SC e t lingenverkegr NIEUWS» EN ADVERTENTIEBLAD VOOR GOUDA EN OMSTREKEN BERGAMBACHT, BERKENWOUDE, BODEGRAVÈN, BOSKOOP, GOUDERAK, HAASTRECHT, MOORDRECHT, MOERCAPELLE, KIEUWERKERK, OUDERKERK, OUDEWATER, REEUWUK, SCHOONHOVEN, STOLWIJK, WADDINXVeEN, ZEVENHUIZEN, ens. Doifflvi*das «"Wmrember lose KERK, OUDEWATER, REEUWUK, SCHOONHOVEN Dit blad verschijnt dagelijks behave op Zon- en Feestdagen Juf I i rustig. Do Reeuwijksche en Sluipwijksche Plassen bedreigd I >5— JINIG acbtauto aar ten» IHfrder SANEN'S Fabrieken rzleken schreien, igerig. FEUILLETON. DOOR GOUD VERBLIND. <i,Uu i£an veel bewogca laten. I If OTORS behouden! 2754 46 2489 84 uit de CENTS i. 5; tmsterdui ctadeahr. REN N.V. MERVEER. («richt 1765 - BOTSTE igswaarde. aan WESTZAAN. rer de -cheelc wereld an gidsen in alle talen Uu> dealer ikkelijke be- tnditién t*an ral Motors nee Corpo- BUITENLANDSCH NIEUWS. DUITSCHLAND. De Veemmo«rdprote<|d*t». Schulz en WiHy Klappröjlh vrijgempraken. HA Hibld. verneemt dat de jury te Lands berg in het veemmooédprtwes-Gröechke het volgende vonnis heeft geveld: Luit. Schulz, Willy Klapproth, Glaser en Vogel zo'n vrygesproken. Vogel, Glaser en Klw rotfi worden onmiddellylc in vrijheid ge steld. Schulz blijft nog in hechtenis daar hij zich nog jn andere veetofrtnoorclprocesaen zal hebben te verantwoosden. De beklaagde Erich Klapproth die bfj Vie, neerslachtigheid, inden, hypochondrie, ratii brochure vuo Frankenetraat 79, 1168 II üsch verpakt „Ik wil zoo beleefd zijn als gij ver kiest, Lady Perriammaar gij hebt mij nog niet verteld waarom gij haar in dienst houdt.” Omdat ze mij in meer dan één op zicht van nut is. In die eerste plaats en wel voornamelijk, past ze mijnheer Perriam op.” „Maar als mijnheer Perriam zoo ziek is dat hij eene oppasseres noodig heeft, moest hij toch zeker ook een dokter raadplegen.” „MordTed is niet ziek genoeg ora ondier dokters handen te zijnmaar nu en dian is hij niet recht bij ’t hoofd. „Zeer goed, Lady Perriam'. Ik wil ei mij niet in mengen. Ik wil niets liever dan u te gehoorzamen, zoo gij slechts duidelijk zegt wij gij verlangt.” „ban verlang ik dat Mordred Per riam met rust worde gelaten, en niet door mijnheer Stimpson of eenig an deren dokter wprde lastig gevallen.’ „Welnu, dit zij zoo, zoolang zijn 11 channel ijke toestand1 geen onrustbaren de verschijnselen oplevert. We moeten hem niet laten sterven bij gebrek aan geneeskundige verpleging.’’ „Hij zal zoo gauw nog niet sterven”, hernam I^ady Perriam met een soort van spijtigen. zucht, alsof Mordred's be staan haar tot last was. „Hij wordt goed verpleegd door juffr. Carter en hij gevoelt zich zoo tevreden als nij zijn kan na den schok, dien ’t verlies van zijn broeder hem heeft veroor zaakt.” Die zaak was dus afgehandeld. Een enkele maal was de rentmeester over wonnen. In den laatsten tijd, gedroeg hij zich ook veel beleefder en onder daniger dan gewoonlijk. Hij scheen, zooals hij zelf zeide, niets liever te verlangen dan Lady Perriam in alle dingen genoegen te geven. Hij was niet weinig verstoord' bij de gedachte aan zijn onderhoud met Syl via. terwijl hij langzaam huiswaarts reed. Hij had juffr. Carter nooit mo gen lijden. (Wordt vervolgd). is Uw huisdokter, RMEEL maakt Geef den schoenpoetser een half heel al, een halve almacht, en hij zal dadelijk den strijd aanbinden met den bezitter van de andere helften en