1 I 11 blad. KEN OON. NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR GOUDA EN OMSTREKEN No. 18844 Donderdag 18 Augustus 1828 87’ Jaargang ichines Dit blad verschijnt dagelijks behalve op Zon- en Feestdagen 153, Gouda lanten BERGAMBACHT, BERKENWOUDE, BODEGRAVEN, BOSKOOP, GOUDERAK, HAASTRECHT, MOORDRECHT, MOERCAPELLE, NIEUWERKERK, OUDERKERK, OUDEWATER, REE U WIJK, SCHOONHOVEN, STOLWUK, WADDINXVEEN, ZEVENHUIZEN, enz. vanaf f90- f 28.-. ■J Af 'l EEUILLETON. - Mane Antoinette. Volkenbond en Oorlogspsychose. Advortratiin in bet BUITENLANDSCH NIEUWS. men ijjdt. niet öll soorten HAAR- MAANDAG en willen 46 de uit- el, aak (Wordt vervokd) 40 oor ijke Brd. estatiea toe zijn organen Amerika. jTJiES in den 'ELDEN kunnen iddelen voor 21 dekken ontstaan ret of te droog Oordeel niet te snel. Klaag niet te gauw. Juich niet te vroeg. 4 ITERDAM. naar. iere gevallen. ij ■I i GOIDSQIE COURANT. heeft afgedaan; en vooral de pacifisten wil len ons ervan overtuigen dat men de dwaas heid van een deigeiyk" principe allerwege inniet. De feiten bewijzen het tegendeel. En als groote staten ais Frankrijk, Engeland en Duiitsdhland den geest van Locarno ver zaken, hoe zal men dan van kleinere staten mogen verwachten, dat zij erin gelooven Diyjpelijke uitdrukkingen vertroebelen de gekweekte sfeer van internationaal ver trouwen. Geen wonder, dat de Londensche correspondent van een Duitsch blad, da Kól- r.isdhe Zeitung min of meer verbitterd n dus ningste dialing, loorlijk ck-out. ite. Bleekzucht i Maag of t, zwparten in uitslag, roode i enz. op elke Rheumatiek, ver, leverstee- le ziekten van houding ters, die in het kabinet voor den bouw van den pantserkruiser hebben gestemd, afge keurd. Het bestuur publiceert een verkla ring, waarin gezegd wórdt dat de houding der ministers in strijd is met de principes der partij en ook met de te Brussel op het internationaal sociaal-democratisoh congres genomen besluiten. Verder wordt het ontslag van de ministers en de onmiddellyike bjjleenroeping van een partij-congres geëischt. Ten slotte hebben het bestuur van de sociaal-democratische party in Duitschland en het (bestuur van de sod aal-democratische ryksdaggroep wel het onaangename gevoel dat er iets bezworen moet worden, vandaar uat is beslaten de gedelegeerden 7. Behalve de kwest geneesmidde- te vragen aan in de Medicjj- oote Markt 7, Slechts zeer weinigen betreurde^ het heengaan des konings. IIij,had Ms °ea zelfzuaht ge geleefd en den tijd niet gehad de kwellingen goed te maken, waaraan hij maar al te vaak zijne naas'èf omgeving had| onküerworpen. ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal 2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad per kwartaal 2.20, per week 22 cent, overal waar de liezorging per looper geschiedt Franco per post per kwartaal 3.15, met Zondagsblad 3.80. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: MARKT 31, GOUDA, bjj onze agenten en loopers, den boeknandel en de postkantoren. Onze bureaux zijn dagelijks geopend van 96 uur. Administratie Telef. Interc. 82; Redactie Telef. 