TALEN EN Co. No. 14414 Vrijdag 10 September 1920. 59e Jaargang* ezen illuiken renten enz. JICHT. Feuilleton. De Vrouwe van Darracourt leschermen ouzieën j_<i x@-\x"ws-j exx -^.q.*v <®xx<=>xxx3.© olsucx voorGroxLcla. en Qixxstisjcex^ VERSCHIJNT DAGELIJKS 0 PaB.) f 4.25 0 Pao.) f 4.25 0 Pag.) f 4.25 2 50. Het Engel^che mijnwerkersconflict. ibriek vak BEHALVE BON EN FEESTDAGEN. 1reit«l. I.M. «Ik, regel meer I i.M. H Bureau: M A K KT 31, GOU D A. Redactie: Teief. In tere. 545. AdministratieTeief. latere. 82. IO< 11 RN?» A i. Kerk. Lezing Ds. L. J. Genoegen”. Landbouw- i i’ll 88) en jen! j. en Boekhandel (Wordt vervolgd.) 5093 HO Gewone ad verten tién en ingezonden mededselingen bü contract tot zeer ge red u ceerdjen pr|jr Groote lettere on randen worden berekend naar plaatsruimte. Advertentiën kunnen worden ingeconden door tuoechenkoiuet van aoliede Boekhan dolaren, Advertentiebureaus on once Agenten INGEZONDEN MEDEDEELINGEN Op de voorpagina bO hooger SN. ƒ4.25. 4.25. ƒ4.35. 1RNHBM. door CHARLES GA1RVICE. Geauthoriseerde vertaling van I. P. WFJSSELLNK>—v. ROSSUM. (Nadruk verboden.) g slecht inische lei n rekenir; iet in stai zün de wordt udt- be- I bestelbiljet toe- len of a contant. IE VERTALING Afdeeling. sch- of Duitsch ordenlyst Neder- gingei korte Gouda en omstreken: AN SCHALEN, AAT 21, GOUDA. fiOUDSCHE COURANT. pers niet i van lannen en trans en de overige zullen worden waarde deze iche taal wil- behalve in ONS OVERZICHT, zich heeft. Maar het congres achtei zoeningsgezinde schijnt men dus toch b< ote 'uitsc even afdeeling uiteen- :ren, zoowel voor die de eerste be- voortstudeeren, garnizoen ver- i der stad zijn was sing kon leidc werkers. Sir n F. C OUSEN: >0 of contant n Boekhandel, I n 6460 Noord. regels op gemak- en, met een groot I dergelijke aanslagen, of a ernstige, misdrü- gezamenlük slijk te ma son op verschil- jlyktydig op II ing overgingen, gezondheids- >edl gebracht, nomen en in zijn telegram- iruk gelegd op het feit, dat jvangenis van veigeren. ge irecht of ver- “g niet voor ge- loor hun honger- tegen len publii ’estraft." lol slaand paard kakt, doordat WÜ geregeld tijdig me- ontvangen van vergada- /ermakeiykheden, enz. enda te vermelden. Toen hü beneden kwam om te ontbijten waa het over twaalf. Hü had op zijn hoogst één uur geslapen een vreesetük uur, door droomen gekweld, waarin hü Harry Herne zag, omgeven door een menigte, juichend: de Markies van Merle! en zch- zelf in lompen voortkruipend, zonder naam, zonder geld, in een buitenlandscbe stad, een verworpeling en zwerver voor het leven! Tot zün verlichting zag hü dat Lucille ontbeten had en uit was gegaan met een rytuig. Zy hadden in den laatsten tüd zoo weinig van elkander gezien, dat zü afzen- delyke levens leidden; als zü tegen elkaar spraken, was het als eenvoudige kennissen en over algemeene onderwerpen. Lucille vroeg nooit hoe hü zün ty'd doorbracht en gaf nooit te kennen naar zün gezelschap te verlangen. Zij leefde in het verleden; en de sluier, waarachter zy zich verschool, werd eiken dag dikker en ondoordring baarder. Merle ontbeet met een stukje geroosterd brood en een kop koffie, versterkt door brandewün en ging toen uit. De Hazard was nog niet open en hy dwaalde door de straten met een strak gezicht en oogen zonder uitdrukking. Vyf en twintig dui zend pond om dien man te laten zwygen! Waar moest hü die vandaan