k muin irnswi r fyfyt 1 «oud». NIÉUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR GOUDA EN OMSTREKEN BERGAMBACHT, BERKENWOUDE, BODEGRAVEN, BOSKOOP, GOUDUXAK. HAASTRECHT, MOORDRECHT, MOERCAPELLE, NIEUWER- KERK a. d. U„ OUDERKERK a. d. LJ„ OUDEWATER, REEUWDE, SCHOONHOVEN, STOLWIJK, WADD1NXVEEN, ZEVENHUIZEN, enz, Dit blad verschijnt dagelijks behalve op Zon- en Feestdagen Dit nummer bestaat uit 2 bladen. EERSTE BLAD. BUITENLAND. Cd, FEUILLETON. ER 30 bfoom aeA 17 Keepend.7 Dit ons Parlement. In den Maalstroom Gosft de Overiieid een goed voorbeeld? J|o. 16064 Zaterdag 21 October 1822. -p 61* Jaargang' over I is een (Wordt vervolgd), 8639 186 I Wk. uwgom. v verhemeftj 1 Wrigley’l zoo lekken isa £77*4 Ootobe» B64b S# acten. mporteur»: MEINDERSMA, .G - AMSTERDAM. SNEER. dubbeling van Veartlendaagaoh Blad voor do Huishouding. O o o Pr(|. r«r kwartaal Ir. r- past. I 1-ï Q ■V Mm> Un «loh .IxnSMnn M du Bo.ktund.1 ol bU d. U>t<mn A. BaitlUA» WWW oonnï ABONNEMENTSPRUSi per kvutul Z2S, per week 17 cut, met Zondagsblad per kwartaal 2.90, par week 22 cent, overal waar de bezorging per looper guwchtedt Franco par post per kwartaal 8.15, met Zondagsblad 8.80. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau? MARKT M. GOUDA* M onze agenten en loopers, den boekhandel an do postkantoren. Onze bureaux xfjn dagelijks geopend van 8—4J uur.j Administratie Tol Int >2f Redactie TaL 50. ieelen, want reinigt hel 'ebruik var derf, knapi MM 91 i en sncadl albollen IN per ons. k oterkeek. S 90 864| AnVKRTENTlEPRiJSi Uit Gouda en omstreken (beboerende tot den boaergkitng)a lr-4 regels L80, elke regel meer 0.25. Van buiten Gouda ra dan beuiglcringt 1—6 regels L55. elke regel meer 0.30. AdvertentiSn in het ZaterdagMonnw M* bijslag op den prijs. Llefdadigheids-advertonttön do helft van don prija. INGEZONDEN MEDEDKELINGEN? 1—4 regels ƒ2.05, alka rage* meer /OJM. Op de voorpagina 80 booger. G«*wone advertentiën en ingezonden medadeelingon bij contrast tot sear gorortnitM» den prijs Groots letters en randen worden berekend naar plaatsruimte. AdvertentlEn kunnen worden Ingezonden door tusschenkonuit van rolled* boekii*»- delaren. Advertentiebureaus en onze Agenten en moeten daags vóór da plaatsing aan bet Bureau stfn ingekomen. teneinde vdb opname varsekord te sön. Wie altoos doet wat hij wil zaf zelden doen wat hij moet. rrJa, niet waar Erg lang Ze knikte haar dankbaar toe. Daarbij dacht z< aan Pyrrhus, de vierhonderd mark en haar eigen geld.Ze ging de trap naar het sanatorium op de laatste trede keerde ze zich nog eenmaal om, om hen nog eras te groeten. Zuster Friederike hield haar zwarte taschjrt tegen de borst gedrukt, dokter Baumann glinw lachte beleefd en haalde de schouders op, toen stak hij haar de hand toe, maar ze deed, alsol ze die niet zag, wendde zich af en ging me^ groote stappen, zich zelf beheerschend. naar dg trap. Zondags had EUse meestal gasten ten eten. Daar er heden slechts twee collega’s van haart man kwamen, had ze ook Otto en Susanne eg bij gevraagd. Deze collega's waren dr. Ertskjf en dr. Möller, die den laatsten stillen tijd gebruk? ken wilde, om wat van Berlijn te zien.* 3 en andert geregeld Kauwgom Wrigley’s' voortdurend ronditie eni efhebbers >k verzot op. KRIJOBAAK t nakent ernunt), Doubles t), Juicy gruff akjes van 15 ctl de nieuwe soort epermunt-kauw- van 6 ct. in den „Hoe kan men het leven willen verlaten, ik begrijp het niet Susanne mompelde het zachtjes voor zich heen, maar de zachte wind bracht haar woorden over en zuster Friederike glimlachte tegen de zondoordrenkte lucht, zooals volwassenen glim lachen, als kleine kinderen vragen, of de sterren aan den hemel lantarentjes zijn „Hoe oud is u, zuster Friederike T vroeg Susanne plotseling, en legde haar hand, als ver trouwen zoekend, op den arm van zuster Frie derike. „Vijf en dertig." „Zoo oud al En weer