, ia over- imels doch gedreigd aan dit Duitsch- riep of dergelyke levensopge- 'Tieteren i wordt commissie arbeiders. om het conflict op te tossen. In geheel Italië is de toeetaod normaal, saint Havas- Router uit Rome, waar het ::j te «tftt Het Ie nu maar de vraag wat men onder ..rustig" verstaat. - - ---van minister-president verwachten dat ader deze omstandigheden voor ïhe volk een geweldige ontnuch- Dat zou* om hef en zoo een tiek Van naci Dr. Pol Demade. >n. Tweemaal per ..jp c st de ►itein von Arni irnizoen won met O] de baan. een prachtige ge* kabinet-Millerand eind te ma- :ificatie met ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal ƒ2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad per kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt. Franco per post per kwartaal ƒ2.75, met Zondagsblad ƒ3.40. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31. GOUDA, bjj onze agenten, deiFboekhandel en de postkantoren. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omstreken (behoorende tot den beaorgkring) 1—5 regels f 1.30, elke regel meer 7 0.23. Van buiten Gouda en den bezorgkring elke regel meer 0.3(1. Advertentiën van publieke vermakelijkheden Advertentiën in het Zaterdagnummer 20 bijslag op den prijs. houden. Het paard stood er bjj, bevend en tril lend en keek naar de groep met veraten- digen blik. Een van de dames nam Harry’s hoofd op haar schoot, bevend toen het roode bloed haar rijkleed bevlekte en mompelde mede lijdend ,Js hü dood?” De agent stelde haar gerust. „Neen, mevrouw. Ik heb een dokter la ten halen. Hebt u het zien gebeuren? Hebt u een kaartje, miss? Ik had gaarne uw naam en woonplaats.” Ja. ik zag het Hij rijtuig na te rijden." 1 de oudste en het paard viel." Toen zij sprak, opende Harry de oogen en keek haar aan met een blik, dien het meisje zich nog lang herinnerde. „Laat mjj als 't u blieft gaan!” zeide hü hijgend. „Ik kan hier niet blijven ik moet naar haar toe*- Hij poogde op te staan, maar viel steu- -watk achterover. „Wie wenscht u te stoo, mijnheer? Hoe is uw naam en waar woont u?" vroeg de agent, zich neerbuigend. Harry keek verwilderd van hem naar het meisje, dat nog zjjn hoofd steunde. „Wilt u my laten gaan?" vroeg hij. „Ik moet naar haar toe - die dame in het rij tuig. Zjj ging hier juiat voorbij. D, laat mij gaan!” 18401 93 12 20530 18517 53 38 512ÜO4Z 18711 V 73 GOIDSCIIE COURANT. VERSCHIJNT DAGELIJKS door ('MARLES GARVICK G»authoria»erde vertaling vau I P WE88EL1NK v ROSSI M (Nadruk verboden 1 g| GOUDA. den val te lokken. De Stegenstanders den minister-president verwachten Genève onder deze omstandig! het Fransche v< tering zal zijn, legenheid zijn ten val te brengen ken aan de politi Duitsehland. Daarom echter juist wil Millerand zich niet aan Genève wagen. Hü is ook van meening dat daar niets te bereik"* 5’ Wai dat hv, te betalei 'aanhot1 stel, f elke ten gemeenscha™ wanneer Mi., met succes weerkeeren. - a- handelingen daar te beginr' In verband met de uuaest De vertegenwoordiger van de lersche republiek. De ..Morningpost" verneemt, dat de Fransche regeering bjj de uitwümng van Gavan. Duffy, de Sinn Feiner. die te Pa rijs optrad als „diplomatiek vertegenwoor diger van de lersche republiek”, geen rug gespraak, rechtstreek» of indirect hoeft ge öp een ochtend reed een eenvoudig uit ziend dicht rijtuig het erf op. Doyle riep dadelijk Harry. >Dat is een van je klanten!” zeide hy- Harry wilde naar buiten gaan, maar