halen’ Laat in den namiddag ging hy naar het hotel terug. Voor de eerste maal sinds zyn komst in Londen had hy niet gespeeld: hy Jklisti dat zyn hand zou beven, als hy de kaarten aanraakte, en dat de woonden, die hem door het hoofd speelden: U bent de Markies van Merle niet! hem zouden weer houden iets te doen. Toen hy de ontvang- EFENINGEN, be de in Afdeeling <8 ■r spraakleer. angstig te xüa!" Toen Merle de ontvangkamer binnen kwam, even voor het middagmaal, vond hy Lucille, die op hem wachtte. Zü wa», al» naar gewoonte, prachtig gekleed, maar in denn laatsten tüd was er een zweem van rouw in haar toilet Dotten avond was «y in het owart. .4e ziet er uit als voor een begrafenis”, zeide hü, na een oogenblik. „Is er iemand dood?” „Neen!” zeide Lucille lusteloos; en toen het woordje haar over de lippen kwam, wenschte zy in aich zelve, dat iemand de Markiezin van Merle dood waal" „Daar ben ik bly om", sprak hy, „want He verwacht een vriend aan tafel." ,Jk zal het zeggen”, antwoordde zü en schelde. ,4e vraagt niet, wie het ia”, zeide hü toen de bediende weg <was. „Wie ia het?" „Een zekere Sinclair. Een goed alag man, maar ruw. Ik ben met hem op school ge weest. Ik geloof, dat je hem gisteren ge zien hebt?" Lucille opende een oogenblik van verba zing de oogen. „Die man!” zeide zü- „Die man!" zeide ,4», die man!" herhaalde hü. haar uit dagend aanziende, „ik zei je, dat hü ruw was dat zag je wel maar hü «at bü my in de klas. Eigenlijk sta ik bü hem in de schuld." Hü hield op. Urenlang zat hü met een onaangestoken sigaar tussehen de vingers, de woorden van Sinclair herhalend, alsof zü in zün hoofd gebrand waren. Harry Heme! De man die hü haatte met een hartgrondigen haat! En als hy dezen gemeenen kerel niet deed zwygen, als hü hem deze geldafper sing niet betaalde, zou hü den rechtmati- gen eigenaar opzoeken en hem alles ver tellen. Dan zou Harry Herne komen en de Hall, den titel grypen. Het koude zweet brak op zün bleek voor hoofd uit en Merle’s tengere handen wron gen zich krampachtig, terwijl zyn oogen de kamer rondkeken met de uitdrukking van een tüger, die wanhopig in een hoek gedreven is. „Als ik hem kon doodenl” mompelde hü. „en Herne ook. Hy alleen kent het geheim hy alleen!” Hü zat te soezen, totdat hü geheel ver ward was, en de morgenschemering koud door de gordynen gluurde; toen ging hü met een sluipenden tred naar zün kamer. erziekte, «potentie, hoest, bronchi- natiek, neuralgie, jicht, le. pmg, eczeem en alle huid- anusziekten, aderspatzwe ge en volkomen genednr vallen per inextracte lillend omen genezing r— brief, door de i tenextracten van dokter chillend voor elke ziekte, aire No. 85 met bewijzen J. SNABILIE, Gr. Markt ?t nauwkeurige omschr|j- 6163 14 ..üng met bovengenoemde ie heer Smillie verklaarde .len niet te kunnen ingaan, issies namen andere voor in van den bond eveneens militaire reglementen ingesteld een strengt In de Ansaldo-werken is gen waar vrouwen werken waarschuwing aangeplakt: sters wordt aanbevolen e< ding te bewaren; zü, di< zeden aanstoot geven, u den. bekend gem In Triest heel een hevige paniek had geen antwoord noodig. Merle wendde zich om en zag zün plaag geest aan. „U kunt hier met blyven", zeide hy. .Men zou vragen wie u was." „Zeg hun, dat ik een ouden schoo'mak- ker ben", zeide Sinclair, „dat ik een neef ben, plotseling van ik weet niet waar te ruggekeerd; alles