83. Postrekening 48400. Koningin en martelares. Wie den vrede wil Het gevaarlijke pantserschip. vraagt welk goed doel ermee gediend kam worden om weer voor den4 dag te komen met den woordenschat uit den tijd der erg ste oorlogspsychose: wanneer men hier met scherts heeft te maken, dan is hy van slecht allooi en geschikt om misverstand të wek ken. Wanneer de Morning Post dan boven dien nog schrijft over het meer vertrouwen stellen in de krachten, die op het oogenblik manoeuvres houden, dan is het Kellogg- pact, dat het blad in één adem met den Vol kenbond en het verdrag van Locarno noenit van weinig waande, dan worden aldus de correspondent slechts de van liberale En- gelsche zyde getuite inzichten bevestigd, dat er nog heel wat arbeid in Engeland moet worden verricht, Voordat uitgebreide kringen zich vrijgemaakt hebben van de oorlogspsychose en den weg hebben gevon den naar een nieuwe wereldopvatting. Tot daartoe was htet haar lie: geweest niet uiteen door haar rang, inaar ook door har® toiletten boven alle vrou- |wen des lands uit te blinken; voortaan ■wiPe zij e-envotfdig zijn. Vroeger nad zij ziohi met heel de onstuimigheid’der jeugd overgegeven aan de vele ver maken vaij dat lichtzinnige haf; inliet vervolg wilde zij ernstig wezen. Ma''” zij gevoelde, dat zij daartoe steun be hoefde. Zij was nauwelijks negentien jaaW Lodewijk moest haar helpen. En ook tegenover hem wilde zij anders I zijn d'an voorheen. Zij herinnerde zich vol berouw hoe vaak hij haar onge duldig had gemaakt door zijn gbi^is aan zedeWjken moed, aan geestkracht, doof' zijne voorliefde tol dat nutteloos tijdverdrijf bet vervaardigen van klokken, en sloten. Het was haar zoo weinig koninklijk voorgekomen. Zij had hem zooveel lievefr wilde paarden zien berijden, op de jacbt trekken, life1 toonen in. de krijgskuplstdat he* haar kregeligtegen hem had gestemd .,Dat is nog niet zeker”, sprak Lo pen kunstsmid! in hem te zien. Maar thans zoit hiQ die bezigheid laten va ren, ■slechts t:jd overhouden waarlijk J-oning te zijn, en zij zou hete1 liefhed en, zooals zijne vele deugden dat verdienden. Vol teederheld sloot hrij haar m de armen. „Gij hebt niets goed te maken Toi- non”. antwoordde hb’ geroerd*. „Gij zitt voorbeeldig geweest, vooral tijdens df ziekte van mijn grootvader Gij ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda ra ometrakao (baboorande tot dra braorykria* 1—5 regels L80, elke regel meer 0.25. Van buitra Gouda ra dra b~~ 1—5 regels 1A5, elke regel meer 0.80. AdvartratUin in bet ZatardagnummertB 8b bijslag op den prjja. Liefdadigbeids-advertcntita de helft van den prtja. INGEZONDEN MEDEDEELLNGENi 1—4 regels AM, elke regd meer Op de voorpagina 50 booger. Gewone advertentièn en ingezonden mededeeiingen b^j contract tot zeer geroduceerdra prys. Groote letten en randen worden berekend naar plaatsruimte. Advertentiin kunnen worden ingezonden door tusacbenkomst van •oliede Boekhande laren, Advertentiebureau! en onze agenten ra moeten daags vóór de plaateing aan het Bureau zyn ingekomen, teneinde van opname verzekerd te rijn. Delaals, zij meeiute dat dlie belofte zich over vele, veie jaren zou uit strekken. Zij bleef er trouw aan iot het eindmaar hoe kort zou het du ren voordat die beide bekoorlijk o hooiden, die thans vol liefde legen ellkanH,er aahleundlen, bloedend aan het waanzinnige volk zouden worden getoond. I Henaeifdien avond, toen de jonge koning, bleek en vermoeid zijne ge- hialin opzöolut in hare vertrekken vond hij haa*r bezig aam hare moeder te Lodewijk schrijven. wnen. Gii 8, Zij wierp aanstonds de pen neder en snelde op hen» toe. „Lodewnjk”, zeide zij, de armen om zijn hals slaande, „er breekt een nieuw tijdperk voor ons aan en ik wil ook een nieuw leven begiiitien. Ef ia geen Dauphine -meer: de koningin wil zwakheden goedmaken, die haar kenmerkten. Wilt gij mij daarin bij staan Wat zij hen» niet