daaJ^* tapte uit het rijtuig een lang, mager heer, met een bleek gelaat en grijze, stalen «ogen. Harry bleef staan en ging het klei ne kantoor weer binnen. Hy had Merle herkend. Het zien van hem scheurde de wond in «Ön borst weer open en deed hem bijna be zwijmen; en toen Doyle terugkwam, vond h|j hem met het hoofd in de handen en zeer bleek. „Wel?” zeide hjj, „wat scheelt er aan?” „Niets, niets!” sprak Harry ..Wel heb je zaken gedaan?” Doyle vloekte. „Zaken? Neen! Zoo’n lastige klant als je maar kunt vinden en zoo achterdochtig als een pad! Ik zou dien man graag eens beet nemen, vervloekt als ik dat niet wou! Het is de Markies van Merle!" „Dat weet ik”, zei Harry afgetrokken. „Ken je hem?" 6606 13808 19523 (eigen geld) 12250 14540 16958 19381 112317 14641 82 I 52 75 91 '12410 79 17118 1{ 17 14706 48 65 11 72 95 58 79 12520 14835- i 23 14914 28 36 12630 73 12706 I5C09 weging, die als een harer voornaamste werktuigen moord en geweldpleger be- 1 niet» minder zijn dan verraad te- die trouwe beambten, o» wi»r toe- aan hun taak de openbar» en nsppeUlke orde in Ierland rust. Se- de arreetatie van den Lord Mhvnor zijn vijftien beambten moedig en flink den dood ingegaan «onder zelfs de kaas te heb ben gehad sich te verdedigen. Zeker is de sympathie, die zoo in volle mate aan de» IajixI Mayor wordt geschonken, wiens too stand is teweeggebracht door lijn eigen vrijwillige daden, eerder op haar plaat» tegenover de weduwen en gezinnen d»r vermoorde lersche beambten. 'Bladen als de Daily News en de Times zijn het hier volstrekt niet mee eens en waarschuwen tegen de algemeene lersche verontwaardiging. eerden bezwaar hebben, behalve de belang hebbenden zelf: Polen en Frankrijk. Een andere vraag is of het werk eener dergeiijke arbitrage-commissie ten slotte goede resultaten en practische ge volgen zal hebben. Wat Duitsehland hiervan haast wc. komt de V' is te Erfui een millioen geweerpatronen i De eene kist na de andere wei ploffing gebracht. De rjjkswi heeft onmiddellijk ontslag (allen spoorwegbeambten) van hun kant hebben die bevel land rechtmatij Harry begaf zich het was hem ge heel onverschillig werwaarts hü ging instinktmatig naar het park. Als hü maar een ruime plaats kon vinden voor een ge vecht en galop met dezen viervoetige® duivel, voelde hü, dat hü bevnjd zou wor- Intusschen is gisteren het Trade Union congres geopend, waarbij de voorzitter slechts zeer vluchtig de mjjnwerkerecriaüi heeft aangestipt. Het bleek echter duide lijk, dat ook dit congres over het algemeen tegen een staking gekant is. Een vooraanstaand 1M. wiens meenuur steeds veel gewicht in de schaal legt, ver klaarde, dat de uitweg uit de moeilijkheden 'zou worden gevonden. De staking zou alk vakvereenigingen zwaar treffen en kan één vekvereeniging niet veroorli de andere vakverenigingen in moeiliike positie te* brengen. Omtrent den toestand in Italië, is sinds gisteren weinig nieuws te meiden. Ook hier wordt de zaak toevertrouwd aan »en van drie leden, gekozen door de industrieeten en de regeering, De Poolsche Terreur. Verbittering onder de bevolking. De houding der Fransehen. Een protest der Duitsche partijen. Een nota der regeering. Millerand over de toetreding 1 usschen Frankrijk en Duitsch- land. Een Poolsch-Lithausche oorlog? Toch nog af gewikkeld. Lloyd George terug uit Zwitserland. De burgemeester van Cork. Bo- nar Law’s antwoord. Het Trade-Union Congres geopend. De toe stand in Italië. ONS