beweren, dat hij de slechtst 'WhandVtde ntëhsdh ter wereld Is. Thomas Carlyle. noman uit het Eegelsfh van Miss E. BRAD DHR. schap. Goef U op aan De alarmklok luidt! De alarmklok luidt voor het behoud der Reeuwijksche en Sluipwijksche Plassen, een brok najuu; van ongeëvenaarde schoonhèid in onze lage landen, in dé onmiddellijke nabijheid van onze stad. De Reeuwijksche en Sluipwijksche Plassen worden bedreigd. De Staten van Zuid-Holland zullen, wellicht reeds in de komende maand, wanneer de winterzitting van dit College zal plaats heb ben, voor het feit worden gesteld om te beslissen of deze Plassen zullen worden drooggemaakt en herschapen in een polder van weideland, waarop een aantal boeren een schamel stuk brood zullen kunnen vinden. En om dat schrale bestaan te verkrijgen wordt dan aan vernietiging prijsgegeven een kleinood, een schep ping van verheven pracht, van een rijkdom der natuur, waarvoor menige streek zich enorme offers zou gillen getroosten om zich zulk een kostbaar bezit té verwelven. De alarmklok luidt om deze Plassen te behouden. Deze Plassen zijn moöi, zóó mooi, dat het onbegrijpelijk en onverklaarbaar is dat het plan tot vernietiging daarvan kan rijpen in het brein van h^n, die leven te midden dezer nathur. Zien zij, gevoelen zij dan niet de ontroerende schoonheid die er ligt over deze wijde watervlakten, waarin ziéh de schaduwen afspiegelen vah de weelderige groene boorden en van het hoogopgaande hout, dat üp de door de natuur zoo grillig gevofmde eilandjes te midden van de Plassen welig groeit? Kennen zij niet de rustige rust, die er uitgaat van dit lyonderschoone waterlandschap, dat zijn weerga in ons land niet vindt? Of heeft de dagelijksche aan schouwing hen onontvankelijk gemaakt voor deze weelde, die den bezoeker aangrijpt en stille doet zjjn Wie de schoonheid der natuur van ’deze plassen ziet, wordt fenténs en tefken^-opttmifw gbtfoffén/wlj! elkê rf!éüwe~aspec- ten geeft. Iri’ vólteó zomertijd, wanrteer de zon uit strakken blauwen hemel straalt op het kabbelende water, wanneer het vogelenheir zijn hoogste lied zingt in de lucht, in het hout en in het riet, en plassen en landschap zich béden in het gouden zonne licht, wanneer ranke vaartuigen de watervlakten doorklieven en hun groote zeilen, door wind gebold, scheren langs den water spiegel, dan is dit een oord van leven, van stralende blijheid, van schoonheid die verkwikt en weldadig aandoet. En in het avonduur, wanneer de zon in gouden gloed ter kimme is gedaald en in haar laatste röod-gouden schijnsel1 weerkaatst zich al wat er op en aan het water is, dan is daarin een rijkdom en praal te aanschouwen, die verheven is. Maar verhevener, rijk fantastisch is het beeld dat dit onvergelijkelijk schoone oord biedt onder het licht der maan. Wanneer de maan op laten kalmen zomeravond haar zacht schijnsel werpt over de wijde wateren, dan overgiet zij de plassen met een zilveren glans en in dezen zilveren water spiegel beeldt zich af hét hout aan de boorden en op de eilandjes, waaraan bij het minste windgeruisch de zilveren blaren trillen. Mooi is deze natuur, van den morgen tot den avond in elk getij, telkens anders, telkens nieuw, maar* steeds grootsch. Grootsch ook vooral wanneer in 't najaar, wanneer uit sterk gejaagde luchten een zonnestraal plots brandt op aan den zoom half verscholen roode daken, wanneer in het