zeide, was, da*‘zij dien avond geruiftnen tijd op «e knieën had doorgeblraicht, God smeecende haar kracht te verleenen to het lei- dten van een vcorbeeldig leven. Zij had 'ich geen groote zonden ie ver bijten, zlij wist het maar l'et sterbed des konings bafcl diepen indruk op .haar gemaakt, haar geleerd hoe ct- zettend het is in het aangezicht van den doöd te moeten terugblikken op een nutteioos bestaan. Pe edelste vodmemens waren bij haar opgerezen. Het werk van den Volkenbond is 'zonder beteekenis;‘qi men leest met vol doening, dat Duitsche schoolkinderen hun vacantie in Frankrijk, en hun Fransche makkers den vrijen tydin Duitsch'land do->r- brengen. Dat de Duitsche en de Fransche minister van arbeid zijn overeengekomen, jaarlijks een bepaald aantal vakarbeiders uit te wisselen, die zidh in het andere land met de arbeidfianeöioden en de taal ver- trouwd zullen kunnen maken. Al deze dingen werken een meer elkander begrijpen, een vémosferipg in de hand. Maar beteekenen zy veel? Als er geschillen zijn van min of meer emstigen aard, dan handelen de betrokken staten niet in den geest van bet instituut van Genève, zooals Litauen, dat weigert om voor de zitting van den Volkenbondsraad te Genève nog eens onderling overleg te houden over de hangen de geschillep met Potten. Datds ee^i teleur stelling voor allen, die daarvan meer suc ces hadden verwacht dan van eten, behande ling van het forum van den Raad. Mpt uit zondering van het geschil over heil gebied van Wilna zjjn het kleinigheden die de be trekkingen tusschen de twee buurstaten ver troebelen, meest kwesties van grensverkeer, die met wederzydschen goeden wil geinaik- kelyk uit den weg te ruimen waren. Maar juist die goede wil blijft, met name aan Litauschen kant, ontbreken. Dat Wolde- maras het Poolsdhe initiatief toch nog v>n de hand heeft gewezen, hoewel niet-offi- cieefe berichten uit Kowno al' van een aan vaarding hadden gerept, is te meer te ver wonderen, nu het congres van de Poolsöhe legioeneoldaten te Wilna zdch van iedere de monstratie tegen Litauen heeft onthouden. Men gelooft soms, dat de oude /preuk: „wie den vrede wil, wapene zich ten oorlog” ijksdaggroep en de party- ;erdag bijeen te roepen. 3 van den pantserkruiser zullen de crisismaatregelen worden bespro ken. Beide organen betreuren het levendig, dat de sociaal-democratische ministers niet in overeenstemming met de party-besluiten tegen den bouw van het pantserschip ge stemd hebben. Zouden de heeren, desondanks, toch blij ven zitten? De Fransche manoeuvres, die momenteel in het Rjjnland gehouden wonden zullen de Duitsdhers pynlyk aan hun nederlaag her inneren, en de oude revandhe-idee nieuw voedsel geven. Men weet dat sommige En- gelsche bladen er ajkh tegen gekant hebbii- dat Engels’che cavalerie aan «leze manoeu vres deelneemt. Maar een*andere krant, de Morning Post, "zegt oimmwonden: ^Groot-Byittannië en Frankryk gaan er mee dó->^ het Rjjnland op grond van ’t ver drag vuh Versailles bezet te houden en ge meenschappelijke handelingen der heide „legers zyn natuurlijk wenkchelyk. Het moge prytzenswaardig ®ijn’ zelfs de gebeurtenis sen yan 1914,1918 te wtllen vergeven, maar het is ónmogelijk ze te vergeten.” Daarin herleeft de oorlogspsychose; en zjj wondt nog versterkt door wat hetzelfde blad schreef over de luchtmanoeuvres, die deze week boven Londen gehouden worden;, daanby wordt een algemeene oorlogstoe stand aangekomen, die 'luidt: „Oostland valt Westland aan”. De Morning