Advertentiên in anfltre bladen In kwaliteit t hoogst In prijs 't,laagst •CEREBOSZOUT Groote Inventaris-Uitverkoop moeilijkheden /fi Prijzen van af GOUDA: Westhaven 13. Bovenwoning Hypotheek TELEFUNKEN 26/3 G. J. HEETMAN, GOUDSCHE COURANT - ZATERDAG 16 JAN. 1926 TWEEDE BLAD Zit- -en Slaapkamer Spaar- en Hulpbaak Gouda. Kitil Cifé-ResM „STATION". Japansche Artikelen. M. J. KAMPHUIZEN - Gouwe 14. BISCUITS DE LINDEBOOM Het Radiotoestel dat in alle opzichten voldoet. Elpctro technischbureau d. F. W. "fÜRION ■I ROTTERDAM Mi "^7 GOUDSCHE COURANT Markt 31. Nerveuzen en Zenuwzieken anuan «r *TE HUUR Lang» Tiotideweg 47, zeer geschikt voor twee pames of gezin zonder kinderen. Te bevragen: C. TEEKENS, Slagery, L. Tiemdeweg 49. 109 12 GEVRAAGD tegen 1 Maart ruime gem. met pension voer echtpaar z. kind. Br. fr. no. 113 VAN BURK's Adv. Bureau, Kleiweg 39. UB 10 Zij, die door de huidige omstandigheden in bijzondere zaken of particuliere zijn geraakt, worden aangeraden, ter voorkoming van erger, zich in vertrouwe^ om voorlichting en bijstand te schrijven onder No. 80, bur. Goudsche Courant, Markt 31. 15 Volkomen discretie gewaarborgd. Aan belangstellend» wordt kennis gegeven dat tot BIJSCHRIJVING DER RENTE over 1925 gelegenheid za] bestaan in het gewoon lokaal dnr Bank op DINSDAG 19, WOENSDAG 20, DONDERDAG 21 en VRIJDAG 22 JANUARI 1926, telkeni dee avonds van 8 tot 9/j uur. Alle houders yan Nuts-Spaarbankboekjes worden opgeroepen om op een dezer avon den de rente doen bijschrijven, daar nalatigheid in deze, bij teruggaaf van gelden, tot vertragfaig zou kunnen leiden. ,08W GOUPA, Januari 1926. HET BESTUUR. Tegen billijken voorwaarden en rente worden gelden beschikbaar gesteld voor op huizen, vaartuigen en landerijen. Aanvragen te richten onder No. 79, bureau Goudsche Crt., Markt 31. 10 10919 Zalen voor alle doeleinden geschikt. Oelegenheid tot maaltijden per abonnement. DIN*NS vanaf I Lunch f 1,75 met schotel naar keuze. Onder de sigarettenrookers zijn Merken- rookers en Qualiteitsrookers. Den Quali- teitsrookers adviseeren wij eens een proef mei ome Reemtsma-Sigaretfen te nemep. Wij zijn overtuigd dat het fijne aroma'onzer. melanges velen hunner tot onze blijvende ^vrienden zal maken. ■.f Vraag Uw winkelier toch om U te laten tien de practische gepatenteerde zoutvuller waardoor men het zout direct van uit het busje in het zoutvaatje stort van alle in voorraad zijnde 'jj Prachtige Japansche Serviezen beneden inkoopprqs. fc* ZIE ETALAGE. «S Door groote voorraad kunnen wij slechts een klein gedeelte etaleeren. WEDtagDOeSBURGlAHSrEROAM De origineel; FROU-FROU en MOCCA TRJC-TRAC schenken de hoogste voldoening aan haar die ze presenteer!; wan! tij streelenden smook «od wie ie nuttigen Vraagt inlichtingen en demonstratie aan het iis eo L. Tiandnweg 24 GOUDA Tal. Ho. 32S. I. Ho. AvanVALKE n /a --iLEVERTR LEEU WARPEM Horlogemaker Goudsmid OOSTPLEIN 8b Telefoon 6374 3342-1 groote doos 65 ets. worden zonder eenige prijsverhooging geplaatst door de Administrtie van de die lijden aan prikkelbaarheid on wilttwakte, gebrek aan energie, neerslachtigheid, levensmoeheid, slapeloosheid, hodfdpijn, angst- en dwangtoestanden, hypochondrie, nerveuss hart- en maagaandoeningen vragen de uitvoerige grati» brochure vaa Dr. WEISE, over zenuwziekten. DrGEBBARD Co., Frankenstraat 79, Den Haag.. jsM lg ELECTROLUX Amsterdam, Alkmaar, Almelo, Arnhem, Assen, Breda, Dellt, Dordrecht, Eindhoven, Enschedé, s-Gravenhage, Gouda, Groningen, Haarlem. Heerlen, 's-Hertogenbosch, Hilversum, Leeuwarden, Leiden, Maastricht, Meppel, Middelburg, Nijmegen, Rotterdam, Tilburg, Utrecht, Zaandam, Zwollp. Kwade