D Woensdag 15 September 1920. No. 14418 59e Jaargang, uid! fPPELS abrieken jnezing! Feuilleton. Dp Vrouwe van Darracourt r Huidziekten richt in iard“. HSTxe-tx-w®- ©xx .^cLv©xt©3xtxe"bla,cL -voor O-o-u-cLet exx O^xxuBtxeJcezx I De Engelsche mijnwerkers-crisis. 1—4 regels 2-95. elke regel meer 0.50. roode doos. HAAG. 1 86. Redactie: Telef. Interc. 545. Bureau: MARKT 81, GOUDA. Administratie: Telef. latere. 88. van >ard, HOOFDSTUK XXXII. 91) CHT. Bgen”. Landbouw- oote of St. Jans Schouwburg. Nat. Advertentiën kunnen worden ingezonden <toor tuaechenkomat van «oliede Boekhan delaren, Advertentiebureau! en onze Agenten Gewone ad/ertentita ea ingezonden mededeellngen bü contract tot «eer geredu ceerde® prUa. Groote letten ea randen worden berekend naar plaatsruimte. KAK. wnneiuenten op «nomen door tT, Gouderak. INGEZONDEN MEDEDEELINGEN: Op de voorpagina 50 hooger. van IKEN tvoering, belast der beschuldigd! ‘t in den brief jnaat- rstaria i zetel 34 TER” en W.L. K. •raad. genomt wordt jnrist s ra- brief in de dag 21 sh. per i sommige •er verdienen, moéten het gemiddelde loon 1527 H2 cing, een vloei- i krachtig wer- nstelling in op- iuid-»pecialitei- oruitgang in ’t en erkend ten. Blijf I” Want hare vingers hadden zijn hand krampachtig gevat. „Ik ben een arm man erger nog, ik heb geen wettigen naam om je te geven" zijn stem begaf hem en hij kleurde „er ligt een wolk over mijn leven!’* door CHAiRLES GAiRVICE. Geauthoriseerde vertaling van I. P. WESSEUNK—v. RO8SUM. (Nadruk verboden.) de vrouwen betoond, miss Vemer. Woor den a|jn maar armzalige dingen om een dienst, zooals u mij bewezen hebt, te be talen. Ik geloof, dat het beter geweest zou x|jn mij te laten sterven; maar ik weet, dat ik u mjjn leven verschuldigd ben!” „Zeg niets meer”, zeide z(j flauwtjes, terwijl zij zijn uitgestrekte hand vatte. „Vaarwel!” „Zult u m|j uw adres zenden?” zeide hij. „Ik zou graag weten, dat u gelukkig bent, en een gelegenheid hebben om, beter dan ik nu kan, u te bedanken!” »Ja, ik zal het u laten weten!” zeide zij. „Vaarwel!” Zij bleef steken en trok den deken over hem en toen zij dit deed scheen haar kracht en wilskracht haar te begeven, want he vig bevend, viel zij op de knieën en het gelaat in het dék verbergend, snikte zij luid en onhedaarljjk. Harry ward bleek «n legde de hand op Nelsonstreet, i Bchrijft: „Ik izing meer was mijn armen en maanden ben van twee dok- r zonder resul- ran 3 flesschen omen genezen, cht ia goud eregeld tijdig ïgen vaa verged* keltjkhedea, eaz te veramldea. ON MOM. --en oken, geschreven en on- operibaar en in het ge- lacht, in den trein, ia en Polen, in Litauen, Vaticaaa. te Konstan- en te Rome, op ffe- 8 In den „Waar u ook heen gaat, zal mijn op rechte dankbaarheid u volgen”, zeide hij op «achten toon. „TW hebt u een parel onder 'iesch ƒ0,75, en (inhoud 5 maal I voordeeligar) »ij alle apothe- raar niet ver ziek tot de al- i: firma B. g-Sneek. JTON COOPS, LOON, Markt haar arm. „Miss Verner in ’s hemelsnaam!” mompelde hij langzaam. „O, vergeef mij!" snikte zij, „vergeef mij, het is slecht en en dwaas;^maar ik ben moe en zenuwachtigl” Zij. hief het gelaat op en de handen wrin gend, keek zij hem smeekend aan. „O, Harry! zend mij niet weg! Laat mij nog niet van u gaan! U bent nog niet hee- lemaal beter! Zeg mij, dat ik blijven kan! Ik kan niet verdragen dat een ander mijn plaats zou injjemen, brier, waar ik heb ge zeten en uw gezicht uur na uur heb ge zien! Harry, veracht mij niet! Ik kan het niet helpen, ik moet u de waarheid zeg gen. Ik heb u lief, Harry! ik heb u lief! Heb medelijden met mij!” Hij zag haar aan en een zenuwachtige trek kwam op zijn gelaat, maar hij legde de hand op de hare en bracht die aan de lippen, met dat soort van ridderlijkheid, die den edelman kenmerkt. „Arme meid!” mompelde hij. „U ver achten! Medëlifcien met u