1 13 I i ►UT. I zaamheid NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR GOUDA EN OMSTREKEN bergambacht, berkenwoude, bodegraven, boskoop, .gouderak, haastrecht, moordrecht, moercapelle, NIEUWERKERK, OUDERKERK, OUDEWATER, REEUWIJK, SCHOONHOVEN, STOLWIJK, WADDINXVEEN, ZEVENHUIZEN, enz. No. 16081 Vrijdag 19 Februari 1926 Dit blad verschijnt dagelijks behalve op Zon- en Feestdagen to FEUILLETON. d i laten tvuller an uit torn DE MAANSTEEN. Sta ■■■I 85" Jaargang E 375 .‘1 I stoel etn begon zijn lagen aanval op verkiest, mevrouw, (Wordt vervolgd). n wat «let it tt. Spannend romantisch verhaal van WILKIE COLLINS. olate vertrouwen ■sis stellen wan ting mede houdt, evering, de Che- ,n alle mogelijke wordt onder- Tl NIEUWS. «rit la dele» Truck,»**1 tpon aan Uw dinrtUK**, De quaestie der permanente Raadszetels. Uitstel van de FranschRussische bespreking. van den Volkenbond en volstrekt niet om bepaalde combinaties van mogendheden te gen elkander. „In laatstgenoemde richting kan de quaestie niet worden opgedost”, ver volgde Chamberlain. „De vraag is alleen: hoe kan de Raad van den Volkenbond ver sterkt worden om opgewassen te zijn tegen zijn moeilijke taak en om de groote verant woordelijkheid van het oogenblik en de nog grootere in de toekomst te kunnen dragen Hoe kunnen wij den Volkenbond zoo orga- niseeren, dat hij sterk genoeg is om den vrede te handhaven en dat het moreel over wicht van zijn uitspraken en beslissingen zoo groot is, dat ook die leden, die door de uitspraken worden getroffen en op het oogenblik nog in de vooroordeeJen van de oorlogsatmosfeer bevangen zjjn, zich naar die uitspraken (voegen Slechts van dit stand punt kan de qiAestie der permanente zetels worden opgelost.” .Goed. Nu voor gij begint, moet dat in haar ^ardig- gedele- lakt tot lijke of de landelijk». Die van. mogen wel de zittingen v'ay by Wonen, maar er niet het jr meestemmen, en omgekeejfi. Volgens het verslag in de „Evening Stan dard” is het den eersten congresdag zeer levendig toegegaan, met name bij de be handeling der resolutie dat alle land be halve bouwland of land voor open plekken voor het publiek, belast zou worden naar de waarde als bouwterrein, welke belasting dan zou dienen om ten nutte van het openbaar te worden besteed. Van verschillende zijden werd er op aangedrongen om ook bouwland aldus te belasten, wat de gramschap der zidh op de galerij bevindende plattelanders gaande maakte, die het oud-Lagerhui slid Pringle, een der voorstanders van de belas ting van bouwland, zelfs beletten zijn rede te voltooien. Ten slotte werd een compromis-voorstel van Sir John Simon aangenomen, uitepre- kend, dat de lasten voor land, dat werkelijk als bouwland in gebruik is en niet voor bouwterrein noodig is, niet moeten worden verhoogd. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda omstreken (behoorende tot den bexorgkrin»;: 1—5 regels 1_8U, elke regel meer 0.25. Van buiten Gouda en den bezorgkring. 15 regels 1 55, «ike regel meer 0.80. Advertentiën in het Zaterdagnummer 20 K beslag op den prijs. Liefdadigheids-advertentiën de helft van den prijs. INGEZONDEN MEDEDEELINGEN1-4 regels ƒ2.05, elke regel meer ƒ.0.60. Op de voorpagina 50 hooger. Gewone advertentiën en ingezonden mededeelingen bü contract tot seer getreduceer- den prijs. Groote letters en randen worden berekend naar plaatsruimte. Advertentiën kunnen worden ingezonden door tuaschenkomet van soliede Boekhan delaren, Advertentiebureaus en onze Agenten en moeten daage vóór de plaatsing tan het Bureau zijn