gebladerte de herfst tinten in allen rijkdom van verscheidenheid zich openbaren, grootsch $ok in de somberte van een donkeren dag, die droef geestige stemmingen >yekt. bylvia vexuuuide met weerzin de bë- zoeueu v^n deu reu uiteet; ter, a en hoe wel zij steeds, waar zij kon, zijn be moeiingen van de naud wees, zag zij zich echter genoodzaakt zich er aan te onderworpen. Hij had het toezicht op alle huishoudelijke aangelegenheden, ot zooals de dienstboden zeide, „hij stak overal den neus in.” Op zekeren dag, kort na die avond wandeling naar Cropley, waarop Ed mund en Esther verloofd waren ge worden, nam mijnheer Bain de gele genheid waar om eenige vragen te doen nopens juffr. Carter. „Waairom houdt gij die vrouw in dienst, Lady Perriam vroeg hij. „Ze kost een handvol geld. Ik was zeer verwonderd te zien welk eten hooge huur gij haar betaalt, en ze is nu toch bijkans van geen nut meer.” „Ze is van veel nut,” antwoordde Sylvia, „en ik ben niet vah plan haér te ontslaan.” - De rentmeester haalde de schouders op en keek Lady Perriam; aan met dien scherpen blik dien zij tegelijker tijd vreesde en verafschuwde. Bij die vraag was zij verbleekt. Was 't erger nis. die het vluchtige bloed' biezende wangen verjoeg „Maak u niet driftig, Lady Perriam. Ik heb natuurlijk ’t recht niet om mij daarmee te bemoeien, maar „Er rijn menschcn die zich gaarne overal mee bemoeien, zonder er het reent toe te hebben,’.’ antwoordde Syl via scherp. Zij moest gewoonlijk hit onderspie delven in lunar strijd met dan heer Bain, maar nooit gaf rij goed schiks toe. „Maar 't spreekt van zelf dat ik be lang stel in uw zaken, ging de zaak waarnemer bedaard voort, zonder in ’t minst acht te slaan op Lady Per- riam’s woorden, „en 't hindert mij, wanneer ik zie dat gij uit goedheid dwaze dingen doet. Wat mij betreft, k houd nooit katten, die geen mui zen kumeh vang&i, en ik zie waarlijk niet in van welk nut die vrouw Car ter voor u kan zijn.” „Mag ik u onder oog brenged, mijnilieer Bain, dat zij vroeger in be tere omstandigheden heeft verkeerd, en dat 't meer gepast zou zijn haat juffrouw Carter te noemen.” De vertegenwoordigers, van het Engel- sche VaRveihoml hebben in hun gisteren gehouden bijeenkomst besloten om de ntfjn- ‘werkers te steunen door middel van teen vrijwillige heffing van een. vborgesteld’ be- Ura'g van één penny jper dag. Eén gedwon gen heffing werd niet onliersteünd. iDe 'oud-mimi ster J. ,H. .Thomas, leider van den nationalen bond van spoorweg personeel vertelaarde, dat er geen sprak*' ivan gedwongen bijdragen kan «ün. Hy wees op de zware financieele lakten, welke de koleustaking op de schouders van het spoorwegpersoneel en andere valevereeni- gingon heeft gelegd. liet beroep van Cook en andere. mynwer- kersleiders voor een gedwongen btydiage vond geen gewillig »or en een compromis dat moge!jjk te aanvaarden was, wertpge- vonden in een motie, welke door den secre taris van de vakvereeniging der arbeiders in de distributiebedryivan weFd inigedi^nd. Uetze motie stelt voor, dat de leden -der vaJcvereeKigingen, <iie (werk hebben, irij- willig ten minste een stuiver per dag ten bdhowe van de mijnwerkers zullen bijdra gen. De vakvereeniging der anbeiders, werk zaam jn de distributiebedrijven bood aan, om als eerste bijdrage voor het vrjjwilli- gersfonds een bedrag van 10.000 ui£ de eigen middelen te stolden. Dit