hebben! Waar houdt gij mij voor? Ben ik een monster van ondankbaarheid en gevoelloosheid! Misn Verner--. Marie-als ik kon geloo- ven, dat dit iets meer is dan medelijden met een man, wiens leven je gered hebt---” „O, ik zou van schaamte kunnen ster ven; maar... Harry ik heb je lief!” „Geen woord meer!” zeide hij snel. „Nu ben ik het, die spreken moet Miss Verner Marie wil je mijn vrouw worden? Ik zal trachten je liefde waard te zijn. Je weet, hoe ik geleden heb -^wat een ver slagen en veibrijaeM hart het u, dat ik je aanbiedt; maar ik wil bet verleden verge- Ierland is op het oogenblik rust 200 leden van het Ekigelsche poli hebben thans in een vengaderir een motie aangenomen, waarin heidstelling der hongerstakers vraagd. De motie keurt ook de i istig. Ook olitiecorps ing te Cork n de iavrii- i wordt ge- represaille- leerde lakken. Ml merk W.L. oedingawaarde. uden Medailles. de eetlust dik- eland vloeibaar 4» haai/i oriasis, Ring Puisten, Schil- »n door de ver werking. D. D. oriMn der huid en. Zalven ver- jevorderen den aen. D. D. D. rdoor deze in ijk geneesmid- in. „Ik vergeet haar niet”,'aaide Harry. Doyle drong er op aan, dat Harry naar het kantoor zou gaan om er te zitten en toen hij dat deed, kwam Marie Vemer. Zü schriktenen weinrg, toen ztf hem zag, maar scheen verheugd dat hij weer beneden was. Zij zaten een poosje te praten en hü vertelde haar welke schikking hij met Doyle gemaakt had. ,4« weet”, zeide hij op zijn rustige ma nier, „dat ik neer arm ben, Martel” Z(j drukte hem de hand en keek naar hem op. „Wat komt dat er op aan”, mompelde ,Ann of rjjk, als je van mij wilt hou den, ben ik tevreden.” „N, ik ben «eer atm", zei Mi luchthar tig. Zü was een oogenblik stil, toen zeide zij: „Zou je rjjk willen «tja?” Hij keek door bet raam naar een paard, dat gedrild werd op het erf, en was ver geten dat zij daar was en bet was met een plotselinge beweging dat hij zich otndraai- de: „Of ik rijk sou willen zijn?” neide Mi- „Ik weet bet niet, waarom vraag je dat?” „O, alleen om wat te zeggen, zooals de Franschman zegt” antwoordde zü ,Nn moet je naar boven gaan. Je ziet er moe uit, Harry, en als w|j niet oppassen, zul je weer ziek worden.” De dagen verliepen, ea lederen dag werd Harry sterker. Voordeel trekkend uit die groote mate van genondheid, die hü altijd vergaard had, geheel onbewust, dat hij die ooit noodig zou hebban, herwon Mi zijn oude kracht en Doyle was vol verlangen om het huwelijk te verhaasten. (Wordt vervolgd.) OOSCPE COURANT. VERSCHIJNT DAGELIJKS 7 B R H A L V R ZON- R N VX Z STD A G R N. ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal ƒ2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad per kwartaal 2.90, per week 22 cent, ovejal waar de bezorging per looper geschiedt Franco per post per kwartaal 2.75, met Zondagsblad 3.40. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: Markt 31, GOUDA, b|j onze agenten, den boekhandel en de postkantoren. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en Omstreken (behoorende tot den bezorgkring) 1—5 regels ƒ1.30, elke regel meer ƒ0.25. Van buiten Gouda en den bezorgkring 1—5 regels 1.55, elke regel meer 0.30. ^dvertentiën van publieke vermakelijkheden 15 cent per regel. Advertentiën in het Zat^rdagnummer 20 bijslag op den pr|j« maatregelen af, waardoor de loyalisten zich in den laatsten tijd od de daden der Sina Feiners gewroken hebben. De regeering hMft als nieuwe maat regel besloten, nog een ondersecretaris voor Ierland te benoemen met zün zetel te Belfast, wieijs taak zal zijn, om alle vraagstukken, die zich in Ulster voordoen, te behandelen. 