glimlachte de zuster.' „Doet u geen moeite. Mevrouw, ik zie er zelfs niet jonger uit dan ik ben, eerder nog in zuster- kleeding. De witte muts staat jong." Snel en verlegen zei Susanne„Het mooi, edel beroep, dat u gekozen hebt." De zuster liep nu zoo snel, dar Susanne baar slechts met moeite kon bijhouden. „Ik had niet genoeg geld, om aan den ideëelen kant van mijn beroep te denken. Ik werd zieken verpleegster, net zooals en ander telephoniste wordt" Haar toon was hard, afwerend. Susanne waagde het niet, haar meer te vragen. Slechts was er eeh zWakke behoefte tot mede deelzaamheid, die ze zich zelf nog niet bekende, in haar ontwaakt. Misschien was het de warme lucht, die haar geneigd maakte tot vertrouwe lijkheid, die de en of andere diepe, nog nooit oangeroerde snaar in haar deed trillen. Susanne had nooit vriendinnen gehad. De jonge vrouwen die ze kende, waren of opper vlakkig of ^burgrerlijk" zooals ze het noemde. De meeaten waren door zichzelf in beslag geno men, wilden persoonlijk vooruit of gingen op in hun man. Zdk een rotster was een halve TWEEDE KAMER. Herziening van de Erfopvol ging. Spoorwegtekorten. Met groote instemming hebben velen in het wetsontwerp tot wijziging en aanvulling van de bepalingen van het Burgerlijk Wetboek omtrent de erfopvolging het voorstel begroet, om ann de(n) langst levende(n) echtgenoot versterf-erf- recht toe te kennen. Niet langer zal deze eerst tot erfgenaam worden geroepen, als de eerst- overleden echtgenoot geen bloedverwanten tot in den twaalfden graad nalaatkinderen en echt genoot zullen op gelijke lijn komen en L,,»..- dien wordt dé erfgenamen-reeks beperkt tot den öden graad. Aanvankelijk had Minister Heems kerk van den 12en op den 3en graad (dus slechts tot en met ooms ra tantes met hun neven en nichten) en tot de alkomelingen van broers en zusters willen springen, doch van deze voor de zen Minister van Justitie ongewoon radicale op welling is Z.Exc. nog juist tijdig teruggekomen, ten einde het geheele wetsontwerp niet in ge vaar te brengen. Het wetsontwerp is in hoofdzaak ongewijzigd aangenomen, met slechts één antirevolutionaire stem tegen. Alleen is de cumulatie bij tweede of verder huwelijk van een kindsgedeelte uit de Roman van OLGA WOHLBRüCK. Geautoriseerde vertaling van Mevrouw Weraelink—van Rossum. door vermindering "an het uurloon-saiau ‘nMfc 10 pCt. De overige besparingen noemde de mil nister zonder de „winst" er bij te geveneven* tueele beteie samenwerking tusschen postenjesf en telegrafie en de spoorwegen (een commissi* studeert reeds een jaar op deze versobering^ vermindering personeel der hoofdadministralie^ vereenvoudiging controle en onderzoek van ma« teriee', vermindering van het aantal sectie» Vurtl weg en werken, vereeniging van hpofdmagazijsi nen, opschorting van de uitvoering van vel» werken, conversie van de 7 pCt. leeningen, op* heffing van sommige bestelgoederentreinen^ aanschaffing van enkele benzinemolorrijtutge» voor -inig drukke baanvakken, overneming van a-Ned. Westf. Spoorweg en van de lijnt Ah.felo- Salzbergen, aankoop van den Zuid* Hollandsch Blectrischen spoorweg, bezuiniging op dienstkleedingatukken, vervagen van he< vervoer vén goederen op kaarten van 10 cent en lagere bedragen, herziening van de indee* ling der gemeenteloonklnsse en opheffing van de eigen electrische centrales. Een respectabele lijst voorwaar. En nóg stiM deeren minister en directie voort, vooral in ven( band met de mogelijkheid van verdere daling der inkomsten. De interpellant had de insleUing van ten com* missie gevraagd, waarin ook de vakbonden vers tegenwoordigd zouden worden, welke commix missie de mogelijkheid van een beter loonend» exploitatie zou onderzoeken. Daartegenover stond minister Van Swaay niet geheel afwij-4 zend, al bond hij zich niet. Dé volgende vraag; om geen verslechteringen in de