erd •aaid EN! Blad. Hen! NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR GOUDA EN OMSTREKEN bergambacht, berkenwoude, bodegraven, boskoop, gouderak, haastrecht, moordrecht, moercapelle, nieuwerkerk, ouderkerk, oudewater, reeuwijk, schoonhoven, stolwijk, waddinxveen, ZEVENHUIZEN, eM. «o. 18206 Dinsdag BOJuH I8S6 Jaargang Dit blad verschijnt dagelijks behalve op Zon- en Feestdagen ng FEUILLETON. r ►ntegenzegige- DOOR GOUD VERBLIND. bijslag I sdtalti ‘i’ Zuinig •r eeuw. v 10 groet 880 |150 0. 44) in naai uier, weigerde het (Wordt vervolgd)?* itrli M.it". DEN HAAG ogisten. handeling. D, DAT HET ELEN KAN ING’S GIST- IMUM AAN GIST EN :nd IN DE N NEEMT U GEVOELT U >lgende: 5 Minuten De grijsheid is een sierlijke kroon: Zij wordt op den weg der gerechtigheid ge vonden. Zij zou van dankbare i. anden tyd in 15 15 lur Herriot heeft het blijkbaar niet zoo heel moeilijk gevonden. Zijn kabinet is gereed en volgens ontvangen (berichten zal de Monzie als minister van Financiën optreden. Zij had een hoofdstuk in dat heilige gelezen, eer zij insliepwaar- ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal 2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad per kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt. Franco per post per kwartaal 3.16, met Zondagsblad 3.80. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: MARKT 31, GOUDA, bjj onze agenten en loopers, den boekhandel en de postkantoren. Onze bureaux zjjn dagelijks geopend van 96 uur. Administratie Telef. Interc. 82; Redactie Telef. 83. Postrekening 48400. Een veel bewogen leven. Roman uit het Engelsoh van Miss E. BRADDON. iDe draadlooze dienat zegt, dat men niet verwachtte, dat het gisteren plaats gehad hebbende onderhoud tussdhen den eerste- ntinister en de „Industrial Christian Fellow ship” tot een oplossinjg van het conflict in de mijnen zou leiden. Toch hechtten de bla den groote beteekenis aan de bijeenkomst. Gezien het antwoord van Baldwin aan den bisschop van Lichfield op diens voorstellen, is het duidelijk, dat de regeering het plan om tot een oplossing te komen door nieuwe subsidie zal afwijzen. Het feit, dat het bestoiur der Mijnwerkers- Federatie zelf voorstellen heeft gedaan, wondt beschouwd als een vooruitgang en ofschoon zij niet zullen worden aanvaard, wordt het waarschijnlijk geacht, dat zij de basis zullen vormen voor nieuwe onderhan- delingen. Gehoopt wordt, dat de ondenhan- delingen spoedig zullen wonden hervat. deiwerkers naar Maagdc die zijn daar allemaal gekomen, dat het onderzqe dige wijze wordt geleid, O’ litie heeft eenige van haai ijverigste agentén naar B zonden, maar deze wordert- beid door de politie daar fci In Maagdenburg hebben ronde gedaan, dat kwitanti ren genomen, waaruit bl<M den moord op Helling aafl i in antwoord op den bedeesd en van de vreemde. „Dank u, miss Carew ja, tamelijk 2c heb zeilden een gerusten ik heb zulke benauwde droo- de ziekte veroorzaakt wordt door den steek van een tot dusver nog onbekend insect, dat zich in dichte zwermen boven de moerassen, die het hooge water heeft achtergelaten, ophoudt. Voor 80.000 M. bestolen. In een Berlijnsch café in de nabijheid van ’t station „Zoöl. Garten” is een tijdelijk met zijn familie m de Duitsche hoofidstad ver toevend Amerikaan beroofd van een porte feuille met 80.000 M. erin. De diefstal is ge pleegd door een jonge man, Wallace, die op hetzelfde schip als de Amerikaan te Bremen uit Amerika was aangekomen. Te Bremen had hy kennis gemaakt met de Amerikaan- sche familie, aan wie hjj zich als een land genoot had voorgesteld en al