1 'Binnenkort zal een mededeeling verschij nen betreffende het in dienst nemen van goedgezinde burgers om de overheid bii te staah. Wü zijn benieuwd naar het gevolg van dien oproep. Mocht hii succes hebben, dan worden weer vele perspectieven van lynch partijen geboden. De burgemeester van Cork, Mac Swiney, leeft nog, maar blijft achteruitwaan. Dat brievenmalen worden geroofd, is al niets nieuws meer. Endberger heeft thans een boek doen uit geven over zün ervaringen in den oorlog, In de inleiding zegt de ex-minister dat het uur nog niet geslagen is om alles te vertellen, wat hü tijdens den oorlog heeft meegenmakt Vooral het hoofdstuk betref fende den wapenstilstand bevat veel be langwekkends. Op 15 plaatsen is er in het boek sprake van Helfferich, maar nooit zinspeelt Era- barger op <fen tateren strik! met «ün te genstander. Het boek begint met het optreden van Eraberger als propagandist en eindigt met de ratificatie van het vredesverdrag van Versailles door de Nationale Vergadering. Het bevat 25 hoofdstakken, welke hande len over evenveel gebeurtenissen. Eraberger was overal tegenwoordig heeft overal gesproken, geschreven en derhnndeld, In het openbaar «n in het heim, bü dag en nacht, in den trein, Bulgarije, Roemenië in België, en bu het tinqpel, te Weenen aantschappen en in wachtkamers, in den (Rijksdag en op volksvergaderingen, in den salonwugen van maarschalk Foch en te Weimar. Door ziin 'handen en ooren is alles ge gaan wat tijdens de 4 oorlogsjaren de *e- moederen in beroering heeft gebracht. Met ongekende kracht, ijver en energie be woog hij zich op elk gAied van de binnen- .landsche en buitenlandsche politiek. .Hij heeft de Beiersche belangen in Eteas- Intharingen -behartigd, hü heeft onder handeld met Keizer Wilhelm en met Kei- «er Karei, met Bettunann-Holweg en met „Gaan trouwen!” ging Doyle voort. „Wel ik was nooit meer in mün schik." Toen hield hij plotseling op en zün gelaat be trok. „Maar ik vermoed dat ik u zal ver liezen nietwaar? Dat is nogal hard voor mij! Daar dacht ik niet aan!” Hü keek zoo somber dat het Harry trof. .Waarom zoiult u mij verliezen?" sprak hü zacht. „Dat zult u niet, als u het niet wenscht. Als ik hier van dienst ben.” ,KÜk eenal" riep de goede kerel ver rukt „Waarom zouden wü scheiden, u en ik? Wü begrijpen elkaar, nietwaar? Dat zou ik denken I Daar is menig vader en zoon, die niet beter met elkaar omgaan, neen, niet half zoo goed. Kjjk eens, Harry, als de plaats goed genoeg voor je is, waar om zou je dan niet in dit huis wonen? Het is groot genoeg voor ons allen en als het dat niet is, dan ga ik ar uit! Ik ben zeker, dat je het goed zult vinden, ala ik zoo nu en dan aankom; je mlt mü wel een pijp laten rooken ia het hoekje aan den haard, nietwaar?” „Wü, mün vrouw en ik, willen gaarne in het huis wonen, ap Mn voorwaarde", zeide Harry, ,^sn die is, dat u het tot uw tehuis maakt en u bÜ ons voegt, in ons huishouden.” Doyle was erg in zijn schik. „Nu”, zeide hü harteltfk, ,.Wb Ik Mats tegen het huwelijk en ik wensch u alle mo- gelüke geluk!” „Dank u!” zeide Harry op zün ernstige manier, „ik weet dat umijn vriend bent: de eenige vriend op de heele wereld”, voeg de hü er rustig bij. „Behalve Me jonge dame, die met je gaat trouwen, vergeet haar niet, hoor!” Het laat zich aanzien, dat Engeland aan het eind dezer maand niet zal zuchten on der de lasten eener miinwerkersstaking. In beide kampen heerscht momenteel zeer veel activiteit, en belangrijke conferenties wonden zoowel in regeerings- als in arbei derskringen gehouden. Zoo heeft gisteren de bijeenkomst plaats gehad van het Drie voudig Verbond. Naar verluidt zullen on danks het besluit om steun te verleenen aan de mijnwerkers eenige voorstellen in bespreking worden gebracht welke een uit weg uit de moeilijkheden bedoelen. Er mag gezegd worden dat bijzonder krachtige druk is geoefend op het uitvoerende co mité der mijnwerkers in zake den eisch van prijsvermindering voor huisbrand. Door de publicatie der officieele cijfers aangaande de kolenwinst moeten de mijn werkers zelf in