Posten. De Arnhemsche Kamer van Koophandel heeft het lofwaardige denkbeeld gehad om den Minister van Justitie een ontwerp van wet aan te bieden, tot bet wegnemen van de -groote bezwaren due aan de tegenwoor dige regeling van bet ine aa se eren van kleine vorderingen xyn ver bonden. Dpor dit flinke initiatief is aldus Mr. "W. R. van Riedel in de Prov. GeW. en N ij me eg- sche Courant de behandeling der i. S- kwade posten eindelijk op officieel terrein gebracht. Zy, die belang hebben bij een afdoende regeling van „kwade posten" en wae heeft er ten slotte geen belang bij *«ul- len nu zegt Mr. v. R. goed doen zich ten spoedigste door middel hunner organisaties uit te spreken over het Arnh. ontwerp en daarvan den -Min. van Just, te verwittigen; anders Iöopt men de groote kans, dat deze kwestie toch nog weel- in den doofpot op een „kapstokje" komt. De zaak moet warm gehouden worden, adhaesie-betuigingen en adressen zullen aan Regeering en Volks vertegenwoordiging de dr i n g e n d' e noodzakelijkheid eener spoedige voorziening op dit punt duidelijk moeten maken. Zooals de toestand thans is, komt het immers hierop neer, dat óf de goede be talers iriSirect de portie der wanbetalingen op hunne nota's krijgen, óf de verieoopers deze kwade posten noodgedwongen op hun ondernemerswinst moeten laten vallen. Meestal zal het 200 zijn: de groote kwade- posten-risico drukt de ondernemerswinst evenzeer als het den verkoopsprijs verhoogt.1 De beoefenaars der vrije beroepen lijden onder dezen toestand trouwens even zeer als de handel: want zijn er niet art sen, die telken jare 20 pet. oninbare posten hebben vooral ten piattelande? f Doch laat ons bij het Arnhemsche ont werp even stilstaan. Hoofdzaak daarvan is, dat een *«der zijn nota op een bepaald formulier kan zetten om het dan op -de Grif fie van het Kantongerecht in te dienen, kosten 2; vervolgens wordt den debiteur door het Kantongerecht kennis gegeven, dat tegen hem eene vordering is ingesteld en dat -hij binnen 14 dagen zijn bezwaren moet indienen. Dan en ik acht dit des Pudels Kern verleent de Kantonrechter, doch alleen als er in dien tijd gpen bezwaar wordt ingediend, een bevej tot beta- i i n fw het bedrag der nota plus de kos ten, hBhen 1.50 zal kosten. Is inmiddels nog geen betaling gevolgd, dat moet de schuldei scher een afschrift van het bevel per deurwaardersexploot aan den debiteur laten overhandigen. Eerst, wan neer dan wederom 14 dagen zijn verstre ken, zonder dat de debiteur per deurwaar dersexploot in verzet is gekomen, kan het bevel door beslaglegging en dergelijk© mid delen worden ten uitvoer gelegd. Gesteld: de nota wordt op 1 December ingeleverd en op 2 December gaat de kennisgeving weg, dan is het bevel op 17 December te krijgen, waarna bet exploit b.v. op 20 De cember kan worden uitgebracht en op 4 Januari beslag mag worden gelegd. Wanneer dus ales vlot hij Griffie en deur waarder gaat, verloopen er totaal 35 dagen voordat een dwangmaatregel kan worden toegepast. Zou dit niet bekort moeten en kunnen worden? Ik meen zeer zeker van wel; op dit punt is het ontwerp, hoe goed het op zichzelf ook is, voor eenige aanvul ling vatbaar. Waarom b.v. de termijnen niet te verkorten voor partijen, die dn de zelfde gemeente wonen? Daarvoor is een termijn van 5 dagen toch zeker voldoende? In Duitschland is de termijn als regel 8 dagen, voor ingezetenen van dezelfde plaats slechtp 3 dagen! Desnoods ware, met het oog op de minder goede verekersma(kielen op het platteland, voor gemeenten benedien 20.000 zdelen de termijn steeds op 8 dagen te houden. Nog