Post nu schrijft: „Onze oude vriend Oostlartfl wordt on rustig. Hy gevoelt de noodzaak eener eco nomische expansie. Hy is er angistvallóg op bedacht zyn vroegere nederlaag te wreken. Hy wri.1 van zyn weg 'het eenige be letaal voor zjjn wereldheerschappij verwijderen. Hij bét lijdt zidh van de-bep^ingen, die hem de Volkenbond of d^geest van Locarno indien hij althans dozen geest in zich heeft opgenomen opleggen en heeft den oorlog aan Westland verklaard.” Intusschen kan de corr. van het Duitsche blad niet al te hoog van den toren blaaen. Want dan zou men van pot en kietel kun nen spreken. Duitschland, dat een nieuwen pantserkruiser gaat bouwen, verzaakt im mers niet minder zijn vredelievende prin cipes. Vanzelfsprekend is de ontevredenheid over de houding der socialistische leden van het Riykskabinet, die allen voor het bouwer/ van den nieuwen pantserkruiser hebben ge-i stemd, ook in sommige kringen hunner eigen party zeer groot. Zoo schrijft b.v. de te Breslau verschijnende Volkswacht, het or gaan van Loébe, den president van. den Rijksdag, dat de houding van de socialisti sche ministers de geheele partij in de ón mogelijkste positie brengt. In de eerste plaats tegenover de Internationale. Het be sluit is n.l. genomen op denzelfden dag, waarop (het te Brussel gehouden congres der Internationale de motie inzake de ont wapening aanvaardde! Bovendien zullen de kiezers een dergelyke houding, die gelijk staat met een schending van de in den ver kiezingsstrijd afige®f>de belofte, niet be- grypen. De toestemming tot het bouwen van het schip, besluit de Volkswacht, over treft elke concessie, die de party kan ver leenen om de onlangs gevormde regeering in het leven te houden. Het blad hoopt, dat de sociaal-democratische Ryksdaggoep nog een poging za! doen om het besluit onge daan te maken. Nog maar enkele dagen geleden heeft men hfet begin van den grooten wereldoorlog herdacht 14 jaren terug. Soms lykt 't veel langer, soms schylnt 't nog zoo nabjj --al naar de rustigheid in de sfeer van de intern, politiek. Er ayn momenten, vooral in tijden van vredescongressen, dat men de vólken aan het gevaar van een nieuwen oorlog ontgroeid acht: dan Lykt de afkeer van een nieuwen oorlog sterk, het instituut van den Volkenbond een uitstekende waarborg voor *hct behoud van den vrede- iMaar vlak daarop waarschuwen sommige gebeurtenissen ons met onmiskenbare dui delijkheid, dat men niet te-optimistisch mag zjjn; dan blijkt de gemeenschap der volken toch maar een heel los verband, vertoornen zich weer donkere wolken. Dezer dagen kwam weer heel duidelijk naar voren, dat er maar bitter weinig noodiig is om de oude haat te doen oplaaien. rtvöder wag aoq goed voor tikte zij, „en nu heb ik nie meier.” DUITSCHLAND. Zelfmoord van moeder en dochter Uit' wanhoop over den dood van vader en broers. Het uit zes leden bestaande mjjnwerkers- geain Schirok uit Osterfold in DuitscihlAd, is in korten tyd door aaneenschakeling van tragische omstandigheden volkomen uitge storven. Vader en zoon vonden eenïgen tyd ge leden in een mjjn door vallend gesteente den dood. De tweede 18-jarige zoon kwam kort daarop by een hyachongeluk om het leven. Eenige weken geleden was de jong ste zoon van het gezin spoorloos verdwe nen. Na langdurge opsporingen werd zyn lijk uit de 'Roer opgehaald. Blijkbaar ia hy na het verlaten der myn goot de duisternis in de Roer geraakt. Van het gezin bleven slechts nog moeder en dochter over. De dochter stond op heL