spoedig was men op vriendschappelijken voet geraakt. Gezamenlijk ging men daarop naar Ber lijn, bekeek daar de verschillende beziens waardigheden en amuseerde zich best. Al spoedig begaf de Amerikaan zich, in gezel schap van den heer Wallace, naar de Deut sche Bank, waar hij; 80.000 M. opnam. Dien middag ging men wederom winkelen, waar bij in verschillend© restaurants een aardig glas werd gedronken. Wallace ontmoette nog een kennis, die ook in den kring kwam zitten, doch al spoedig weer afscheid nam, daar hij nog zaken had af te doen. Waarna ook Wallace plotseling verdween. Toen de Amerikaan, eindelijk het wachten moede, met vrouw en dochter weg wilde gaan en de rekening wilde betalen, bleek, dat ®Ün portefeuille met al het zoo juist opgenomen geld,, eveneens verdwenen was. In het hotel gekomen, vernam de familie, dat hun vriend juist even te voren zijn ba gage gehaald vertrokken was. Weer noodweer. Op de hittegolf der laatste dagen zijn op vele plaatsen van Duitschland zware onwe- ders en wolkbreuken gevolgd. Bizonder zwaar werd wederom Silezië getroffen. Vol gens een bericht uit Breslau steeg in wei nige minuten de Katzbach met een volle meter. Alle bruggen werden door geweldi gen drang van het water vernield. De> we gen hebben alle danig geleden; kelders wer den overstroomd, hagen en schuttingen te gen <len grond geworpen. In vele gevallen veroorzaakte de bliksem brand. Uit Stuttgart wordt gemeld, dat te Besig heim een 24-jarige man en een 17-jarig meisje door den bliksem weiden gewond. Het spoorwegverkeer üusschen Altensteig en Nagold moest onderbroken worden. Ook in de omgeving van Karlsruhe is het noodweer geweest. In het plaatsje Bruchsal zijn alle kelders ondergeloopen. In het café „Zum Engel” zyn tienduizend liter wijn door het water meegesleurd. Het beekje Romlbacih steeg in weinige minuten van 20 c.M. tot op 2% Meter, en joeg als een ra zende stroom door de straten van het dorp, die een meter hoog onder water kwamen te staan. De akkers bieden een troosteloos beeld van verwoesting. (lüUISCIIE (01 KAM. BU1TENLANDSCH. NIEUWS. DUITSCHLAND. De zaak Haas. De zaak Haas wond! steeds ingewikkel der. Verscheidene Berlynschfe bladen hebben medewerkers naar Maagdenburg gezonden en die ‘rijn daar allemaal tot de conclusie op zeer eenzij- Berlijnsche po- bekwaamste en iagderiburg ge leeds in hun. ar- ;engewerkt. geruchten de b in beslag wa- dat Haas voor Iwöder^n diens litie deelde echter mede, dat daarvan geen woord waar is. De warmste dag. Gistermiddag om twee uur was het te Berlijn 32 graden. Het was de warmste dag van het jaar. Wijn voor de controlecommissie. 3Ö00 flesschen in beslag genomen. Naar de „Vossische Ztg.” verneemt, heeft het hoofldbureau van de douane dezer dagen in den kelder van het gebouw, waarin dejji- tergeallieeWde militaire 'controlecommissie haar bureaux en haar cantine heeft, ruim 3000 flesschen. Fransche wijn en likeuren, waarvoor geen invoerrecht was betaald, in beslag genomen. De leider van de intergeal- lieerde militaire controlecommissie, gene raal Walsh, heeft hiertegen geprotesteerd en verklaard, dat de wijnen en de likeuren alleen voor de leden en de soldaten van de commissie bestemd zijn. Een mysterieuze ziekte. In Silezië heerscht een geheimzinnige ziekte, die tot dusver reeds ruim 300 perso nen heeft aangetast. iDe ziekenhuizen zijn overbevolkt en de onrust onder de bevolking neemt van dag tot dag toe. De doktoren staan voor een raadsel. Zij nemen aan, dat Het kabinet Herriot gereed. De Britsch'Fransche regeling. Het geschil in de mijnindustrie. Ofschoon