ingekomen, teneinde van opname verzekerd te zijn. cht, de soliditeit tnheid van dele jzen, heeft men il daarvoor be- cidenteérd proef- eral Motor», met laten meer dan 'gelegd met een 9 Kg. De beste belegging van levenswaarden is die in goede daden geschiedt. Staten er ten slotte niet toe zal overgaan, de Engelsche gravin van Cathcart het land uit te zetten, omdat, indien men ertoe zou ko men, echtbreuk te beschouwen als een zede- lykheidsdelict, dat een reden kan zijn om vreemdelingen te dwingen, het land te ver laten, représaille-maatregelen te verwach ten zouden zjjn, waardoor vele Amerikanen genoodzaakt zouden kunnen worden, uit Europa te vertrekken. Daar volgens de immigratiewet een vreemdeling, die niet in de Vereenigde Sta ten wordt toegelaten, met een schip van de zelfde maatschappij, waarmede hij gekomen is, moet woren teruggebracht en omdat het eerstvolgende schip van de Ounard-ljjn niet voor het eind van deze maand vertrekt, heeft men nog tien dagen om een beslissing te nemen, die waarschijnlijk gunstig zal uit vallen, te meer daar de minister vai^rbeid, die tegen de toelating gekant was, in dien tijd „vacantie” neemt. Mocht de beslissing afwijzend zijn, dan zal de advocaat van de gravin een z.g. habeas corpus-procedure uitlokken, waardoor een uitspraak over de juistheid van de interpretatie der immigran tenwet noodig wordt. ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal X25, per week 17 rcetit, met Zondagsblad per kwartaal ƒ2.90, per week 22 cent, oxeral waar de bezorging per looper geschiedt. Franco per post per kwartaal 8.15, met Zondagsblad 8.80. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: MARKT 31, GOUDA bjj onze agenten «n loopers, den boekhandel en de postkantoren. Onze bureaux zjjn dagelijks geopend van 9—uur. Administratie Tel. Int. 82: Redactie, Tel. 88. BOIME (MRANT. De 'besprekingen van de Fransch-Russi- sche conferentie, die 17 Februari moesten beginnen, zijn, naar de „Posljednieja No- wosti”, het te Parijs verschijnend blad van Miljoekow, mededeelt, een week uitgesteld, Als oorzaak van het uitstel wordt opgege ven, dat de Fransche leiders eerst in intieme onderhandelingen met de Russische leiders willen te weten komen, wat de sovjets eigen lijk willen voorstellen, terwijl het ook noo dig is met de Fransche groepen, die bij de pndejdjapdeiin’gen belang hebben, rugge spraak tè‘ houden. Het is n.1. gebleken, dat h^^ntfrerp-oWfeénkohi'St, flat ddflT de Sbv- jet-regeering als mogelijke basis voor de onderhandelingen is uitgewerkt, en dat door invloedrijke leden van de Fransche commis sie als in principe aanneembaar wordt be schouwd, op hardnekkigen tegenstand stuit van den kant van de belanghebbende Fran sche groepen. Een gedeelte van de Fransche delegatie, hoofdzakelijk de politici, is bereid te erkennen, dat er principieel verband be staat tusschen het vraagstuk der schulden en dat der credieten en tusschen het vraag stuk der credieten en dat van de hanriels- overeenkomst, zoodat zy dus het sovjet- standpunt min of meer deelt. De Associatie van de Fransche bezitters van onroerende goederen in Rusland en van de houders van Russische obligaties verzet zich tegen dat standpunt. De Associatie be schouwt de zaak als een zuiver economisch vraagstuk en eischt, dat de sovjet-regeering haar decreet over de annuleering der schul den zou intrekken en de vroegere bezittin gen van Franse hen aan hun eigenaars als concessie of in erfpacht zouden teruggege ven worden. Deze zullen hun vroegere on dernemingen herstellen