een andere verbetering van het ontwerp zou kunnen worden aangebracht op het punt van het deurwaardersexploit. Hopelijk zullen de Heeren Deurwaarders mij niet al te boos aanzien, als ik hun bij stand in dezen in het belang der justiciabe- l«n tot een minimum wal beperken. Onge twijfeld heeft het Arnhemsche ontwerp dit expuloit willen behouden om toch vooral de- zekerheid te hebben, dat de debiteur tijdig kennis draagt van het tegen hem gerichte bevel. Dit is echter overbodig voor ver schillende gevallen, waarvan hier enkele voigeu, b.v. indien de debiteur wel op de eerste kennisgeving heeft gereageerd in een schrijven aan het Kantongerecht zon der echter serieus verweer te voeren, door uitstel te vragen of iets dergelijks, en ook indien debiteur een vast -kantoor heeft, dat aan het Handelsregister bekend is, zoo dat verkeerde adresseering niet zal voorko men. Daarom zou men een bepaling kunnen opnemen, dat bij de uitvaardiging van het bevel tot betaling de Kantonrechter verlof mag geven het afschrift per aangeteeken- den brief te doen verzenden, mits de cre diteur ten genoegen des Kantonrechters aantoont, dat de debiteur met de vordering bekend is en daartegen geen verweer heeft. IK heb daarbij geenszins het oog op de En gel sche regeling van het „affidavit"; wan neer daar n.l. de crediteur een eed aflegt, dat hij eerlijk gelooft, dat de debiteur geen verweer beeft, dan kan dadelijke toewijzing volgen, tenzij die tegenpartij zijnerzijds een eed zweert, dat hij wel degelijk een verweer heeft. Omdat nu dat systeem van eeds-afleggingen niet zoo zeer bij dein Ne- deriandschen volksaard past, kan men dat vermijden, doch den Kantonrechter het recht geven het exploit door een aangetee- kenden brief te vervangen* zoo daartoe ter men zijn, de termijipn te verkorten, het geen tijd en kosten bespaart Aldus zou, met behoud van de juiste principes van het Arnhemsche ontwerp, eene nóg snelle re en goedkoopere regeling worden verkre gen., Maar natuurlijk: een half ei is beter dan een leege dop, ergo, beter dat ontwerp ongewijzigd, mits spoedig, tot wet te ver heffen, dan de zaak te laten zooals zij is. (iHet wetsontwerp met toelichting is op genomen in het Weekblad van het Recht no 11419.) BRIEVEN uit de hofstad. DOCXCIX. Het gemoedelijke en genoegelyke stoom tram-met je, dat zooveel jaren van het sta tion der Hollandsche Spoor naar den Sche- venimgschen boulevard is heen en weer ge sjokt en met zij» tingelbelletje iets dorp achtigs gaf aam de wijken waar het door ging, ia met 1 Januari van het toorn eel ver dwenen. Vier van de vijf stoomtrams, die weleer den Haag bedienden, zijn thans ver dwenen e» hebben den strijd tegen de elee- triciteit moeten dfcgeven. De Staatsspoor-team, beroemd om zjjn snelle rijden en zijn goedkoopte, bekend om zijn vele ongelukken en zijn, vuile wagens, is nog maar kort geleden geëlectrificeerd en tegelijk daarmede verdween het knusse Voor burgert je, waaraan duizenden herinne ringen voor aoovelen verbonden waren. Men verhaalt dat Voorburg de trajm als tijd-aan- wijzer gebruikte op de bekende dorpsche methode. Als deytram van twaalven „door" was, werd de koffietafel aangevangen', als het schoolteam met jexyan half vijf aan was, werd' het tijd voor het middagmaal. Nu snorren de electriechte veel vaker en veel vlugger en voor het grootste deel gaan zij buiten de kom van het dorp om. De tram naar Rijswijk en Delft is mede ter ziele gegaan. Het heeft heel wat ruzie gekost eer deze in de rose-kleurige, frissche electrische was omgezet. We herinneren aan de boomengeechiedenis op het oude Delft-, sche gTachtje, aan