het niet alleen Herriot is ge weest, die Zaterdag een feilen aanval op de Regeering deed, maar ook Louis Marin, de leider der gematigde ‘conservatieven een gcherp oordeel velde over het regeeringsont- werp, en ook niet kon nalaten Caillaux’s ver leden nog eens ter sprake te brengen, wat tot gevolg had een nederlaag voor de regee ring, toegebracht door het tegenstemmen van communisten, socialisten, radicaal- socialisten en gematigd conservatieven, is toch aan Herriot opgedragen een kabinet samen te stellen. Het regeeringsvoorstel, beoogende het verkry'igen van speciale bevoegdheden en het invoeren van maatregelen, strekkende tot het herstel der financiën en stabilisatie van den franc, is daardoor van' de baan, dank zij het verzet der Kamermeerderheid. Deze moest niets hebben noch van 't overdragen der pariementsr-bevoegdheden aan het kabi net, noch ivan de ratificatie der ongewijzig de sctaldovereenkomst met Amerika, noch van de credieten, die Caillaux zich voorstelde op te nemen en met behulp waarvan hy den franc weer op de been hoopte te brengen. De vrees voor Caillaux’s dictatorschap speelde echter een groote rol. iDat Herriot spoedig er in eou slagen een nieuw kabinet samen te stellen, en een op-i volger voor Cailaux zou kunnen vinden, achtte men in politieke kringen in Parijs evenwel niet zoo heel gemakkelyk. iDe socialisten waren niet bereid met Her riot samen te werken en slechts bereid tot een beperkte steunpolitiek; waarschijnlijk hebben ze hunintreding i hankelyk gesteld van het verwerven van en kele belangrijke portefeuilles (oorlog en fi nanciën) en de toezegging, dat tot kapi- taalsheffing zal wonden overgegaan. En ook de positie van een kabinet, alleen uit ra- dicaal-socialifiten en andere leden van het kartel bestaande, zal steeds wankel zyn. Een combinatie Herriot-Marin meende men ook te moeten uitschakelen, daar alles erop wijst, dat Briand nog minder impopulair is by Marin’s aanhangers dan Herriot. Of zal’ zoo zeide men, Herriot het ditmaal willen probeeren met een zoogenaamd kabinet dér nationale eenheid Het feit, dat h(f zich te lefonisch met iemand als Poincaré in ver binding heeft gesteld, zou in deze ricHting kunnen wijzen. En algemeen werd gezegd dat het zeer moei ijk is een ministerie samen te stellen, hetwelk eenige stabilisatie bezit. En juist deze stabilisatie is een, dringende voorwarde in een tijd, dat de franc voort durend daalt en de financieele genezing een dringende noodzaak is. FRANKRIJK Het ontaarde Westen. De Sultan van Marokko, die in Parijs is geweest en in het Pré Catelan in het Bois de Boulogne is gaan teaen, is verbaasd over de wijze, waarop daar wordt gedanst. „C’est trés curieux”, heeft hy tot iemand in zyn gezelschap gezegd, maar hy begreep niet hoe Westersche mannen hun vrouwen en dochters kunnen toestaan daaraan mee te doen. Hij vergat misschien dat de man nen en dochters vaak gaarne met de vcixi- wen en dochters van andere Westersche mannen dansen Een dergelijke opmerking is» zoo vertelt het^jkibld., kort geleden gemaakt door de begoem van den Britsch-Indasöhen staat Bhopal, die naar Londen was gekomen om te bewerkstelligen dat haar zoon haar als heerscher opvolgen zou. Sedert meer dan 25 jaren bestuurt zij den staat Bhopal, welke trouwens sinds tachtig jaren reeds onafge broken door vrouwen is geregeerd. Zij was ten zeerste gechoqueerd over de moderne vrouw, die naar haar meening te veel vryheid geniet en te korte roldfen draagt. Alle vrouwen dienen volgens haar te werken, in ingetogenheid. De begoem zelf is een hoogbegaafde vrouw, die in