en daarvoor de noo- dige kapitalen verschaffen. Zij eischen dan echter dat de regeering hun het recht zou toekennen vrijelijk de producten van hun on dernemingen uit te voeren. De associatie 55) Mijnheer Cuff”, zeide zij, „er be- stunm misschien wel eenige verschoo- uiiig voor mijn gedrag van daareven ten wen opzichte. Ik wil mij daar cellier niet op beroepen, doch u lie ver bekennen, dat het mij spijt, In dian ik u ongelijk heb aangedaan.” Het bevallige in haar stem1 en ma nieren liet niet* na indruk te maken op den politie-beambte. Hij vroeg ver lof om zich zelf te rechtvaardigen. Het was ónmogelijk, meende hij, hem ver antwoordelijk te stellen voor een on- Relukkig toeval waar niemand op ver nacht hadi kunnen zijn. Als Rosanna Spearman in haar angst voor de vei- ligheid van iets, dat zij misschien ver borgen had, zich nogmaals op die ge vaarlijke plaats had1 begeven, was dat Diet toe te schrijven aan eenige han deling van zijn kant. ”D|e angst met betrekking tot den protesteert tegen het Verleenen van credie ten aan de bolsjewiki, WRartoe, naar het uit gelekt is, de leider van de Fransdhe delega tie wel geneigd schijnen te zijn, alvorens het vraagstuk over de schadeloosstelling van de gedupeerde Franschen geregeld zal zyn. Zy waarschuwt de regeering er voor, dat de credieten niet voor het economisch herstel van Rusland zullen gebruikt worden. BUITENLANDSE] engelJj De grondpolitiek. der liberalen. Het congres bijeengekomen. Gisteren is in de Kingsway Hall te Lon den het veelbesproken liberale congres bij eengekomen ter behandeling van het vraag stuk der grondpolitiek, De aanleiding tot dit congres is naar men weet de door Lloyd George op eigen houtje begonnen campagne voor een ingrijpende hervorming der ten aanzien van den grond te volgen politiek zoowel wat betreft den grond in en bij de steden als het platteland, waarover twee brochures verchenen zyn. Over de denkbeel den, in die brochures vervat, heeft de ver- eeniging van liberale candidaten haar lidht laten schijnen, hetgeen tot door Lloyd Geor ge aanvaardde wijzigingen aanleiding heeft gegeven. Het hoofdbestuur der liberale par ty heeft op grond dier geamendeerde denk beelden resoluties aan het congres voorge legd. De zitting van gisteren was aan de voor stellen inzake den grond in en bij de steden gewijd. Heden en morgenochtend zou men over het platteland spreken en morgenmid dag zou een gemeenschappelijke zitting wor- den gehouden, waar dan besluiten worden genomen. Er zijn 1500 $fge <jen; de districten door welke zy ziü geerd hebben van te voren uitgam welke sectie zy zullen behoorerf; de stede- yfle stedelijke cle landelijke 'oord voeren of plaats voor altijd zal verlaten. ,,1'k had genoopt hernam'mevrouw langzaam en duidelijk., ,,u voor uwe diensten te kunnen biptaijwi en af scheid van u te kunnen nemen, zon der dat de naami van juffrouw Verin- der tusschen ons genoemd werd op een wijze, als nu is geschied. Mijn neef heeft zeker iets dergelijks ge zegd, voor gij hier kwam?” „Mijnheer Blake heeft mij de bood schap overgebracht, mevrouw, en ik heb hem de reden gezegd.” ,,Die behoef ik niet te weten. Na uwe woorden van daareven is het u evengoed als mij duidelijk, dat wij te ver zijn gegaan oto terug te treden. Ik ben het verplicht aan mij zeit en aan mijn kind, er op aan te dringen, dat gij blijft en ronduit voor den dag komt niet wat gij weet.” Cuff zag op zijn horloge. „Als ik tijd had gehad, mevrouw, zou ik liever mijn rapport schriftelijk hebben ingediend1, dan het nu monde ling