de verbreeding der ver keerswegen, aap den bruggebouw enz., alte- gaer puzzles die opgelost moesten worden eer da moderniseering tot stand kon- komen. De \enige, die nu nog in leven is, is de Westlander en ook aan diens bestaan wordt geducht geknabbeld Het zal nog wel even duren eer die zijn laatste stoom heeft uit geblazen, maar ten doode opgeschreven is ook deze ongetwijfeld. Nu Loosduinen bij den Haag is gevoegd, verschillende nieuwe wegen deze bedde verbinden, i&\ de electri sche tram spoedig een arm naar Loosduitnen^ uitsteken en dan is het met het logge ge vaarte ongetiteld spoedig gedaaff Trou wens dat is maar goed ook, want de Loos- dumsche weg is allerminst geschikt voqr ooan deze tram. De bussen doen haar al groot^» ^nog concurrentie aan en het laat zich aanzien, dat deze eer toe- dan afneemt, zoodat het financieele voordeel ook wel zal krimpen. De fiets, de motor, de auto zjjn drie hevige concurrenten geworden voor de tram en heit verwondert ons haast dat zij het mog böi- werkt. Vijftig jaar geleden was er van dit alles niets. Wie naar den Haag wilde en uit zjjn Westlandsch achterland moest reizen, kon tweemaal per week per diligence of te paard gaan. Nu zal er wel ieder kwartier een af ander© verbinding zjjn. En de zoozeer geliefde „koets-met-den-kachel", zooals de oude Westlander de tram placht te noemen, gaat den doodstrijd tegemoet. Inmiddels is nummer vier reeds aan haar eind gekomen. Rijke jaren hpeft ze gehad, ,ean goudmijntje is ie geweest en zjj had dat kunnen blijven als de H. S. M. gezorgd had, dat «e electrisch was geworden tegelijk met de Haagse he lijnen. Het is een onver gefelijke fout, dat dit niet tijdig is ingezien. Nu gaat de gemeente het zaakje overnemen, stort ©r ruim een nuUioeu gulden in en dus is een tekort wel zeker te wachten. Boven dien ligt het verkeer een jaar lang stil. Waarvoor dit noodig is, begrijpt de buiten staander niet. Het staatsspoor-trammetje k in een elec trische omgezet, zonder dat één dag de dienst is gestaakt. Maar dat was particulier weck en het andere is overbed dsbehaerDat scheelt na tuurlijk alles. j> Voor de Scheveningers is het heengaan van hun geliefd „duinspoortje" een groot verlies. Wat heeft het gemeentebestuur ma ling aan die Scheveningersl Eén der lijnen lijn 8 is doorgetrokken naar het Hol landsehe Spoorstation, heet het, maar dat dit geen plaatsvervanging is van het duin- spoortje weet ieder, die eenigermate op de hoogte is. De stoom heeft afgedaan als beweeg kracht en dit is een typisch verschijnsel. Er zjjin er, die er van dioomen dat de electrici- teit ook al retour ia en dat de benzine de motorische bracht bij. uitnemendheid wordt. Zoover is het nog niet en zóóver zal het zoo gauw nog niet komen, maar als je successie velijk de diligence, de paardetram en de stoomtram hebt zien verdwijnen, is het ge makkelijk te veronderstellen dat ook de electrische tram niet het eeuwige leven zal, hebben. TT©t is wel eene da moeite waard aelf kleine statistieken te maken. Op een wan deling van onze woning naar het centrum van den Haag, een wandeling van veertig minuten .ontmoetten we dezer dagen niet minder dan 161 auto's en we harden slecht» het genoegen zeven paarden t*| ontmoeten. Dergelijke cijfers zaggMi ongetwijfeld iets al is de steekproef willekeurig en al is de werkelijke verhouding misschien anders. Wa- reh wy toevallig een lijkstoet of eon trouw- stoet tegengekomen dan was de verhouding ten gunste van de paarden heel wat anders geweest. Over 't algemeen blijft het paard voor deae twee gelegenheden zich nog in bi- zondere gunst verheugen. De tradities