haar staat groote dingen tot stand heeft ge bracht. Zij loopt steeds gesluierd, doch on der haar burkha leeft een scherpe, heldere geest met zelfs zeer vooruitstrevende denk beelden. Zy is kanselier vian de unlversiteit van Aligarii, het centrum der Mohamme- daansche cultuur, waaraan zij zelf heeft ge studeerd, en tal van onderwijsinrichtingen voor meisjes zijn op haar instigatie opge richt. Vandaar dat de houding der Engel- sche Vrouw haar heeft teleurgesteld. Voor onze reputatie is het misschien al les behalve wenschelijk dat zooveel Ooster lingen ons hier in het westen komen be zoeken! Een geschenk van twee inillioen dollar. De Amerikaan Frank H. Buhl heeft twee millioen dollar ter beschikking gesteld van de „sinistrés” in Frankrijk en België. Over het fonds zal beschikt worden door den Amerikaanschen ambassadeur. Het ,Journal des Délbat” maakt natuur lijk met vreugde melding van deze gift, maar merkt toch eenigszins bitter op, dat er een onderscheid tusschen Amerika en de Amerikanen is. Het is moeilijk te begrypen, meent het blad, wat er daarginds in Amerika eigenlijk omgaat. De Amerikanen, die ieder van ons persoonlijk kent, zyn vol sympathie voor Frankryk’s beproevingen en bewijzen dit ook. Daarentegen brengen de onderihande- lingen met de Amerkiaansche regeering ons soms verrassingen, die maar heel zelden aangename verrassingen zijn. Dit verschil brengt ons wel een weinig van de wys en er is een zekere inspanning voor noodig om tusschen beide groote republieken, welke tallooze historische banden en wederzydsche s meascneu bestaan zat ons nierooveu worden ontsluierd. Juffrouw Cnrlord sloeg haar oogen naar den blauwen hemel met 'n blik, wagrin opnieuw jeugdig vuur schitter de. Zij stond’ aan de open deur en adeimde d-o irisschei morgenlucht m. Het speet Sylvia dat zij zoo onbedacht zaam was geweest de deur open to laten als er eens menschen voorbij kwamen, die de vreemde vrouw zagen en vroegen wie zij was. „U moest liever binnenkomien zei de zij. „Do morgenlucht is kil. Kom hier, en ga zitten om uw ontbijt te ge bruiken. U behoeft niet op papa te wachten hij komt altijd laat.” .Juffrouw Carford1 begreep de reden van die beleefde uitnoodiging. „Gij wilt niet dat mien miij zien zal’ zeide zij., terwijl zij zich van de deur verwijderde. „O”, zei Sylvia kleurende, „dat is ’t nu juist nietmaar de menschep m Hedingham uilaken zoo gauw praatjes Juffrouw Carford zudhtte en zejte zich op de haar aangewezen plaats. Sylvia kon niet anders dan tegenover haar plaats nemen, bij den trekpot, ■en zoodoende zaten zij beiden vlak tegenover elkander, voor de eersta maai zoolang het een van beiden heug de. De andere herinnerde zich een sier lijk gemeubileerde kinderkamer in een villa.', en een klein vertroeteld' kind boek f'Tzzï, „zïr schijnlijk met meer aandacht, dan. zijn gelukkige’- eigenares er ooit aan had gewijd. had gedaan om er fatsoenlijk uit zien, maar vond dat het niet veel baat had. Zij had vrouwen in werkhuis beter gekleed gezien. één stuk, waardoor i vuil buitengesloten :n. „Duotone Duco" vee aantrekkelijke n verhoogt het n van den wagen. leer U in deze ge doneerde Chevrolet zult U verbaasd dat men zulk eea kwaliteit, zulk een i lijn, zulk een groot rt en zulke schitte- prestaties in dezen i vindt; eigenschap- ie men dikwijls te- tfs in een veel •ren wagen zoekt. Uu> dealer de gemak- betalingaconditièn der I Motors Acceptance Corporation. goed. Ik slaaip, men.” „Zoo”, mompelde Sylvia koel, durfde niet vriéndelijk' zijn, dat de indringster misschien aanmoedigen; en in haar onrustig gemoed