dit opzicht niet zoo sterk meer staan op hun eischen, zegit een draad loos bericht uit Londen. Begrijpelijk, want die bewuste cijfers, officieel opge- geven door de Board of Trade gedurende het kwartaal dat met 1 Juli j.l. eindigde, toonden de onjuistheid aan van de ciifers, waarop de mijnwerkers hun eischen heb ben gebaseerd. De mijnwerkers verzekeren, dat met het oog op de hooge prijzen van de export-kolen dit laar een wins^van 66 millioeji pond sterling gemaakt zal wor den. Van dit bedrag wenschten zij 38 mil- Hoen aangewend te zien ten bate van een loonsverhooging en Van een vermindering ran de prtfaen voor den huisbrand. Uit of ficieele cijfers blijkt evenwel, dat de winst over het laatste kwartaal nog minder was dan 1 millioen pond sterling en dat het loopende kwartaal niet meer zal oDbren- ‘gen, dan 8 milloen. Zouden de eischen der mijnwerkers worden ingewilligd dan zou den het publiek nieuwe belastingen moeten worden opgelegd, die 30 millioen pond zou den moeten .opleveren. Er zijn verschillende redenen, zegt de /Morning Post", waarom de mijnwerkers zich in hun raming met 60 millioen ver hebben. Een er van is. dat sedert de ming werd opgemaakt, de mijnwerkers 20 loonsvenhooging ontvangen hebben. Een andere oonzaak is de verminderde pro ductie en weer een andere de to&genomen vraag naar steenkolen voor huisbrand, welke aanleiding heeft gegeven tot een vermindering in den export van steenko len, waarop alleen winst gemaakt kan worden. Men kan dus^feiteliik zeggen, dat de mijnwerkers door bun eigen optreden het fonds van 60 millioen pond hebben (Ben verdwijnen, hetgeen zü thans nog ten eigen bate zouden willen aanwenden. De mijnwerkers hebben dus een groot theoretisch wapen verloren: trouwens I-iondensche correspondent van de Tel. ver- iNatuurlük houdt de pers zich druk be zig met beschouwingen over het onderhoud tunschen Millerand en Giolitti te Aix les Bains. De Engel sche pers is teleurgesteld. De Daily Chronicle schrijft: Italië heeft bMik- baar conceaale* aan Frankrijk gndaa*. Het spüt ons te moeten zien, dat daartoe ook behoort de conferentie te Genève met de ■Duitschers. een kwestie, waarover Italië en Groot-Hrittannië het eens waren overeen komstig het te Spa genomen besluit, ter- wül Frankrijk op dit besluit wenschte te rug te komen. Het is niet gemakkelijk te zeggen, gaat het blad voort, welke betee- kenis moet worden gehecht aan de zinsne den betreffende het handhaven van de ver leden jaar gesloten verdragen, maa>r het is zeer wel mogeljjk, dat Italië zeer ver ge gaan is met het toegeven aan de Fransche houding. De Tigliche Rundschau zegt, dat deze onderhandelineen blijkbaar in het teeken Van de vrees van het bolsjewisme hebben gestaan. De Deutsche Tageszeitung zegt, dat uit het resultaat der besprekingen duidelijk en demonstratief een oppositie tegen Duitsch- land aan den dag komt Duitschland moet zich daardoor evenwel niet laten ontmoe digen, doch bedenken, dat men op weg is naar directe ondertiandelingen van land tot land en dat dan ter wille der economi sche verfioudingen de toestand vanzelf an ders moet wonden. De meeste Fransche bladen zijn eenigs- Activiteit In beide kampen. Officieele gegevens van de Board of Trade. Momenteele rust in Ierland. Kameneff beschuldigt Lloyd George. De crisis in Italië. Geringere kans tot belegging. De pers over de ontmoeting MillerandGiolitti. E,n boek van Erzberger. De vijan delijkheden tusochen Polen en Lithau^n gestaakt. Letland en Lithauen. ONS OVERZICHT. telt van de weinige warmte, die over het algemeen voor den grooten strijd onder de arbeiders is op te merken. Het bekende Engplsche flegma laat ook hen niet in den steek; zij zullen geen dingen wagen, waar van de nederlaag al haast van te voren verzekerd kan worden. Ik vond de open bare meaning geenszins gekant tegen een