OVERZICHT. Is het incident-'Breslau betrekkeliik met een sisser afgeloopen. nu de Duitsche Mi nister van Buitenlandsche Zaken den Franu schen gezant zün verontschuldigingen heeft aangeboden en Frankrijk er genoegen meè heeft genomen, dat kapitein von Arnim naar een klein próvincie-garnizoen wordt overgeplaatst, de moeilijkheden met Op- per-Silezië zün nog lang niet van De bevolking is er verbitterd en heeft diè gevoelens geuit in een krachtig protest defc Duitsche partijen in Opper-Silezië. aan den Franschen generaal Lerond. De Fransche bezetting, zoo heet het daarin, heeft niet alleen de Polen rustig met hun geweldplegingen hun gang laten gaan, maar ze veeleer de hand gedrukt. 'Fransche officieren stonden rustig r- de machinegeweren der opstandelingen, over Fransche wapens beschikten. Met druk wordt nogmaals bescherming van ven en beaetting der Duitsche bevolking geëischt. en machteloos-dreigend luidt het slot: „Met Hif en ziel verzetten wii ons tegen een syisteem. dat een hoogstaand cultuurvolk zou terugdrijven tot een toe stand van wildheid." Ook de Duitsche regeerini niet onbetuigd gelaten en aar. ter der vredesconferentii te werken tot het mi<«.. de instellii en thauen te trekt ber nel l'oleu e aan bei het eene. het andere. Nu brengt wel een telegram uit Warschau via Pania de geruststellende tiding, dat de vüandehilfiheden tusschea de Polen en de Litauer» geëindigd zun e» de vredesonderhandelingen onverwijld te Manunpol zullen beginnen: maar men zal goed doen hiervan eerst nog een officieele bevestiging af te wiachten. Een dergeliue toenadering dient ons eerst nog wat aan*- nemeluker te worden gemaakt. Wellicht 'blijkt heden reeds het tegendeel in de „Laatste Berichten”. den van den boezen aanval, dien het zien van Merle in hem verwekt had. Spoedig begon het gevecht; gelukkig was het park bjjna leeg en Harry kreeg de ruimte die hü weischte. 'n Kwartier lang beproefde het dier iederen streek, dien het kende, om den last, die op hem zat, kwüt te raken. Het sloeg achteruit, steigerde, sprong met de achterbeenen omhoog, trachtte voor uit te rennen, alles tever geefs: de banden die hebvasthielden. sche nen van metaal, de berüder scheen iederen lagen streek te kennen en te voorzien. Ten laatste gaf het paard het op als een ver- geefsch werk en stemde er in toe om ver der te gaan als een redelijk dier. Het schuim overdekte zijn flanken, de oogen puilden uit, zijn mond deed p(jn. Harry’s handen waren moede, maar er was iets van vrede in zün hart, en voor een tüd ten minste had hü den duivel bezworen, die on ophoudelijk bleef luisteren: „Werp eer en geweten voor de honden, ga haar tot uw vrouw maken, gij dwaas! Waarom uw le ven weg te werpen? Ga uw voordeel doen met haar liefde en trouw haar!” Hü reed verder met hangend hoofd, den teugel slap in de hand, maar beste maatjes met het paard, toen plotseling een njtuig naar hen toekwam. Harry keek eerst op, toen het vlak by was; iets scheen hean er toe te dwingen, een vreemde ingeving, die hy zoo sterk voelde, alsof iemand hem by den naam riep. Hij hiefd het hoofd op: en het volgende oogenblik was hü buiten zich zelf van schrik. Daar, in de landauer, xat Lucille! Zy was alleen en leunde achterover met bleek gelaat en half gesloten oogen. was veranderd, wonderljk veranderd, ..381 88 98 19413 80 98 97 17202 19617 74 ÏO 86 19823 17331 34 58 55 "’78 21 17408 58 12839 44 17 88 66 63 49 80 12920 64 58 19716 61 70 72 40 74 «7 85 19845 