te geven. Doch voor het geval, dat ons onderzoek moet voort gezet wor den. is de tijd kostbaar. Ik ben be reid oogenblikkelijk tot de zaak te ko men. Voor mij is het onaangenaam1 en voor u eveneens als- Mijn meesteres onderbrak hem. „Be1 kan die bezwaren misschien eenigszins wegnemen en voor mijn trouwen dienaar hier insgelijks”, zei- BINNENLAND. De zilveren bruiloft van de Koningin en den Prins. Een schilderij van de Koninklijke familie door P. van der Hem en 85.000, waaraan de Koningin een nadere bestemming zal geven. Gistermiddag tusschen half vjjf en zes uur hebben de Koningin en de Prins een tweede reeks audiënties verleend aan per sonen of comité’», ter aanbieding van ge schenken ter gelegenheid van de herdenking van het 25-jarighuiweiyk van het Koninlrïyk Echtpaar. Het geschenk van het Nedcrlandsch volk. Ten half vyf werd allereerst ontegggen een deputatie, bUbande ujt 26 heeren, uit allle provinciën van het Oranje-comité 1926, ter aanbieding van het dezer dagen reeds uitvoerig in de pers beschreven schilderij, door P. van der Hem geschilderd en voor stellende Koningin, Prins en Prinses. Hetcomité van aanbieding bestond uit de heeren 0. Fred. Klokke, directeur der Utrechtsche Assurantie-Maatschappij, voor zitter; C. J. Heetveld, koopman te Utrecht, secretaris; D. Blom, koopman te Utrecht, penningmeester; J. G. Crèvecoeur, gep. chef de bureau N. S.; H. J. L. Bax, generaal-ma joor der artillerie, te Utrecht; M. Bokhorst, boekhandelaar, te Utrecht; G. W. P. Dok- kum, kunstschilder, te Utrecht; mr. Th. A. Wesstna, gemeentesecretaris van Haarlem; C. de Graaf, architect te Utrecht; K. Koet, koopman te Rotterdam; A. B. Karreman, koopman te Rotterdam; mr. J. Lohman, bur gemeester van Assen; D. J. Leverman, in specteur van het lager onderwijs te Gronin gen; M. Meyerink, archiect te Zwolle; J. H. Mignon, ambtenaar van den burgerlijken stand te Utrecht; Henri van Oppen, koop man te Maastricht; S. Slooten, particulier te Amsterdam; W. F. Suyling, koopman te ’s-Hertogenbosch; mr. J. Óieburgh, advo caat en procureur te Utrecht; ir. H. L. van bekend zijn. Ia dat niet zoo?” „Juist, mieivrouw.” „Gi>txi. nu vwi ik u, als haar moeder, zeggen, juffrouw Verinder volstrekt met sib'.at is to doen wat gij van denkt. Ik ken haar karakter daarvoor to goed. Kleed uwe opinio in op een wijze, zoo sterk als gij verkiest, gij zult mij daarmede niet beleedigeu. Ik houd miij voorshands verzekerd, dat gij, met al uw ondervinding, u schro melijk vergist. Beienk é'én zaak wel, ik bezit volstrekt geen bijzondere, m- Itehtingeo. Mijn dochter heeft mij, evenmin als u, haar vertrouwen ge schonken. Mijn eenige reden, dat ik op dezen beslisten toon tot u spreeK, is die. welke gij reeds gehoord hebt: ik ken mijn kind.” Zij wendde zich tot mij en gaf mij haar hand1.1 waarop ik zwijgend een kus 'rukte. Cuff boog. De woorden mijner mees teres hadden slechts één uitwerking on hem zijn scherp gezicht nam voor een oogenblik een zachtere uitdruk king 'an, alsof hij iet» gelijk medelij den geivoelde me<t haar Zijn overtui ging evenwel was er niet het minste door gesdholrt. Hij naim plaats in zijn mij, zonder eenige vtf- tnijnerzijds, rolet Track t« treenh prijKourMt t« ue «zij, „wanneer ik van mijn kant recht op de zaak inga. Gij verdenkt juffrouw Verinder, dat zij ons allen bedriegt om redenen, die haar alleen HONGARIJE. De valschemuntersaffaire. De uitlevering van Achulz. Zooals uit Boedapest wordt gemeld, zou de Hongaarsche regeering voornemens zyn, de uitlevering van Schulz te vragen. Een