punt zich met een mijnwerker te verloven. De vreeselyke slagen hebben moeder en dochter zoo getroffen, dat zij beiden in den Rijn sprongen en verdronken. BBLG1E. De speelzaal te Blankenberge. De correspondent van de N. K. Crt. te Brussel meldt: Te Blankenbei'ge is de speelzaal van de Cercle des Etrangers in het Casino op bevel van het parket van Brugge gesloten. De boekhouding en andere voorwerpen van het secretariaat zijn medegenomen. Later heeft het parket, daar er een nieuw secretariaat was georganiseerd en de speelcLub in een andere zaal opnieuw was geopend de speel tafels doen demonteeren en het Iteele ma terieel naar Brugge doA overbren^P- Dezt feiten hebben onder de badgasten heel wat opschudding teweeggebracht. De dood van Loewenstein. Het ond’erzoiek vau de ingewanden van deni verdronken bankier Lootven- stein blijkt thans geeilndigdi te zijn. Binnenkort zal het rapport vau dr. 1‘üftil aan het gerecht worden medege deeld, maar de Etoile Beige meent ‘toch te wejten, dm er bij h.et onder zoek sporeai van vergifbigdie stoffen zouden zijn gevonden. V’;un andere zijde iwordt echter ge- meld, Hfcit dit vergif in het lichaam kan zijn gekomen door een overmatig gebruik van geneesmiddelen, «waaraan de bankier zich tijdens zijn ’'-ven schuMig maakte. Ook de directeur van het bacteriologisch instituut moet ver- Ja, het is mogelyk dat de nieuwe Du.it- sche'kruiser al dood en verderf zaait voor hij gebouwd is; en dan zullen de soc.-dem. ministers als eerste, slachtoffers vallen. Want met den dag n^emt de verontwaardi ging van de soc.-dqm. buiten den Rijksdag toe. Het bestuur van de party* in het district Leipzig heeft met algemeene stemmen de een engel, tets onbeschrijfelijks, dat hem eerbied inboezemde, ondanks zich uoivie». „Groot mij’kni mand De jonge koningn trok haar zach keus tot zich en stoot haar in Je ar men. „Dat i&' heil eerste leelijke woord, dat ik ooit miijne kle ne* Elisabjeth heb hooren zeggen”, fluisterde zij, het blönde kopjje öp liaar schouder laten de rusten. „VooTtaan zullen I en ik zijn plaats bij u innemen. hebt ons immers wel lief?” ^,Ja, ja”, schreide heit prinsesje, _r_ ,,n\aar ik ben nog zoo jong en zoo Zijn^ bedienden waren overtuigd, dat donk Artois en Protreiioe maak ik ai- x t.. x_ tijdjen Lodewijk beeft höt zoo jtfuk grootvader had geduld met vond $ok dikwijle tijd om mij, aan te hooren.” ..Ik zal altijd tijd voor u hebben, lietfste, altijd. En wat geduld betreft, ik vrees <tat gij dat meer met ons zult hebben, dan^wij met u. Gij zult onze iel re ling zijflB Waarlij^F vroeg het kind, groote blauwe oogeti tot lialar oppit d" „Gij wilt heusdh mij houden, Tolnon „Niet een beetje, maar heel, beel veel.” „Altijd?” „Zoölaög ik leef”, beloofde Marie Antoinette. t vroeg het kind, de - aan- ,Gij wilt heusdh een beetje van dewijk met een rilling „de zie’-te behoeft zidh iftet aanstonds te open baren. Ik; voel mij nog verre van ge niet.” Onwillekeurig maakte znj zich uit zline omhelzing los. Daar weer een dier dingen, die haar zfooweer tegen de borst stuitten in hem, die bloohar- ticheid, zoo vreemd aan haar eigen natuur. klaard hebben, dat er van een <‘ood door vergiftiging geen Bpral e kan rijn. tttAnnKuK. De onderteekening van hei Keliogg-verdrag. Naar in welingelichte kringen te Parya verklaard wordt is het programma voor de met de onderteekening van het Kehogg- pact verband houdende plechtigheden thans zoover gereed dat het aan den ministerraad kan wonden voorgeiegd. Men