13002 15165 17600 49 23 6ö 10 51 4215224 21 97 70 75 49 19005 96 97 94 23 13201 15467 17712 08 72 71 1783020013 13308 15569 48 45 3515600 49 73 61 53 18011 20213 97 6» 12 43 13465 82 33 72 13537 15753 18157 88 73 69 18235 95 13683 15834 71 20333 87 49 72 b4 97 1592918343 20467 13716 1604618401 W 43 03 ••"“ean 65 16141 68 43 I39J1 58 431629611 m 14145 81 18810 28831 14201 86 31 45 o 98 18967 55 9 16441 19057 71 2ü 63 6020919 14303 87 191ÜJ 84 tb 95 32 14408 1655319210 52 77 32 54 16655 «5 14506 16742 19300 1316859 H ige wijze zet zij ih iliikheki hiervan uit- „De regeering is tegenover het Duit- volk verplicht al het mogeliike te om klaarheid te scheppen aangaande tebeurde en er voor te zorgen, dat er rordt. voor zoover dit in ..r,.. uit is zij niet om een verder onderzoek in te een gebied, dat onder beheer de Ententecommissie. Wanneer commissie zelf het onderzoek de opgewonden bevolking zeer weigeren het voor onpartijdig te hou- na te streven doel is slechts te wanneer er een onderzoek wordt door een commissie, welke in de onpartijdig zal door zag 't dadelijk. Zoo schoon als ooit, met dezelfde lieftalligheid, en toch waar was het verschil? Haar naam klonk hem in de ooren, hy meende, dat hy haar geroe pen had, maar dat was slechts verbeelding. Het rytuig kwam langzaam aan zj sloeg de oogen niet op, het ging voorby voorbij, zoo dichtby, dat hÜ haar had kun nen aanraken, door voorover te buigen. Toch had zy niet opgekeken. Hy haalde diep adem, zijn oogen straal den, zijn hart beefde. Het hielp met, dat hü langer worstelde, hij moest, hy zou haar opeischen. Met een kreet, die inwerkelyk- heid niet meer dan een gefluister wa». schoon hy meende dat het een luid geroep was, wendde hy zyn paard om en snelde het rijtuig na. Hy wilde tot haar spreken, haar naam noemen, zeggen: „Lucille, lie veling, heb medeljden met mü. ik kan niet langer leven zonder je!” In zün dolle haast gaf hü het paard de sporen en sloeg het met zyn karwarts. De duivel in het dier, die niet overmand, maar alleen uitgeput was, verhief zich. Snuivend en met de beenen omhoog, vloog het opzj en viel. Zelfs op dat oogenblik zou Harry voor bereid zyn voor iederen anderen streek; maar wanneer een kwaadaardig paard cich neergooit, moet de ryder ook vallen. De hooge, slanke figuur viel op den grond met een zwaren slag en lag d»ar uitgestrekt, alsof die door een catapult was wegge- schoten. Twee dames, die te paard voorbyreden, hielden op, stegen af, bogen sich over hem, vol schrik en medeljden. Als naar gewoon te verzamelde zich een menigte en als naar gewoonte trachtte een agent ze tegen te „Ik heb hem gezien. En?” „O, hy kocht niets. Het is een fyn lid! Zoo zyn er maar weinigen. Hy brengt den meesten tijd in de Hazard door. Men zegt, dat hy naar den kelder gaat, zoo hard als hy loqpen kan. Ga naar huis, myn jongen, en ga naar bed; je ziet er beroerd uit. Het komt omdat je meer dan jedeel van het werk doet. Ga rusten!" „Rusten?" sprak Harry. „Neen, rust heb ik niet noodig, maar opwekking. Ik denk, dat ik een ritje zal maken.” Den volgenden dag was er een jong paard gekomen, een prachtig beest, maaj slecht van aard. Harry had het in den vroegen morgen geprobeerd en had het haast te veel gevonden, zelfs voor zün be kwame handen. Hy ging naar het dier toe, zadelde het, maar het dier legde de ooren achterover en sloeg achteruit, zoo wild als een tijger. „Hier”, sprak Doyle. „Berüd dat dier niet. Neem mjn paard.” Harry