bij deze plechtigheden zyn hechter dan in het dagely'ksche leven, alhoewel ook daarin op dei}, duur nog wel meer verandering zal ko men. Men vertelt dat er in den H*®g geen vyf equipages meer zyn te vinden en dat de benzine den „haver-motor" overal heeft verdrongen. Inderdaad is het een zeldzaam heid dat men een paarden-equipage ontmoet. Het dokterskoetsje is ook al lang naar het museum en de snorder verschijnt alleen dei zomers nog ten tooneele. Het automaatje is bij vele nog wel geliefd, vooral met tzyn gummi-banden, mkar het is dan ook de be koring van het echt-ouderweteche dat tot een toertje daarmede uitlokt. Zelfs de melk*, boer komt met de autb en de groentenboer heeft hier en daar al zyn eptrée gemaakt. Er rijdt hier in den Haag een echte Inland- sche jongen, een gewezen kokkie met een auto- groen tenwagem. Inderdaad die is wel heel erg gemoderni seerd! Een Inlander die Westlandsche groen st een Ford-automobiel heeft het oosmopolitwch een eind gebracht. Als die eens „thuis" komt zal hü verhalen kun- vertellen waarvan zijn familie waair- schyulyk niet veel gelooven zal. HAGENAAR. MODEPRAATJE. Vóórloopera der Lentemode. Het winterseizoeq^was nog niet half, of reed» begon men flt^belen en vilten hoofd deksels, door zijden te vervangen. Reeds een maand, neen langer, zes weken geleden kon men ze bewonderen te midden van bont en zwaar wollen winterstoffen. En nu richt men hen een troon op in apart gehou den, friseche etalagekasten en met den rom mel van den uitverkoop daar naast en daar omheen, komen ze des te beter tot hun recht Ze zijn weer klein de 'mode-vóórloopers, klein, hoog gebold en van glimmende zijde. Of neen, wel 50 is van lint gemaakt, van dubbel geweven rips]int, glanzend aan de ééne en dof aan den anderen kant. Of wed het is licht bovenop en donker aan zijn tegenkant, maar^zóó, dat de tinten volmaakt harmonieeren. Dit met de bedoeling om tot fraaie effecten te komen, wanneer men de glanzend-dofte of lichte-donkere linten te gen elkaar inwerkt, wat tot prachtige ver sieringen moet leiden. Door lint te verwer ken in alle breedten, verkrijgt mem ook de meest uiteenloo pende effecten. Daar de pattenbolletjes nog zeer in trek zijn, verkrijgt men nu eens een straalsge wijze loopende bollen versiering. Dan weer zet men het lint met punten, hoeken of Mok ken tegen eikaar. En dit zóó soepel, zoo correct en zoo wiskundig, gel ijk, dat de nieu we hoedjes wonder fijn en keurig zijn. Buiten de zorg- aan de bolletjes heeteed, vragen ook de randen of liever derzelver vormen meer en meer de aandacht Ze zijn zoo maar niet glad, doch beeldig bewerkt in denzelfden stijl al® het bolletje, of, zoo ze al glad overspannen zijn, dan steken ze op in puntvorm van voren, of buigen zich weer op onverwachte plaatsen, van voren, ter weerszijden, van Achteren, alwaar dan de «en of andere garneering, liefst een leuke kwast hun „mison d'ètre" Jjewyet De satijnen hoedjes die er ook weer zyn wijken in vorm wel een beetje van de lint- hoedjes af. Wel zijn te klein en coquet even als dezfi^dooh daar ze geene materiaal-ef fecten toelaten, kry'gen ze hunne garneering daar een weinig draperie. Hunne bolletjes zijn zoo mogelijk nog hooger, hebben een rond vlakje op de kruin, dat bij de fijne mo delletje» in stervorm gelegd is en een soe pele», gedrapeerdem of alleen maar inge- deukten bol rand. Deze bol rand houdt het midden tuaschen een zijden boeipnpet en de vroegere officieel© chapeau-claque (der hee ren en doet in zy'ne glimmendë gladheid zeer guitig en pikant aan. Over het algemeen hebben de hoedje® een pikant airtje over zich, ook door