lotsverbetering van de mijnwerkers, doch tegen een poging om deze af te dwingen op een manier, die het geheele leven der natie zou aantasten, aldus de correspon dent. In een groot steenkooldistrict werd mij .verzekerd, dat aldaar verschillende mijnen, die allengs uitfleput raken, voor goed ge sloten zullen wonden, indien het bedrijf door staking wordt stopgezet. Ten slotte werd het mij duidelijk, dat de mijnwerkers door een inschikkelijke houding, meer dan door hardnekkigheid, gébaat zouden wor den. Een beslissende stap tot een vriend schappelijke oplossing is echter nog niet gedaan. Het kabinet heeft vergaderd on der voorzitterschap van Lloyd George. Naar gemeld wordt, stelde hii zijn colle ga’s op de hoogte van hetgeen de regee- ring reeds heeft gedaan om het steenkool- geschil op te lossen, doch uit niets blijkt nog een toenadering. Een goed teeken is een uiting van Brace, voorzitter van de miinwerkersfederatie van Kuid-Weles, die in de dagbladen schrijft, dat'niet» in de eischen der mijnwerkers een vreedzame oplossing door onderhandélin- gen belette en dat volgens ziin ervaring de hacheliikste positie te elfder ure nog wordt opgei os t. De .iTimee” publiceert heden een langen brief van Smillie, den hoofdleider der mijn werkers, tot verdediging van hun daad. Smillie ontkent categorisch, dat de strijd •der mjjnwerers gaat om socialisatie en een politiek karakter heeft. Smillie consta teert op grond van officieele gegevens, dat het gemiddelde loon van den steenkool- houwer over 'het geheele land per sh. 9 pence bedraagt, of 4 pd. 15 week van vijf dagen. Indien steenkoolhouwers mee- anderen minder dan ontvangen. 'De resultaten van de vergadering van het drievoudig verbond zullen de partijen wel nader tot elkaar brengen. de Lombardische induitrieelen hebben in middels op een vergadering een motie aan- >en, waarin critiek op de regeering uitgeoefend wegens de achterwege gebleven bezetting der fabrieken, en waar in de werkgevers worden aangespoord, tot het uiterste tegenstand te bieden. Ook de ingenieurs besloten, eerst na ontruiming der bezette fabrieken hun werkzaamheden te zullen hervatten. Volgens berichten uit Genua neemt het aantal arbeiders, dat in de bezette fabrie ken blijft werken, dagelük* af. De verdui steringen van materiaal in de metaal- fabrieken te Genua en in Ligurië duren voort De tucht verminderd; er zün geval len van insubordinatie voorgekomen. Naar de Giornale dTtalia bericht, heeft de bijeenkomst van gedeputeerden, senato ren te Milaan met zoo goed als algemeene stemmen besloten om het beginsel der controle van de vakvereenigingen op de industrieele ondernemingen aan te nemen, onder voorbehoud van verschillende ga ranties. Maandagochtend wordt thans opnieuw overlegd. Men hoopt het beste voor een overeenstemming, doch waar de beweging geheel en al zich op politiek terrein hejeft verplaatst, zullen meer dan ooit, een van beiden water in hun wün dienen te doen. Thans staan beide kampen muurvast in hun eigen overtuiging. De regeering houdt zich steeds stil; durft zü niets te wagen, of wordt op Giolitti’s terugkeer gewacht? Den volgenden dag stond Harry dp. Hü was nog zwak, maar hjj was in staat naar het erf te gaan en werd daar zoo welkom geheeten, als alleen ruwe menschen dat kunnen doen voor een makker, die zü heb ben leeren bewonderen en eerbiedigen. ,^elfs de honden schenen je te missen, en ik moést er een paar afrawelen, omdat ze onder je raam jankten”, zei Doyle. Er waren er verscheidene op dit oogen blik om Harry heen en hü boog zich om hen te streden. „Waar is mise Verner?" vroeg hjj toen. „Is zjj er vandaag niet geweest?” ,fi, ja!” zei Doyle met een knipoogje, ,3Ü heeft den dokter ontmoet en gehoord hoe je bet maakt en is toen weer naar haar kafners gegaan. Zeg eens, ik hoop niet, dat ik je beleedigd heb, met hetgeen ik