schudde het hoofd. „Ik moet wat te doen hebben!" zei hy streng. „Nu, dat zal hy je zeker geven", zeide Doyle. „Maar berydt hem niet, neem een makker paard!" Harry’s wil was overmachtig op het erf, en zelfs, terwyl hy deze waarschuwing uit sprak, wist Doyle dat die vruchteloos was. Hy sloeg de twee, beiden even onbuigzaam, gade, toen zj het erf verlieten, vol ang stig voorgevoel. gelijke verzoeningsgezindheid om noode loos bloedvergieten te vermijden. En nu lezen wij die zelfde laatste woorden ook ia de nota van den Lithauschen minister va» buiteniahdsche zaken aan zijn Poolschea collega, met de bijvoeging echter, dat Li*- ni®t van plan is haar troepen terug uien achter de lijn, die ztl 2 Septem- ibben overschreden en die door de eenajjdig is vastgesteld. Men is du» inde kanten zoowel zeer geneigd tot als evenzeer vastbesloten tot Nu brengt wel een telegi Parus de gerustatellendl vyandelukiheden tusscU. ing heeft zich in den voorzit- ntie verzocht, mede ...iddel om twisten te beslechten: de instelling eener uit Duit- schers. Polen en Geallieerden bestaande commissie, om een nader onderzoek in tf «tellen. Op verstandig-' ••*■»-*•' -« haar nota de wenschel een: sche doen het gi hulp verleend wordt, voor haar macht ligt. Van Berlijn in staat stellen in staat van echter die leidt, zal de zeker wei den. Het bereiken, ingesteld oogen van allen voor onpartii< gaan.” Een mes dat aan twee kanten snijdt: De Süezische bevolking weet nu. dat het oude hart van Duitsehland voor haar blijft kloppen en de Franschen kunnen het ver wijt van een dergeiijke handelwijze in hun zak steken. Tegen de instelling eener der- gelyke commissie zal wel geen der gealli- resultaten en practische ge- zal hebben. Wat Duitsehland verwacht? In elk geval is eenige rel aan te bevelen, want ook elders Verontwaardiging tot uiting. Zoo rurt een trein met transport van geplunderd. jrd tot ont- gebracht. De rijksweerminister ...niddellük ontslag der belhai spoorwegbeambten) bévolen. j kant hebben die weer repressaille-maatregelen. zoo uitvoering wordt gegeven. gaat zich voor het eerst tegen on matige daden weer sterk voelen: met een drietal witboeken zal ten slotte de re geering trachten gelyk te krijgen. Zal Frankrijk dan openlijk door haar Geallieer de vrienden worden verloochend? Derge lyke gebeurtenissen zyn al heel ongeschikt om weer sprake te doen zijn van een toe nadering tusschen Frankrijk en Duitsch- land, waarop de Fransche gezant bij het bezoek van Dr. Simons zinspeelde. De Voss. Zeitung geeft aangaande die toenadering een zeer belangrijk artikel, ge1- wyd aan de schijnbare tegenstelling tus schen de twee feiten, dat Millerand voor toenadering tot Duitsehland en tegen de conferentie van Genève is. De oorzaken daarvan liggen op h^t gebied der binnen- landsche politiek. Zooals men weet heeft minister Simons zich beklaagd over de^afwerende houding door de Fransche regeering aangenomen jegens <le conferentie te Genève. In Frank rijk zelf krijgt Simons nu hulp van ver dachte zijde. De Petit Parisien. het offi- cieuse blad van Clemenceau doet namelijk een aanval op Millerand een zijn schijn bare onverschilligheid voor de conferentie. In dat artikel bespreekt het blad Mille- rand’s politiek in 't begin van zijn optre den. Toen heeft Millerand getracht Frank rijk te verlossen van de beroemde rol van bankier van Duitsehland te zijn en verder om met een slag de financieele en econo mische machine van Europa