de aardige veertjes, cocardes en toefjes die hem garnee- ren. Het zijn niet meer in hoofdzaak zwarte luchtig verwerkt dat men ze wegblaast, het ééne met het andere. Ze zijn-voorradig in 1 hoedjes, deze satijnen en ripsen dopjes, zóó vele, vele modekleuren, groen, beige, neger, en vooral houtkleuren doen opgeld. De ro zen hout- de mahonie-, de sandelhoutkleuren, ze zijn er in alle nuances. En ze voldoen in deze tinten, de leuke modelletjes, eigenlijk alle variaties,vmaar dan goedgevonden» va riaties, op de modellen van dezen winter. Ze voldoen zoo allerliefst, omdat ze u tegen- glanzen, omdat hunne kleuren even vreemd- nieuw en gedrufd als flatteus zyn. Ze hebben als tegenstelling met de win- tersc(ie garneeringen haast alle een coquet uitsteekseltje of ooriiapgertje aan den rech terkant en ze hebben succes genoeg, wdnt ze worden nu reeds in storm en regen nogal volop gedragen. Men vraagt zich wel eens af, of ze niet een pekalag geven aan den na- en uitverkoop der winterhoedjes. Inderdaad schijnt dat zoo, want men ziet deze voor minder da» een prik in de opruiming-eta lages geprijsd staan. GRACE ALLAN. MEDISCHE BRIEVEN. Functioneel of organisch? I. Thans willen wij te zaxnen een oogenblik stilstaan bij bovenstaand© vraag, waarvoor wij medici maar al te vaak gesteld worden en welke niet altijd even gemakkelijk te be antwoorden is. Alvorens wy ddt probleem met elkander zullen oplossen wil ik u voorstellen aller eerst een oogenblik onzen aandacht te be palen bij hetgeen wij onder organisch en functioneel verstaan en het onderscheid, dat w!y plegen te maken tusschen een func tioneel lijden en een organisch lijden. Wefl- nu, het laatste is zonder meer duidelijk. Wanneer een patiënt bij ons komt met'een gebroken arm en de verschijnselen, welke déze met zich medebrengt vertoont, dan hebben wij te doen niet een organisch lij den. Hebben wij iemand voor ons, die klaagt over hartkloppingen envertelt deze ons daarbij nog andere kenmerkende teekenen van één of ander klepgebrek, teqjryl WÜ ook by ons onderzoek daarmede correspon- dee rende verschijnselen aantreffen, dan hebben wij bonder twijfel een organisch ge val voor ons. Zoo zou ik nog eenigen tyd met u kun nen doorgaan, ja wü zouden hiertoe aller lei aandoeningen, wélke de mensch kunnen treffen, moeten opsommen, doch ik wil 't slechts bij deze beide Hoe geheel anders staan wy nu tegen over de z.g.n. functioneels aandoeningen. Ook deze patiënt klaagt over heftige pijn in de arm, doch ge vindt niet dat deze ge broken is, terwijl de spieren en zenuwen door u in normllen toestand bevonden wor den Bij onzen hartpatiënt, die eveneens steen en been klaagt, fcunt ge evenmin een defect constateeren. Het hart is van een normale grootte, zijn samentrekkingen en ontspanningen zijn geheel normaal, terwijl ook de harttoiten volmaakt zuivqr zijn. Wij hebben in deze beide laatste gevallen te maken met «en z.g.n. functioneel lijden. Nu zoudt ge wellicht geneigd zijn een totaal verkeerde conclusie te trekjeen en denken dat deze beide laatste patiënten er by' lange na niet zoo erg aan toe zijn als de beide eerste.' Ten deele kan ik dit in slechts enkele gevallen met u eens zjjn en wel wanneer ge het bdschouwt uit het oogpunt van dpn levensduur van den per soon in kwestie in gevallen, waarbij dit in aanmerking komt. Het klepgebrek kan natuiAlijk van zulk een ernstigen aard zijn, dat de levensduur van zulk een patiënt zeer beperkt is, ter wijl deze in di£ opzicht B|j den functionee- len hartlijder even gunstig is als by elk an- deT normaal mensch. Laten we deze kwestie rusten en geheel en al buiten béschouwing, dan moeten wij helaas tot dè conclusie komen, dat een functioneel ltfden veelal minstens Jvejy on aangenaam en hardnekkig is als een orga nische aandoening, ja er komen niet zelden gevallen voor, waarbij bij het eerste veel en veel méér bezwaren voor den dag ko men dan bij het laatste. Hadden wij b.v. te doen met een licht or ganisch hartgebrek, dan zouden wy, by ver standige levenswyze van den patiënt, reed» lang lauweren geoogst hebben, terwyi deze nog jartm en jaren kan leven zonder eenige klacht. 