comptopiis- yoorstel is aangenomen. De algemeene raad van het vakvereenigings- congres heeft daarna een verklaring open baar gemaakt, waarin de leden van de vakvereenigingen aangebpoord worden, om «ich bijzondere moeite voor de bijdrage)» te geven. Een ervaren vaJovereenigingalefder schatte, dat zelfs indien alle vakverdeni- gingsleden, die ,werk hebben, eert stuiver per dag bijdragen, .slechts 50.000 per wéék voor We mijnwerker» beschikbaar aal zijn. Dit zou beteekenen, dat iedere wtij’i- werker, die nog staakt, iets meer dan 1 Shilling iper week zal kxntvangen. Hcfc blijkt verder, dat op de bijeenkomst va-n gisteren by het debat duidelijk de overtui ging kenbaar is gemaakt, 'dat indien de •anynwerko/s financieelen 3teun van de an dere vakvereenig’ingen onüvangen, zy be reid moeten zijn om dej oplossing van .het kolenconflict te aanvaaiWen, welke door het vakvereenigingscongres ais vertegen woordiger van deze vakvereenigingen 'zal woi’den voofgesteld. Men bleek njet bereid de mijnwerkers te helpen om den stryd, die geen voordeel kan oplevereni, te verlengen. Men acht het in hooge mate waarschijn lijk, <lat thans de executieve machtiging znl vragen om een regeling op zoo goed mogelykci voorwaarden in de districten te sluiten .waarbij de .bepalin’g omtrent >het nationale beginsel gewaarborgd wordt. Naar verluidt, zou het bastuur der Myn- Jutfr. Carter heelt meer machi ovJF hem dan iemiandi andere en kan hem loi bedaren brengen, zooiUb ze vroegJr den armen Sir Aubrey wist tp beda ren.” „Ja, t is een zeer geschikte vrouw Maar ik verbeeld me altoos dat die handige vrouwen mei tiaar bwl ar enden invloed iets, van de aanraking van de slang in zich hebben.” „Ik stel vertrouwen in juffr. Carter en ik mag haar gaarne lijden, en dit zij u voldoende om u te overtuigen 1 dat ze geen slang is.” „Maar gij mijt nog zoo onnoozel, Lti- 1 dy Perriam iedereen zou u kunneh 1 innemen, ’t Spijt me weidat de arme f Mordred zoo van str^kus. Hij moest l wat meer uit ziu^-'bel komen, meer fripsche lucht innemen, in één woord, 2 eens een kijkit^in de buitenwereld ne- men. ’t Is iraarlijk voldoende om hpt s brein van iederen man te versufte^, wanneer men, zooals hij. week ia 4 week uit in twee kamers opgesloten leeft.’ „Sedert den dood van zijn broeder heeft nijnheer Perriam' zijn kamers 3 niet meer willen verlaten, l^aat toch vooral geen dokter bij hem komen misschien zou deze ons wel aanraden hem naar een gesticht voor krankziji- I nigen over te brengen. Hij is alleen een onachadelijke, half onnoooele oudf 1 man. En hij voelt rich in de gegevei 1 omstandigheden zeer naar zijn zin,” J 60IIISUIE CdlRAM. ADVERTENTJHPliLIS; Uit Gouda en «astaken (bdworanda tot dra bra<nxkrlM>: 1—5 regels 1.3Ö, elke regel meer 0.26. Van buiten Gouda ea den baxorgicriag: 15 regels f 1.55, elke regel meer 0.30. AdvertentWu in-bet Zaterdagnummer 20 bijslag op den prjja. Liafdiadighaids-advertentiën de helft van den prQs. INGEZONDEN MEDEDEEL1NGEN: 1—4 regels 2.05, elke regel meer 0.50. O» de voorpagina 50 hooger. Gewone advertentiën en ingezonden mededeelingea bty contract tot zeer gereduoeer- den prys. Groote lettors en randen worden berekend naar plaatsruimte. Advertentiën kunnen worden ingezonden door tusschenkomst van soliede Boekhan delaren, Advertentiebureaux en onze agenten en moeten daags vóór de plaatsing aan het Bureau