gisteren zei?” „Neen”, zei Harry, terwijl lijn bleek ge laat kleurde. .Neen, gii hadt volkomen gelijk. Miss Vemer en ik zün verloofd Doyle bleef plotseling staan en liet een zegepralend gefluit hooren. ,N*e“» drommel»! Ik ben even blü alsof ik een knol voor hondand guinea’s verkocht had en het geld gebeurd.” „Wat u ongelukkig zou maken!” kwam Harry tusschenbeide, glimlachend. Kameneff heeft thans een brief aan eenige leden van het Lageibuis gericht, waarin hü de beschuldigingen van Lloyd George van de hand wiist. Kameneff be schuldigt daarin op zün beurt Lloyd Geor gy dat deze het sluiten van den vrede ver traagt- Elk der vier beschuldigingen van Lloyd George wordt in den brief afzonder lijk behandekl. Sir W. Sutherland, de secretaris van Lloyd George, heeft hierop weer verklaard, dat de beweringen van Kameneff onwaar zijn en dat de regeering, als het noodig was, nog veel meer zou kunnen zeggen. De Daüy Chronicle zegt, dat de waarschünlük zonder precedent is jaarfjoeken der diplomatie. Niet alleen is zulk een daad van propaganda uitteraard verboden door de noodzakeliike voorwaar den voor de onschendbaarheid der ambas- sadeurs, maar ook was het zich onthouden van elke propaganda de eerste ten voor naamste voorwaarde, die de Briteche re geering herhaaMelük flwrteM hééft. voor dat zü er in toestemde de sovjeundssie te ontvangen. De verklaring, dat Lfcvd Geor ge opoetteljjk de ondethandellngen ver traagd heeft, dank zti de „verandering van aolitiek”, wordt met den grootsien nadruk tegengesproken. Er wordt op gmvezen, dat |het bekend is, hoe de hoop van den Brit- schen premier, dat de hervattmg der han- (lelsibetrekkingen een middel [zou ziin tot het bereiken van den vrede en Met herstel der rust in Ooatelük Europè, wordt ge deeld door de Italiaansche regeering, ter- wül de Fransche zich op een ander stand punt stelt, zoodat deze kwestie een der neteligste punten is geweest bij de bespre kingen tusschen de drie premiers. Savjet-Rusland zal over het geval wel niet zwijgen en met haar antwoord het noodige over de kwestie zeggen! Italië is Engeland niet! Is in het laatste land wel een optimistische stemming ge rechtvaardigd, in Italië gaat het er met den dag bedenkeliiker uitoden. Uit Rome wordt aan de „Frankfurter Zeibung" ge meld. dat de vooruitaichten op een biileg- ging van het conflict in de metaalnijver heid geringer zün geworden. Wel is waar beraadslagen de werkgevers nog over de geëischte invoering van bedriifsreHen. doch zins gereserveerd ten «anzien van het on derhoud van Aix-lM-<Bain«. Bainville «chriift ia de Action Francaiee: De verklaring in zake Aix m lang, er ont breken nadere aanduidingen in. maar is niet van een vrome banaliteit, behalve wellicht ten aanaien van Turkije. Wat de uitvoering van het verdrag van VeraaüM| betreft, weten wii uit ervaring, dat na W* er over eens te zün geworden, dat mea het wil, men het ook een* moet worden over de uitlegging er van. Het onderhoud van Aix eou niet veel verschild hebben van ont moetingen van denzelfden aard, aelfa van die van vóór den oorlog, als het alleen ge gaan was om kweaties en zaken van com- onercieelen en financieelen aard. De waar heid i« echter, dat onze betrekkingen met Italië in wezen afhangen «van onze houding 'in oen veel ernstiger kwestie, die van de Adriatlsche Zee. Pertinax schrijft in de Echo de Paris: In elk geval is er één resultaat bereikt: Van den kant van Itahë heeft Frankrijk niet meer de voortdurende, Drincimeele vijandschap te vreessen. waardoor Nitti be zield werd. Wü hebben te maken met mi nisters wier denkbeelden ongetwijfeld vaa de onxe op menig punt verschillen, maar die bereid zün om, als ze’het kunnen, hun nationale belangen in overeenatemming te brengen met de onze; dat is voldoende.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1920 | | pagina 1