was er een stem1 die onophoudelijk zeide „Wanneer zai ze heengaan?” „Droomen over afgestorvenen ol over hen, die voor mij dood zijn want mijn dooden behoor en nog tot de levenden Zij verschijnen mij in mijn droomen, en zijn zelfs vriende lijk jegens mij, en toch zijn 't akelige droomen, omdat ik weet dat zij be driegelijk zijn. Ik zeg gedurig tot mij zejf ’t Is slechts een schaduw zij zal wel weer verdwijnen.” Sylvia zuchtte even, en begon toen met grooten ijver boterhammen te snij den, als om een einde te maken aan alle verdere overdreven, gevoeligheid. „Als er niet een andere wereld was, waar al het kwaad zal worden, ver goelijkt waar ’t ons vergund zal zijn, door ondervinding en berouw ge waarschuwd, een nieuw leven te be ginnen wie onzer zou dan al de smart kunnen verdragen, die wij hier op aarde lijden Maar er is een beter leven, er moet een beter leven hier namaalg zijn. Het duistere raadsel van In het Britsche Lagerhuis is de Britsch- Fransche regeling ter sprake gekomen en heeft de afgevaardigde Kapitein Wedgwood Berm den minister gevraagd waarom de kanselier der schatkist geen stappen had gedaan om er by deze landen op aan te dringen hun ibewapeningen te verminderen, die een bedreiging waren voor den vrede van Europa. Hy vroetg of de overeengekomen regeling een definitieve regeling wag en of zy den stand van zaken in Frankrijk stabiel zou maken. Sprekende over de waarborg- clauisule zeide hy, dat als Duitschland te eeniger tijd in gebreke bleef alle voorwaar den der regeling weer op losse schroeven zouden staan en de getroffen overeenkomst Engeland, als crediteur gezamenlijk met Frankryk, in een politiek geharrewar met Duitschland zou betrekken. Churchill, die namens de regeering ant woordde, zeide, dat er bij het debat niets was voorgevallen dat hém had doen gevoelen dat er by de beoordeeling van de gedrags lijn, welke de regeering .gemeend had te moeten aanvaarden, van een groote, diepe of sterke streaming in het parlement geble ken was. Ten aanzien van de quaestie der waanborgclausule was er een eisch van Caillaux en de Fransche regeering, dat er een definitieve bepaling in de overeenkomst zou worden opgenomen, •waarbij de betaling door Frankrijk aan Engeland afhankelijk zou worden gemaakt van de Dluitsche scha devergoedingen. De regeering had conse quent geweigerd een dergelijke bepaling in de overeenkomst toe te laten. Een der rede- ^rijlTTo? we^en^v^min- derd was om te maken dat deze betalingen uitsluitend zouden berusten op het crediet van Frankrijk en niet zouden verband hou den of rechtstreeks evenredig zouden zyn met de betalingen welke Frankryk van Duitschland ontving. Spr. wilde het Huis niet verhelen, dat de regeering op dit punt een concessie had gedaan, die zy, als alles gelijk was gebleven, liever niet had gediaan. Maar men ihoest deze concessie niet over drijven en evenmin moest gepoogd wonden er conclusies uit te trekken, die geenszins gewettigd waren. Hy hoopte, dat het geleidely-k uit den weg ruimen van het geschil over de schul den en het overgaan tot een gevestigden toestand een gunstigen factor zou vormen voor het algemeen herstel van Europa, maar de Britsche regeering had er naar gestreefd deze zaak geheel en al te beoordeelen op den grondslag van wat het meest in het be lang van Engeland zou zijn, n.l. van het standpunt wat de beste regeling was, die men kan bereiken en wat overeen zou ko men met de Britsche denkbeelden eener billijke regeling, onder het in aanmerking nemen van alle zedelijke en stoffelijke over wegingen. ADVERTENTIEPRIJS: Uit Goud» en