is goed." Merle schudde het hoofd. „Zet mü het mes niet op de keel!” zeide j op zachten toon. „Ik vind het niet noodig u het mes op de keel te zetten; ik wil u alleen niet uit het oog verkiezen. U ziet, ik beschouw mü zelf nu, als iemand van fortuin en ik ben van plan aan u te blyven hangen, totdat de zaken geschikt zün; hoe gauwer dat is, hoe aangenamer het mü zal zün. Onder- tusschen, laten wü plezier maken, zeg ik!” Merle beet zich op de lip, zoodat zyn scherpe tanden sporen achterlieten; maar wat kon hü doen? Hü giste instinctmatig, dat de man half aap, half kat* was, en dat als hy hem niet ter wille was, Sinclair op hem aanspringen en hem verscheuren zou. De Markies was een goed karakter-beoor- deelaar en ontdekte vlug den ruwen, harts- tochtelüken aard onder de dikke laag van onderdanigheid en gemeenheid. Het zou niet goed eün Sinclair boos te maken. „Ik zou het heeWjk vinden”, zeide hü met een koelen lach, „maar ik heb afspra ken; als u om half acht wilt komen?" „Heel goed”, zeide Sinclair opspringend, ik zal «Mhtyd zyn. Hoor eens, markies”, voegde hü er bü, aich bÜ de deur omkee- rend, .,ww niet bang voor mü- Ik weet hoe ik m(j te gedragen heb; u behoeft niet kamer van zün vertrekken in het hotel binnentrad, was de eerste dien hü zag, Sin clair. Dat heerschap, zoq mogelyk nog meer dan ooit overtuigd, hing op een sofa; zün verlakte laarzen en opzichtige juwee- len glinsterden in de zon. x „Goeden middag, Markies!” zeide hü, vriendelü’k knikkend. „Bent u uit wandeien geweest? Ik kwam maar eens even aan om te zien hoe u het maakt en om te we ten of u klaar bent met dat zaakje?” 'Een oogenblik keek Merle hem zwügend aan en als een blik hem had kunnen doo- den, zou Sinclair gestorven zyn. „Ik heb het geld nog niet”, zeide hy, „er moeten schikkingen getroffen worden.” ,4uist, dat begrüp ik wel”, sprak Sin clair, het stof van zyn laarzen slaande met een zakdoek met donkerrooden rand. „Het is een hoop geld! Maar maak je niet onge rust. Ik heb geen bijzondere haast. Een paar dagen maken geen verschil.” „Bedien u!” zeide Merle, afgetrokken het likeurstelletje zyn bezoeker toeschui vend. Sinclair voldeed hieraan gaarne smakte waardeerend met de lippen. „Van het alleitoeste, markies. Wat zul len wy nu gaan doen?” Merle schrikte ©enigszins op en staarde hem aan. 4 „Wat zullen wy doen om ons te amu- seeren?” verklaarde Sinclair. „Ik ben hier gekomen om tot vanavond tien uur bü u te blyven; ik heb het geschikt om dan te zingen. Heeft u mü nooit hooren zingen? Wy kunnen een toertje maken, als u wilt en ik wil met u blyven dineeren”, ging Sinclair vergenoegd door; zyn gebabbel „Een voorbarig experiment" noemt de correspondent van de „Kölnische Zeitung” te Rome de actie der Italiaansche arbei- twee carabinieri izioh door de menürte be dreigd waanden; en op Sicilië hebben ook de landarbeiders de landgoederen zondei veel tegenstand, noch van politie, noch van particuliere zijde, becet. In Italië zelf is men nogal optimistisch over alles gestemd. Men schat het aantal arbeiders, dat zich in de metaalindustrie met dit avontuur heeft ingelaten, op onge 1 procent. De anderen, die overtuigd n de onmogelijkheid wn od deze mn principes te doen zegevieren, ge- de voorkeur aan zich te onthouden. wordt het aantal diergenen, die rerk wegblliven. grooter. ringen poogt men nog ting mogeliiic te maken, houdt ook rekening met de mo wanneer ze ileit toch niet van geweld i deae even- X TIJDGEEST". 