arbeidsvoor* waarden van het personeel in te voeren „loo* pende dit onderzoek’, wees ir. Van Swaay na* tuurlijk af. Dat onderzoek kon wel eens heel lang duren - de interpellant verzekerde zelf dat er aan zulk een onderzoek veel vastzit en de enorme tekorten laten geen langdurig uit stel toe. Hierop was blijkbaar gerekend? de mo tie om de Kamer te laten uitspreker!, dat voor het personeel ongunstige wifziginjron wèl moo- ten wachten op bedoeld onderzoek, lag gereed en was natuurlijk tot verwerping gedoemd, Maar zonder een t«clame-eisch kan een socia listische interpellatie nu eenmaal niet afloopenl ^VERZICHT. Wij hebben onlangs in een onzer overzichte* uitvoerig uiteengezet, dat in breede kringen vas het Engelsche volk met „Volk" wordt hieg geen sociale distinctie aangegeven ontevre denheid heerschte over de politiek van Lloyd George. De aanvallen op zijn beleid namen de laatste tijden toe en de mogelijkheid van zij» heengaan werd dan ook hoe langer hoe meeg het onderwerp van discussies en dagbladartikel^. Vooral werd me‘ belangstelling do uitslag te< gemoet gezien van den buitengewonen partij dag, die de unionisten gisteren zouden houdeit Voordien viel reedz een feit te constateeren, dat voor Chamberlain, Lloyd George en de zijne* niet al te bemoedigend was. Want één dag, voordat de beslissing van den unionistische* partijdag vief, had in Newport-Monmouth ee* tusschentijdsche verkiezing plaats, die stellig d« oppositie tegen Lloyd George en de coalitie in het kamp der unionisten in aanmerkelijke mate heeft versterkt. Terwijl algemeen werd aam dokter, een mensch, die nood en leed kende, een mensch, wien men alles kon toevertrouwen, als men innerlijk geheel en al de kluts kwijt was. „Ik ben u zoo dankbaar, zuster Friederike, voor al uwe goede zorgen, die u mijn kind geeftwerkelijk, heel dankbaar T Ze vertelde plotseling, hoe alles gekomen was, sprak over haar man. „Ik geloof, dat hij vroeger heel anders was, maar dat is zeker wel de schuld der omstandig heden. We zijn nooit zoo recht gelukkig ge weest, en als men zoo aan alle kanten gedrukt wordt, dan. neemt de vreugde de vlucht.” „Ja”, zei zuster Friederikede man moet aan zijn vrouw vreugde beleven. Ze waren bij het sanatorium aangekomen. Toen ze de plaats opgingen, kwam dokter Bau mann hen tegemoet. „Mevrouw 1” Hij groette van ver al met zijn spiegelgladden hoogen hoed; zijn roode baard glansde van pomade, onder de openhangende lichte voor- jaarsoverjas en de zwarte gekleede jas, zag men het witte piqué vest en in zijn linkerhand balan ceerde hij een stok met een mooie, gouden knop, in zijn das met de kleine stipjes, blonk een heel kleine brillant, en zijn welgedane, beweeglijke gestalte verspreidde een geur van frischheid en eau de cologne. Hij kuste Susanne de hand. „Nu, mevrouw, ik hoop, dat u tevreden h met den toestand van den kleinen patient. Er wordt ook alles aan gedaan, alles wat mogeiijk is. Col lega Graebner offert zich letterlijk op! Overi gens zit uw echtgenoot al bij den jongen ,^Loo, mijn manF Susanne werd zeer rood, als om hulp vragend keek ze de zuster aan. „U heeft erg lang op die sigaretten moeten wachten. Mevrouw. gemeenschap en uit de nalatenschap uit het ontwerp verwijderd en een „Voraus”-amende- ment van de Commissie van Rapporteurs betref fende het tot zich nemen door de(n) langst levenden) echtgenoot van den inboedel in het ontwerp opgenomen. Door een stemming van zuiver Rechts tegen Links blijven erkende natuurlijke kinderen t. a. v. de testeervrijheid van de anders achter gesteld bij de wettige kinderen. Het is even onbillijk als onverstandig, maar wij leven nu eenmaal onder rechtsch bewind! Na een regeling van werkzaamheden, waarbij de agenda voor de volgende week werd volgela den en besloten werd 7 November aan de Staatsbegrooting te beginnen en daaronder door de bezuiniging op de LagenOnderwijswet