zyn ingekomen, teneinde ran opname verzekerd te zjjn. ----4-- - H«t mijnconflict in Engeland. Een vrijwillige heffing. werkerafederatie hebben medegedeeld, dat het bdetuur een voorstel op het oog had voor de heden te houden gedelegaerden- conferentie hierop neerkomend, dat er dlstrictsregelingen zouden zyn en dat het werk zou worden hervat op den grondslag van de zevenurendag mits ‘de ragearing bereid zou zijn de federatie te steunen bjj het verkrijgen van de toepassing van en kele voorwaarden, too notodig door wet gevende maatregelen. Voorts moet zyn uitgelekt, dat mijnwer kers uit Durham en .Zuid-Walea die naar Lonkten waren gekomen, om gelden in te zamelen voor de stakers, in het geheim ivan de mynwerkersfederatie een wenk heb ben gekregen om naar hun districten terug te koeren, daar „de (staking 'binnen enkele dagen 'vooihjj «ou «Un”. De münweriun- vereenigingen van Noord-Wales hebben Woensdag den wensch te kennen gegeven^ dat niet de leiders van ‘de mijnwerker», maar die van het T.UjC. volmacht rixuden .krijgen om te onderiiandelen over de voor- ‘Waartlen die de mijnwerkers nog zouden kunnen bedingen. De medewerker voor ar beidszaken van de „Star” zegt, dat dit het gevoelen in alle mijndirtricten weergeeft en dat het tevens de gromftoon /was van de beraadslagingen tusschen de mjjnwerkers- leidetfe /en het bestuur van het T.U.C. Hjj zegt dat het T.U.C. wel geneigd -was, een hoofdeljjken (tmslag te heffen, maar niet om daardoor den strijd te ^helpen verlen gen. De vakvereenigingen wilden alleen wel helpen om in den nood te voorzien ge durende den tijd dat ever een scWfcking worth omderfiarfdield. iDe schikking die hA T.U.C. /roorstelt is: plaatseljjke overeenkomsten betreffende Joonen en werktijden, die echter worden (belichaalmd in een nationale overeenkomst. tDit besluit zou het figuur dar mjjnwer- kersfederatie kunnen redden, maar deze Voorwaarden kunnen alleen door bemidde ling van de regeering worden verkregen. Er waren 800 gedelegeerden op de verga dering aanwezig, die 200 vakvereenigingen vertegenwoordigden. 1331 Hlj 'gnf zich veel'mofrtte om kleine verbeteringen aan te brengen, voorna- «aelijk op dat gedeelte van de lande rijen waarvan Lady Perriam; eene lijf rente trok. „Als ’t zijn eigendom waa J»wen de mensdien, „zou mijnhee- Sagei^’ niet V<>Or kunn*n b m®,en s weeks bezodit i|ij dan sprak hij Lady Perriam. t>io^!W0eT<le IUIUT den g«oondheidatoe- and van zijn pupil, en verzocht den *e mogen zie(n> di« huilen op t gericht van den het Hooge Hof der ikinderjaren had1 toever- tSL 19 la,n,ner «ei juffrouw ni« S!r 91 •,ohl' W'1 fwr mijnheer Bain wennen.” ABONNEMENTSPRIJS: per kw»rU». f UK, por wrak 17 ent, met ZondagAl pev kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar da bezorging per looper gesehia Franco per post per kwartaal 8.15, toet Zwaï’agAlad 8.80. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: MARKT 81, GOUDA, by onze agenten en loopers, den baekhandel aa de postkantoren. Ouzo bureaux zyn dagelijks geopend van uur. Administratie Telef. Interc. 82: Redactie Telef. 