ambtenaar van de Pary sche recherche is op weg naar Berlijn om hier in samenwerking met de rechters aan Schulz nog eenige vra gen van byzonder belang voor te leggen. In Boedapest verluidt, dat ook de Fran sche regeering de uitlevering van Schuflz zou willen vragen1. Schulz verhoord. De fotochemicus Arthur Schulz is gisteren en heden uitvoerig verhoord. Volgens de „B. Z. am M.” kon tot dusver notg niet worden geconstateerd, dat Schülz zich in Duitschland aan het maken van valsch geld had schuldig gemaakt. Met de zorg voor het papier, waarvan de valsche biljetten werden vervaardigd, heeft Schulz niets te maken gehad. Volgens zyn verklaring is het papier niet uit Duitsch land afkomstig. Indien Sdhulz zich aan strafbare feiten zou hebben schuldig gemaakt, zou hij over eenkomstig de wettelijke voorschriften niet worden uitgedeverd. VEREENIGDE STATEN. Mgr. Cieplak. f Zijn martelaarschap in Rusland. Reuter seint uit Possaic (New-Yersey): De Poolsche aartsbisschop van Wilna, die ,<n Maart 1923 door de Russen ter dood ver oordeeld werd, wegens het verbergen van te te J^oskou, is aan longontste- king overleden. w Mgr. Johannes Baptist Cieplak werJ^én 17den Augustus 1857 te Dombrova (diocees Kielce) geboren. Den 12den Juni 1908 werd hy tot titulair- ibissdhop van Evaria benoemd. Den 28sten Maart 1919 werd hij hulpbisschop van Mo- hilev met den titel van aartsbisschop van Acrida en nog niet zoo lang geleden volgde zyn benoeming tot aartsbisschop van Wilna. Men kent de geschiedenis en weet hoe mgr. Cieplak 14 maanden lang als „staats gevaarlijk gevangene” in de Boetyïki-gevan- genis te Moskou heeft opgesloten gezeten, en men zal zich ook herinneren welk een ontvangst hem te Rome ten deel viel en hoe hij door den Plaatsbekleeder van Christus mocht begroet worden op een onvergetelyke en ontroeren le wyize. Nadien maakte hij een tournee door Ame rika, waar hij thans ontslapen is. De gravin die niet werd toegelaten. Aan de New York Times wordt uit Washington gemeld, dat men daar ver wacht, dat de regeering van de Vebeenigde De quaestie van de permanente zetels in den Volkenbond heeft nog steeds aller be langstelling en het is daarom dat wy hier laten vojgen een bericht van de Manchester Guardian, waarin wordt gezegd dat dr. Be- nesj voornemens is aan te bieden, dat Tsje- cho-Slowaikije by de herkiezing van de ty- delyke leden van den Raad van den Volken bond zyn zetel zal beschikbaar stellen. De verkiezing zal plaats hebben in den loop van de volgende maand of, wat waarschijn lijker is, in September a.s. iDr. Benesj acht het zeer noodzakeljjk, dat onder de niet-perimanente leden van den Raad een rouleersysteem wordt gehand- hoofd, althans voor zoover het groepen be treft als de Kleine Entente, de Scandinavi sche landen of de Zuid-Amenkaansche sta ten. Hy wenscht, dat men bepalen zal, dat de niet-permanente leden voor den tyd van drie jaar zullen worden gekozen. Benesj is n.1. van meening, dat een jaar te kort is om een lid gelegenheid te geven om voldoende ervaring op te doen en dat drie jaar noodig zjjn, wil het lidmaatschap vrucht dragen. Zelfs indien Tsjecho-Slowakjje op de vol gende Vergadering tot niet-permanent lid van den Raad zou worden herkozen, wil Be nesj zich terugtrekken. De „Manchester Guardian” merkt hieFbjj op, dat de vrienden van den Volkenbond in Engeland, ofschoon zy de juistheid van Be nesj' standpunt moeteii erkennen, hem on gaarne suften zien heengaan. Naar reiluMt^Lvu de Bntertiu Regee ri ng' het beslist wensdhelyk achten, dat