af te doen heeft de Kamer 2 vergaderingen be steed aan de interpellatie-van Braambeek de tekorten op de spoorwegexploitatie. Ziehier het beeld van den toestahd onzer spoitrwegmaatschappijen: Van winst geen spra ke meer. Het verlies, in 1920 nog „slechts” 2,4 millioen, liep in 1921 op tot 30,9 millioen, zoo- dat de Staat die er „goed" voor is, met bereke ning van het gegarandeerde dividend 33 mil lioen had bij te passen. Dat wordt aldus werkt de Minister van Finaftciën in zijn millioenennota het tekort op de Staatsbegrooting voor 1923 weg op „crisisuitgaven" geboekt en men de creteert voor 1923 het spoorwegtekort weg. Men zal de plank niet ver islaan, als men de tekorten ever 1921 en 1G. tezamen op plan. 60 millioen raamt, met welk bedrag de schuld van den Staat dus vermeerderd wordt. Een onrustbarende toestand voorwaar I Vermeerdering van inkomsten? Wat Mi nister Van Swaay hieromtrent mededeelde, stemt weinig hoopvol. Eenige proeven met ver laagde tarieven hebben onvoldoende compensa tie in toeneming van het vervoer gevonden. Wel geeft men het nog niet op: op enkele ’ijnen zul len weer buurtkaarten worden ingevoerd en mis schien zullen de kilometerkaarten herleven. Ine tusschen ral Ingrijpende verbetering van het vervoer moeten wachten op verbetering van den economischen toestand. En daarom dienen voor eerst de uitgaven omlaag gedrukt te worden. Ziehier den stand van zaken over 1921: ex- I ploitatiekosten 194 millioen, waarvan niet min der dan 129 millioen personeelsuitgaven. Rest 65 millioen. Rekent men voor 1922 de kotenuit gaven op 12 millioen minder dan voor 1921, toen deze 31 millioen beliepen, dan moet dus voor 1922 21 millioen bespaard worden op de 34 millioen, wanneer men aan de personeelsuit gaven niet zou mogen tornen. Dit gaat nntuur- Hjk niet en dus moet ook de 129 millioen om» boven- lastri De minister heeft niet minder dan twintig maatregelen opgesomd, waarvan bezuiniging ie verwachten is en die onverwijld in werking moe ten treden. Op die manier zou men er komen: de exploitatierekening zou er, vergeleken met die van 1921, met 32 h 34 millioen door ontlast worden. De belangrijkste besparing is de pen- sioenkorting, die 1 Januari ingaat en 10 millioen beloopt; verder zal 5 millioen beloopt; verder zal 5 millioen bespaard worden door de reeds hqi evoerde verruiming der diensttijden (inkrimping persone l en grooter rendement der locomotieven), 2 millioen door de beperking van de bewaking der qverwegen en 1 millioen Wie rijn ooren den kost geeft, komt al heel gauw tot de conclusie, dat wij in een da lende lijn leven en ieder zijn offer zal heb ben te brengen^ nog allerminst de algemeen heerechende is. Spreek met een rentenier, een koopman, •en winkelier, een ambtenaar of werkman en overal ontwaart ge haast de uitzonderin gen niet te na gesproken de opvatting, dat het juist op hèm gemunt is en dat ande ren gespaard worden of den dans wel weten te ontspringen. Psychologisch zeer .wei ver klaarbaar: ieder gevoelt eigen -zorg het zwaarst en hoe weinig bespeurt men vaak van wat een ander zorg baart. Intusschen moge dit verklaarbaar zijn, daarmee is niet gezegd, dat niet meer gedaan kon worden om de volksovertuiging in betere banen te leiden. Hier is zeker voor de Regeering een ge wichtige taak weggelegd, voor de regeering van stad en land ten slotte voor ieder, die ieidiing kan geven aan menschen, die min der in staat zijn het geheel te overzien. Welnu, het is ons een grief, dat bij de overheid en bij wie haar heeft te dienen, nog zoo weinig is doorgedrongen wat hier tósch van den tijd is. Moeilijke tijden zullen ongetwijfeld nog •oor de overheid aanbreken. Het gaat, of Wen wd of niet* wat sneller of wat langza mer, naar lagere loonen en waar het peil der levenskosten ongetwijfeld reeds gezakt k, zijn deze mits met beleid toegepast. ge motiveerd. Daarbij