100 nummers I erj overstaan daris A. 6. M(JLIE. g 9 September 1920 1H9 an f 90.— (eigen geld) 86 1156113444 8«lb45lSo 160 73 13560 14978 1659920(81 8 11902 13913 15037 175602058/ I □4 1209314121 71 1770520685 tiers. Hij schrijft: „In iedere andere staat zouden de gebeurtenissen, die zich hier af spelen, gelyk staan met revolutie. In Italië is het echter niet veel meer dan een kost baar en voorbarig socialistisch experiment, «lat zelfs door de arbeiders niet bijzonder ernstig wordt opgevat. Een revolutie is in Italië slechts mogelyk, wanneer Engeland en Frankrijk aan Italië minstens dezelfde hoeveelheden grondstoffen blijven leveren en hierop bestaat geen kans. De arbeiders doen in de meeste fabrie ken weliswaar pünlük hun best om te too- nen, dat zü voor eigen rekening meer pro- duceeren, doch zijn niet in staat gecompli ceerde voorwerpen te vervaardigen, laat staan grondstoffen in te koooen en het crediet-wezen te regelen. De industrieelen rekenen op een fiasco der arbeiders en herhaalden gisteren den eisch. dat de fabrieken ontruimd moesten zijn, alvorens met de arbeiders onderhan deld kan worden. De regeering «al trach ten pressie op de industrieelen uit te oefe nen. Bovendien bereidt de minister van ar beid 4 wetten voor, beoagende: de instel ling van een soort economisch parlement; vertier uitbreiding van de „Configlio La- voro", de ontwikkeling van het svsteem der coöperatieve vereenigingendan instel ling van fabrieksraden. die contröle oefenen en ten slotte uitbreiding der staande arbeidswetten.” Ziehier in korte woorden den toestand uiteengezet. Doch, ondanks dit experiment heeft de beweging door het gisteren gepu bliceerde besluit van het verbond der in- dustnieelen. om de onderhandelingen niet vóór de ontruiming der fabrieken door de arbeiders te hervatten, een geduchte ver scherping ondergaan. Vooral nu ook de an dere industrieelen zich met bovengenoemd besluit solidair hebben verklaard, wat wel licht met een bezetting van alle fabrieken zal wortlen beantwoord. Reeds kómen dien aangaande berichten in. Zoo hebben de arbeiders, welke in de lignietmiinen te Luni werken, deze mijnen bezet en er de roode vlag geheschen, terwül ook gemeld wordt, dat de arbeiders in de mijnen van Toscane. Ligurië, Sardinië en Sicilië van zins zijn deze beweging te volgen. In de bezette metaalfabneken is de ar beid nog slecht geregeld en door gebrek aan technische leiders heerscht er een enor me verspilling van grondstoffen. Op de werven te Sestri-Ponente heeft de falbrieksraad. na de roode vlag op de ge bouwen te hebben geheschen. op de muren de portretten laten plakken van Karl Marx. Jaurès en Lenin. In bijna alle bezette fabrieken i'1*-5-eglementen ingesteld en er re discipline gehandhaafd, insaldo-werken is in de afdeel in de volgende ..Den arbeid den angetogen hou- die tegen «ie goede zullen publiek wor- remaakt en gei aft een op h< veroorzai Geen resultaten. De lersche hongerstaking. Een verdediging van En geland. Gijzelaars. Het Trade Union Congres. Een „Generale Staf”. Kritieke toestand in Italië. Polen en Lithauen. De con ferentie te Marionopol aanstaand^? Wanneer eindelijk de conferentie te Riga? De voorwaarden aan de Fransche socialisten. Opper-Silezië. Beiersch Separatisme. Een Roemeensch protest. ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal ƒ2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad per kwartaal 2.80, per week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt. Franco per post per kwartaal ƒ2.75, met Zondagsblad ƒ8.40. Abonnementen worden dagelyks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31. GOUDA, bij onze agenten, den boekhandel en de postkantoren. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omstreken (behoorende tot den bezorgknng) 1—5 regels ƒ1.30, elke regel meer ƒ0.25. Van buiten Gouda en den bexorgkring; j—5 regels 1.55, elke regel meer 0.80. Advertentiën van publieke vormakelükheden 15 cent per regel. Advertentiën in het Zaterdagnummer 20 bijslag op den prüs. Helaas het heeft niet mogen zyn. Smillie c.s. heeft met de afgevaardigden der regeering gisterenmorgen twee uur lang geconfereerd zonder eenig resultaat te bereiken. Men kwam tot geen enkele overeenstemmihg en de heele conferentie kan als vruchteloos worden aangemerkt. Sir Home had in hoofd zaak de volgen de voorstellen ingediend: de kolenprüzen zyn een kwestie, die uitsluitend het parle ment aangaat; de looneischen zullen voor gelegd worden aan het Industnieele Hof; de commissies van mijnwerkers en mijn eigenaren zullen de loon-anomalie besnre- ken in verband met de productie. Smillie daarentegen weigerde den eisch van 14 sh. 12 te laten vallen. Hij weigerde ook den looneisch aan het Industrieele Hof te on derwerpen en weigerde ten slotte met de- mijneigenaren bijeen te komen. Sir Horne had. naar de Engelsche avond bladen melden, aün standpunt uiteengezet in overeenstemming met bovengenoemde punten, waarop d< op deze voorstelle Aan de discus aanstaande ledei deel. Vervolgens vergaderde de Uitvoerende Raad van^ie mijnwerkers afzonderlijk om de verschillende punten te overwegen. Om 1 u. 40 was deze bijeenkomst geëindigd en begaf Smillie zich opnieuw naar den President van de Board of Trade, om te kennen te geven, dat er geen nieuw voor stel was gedaan, dat tot afdoende oolos- len van de eischen der miin- Home drukte hierover zijn spijt uit. waarna de conferentie was ge ëindigd. Volgens de ..Evening Standard" scheen de heer Smillie zeer ernstig toen hij het Departement verliet. Hy weigerde eenige verklaring af te leggen. Hodges zei: wij zün niet verder dan toen de conferentie begon. Zy giingen toen naar Portsmouth terug, waar, zooals men weet, in een bij eenkomst van mijnwerkers rapport zou worden uitgebracht. Een communiqué zou hierover worden uitgegeven, wat ons mis schien nog voor de laatste berichten zal bereiken en zeker met zeer veel spanning kan worden verwacht. Het is moeilijk aan te nemen, dat hiermede alle oplossingspo- m van de baan zullen zün. en dat het i „I am sorry”, waarmee Horne de bij eenkomst sloot, het begin is van een groote ramp voor Engeland en indirect ook voor Europa. Lloyd George zal voorloopig niet tusscheribeide komen, maar is wel in voort durende verbinding met minister Home, die den steun van het heele kabinet achter de mijnwerkers hebbén ;r zich en ondanks de ver woorden van Thomas. besloten te zün voet bü stuk te houden. Dat het communiqué van Portsmouth ons eenigermate gerust stelde! Lloyd George heeft in eene moeite door de lersche hongerstakerskwestie au sérieux aangepakt. Ierland had nu een nieuwe pijl op haar boog gem men grooten nadr de elf man. die zich in