'Omgekeerd zyn wy, zoowel de pa tiënt als de medicus, jaren lang verplicht een zwaren strijd te voeren tegen alle mi sère, die een functioneel ïyden van dit or gaan met zich medebrengt. Wy willen nu den volgenden lieer nog enkele nadere by zonderheden tover dit merkwaardige probleem met elkander be- sprekeiv en zullen wy tevens zien, dat een groote kennis ten ervaring aoodig is om deze beide proeven uit elkander te houden, het geen nog des moeiel ijker word t, wanneer wy beide by één patiënt aantreffen. Waar een Jast wordt opgeheschen, part het zeer bedacht te wezen; WH dus met uw lrchaam wijkten. Daar de lus licht kan be- zwyken. Velen die het ouderlijk huis minachten zullen op lateren leeftijd tot de ervaring .komen, dat het daar nog zoo kwaad niet was. FEUILLETtyj. DE MAANSTEEN. Spannend romantisch verhaal Van WILKIE COLLINS. 26) Terwijl zij om die hoek van het ter ras in het getódht verschenen, strom pelde ik naar buiten, om hen te ver wijderen. Doch het ongeluk wilde, dat de beide dames Ablewhite mij voor waren. Zij huppelden naar buiten al^ een paar jonge konijnen en wilden met alle geweld1 de Indiërs hunne kun sten laten vertoon,«n. De andere da mes volgden, die heeren voegden zich ex bij, en voor men er tusschen kon komen, hadden de schelmen hunne buiging gemaakt en kussen de luid- ruditige zusters den kleinen jongen dat het klapte. Mijnheer Franklin plaatste zich naast juffrouw Rachei ik1 ging achter haar staan. Indien onae vermoedens gezond waren, aan welk1 gevaar stelde zij zich onwetend niet bloot, terw jl zij daar voor de Indiërs stond' met den diamant op de borat van haar kleedde. Ik kan niet zeggen, welke toeren zij vertoon den mijn hoofd was er te veel voor Ln de war. Het eerste, wat ik mij AOg kan herinneren, was de plotselinge verschijning van den heer Murthwa te op het tooneel. Den halven cirkel om gaande, waarin d© toeschouwers zich geplaatst hadden, kwam1 hij bedaard achter de goochelaars staan, die hij op eens in hun eigen taal toesprak. Indien hij hen met een bajoneb^tiad gestoken, geloof ik niet dat dè T»-_ daërs meer haÖden kuimeG^sphrikken Bij 4e eerste woorden, jjj^ITce van zijn lippen kwamen, sprongdn zij op met tijgerachtige vlugheid «li staarden hem een oogenblik aan meKyerljaasde gé- zichten. Dadelijk daarop inhakten zij een aantal buigingen voor hem op hun kruipend beleefde manier.'Na nog eenige seconden in de onbekende taal met hen gesproken te hebben, ver wijderde mijnheer Murthwaite zich even snel, als hij gekomen was. De voornaamste Indiër, die als tolk dien de, keer<Éyach nu tot de aanwezigen. Ik merkte^», dat 's mans koffiekleu rige gez'.chl^rijs gewordertffcas, sinds mijnheer Muirthwaite tot pnu gespro ken had^Hij boog tegen /nevrouw en zeidengpr, dat de voorsttelling gedaan was. De kleine jongen *gmg rond met z»jn hoed, de dames begaven zich naaf1 de gezelschapszaal en de heeren. met uitzondering van Franklin en Murth waite, gingen weer naar hun wijn. Ik en de huisknecht volgden de Indiërs, tot zij'buiten het hek waren. 