staat een winter met groote werkeloosheid voor de deur en hier bij is allerminst uitgesloten, dat de gang van «aken bij onze oosterburen naar wie onze revolutionnaiiren steeds het oog gericht hielden tot ernstige schokken zal aanlei ding geven, welke ongetwijfeld over onze grenzen een terugslag zullen doen voelen. Van 'belang is dat ons volk niet door on voldoende leiding zijn gewone nuchterheid verlieze en heil verwachte van ondernemin gen, welke den toestand slechts nog erger ■ouden maken. Wij verwachten steeds, maar in ’t bijzon der in deze moeilijke tijden, veel van het goede voorbeeld en vreezen van verkeerde maatregelen ernstiger gevolgen dan in meer normale tijden. Laat ons enkele voorbeelden noemen. Een vooruitziende Regeering had niet moeten voorstellen, aanzienlijke verhoogin- gen der Staatsuitgaven in de Grondwet vast G01WHE COURANT. keeren alvorens tot uitgeven over te gaan en een ernstige order in dezen geest ware vanzelf een bedreiging geweest, dat wie het verhoogde inkomen niet in deze richting wild® medewerken on geschikt zou zijn om hnger in 'stands dienst werkzaam te zijn. Hoe anders is nu geblekenl In Regeeringsredevoeringen hebben wij wel eens enkele zinsneden gehoord over be zuiniging in de regeeringsbureaux ging de meest dolzinnige geldsmijterij voort. Prij zen werden besteed tot-een hoogte en voor raden werden tegen zulke prijzen ingesla gen, dat men in ambtelijke leringen openlijk zegt, dat hier belang bij in 't spel moet zijn geweest. Is één verantwoondelijk ambtenaar ontslagen, wijl hij het land heeft laten af zetten op een wijze, die hij in eigen gezin geen dag zou hebben geduld? Neen! Die heeren Wijven kalm zitten» worden op hun tijd nog gedecoreerd en ten slotte gepen- sionneerd onder dankbetuiging voor de be wezen diensten. Het zijn dezelfde menschen, die de Bezuinigingscommitsie en de bezui- nigingsinspecteurs tegenwerken en die hun personeel hebben opgevoerd tot een sterk te, waarvan het rapport zegt, dat een groot deel overbodig is. Is het te verwonderen, dat de slapheid en onverschilligheid der De partementshoofden, die deze zaken overla ten aan wie ze bedierven en veel verkeerds nog goedpraten ook, dóórwerkt in alle af- deeMngen en bedrijven, wier hoogste chef niet in staat is mooie woonden in daden om te' zetlen Achten wij de Regeering hier in verzuim, ook in haar wetgevend beleid rekent zij te weinig met de volksmentaliteit, die voor zul ke dingen uiterst gevoeiig-Ts. Daarover in een volgend artikeh zoo heelemaal aan zoo’n dommen jongen kun nen overgeven! Ze zou zich zelve kunnen slaan! „Hebt u dien heer gezien met het ingedrukte voorhoofd? Vreeselijk leek dat!" vroeg ze plotseling. De zuster knikte. „Dien ken ik. Voor een jaar moest ik eens in de charité voor een ziekgeworden verpleegster inyallen gedurende een paar weken en toen lag hij bij mij in de afdeeling; ze brachten hem bij ons, zoo uit den dierentuin, waar hij zich een kogel in het hoofd gejaagd had. Hij is mij in de herinnering gebleven, omdat hij zich het verband had afgerukt, die wilde toen werkelijk niet meer leven, die man”. „Waarom heeft hij dat dan allemaal gedaan?” Susanne rilde even. „Ik geloof, om een ongelukkige liefde, dat zei tenminste de zuster, die hem had opgepast. Wij vragen in het algemeen niet veel, het is immers altijd hetzelfde, wat men te hooren krijgt; liefde, ziekte, ellende." Ze keek recht voor zich uit en drukte de armen stijf tegen haar bovenlichaam aan. „Wat doet hij dan nu vroeg Susanne. Zuster Friederike haalde de schouders op. ,Jiij moet bookmaker zijn. Vroeger heeft zijn eigen ontgoocheling hem in den dood gedreven, nu leeft hij vart de ontgoocheling van anderen." Over de met licht overstraalde straat lag Zondagsrust Slechts weinig menschen slenter den langzaam langs de huizenrijen, een paar kin deren speelden, na het genoten