voorloo- pig alleen Duitschland als nieuw permanent lid tot den Raad van den Volkenbond wordt toegelaten. Zy kant zich in beginsel echtei geenszins tegen andere candidaturen. De regeering hoopt, dat Duitschland als lid van den Raad de atmosfeer te Genève vóór de bijeenkomst van de vergadering van den Volkenbond in September a.s. voldoende zal leeren kennen om zijn vooroordeelen te laten varen en dat het dan geen bezwaar meer zal hebben tegen het toelaten van andere sta ten, tot het permanente lidmaatschap van <len Raad. Een officieele verklaring omtrent het Britsche standpunt is nog niet gegeven. Al leen kan de passage uit de rede, die Cham berlain voor de Foreign Press Association heeft gehouden, als officieel worden be schouwd. Chamberlain zeide in deze rede, dat hy nog geen verklaring omtrent de kwestie der permanente zetels kon afleggen, zoolang hij daarover nog niet in het Lager huis heeft gesproken, en hy voegde daaraan toe, dat hij ook in het Lagerhuis nog niet kan spreken, omdat de quaestie daarvoor nog niet rjjp is. De minister van Buiten- landsche Zaken stelde er echter prijs op, ter voorkoming van misverstand te verzekeren, dat het hier gaat om den geest in den Raad Vjerniusieiii dianiiauil voegde hij er bij, „is alleen oormak van het gebeurde. Van welken aard haar ongerustheid was, durf ik met op mij nemen te verklairen- Doch ik denk, met uw ver lof, mevrouw, dat ik een persoon kan aanwijzen, die in staat is te zeggen, oi ik gelijk heb of onaelijk.” Is die persoon thans hier in huis? vroeg zij na een poos. „Die persoon heeft het huis verla ten, mevrouw.” Dat antwoord doelde op juffrouw Radhel, zoo rechtstreeks als het maar kon. Er volgde een diepe stilte, waar aan geen einde scheen te komen. He mel Wat huilde de wind en wat sloeg* do regen tegen het vensiter, terwijl ik daar zat te wachten, wie van bei den weer het seerst zou spreken. „Wees zoo goed1, u nader te verkla ren’zei mevrouw. „Spreekt gijover mijn dochter „Ja”, antwoordde Cuff kortaf. Mijn meesteres had haar chèque- boek op tafel liggen, toen wij binnen traden, zeker om Cuff zijn geld uit te betalen. Thans legde zij het terug in de lade. Het ging mij aan het hart te zien, hoe haar arme hand1 beefde, de hand, die mij, haar ouden dienaar, met weldaden, had ovetrladlen de hand, welke, dat geve» God ten miinste, de mijne zal omvatten, wanneer mijn tijd komt en ik mijn juffrouw Rachel’s goeden naam in de zer voege: m Ik moet u verzoeken, mevrouw, deze zaak te beschouwen uit mijn oogpunt zoowel als uit het uwe. Wilt gij u zelve voorstellen als hier geko- men met mijne ervaring En wilt gij mij veroorlooven u te zeggen, wat die ervaring geweest is?” Mijn meesteres knikte. Cuff hernam „De laatste twintig jaren heeft men mij dikwijls als persoon van vertrou wen gebruikt in gevallen, waarmede de eer eener familie gemoeid was. Wat ik in zulke gevallen nw>estal on- dervonden heb, kan ik in een paar woorden zeggen. Het is mij herhaal delijk voorgekomen, dat jonge dames in de» hoogere standen geheime schui nen hadden, welke zij verborgen hiel den voor haar bloedverwanten en vrienden. Somtijds was de modemaak ster. somtijds de juwelier er de oor zaak van. Een enkele maal was het geld noodig voor andere doeleinden, waarover ik in dit geval niet wit spre ken. Houd dat alles in het oog, me vrouw, en laten wij men, hoe de ge beurtenissen in uw huis mij terugge- bracht hebben op mijn eigen onder vindingen, of ik wilde of niet.”

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1926 | | pagina 1