'Toen ik terugkwam, zag ik mijnheer Franklin en Murthwaite (de laatste met een sigaar in den mond), lang zaam in het bosohje op en neer wan delen. Mijnheer Franklin wenkte mij. „Dit", zeide hij, mij aan den be- roemmen reiziger volkstellend, is Ga- briël Betteredge, de oude dienaar en vriend onzer familie, over wien ik u strak» gesproken heb. Deel hem, als het u belieft, mede, wat gij „mij ge zegd hebt". Mijnheer Murthwaite nam de sigaar u t zijn mond! en leunde op zijn qnverschillige manier tegen een boomstam. „Mijnheer Betteredge'V zoo begon hi] „deze Indiërs zijn evenmin goo chelaars als gij of ik." v Dat was inderdaad iets nieuws. Ik vroeg den reiziger, of hij die lieden ooit eerder ontmoet had. „Nooit", antwoorddle hij„maar ik weet, wat Indische goochelkunst in werkelijkheid is. Wat gij dezen avond gezien hebt, is er slechts een onhan dige nabootsing van. Tenzij fk mij vergis, beboeren deze mannen tot de hoogste kaste der Brabminen. Ik ver weet hen, dat zij zich vermomd had den, en gij hebt kunnen zien, welken indruk dat op hen mtaakte. Er is iet? t»eheimziimig8 in hun gedrag, hetwelk ik met kan verklaren. Zij hebben dub bel hun leaste verbeurd eerstens door de zee over ce steken, ten tweede door zich als goochelaars te vermom men. In het laind', Waar zij wonen, is dat een zware opoffering, en zij moe ten een gewichtige 'reden hebben ge had om zoo iets te doèqJ' Ik stond versteld. Mijnheer Murih waite begon weer te rooken. Mijnheer Frankfin verbrak het at Izwijgen en, sprekend' op zijn innemende Italiaan- sche manier, waar het gezond ver stand van zijn Emgllaflh karakter ecn^ ter duidelijk doorschemerde, zeide hij; ,,Ik aarzel min of meer, mijnheer Murthwaite, u lastig te val en met ïa- mil5ezaken, welke u geen belangstel ling inboezemen en waarover ik niet gaarne spreek buiten onze eigen om geving. Doch na hetgeen gij mij hebt medegedeeld, gewoel ik mij, Mn der wille van mevrpuw Verinder én haar échter verplacht, u iets te vertellen hetwelk gij misschien tot oplbésing kunt brengen. Gij begrijpt, natuurliik dat zulks geheel in vertrouwen ge schiedt, en zult dat zeker wel willen in het oog houden." Na de»,e inJe'dnng verhaalde hij aan den reiziger alles, wat wij te samen bij het dTijfzaaid verhandeld' had^e-1 Zelfs de bedaarde mijnheer Murthwai te wae zoo getroffen door hebreen hii hoorde, dat hij zijn öigaaT liet uit- oaan. ,,Fb nu", hervatte mijnheer Frank lin, aan het einde van rij» mededee- i*i% fetL.owm, „wai zegt uwe onaer- -v uKuüg u met betreaAing tot ait ge- **t „Mijn ondervinding zegt röij, dat gij ^rooter gevaar voor uw leven geloo- pen hebt, uan Ia ooit heb gedaan, riii uat bei.eeu.ent ni£t weing." Het was thans ue beurt aan mijn heer bruaxlm, om verbaasd te Staan. „Is het inderdaad, zoo ernstig?" vroeg J^j. „Mijns jhziana, ja. Ik twijfel er niet mleer aan, dat het terugbrengen van den Maarts, een naar zijn plaats in het voorhoofd van den Indisohen afgod het doel is, waarvoor deze mannen hun kaste hebben opgeofferd. Zij zuilen hil% kans afwachten met het geduld van een kat en er gebruik van maken met de wreedheid van éen tijger. H<te gij'•hun ontkomen zijt, begrijp ik niet'' ging de reiziger voort, terwijl hij op nieuw zijn sigaar aanstak 'en mijnheer Franklin streng aankeek. „Gij hebt den diamant bij us gedragen, hier en in Londen, en zijt nog in het land der levenden. Laten wij dat trachten op te helderen. Het was daglicht ver- onderste' ik1, toen gij den steen uit de Bank in Londen haalde* „He'der dag", antwoordde mijpheer Franklin. ,,Fn*veel volk in de straten?" (Wordt vervolgd).

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1926 | | pagina 3