middagmaal op de warme stoepen, een heer ging voorbij met een ruiker in vloeipapier, twee bakvischjes, op s’n Zondagsch aangedaan, giebelden voor een winkelraam, nu en dan snorden da gummibanden sn voorbijrijdenden auto, en de zachte voorjaarslucht bracht den wendebara.de Berst wilde ze haar aanspreken, daarna hield raar daarvan iets terug: het liefst, zou ze weer den winkel gegaan zijn, zooals ze gekomen was, door haar niet opgemerkt. Maar nu vroeg ra sigarenhandelaar: „Wat moet het zijn, dame?" Hij ging met de biljetten naar zijn lessenaar terug en sloot ze weg. Susanne vroeg sigaretten 8 pfenning het stuk, zoo zacht, dat ze het rarhalen moest. Toen keerde zuster Friederike ach om, haar groote grijze oogen flikkerden •*en onrustig. ;U loopt Her ook, MovrowC 4e hield era doosje sigaretten b de hand, en Jus*nn« wist, dat ze niet mocht vragen, niet «teen, alsof ze iets gehoord had. nu en dan, een klein Zondagsgenoegen *>or mijn man". ke aanvankelijk veel kwaad bloed zette, bleek achteraf geen reden tot ontstemming te geven, doordat het Hoofd van Staat deed weten, dat van 1 slechts in zooverre gebruik zou worden ge maakt, als benoodigd is voor het wisselen van bezoeken met vreemde staatshoofden. De verhooging van het inkomen der Kamer leden is echter evenzeer in de Grondwet neergelegd en zal zeker ten volle worden getoucheerd. Wij zijn niet van meening, dat de vastgestelde bedragen te hoog zijn, maar ongetwijfeld zit in de toekomende verhoo- ging een duurte-element en nu steekt het vele minder gesitueerden, dat zij 'bij daling van de levenskosten hun salaris vermin derd rien, terwijl de Kamerleden hun ver hoogde inkomen veilig hebben gesteld. Noem het klein, om daaraan aanstoot te ne men, maar wie kan ontkennen, dat de'mees te menschen zoo zijn Er is méér. Wij hadden verwacht en meermalen reeds drongen wij daarop aan dat de Re geering langzamerhand tot het besel zou zijn gekomen, dat zuinigheid en bezuiniging n\et grooten ernst dienen te worden doorge zet. Misschien is de Regeering daarvan wè) overtuigd, doch hoe weinig heeft zij dan haar wil kunnen dóórzetten! Wij denken nu nog niet eens aan de* eigenaardige bezuini- gingsmethode, omjille departementen een gelijk bezuinigingspercentage op te leggen, een methode, waarvan het gevolg moet zijn, dat eenerzijds het mes er zoodanig wordt ingezet, dat óf groöte schade wordt toegebracht, öf de bezuiniging tot camou flage wordt, die slechts den s c h ij n van be zuiniging heeft Erger moet het hinderen, dai, waar aan den eenen kant op salarissen besnoeid wordt, de belanghebbenden zien en lezen, op hoe ergerlijke wijze met’s lands gelden is omgesprongen. Wat nu weer uit het jongste rapport van de Bezuinigingscommissie is ge bleken, doet de haren ten berge rijzen. Wij zullen ons hier niet in de biij|^Ierh*eden, welke het rapport in een sobe^Bs duide lijk^ bewoordingen opsomt, verdiepen; voor ons is voldoende de draad, dje als ’t ware door heel het rapport loopt, dezelfde -„gou den” draad, die door het eerste rapport, liep. Het rapport is eeh schandaalrapport ge noemd. O. i. terecht. Het is niet minder dan een schandaal, dat de burgerij, die veelal niet dan met groote moeite de zware be lastingen opbrengt, nog in deze dagen moet hooien, dat de Departementen met de meest mogelijke onverschilligheid het geld over den balk gooien. Wij hadden verwacht, dat de Regeering en wij denken hier in de eerste plaats aan den voor deze schan dalen verantwoordelijken Minister de Vries, die onlangs zoo waar een rede hield over te leggen, waaruit ze niet dan over geruimen s Lands financiëelen toestand haar on tijd zijn weg te nemen. De voorgestelde ver- dergeschikten, van hoog tot laag, zou heb- het inkomen der Kroon, wel- hen bevolen eiken penning tweemaal om te l^jgPEkAtj

Kranten Streekarchief Midden-Holland

Goudsche Courant | 1922 | | pagina 1