omstreken (behoorende tot den bezorgkring) 1—regels 1.80, elke regel meer 0.25. Van buiten Gouda en den bezorgkring: 15 regels 1.55, elke regel meer 0.30. Advertentiën in-het Zaterdagnummer 20 by'slag op den prys. Lóefdadigheids-advertentiën de helft van den prjjs. INGEZONDEN MEDEDEELINGEN1—4 regels 2.05, elke regel meer 0.50. Op de voorpagina 50 hooger. Gewone advertentiën en ingezonden mededeelingen bij contract tot zeer gereduceer- den prijs. Groote letters en randen worden berekend naar plaatsruimte. Advertentiën kunnen worden ingezonden door tusschenkomst van soliede Boekhan delaren, Advertentiebureaux en onze agenten en moeten daags vóór de plaatsing aan het Bureau zyn ingekomen, teneinde van opname verzekerd te zijn. Zuo zaten awijgend tegenover el kander, totdat het tikken der klok be.- den eindelijk begon te hinderen. Nu sloeg juflroujw Carfiord) lialar oogen naar het opengewlagon venster, waar achter de lieve kleine bloementuin lag die door de morgenzon werd verkwikt, en waarin bijen gonsden en vpgels sjilpten, in. een woord een glans van gelukzaligheid over alles lag uidge- sprefid. Somber verhief zich daarach ter de taxishaag, en de grafzerken, en haarheen richtte de zwerfster verlan gend haar blikken. O, hoe heerlijk tot het einde der dagen, te rusten onder dat koele lommer vap. cyipres en taxis, en herboren in een andere wereld ie ontwaken. „Ge hebt hier een lief tuintje”, zei- de zij om het drukkende ziwijgen <e verbreken. „Vindt u t lief? Ik niet, ’tverveelt me omdat het jaar in jaar uit altijd 't zelfde blijft. Dezelfde oude anjelie ren, dezelfde wilde wingerd, diet over alle paden heenslingeren en tegen, de peereboomen opklimmen dezelfde ro zen, dezelfde riddersporen”, zei Syl via knorrig. „Op de pastorie brengen ze gedurig verbeteringen, aanvarens en heesters en wat niet al. Maar zij hebben ook ruim geld en kunnen al- les doen wat ze willen.” Sylvia zag hoe de vrouw haar best te ge bet üij gmg in gedachten haar eigen niet zeer ruim voorziene garderobe na. om te zien of er niet ’t een of andere stuk kon overschielen voor dat berooide schepsel Maar zij had zelve zoo wek nig japonnen, en die welke zij bezat kon zij niet missen zelfs niet de oude, wamt die dienden om de nieuwe te sparen. „Hebt u goed geslapen?” aeide zij, van twee jaar, in een wit neteldoekse!) jurkje met blauwe luitjes opgemakt, in een hoogen stoel gezeten, dat’ zoo genaamd thee schonk uit een trekpot van speelgoed. Heit tooneel, dat zij nu voor zich zag, bracht haar op eens dat lang geleden tafereeltje voor den geest „Gebruikt u suiker en? mielktf' vroeg Sylvia beleefd. „Wie ik?” De vrouw keek haar een oogenblik strak aan, en, barstte daarop in tranen uit. Niemand had haar nog een traan zien storten, sedert zij het huis was binnemgetreden. Sylvia trok een ernstig geaicht, maar b’.eef zitten, en stak zelfs geen vinger naar de vreemdelinge uit. „Och, schrei toch niet”, zeide zij, „heit schreien dient nergens toe.” Juffrouw Carfotrd droogde langzaam en zwijgend haar tranen af. Zij wierp een blik op het gelaat tegenover haar, en de onverschilligheid' die daarop lag uitgedrukt, doorboorde haar ’t hart. „Maar zij weet immers niets,” dacht zij, „hoe kan ik dan van haar ver wachten dat zij deernis meil mij zal hebben Zij had den Aorigen avond met graagte gegeten maar nu de fellei kna- gingen van .dien honger eenmaal ge stild waren was de eetlust verdwe nen. Zij dronk haar thee, at een stuk je brood en weigerde het ei, dat Syl via haar aanbood.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1926 | | pagina 1