88. Ppftrekening 48400. De Plassen zijn mooi. Dit kostbaar, tjeiut moet niet verldren gaan. Dit kleinood der natuur aan deze Wreek geschonken njoet in volle waarde worden gehouden, tot vefhooging van het levens geluk van ieder, jdie de schoonheid daarvan kan aanschouwe|. De alarmklbklluidt! De alarmklok luidt om deze Plassen té ra ra’ f Het is niet de eerste maal dat aan de Droogmaking der R|eu- wijksche en Sluipwijksche Plassen worlt gedacht. ,Wij wijzen er op dat reedsjin 1899 concessie is veleend aan den Ir. Haul, die in 1902 in 1de Plassen 33 boringen heeft doen verrichten. Daarna rijn plahnen ontworpen door den Ir. Vijverberg in 1021, die eveneens boringen heeft gedaan,, maar beide concessjon- narissen hébbep om financieele redenen hun plannen mogten opgeven. Dat thpns van Ged. Staten vanlZuid-Holland een voor stel tot droogmaking der Plassen te wachten is, vindt zijn Aan leiding in het door den Gemeenteraad vin Recuwijk d.d. 22 No vember 1923 aan Provinciale Staten gericht adres, waarinj op economische grónden deze droogmaking is verzocht. Of 4eze gronden juist zijri, zal nader onder dé oo^en worden gezien. Aan het behoud van deze wondere natuur,om haar schoonheid is daarbij niet gedacht. De financieete bezwaren zijn opk thans niet opgeheven, door het Gemeentebestuur van Reeuwijk wordt pok erkend dat feze tegen de inpoldering zeer zeker zijn aan t|voeren. Dat Gemeefate- bestuur is echter desniettegenstaande van oordeel, dat het plan alle mogelijkheden tot welslagen in zich'Véreenigt. De doorbraaf van den polder Vettenbroek in den nachtman het Oude op hel Nieuwe jaar van 1926, heelt het vraagstuk-van de droogmaking van de Reeuwijksche ep Sluipwijksche Pla isen |hans als een urgente zaak naar voreh gebracht, wijl de Com- missie voor de oestudeerlng van de voergenomen dröögma ing f dezer Plassen, Welke Commissie bestap uit den burgemeester der gemeente Reeuwijk en vijf leden vhn den Raad, bene ens eegige plaatselAe 4e£kM«yiHicn,,#ls haa^ordeel o.a. in Dec em ber 1923 heelt uitgesproken dat de polder Broekvelden en tenbroek voor bekeren ondergang wordt behoed door bemaling fnet het stoomgtiaal der nieuwe droogmakerij. In hoeverre leze en andere uitspraken der Commissie juist zijn, zal van deskundige zijde dienen te gorden nagegaan en in het licht gesteld. Intusschen, de ondergeloopen polder Vettenbroek hééft; op de tenuitvoerlegging van het groote plan niet gewacht, en is loor het verstrekken van de noodige middelen met spoed wederom drooggelegd. Hft grootb plan berustte eind Juli bij den Minster van Binnenlandsche Zaken en Landbouw, wiens medewerting is gevraagd met het oog op den door het Rijk te verleenen steun door deze droogmaking dienstbaar te doen maken aan de be strijding der werkloosheid. Deze medewerking was toen nog miet verkregen. Thans, nu wellicht de Staten over een maand voor de peer belangrijke beslissing der droogmaking staan, is dit plan, dat in opdracht vórt het Rijksbureau voor de Ontwatering is onge maakt door het Ingenieursbureau J. van Hasselt en de Koiing te Nijmegen, nofe niet publiek, zoodat de opzet en de uitvoering daarvan niet kunnen worden beoordeeld. Het G^jneentebestuur van Reeuwijk meent 800 H A. weide grond te kunnen winnen, over welker hoedanigheid en waarde groot verschil van meening kan bestaan, tnaa; het telt absoluut niet het verlies aan natuurschoon, dat wordt vernietigd. Deze zeer belangrijke factor mag niet worden uitgeschakéld. Het geldt hier een zaak van groote beteekenis, die waard is van alle zijden fe worden bezien en beoordeeld.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Goudsche Courant | 1926 | | pagina 1