weer in gang te zetten. In Spa heeft Mallerand dit voort gezet. Maar wat hü nadien doet is onbe grijpelijk. Genève had in elk geval voor Brussel moeten gaan, want nu komt het hoofdnummer voor Brussel te vervallen. De bedoeling van dit alles is. zegt de correspondent, om Millerand in Genève in bereiken is. anneer Duitsehland uiteen gaat zetten, het in de onmogelijkheid verkeert om stalen en Frankrijk daarentegen blijft .ouden aan den eisch tot volledig her- dan blijven de onderhandelaars langs laar heen praten. Men moet eerst trach- i door voorbereidende besprekingen een lappeljjke basis te vinden. Eerst dilleraml verwachten kan dat hij uit Zwitserland zal kunnen zal hij bereid zün de onder- men. natie der schade loosstelling haalt de correspondent dan een artikel aan uit de „Proffrès civique”. Daarin wordt betoogd dat economische samenwerking tusschen Duitsehland en Frankrijk noodzakelijk i«. Mark en franc rijzen en dalen gelijk; omdat Frankriiks crediet van het criediet van ziin schulde naar afhankelijk is. Frankrijk heeft dus belang bii den wederopbouw van Duitsch» land. De benoeming van Laurent te Ber lijn duidt er op. dat de Fransche regeering ook deze opvatting huldigt. Het is vom frankrijk ook voordeel iger Duitsche goederen te ontvangen, dan met Duitbch geld dure Aanerlkaansche waren te moeten koopen. De meaning van de „Progrès" noemt het blad een in Frankrijk reeds veel verbreide. De mogelijkheid van toenadering zal af hangen van DuitBchland’s Troudinr in het Aruagstuk van het herstel. iDe wereld is in spanning of het aantal oorlogen der laatste zes jaren meer met één zal vermeerderen, n.1. tusschen Polen en Lithauen. Dat de Lithausche troepen maar vast rustig met de Bolsjewieken mee vechten zal wel niemand verbasen: iets wat vroeger als hoogverraad werd aange merkt en een staat onherroepelijk aan dfe schandpaal bracht, wordt tegenwoordig zonder meer aanvaard. Polen houdt zich m dit opzicht correcter en werkt met nota’s, waarop de Lithausche regeering antwoordt bereid te zjjn onmiddeljjk de vijandelijk heden te zullen doen ophouden (sic!) oip tot onderhandelen over 'te gaan. Polen komt wel in een lastig parket. Het jonge rijk wordt door een nabuur aangevallen over grenskwesties. Het zou zeer graag Lithauen daarvoor eens afstraf- fen. doch heeft het tegen de Bolsjewiki nog zoo druk, dat zyn regeering wel voor vre desengel moet spelen en met het vertoon van nota’s en ultimata er zeer den nadruk oplegt, dat men in officieele kringen be zielt is door een geest van de grootst mo- Lloyd George zal weinig hebban genote» van Alpenglócken en Alpenglühen en al het heerlijke dat Europa’s vacantieoord meer biedt. Hij heeft dan ook maar ineens tot tcrugkeeren besloten, nu zyn vaderland van dag bot dag meer last krijgt van Sin» Feinvandulismen en miinwerkersactie. Het is nu de vraag of en hoe de schuld zai worden afgedaan. Het centrale deel van het oude Vereenigde Koninkrijk schijnt «ich zeer sterk te voelen, getuige het ant woord van Bonar Law. collectief gegeven op alle verzoeken, dreigementen, enz. om vrijlating van den Lord Mayor van Cork, wiens zeldzaam uithoudingsvermogen al*- leen al haast het vermelden waard is. Deze (nl. Mc. Swiney) was, schrijft Bonar Law, een der leiders van het lersche republi- keinsche leger dat verklaarde in oorlog te ing, etui* zigt. zou genover wüding maatschi dert c

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1920 | | pagina 1