de gev Cork bevinden, en voedsel w< vangencu-üin, die niet zün ber oordedld. Hun zaak is nog weest, doordat zü zich doo. staking in een zoodanigen physieken toe- stand hebben gebracht, dat zij niet by machte zün, voor den rechter te verschij nen. Het standpunt van de regeering ten opzichte van deze mannen is duideliik uit eengezet in het antwoord op een telegram, hierover dooi’ Lloyd George ontvangen, liet antwoord van den premier luidt als volgt; „Z. M.’s regeering heeft haar volle aan dacht geschonken aan het verzoek ten be hoeve van de elf niet-berechte gevange nen, die thans in de gevangenis te Cork in hongerstaking zyn. Deze mannen, die allen op hun berechting wachten, zyn ge arresteerd hetaij wegens moordaanslagen op politiemannen of soldaten, uit hoofde \an direct of duidelyk bewiis van mede plichtigheid aan dergelyke aanslagen, of wel wegens andere, zeer ernstige, misdrij ven. Het is duidelük, dat zü "ino pogen ,hun berechting onmogel ken, aangezien allen, ofschoon lende data gearresteerd, gelyktyilig op Augustus tot hongerstaking overging Op die wijze hebben zü hun gezondheids toestand tot een zoodanig peil gebracht, <lat zü niet in staat zyn. voor een recht bank te verschijnen en aan de regeering is meegedeeld, dat het wettelylk ónmoge lijk is, hen in hun afwezigheid te berech ten voor de ernstige bedrijven, welke hun ten laste worden gelegd, tenzij de verkla ring wordt afgelegd, dat zy in staat zijn, «le berechting te ondergaan. Indien zü niet geweigerd hadden zich te voeden, zouden zy reeds allen berecht zün. Het bewijsmateriaal in ieder afzonderlijk geval is zorgvuldig overwogen. Het is voor de regeering onmogelük, mannen, die be schuldigd zün van zulke ernstige vergrij pen, hun berechting te doen ontloopen. In- tiien dit werd toegestaan, zou de mogelijk heid. om de wet te ontkomen en de regee ring in een bepaalde richting te dwingen, geen grenzen meer hebben.” Dus. Engeland blijft ook hierin zijn standpunt houden, ook al is een groot deel der Engelsche pers en ook Asquith het daar volstrekt niet mee eens. „Een poli tieke blunder van het groote kaliber" noemt deze staatsman het besluit, en Grif fith sist in een telegram de regeering het gezegde van Tolstoy toe: Gü Engelschen zyt inderdaad het meest barbaarsche van alle volken, die beweren beschaafd te zün. Asquith heeft zich zelfs bereid verklaard om ten behoeve van Mac Swiney tusschen- beide te komen en net als destijds voor de Duitsche uitleveringscandidaten biedt zich zekere heer Redmond Howard bescheiden aan zich als gijzelaar beschikbaar te stel len in de plaats van den lord-mavor van Cork, omdat met de onmiddellüke vrüla ting van de hongerstakers menschenlevens gemoeid zün. Hü wil ook diens vonnis on dergaan en verklaart zich overtuigd, dat tal van Ieren zün voorbeeld willen volgen, a! was het alleen om te boonen. dat Ieren van goeden wil niets anders wenschen dan dat alle militaire verrichtingen, van wel ken aard en van welke ziide ook. onmid- dellyk worden gestaakt. Het vakvereenigingscoDgres. dat tus- schen al die verwikkelingen door rustig te Portsmouth blijft door vergaderen, heeft zich gisteren met een belangrijk onder werp bezig gehouden, n.l. met het voorstel tot amendatie van het besluit, waarvan *t doel was de uitvoerende macht, welke thans in handen rust van het parlementair comité, over te dragen aan een grooter en meer representahieven algemeenen raad. In de vakvereenigingsbeweging heeft men den indruk, dat deze nieuwe raad de func tie zal vervullen van een „generalen staf", welke zal moeten zorg dragen voor de een heid van actie voor de vakvereeniginxea. Het voorstel wetid bestrewn door Cly- nes, die het scherp becritiseerde. Door dit voorstel, zei hü. wordt eenvoudig het par lementair comité uitge^reid. CJvnes wend hierby gesteund door «e spoorwegarbei ders. maar het amendement werd niette min aangenomen met 4.848.000 tegen 1.707.000 stemmen. Men mag het succes van het voorstel voor een groot deel daar aan toeschryven. dat belangrijke vakver- eenigingen, zooals de miinwerkersbond. thans meer zekerheid willen hebben in den raad vertegenwoordigd te zün, terwijl zij tot nu toe niet de zekerheid hadden hun candiriaat in het parlementaire comité te krijgen. Een voorbeeld dat in andere landen ze ker navolging zal vinden; en voor de hechtheid van eey congres een zeer ge- wenschte factor. De generale staf zal waarschijnlijk zoo zün samengesteld, dat «le mijnwerkers, spoorwegma portarbeiders elk voor drie arbeiders door vier leden vertegenwoordigd. veer 20 i zün van. wüoe hui ven er C_ Elken dag van het w« In regeeringakrh steeds een «chikki doch men 2i gelykheid. dat de arbeiders, zullen gevoelen, dat zü het pl meer kunnen winnen, tot dadel zullen overgaan. Met het oog op tualitiet neemt de regeering de noodige maatregelen. Te Rome is dan ook het i sterkt, en op eenige punten pantserauto’s op««Hteld. Er dient nu nog te worden afgewacht, wat Giolitti’s bemiildelingffpogingen zullen uitwerken. Polen en Lithauen wat men op zÜn>>Holiand8ch noeiyt. aan het zeuren. Men' zou zoowel Poolsche als Lithausche autoriteit^ willen vragen: Hoe ut het nu: Zün jullie nu nog van plan te gaan vechten of met? Polen blijft maat door juichen van „Vrede op aarde”, en Lithauen stuurt treiterige nota’s naar Polen. Zoo ia er nu weor een gezonden met de bekend- making, dat Lithauen tot ziln leedwezen (sic!) zün troepen niet kan terugtrekken 'uit de dooi* hem opgeëische gebieden, om- dat... die gebieden haar vooideelig zyn en teven» wordt het voorstel gedaan te Ma nonopol te gaan praten. Zeker, nu de raad van den Volkenbond te kennen heeft ge geven het standpunt van non-interventie te willen innemen, zal Polen daar zeker wel op ingaan. Het is volkomen an Polen’* belang, by de vele geschillen, die het al heeft, een dreigende oorlog met een na buur te voorkomen, want met Riga gaat het ook nog niet voor den wind. De Pool- sche gedelegeerden zün nog niet vertrok ken; het heet nu. dat zü a-a. Zaterdag of Zondag zullen gaan. Tegelük hiermee komt het eigenaardige rapport, dat de bolaje- wiki te elfiier ure Kèt besluit genomen heb ben geen gedelegeerden voor vredesbespre kipgen naar Riga te zenden, vóórdat de Letsche regeering de immuniteit gewaar borgd zal hebben zoowel van het hulpper soneel als van de gedelegeerden zelf. Maar tegelük hiermede vernemen wü. dat de regeenngSkringen te Warschau al vroolyk en blü gestemd zün over den uit slag, daar beide partijen bereid waren de volgende leidende beginselen aan te ne men: le. geen inmenging in elkanders bin nenlandsche aangelegenheden: 2e. onaf hankelükheid van de Oekraïne. Vreemd, daar het toch ook weer heet, dat het de

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1920 | | pagina 1