zou het er nog niet over eens x|jn geworden of de onderteesening m de ktokken zaal of te Raanhouwiet, het^zomerverbiyt van den president der Republiek, zax plaats hebben. Ook heeft men aan de spiegelzaal te Versailles gedacht. Minister Briand schynt- het meest voor de klokkenzaal te voelen. Naar uit Washington gemeld wordt zal Kellogg zich na de onderteekening van het pact naar Ierland begeven om het bezoek van Cocgrave dat deze verleden jaar aan de Vereenagde Staten bracht te reeiproceeren. Verwacht wordt dat Kellogg zyn verbluf te Londen zal benutten om besprekingen te voeren over de quaestie der beperking van de bewapening ter zee. Vliegers in gevangenschap. Twiee bramen© vliegers, heiuu eu oecie, zijn een Uja gel enen, pij een nooulanding boven MaroKKaaiucn gé- oueu, in nanoen gevallen van een jioorsclien stam, weUe r*e vliegers slechoi tegen loBgöld de vrijheid wil Hergeven. Zij worden nu gevai»gvuge- hiouuen ©n het scihdjnt moeilijk te zijn «e twee franschen te Dempten, daar zij zich in het gebied vanuea Spaan- schen invloed bdvinde^Mwaa^e Erain- bcnen niet h<^ recht fwbe» e^n ver volging in te siettfen. Reine en Serre ver" eren in goede gezondheid. J)e stam, die hen gevangen houdt, ha^ reeus onderhandelingen over het los- geiu geopMid, toen een hem vijandige stam hen» .deed weten, dat <te geheeie stam zou worden uitgeroeid wanneer buj de Fransche vliegers teruggaf zon der van de Europeesche autoriteiten d*3 vrijlat ng van de Mooreche krijgs gevangenen te verkrijgen. De onder handel ingen zijn toen afgebroken. De verstandige ezel. In één der strelen van de kleine kreeken by Bayonne werd een prachtig paard geleid om te baden. Het dier zakte echter door zjjn gewicht weg in den drassigen bodem. dat oogenblik kwam e«n ezel voorbij die blijkbaar de drinkplaats beter kende. HM begaf zich te water en beet in het koptiuig van het paard, dat hij flink tusschen de tan den beklemd hield. Een voorbijganger, die 'het zag, kwam ook te huty en met de vereende krachten van den voorbijganger, een staljongen en van den ezel, wend het paard gered. Si non e verois men geneigd te zeg gen, maar het fait is bevestigd door den weet niet hoezeer ik uw heldeomoed lieb bewonderd. Gevoelt gij u nog ntet ongesteidi „Wei noen”, verklaarde de ionge vrouw gliridachend. „net beste miuaei aan J>esmelting te ontkomen is, er n et bang voor te ijn, hoorde ik mijn moe der herhaaUdetijk zeggen, en ik heb thans^gezien, dat zij gelijk had. (£een van ons allen....,” „Stil”, viel die jonge vorst haart^t CMWi schuwen blik in die rede. „Zeg zulke d-ngen toch niet." v „Wfclke dtingen? Ik begrijp u ‘niet. „Weet gij clan nipt, dat men-slechts behoeft te roemen op het on komen aan een gevhar, om den slag toch te zien nederdalen?” klonk het angstig» „Wel neen, dat is brjgetooi. Ik vöbr mij ben van oo-deei. dat het schande zou zijn niet luid’ te verkondigen als de goede Giod ons gespaard heelt voor oen gevaar, en dat is frier hei gevat! geweest.” dte nieuwe vorst hun uiterlijke trouw aan zijn grootvader zou weten te be- loonen, dat zij verder onbezorgd op mij' hunne lauweren konden gaan rusten - Wat vroegen rij meer? Lodewijk en zijne broeders gevoel den zich ontheven van een wree^ despotisme, ademden voor hei eerst in hun leven vrij. Zelfs Majpie Antoinette Verheugde zich, over rijn voorbeeldig sterven. De koning had rich bekeerd, en wie kon zeggen, of haj, indiien hij had moj^n genezen, later bij die goe de gevoelens gebleven zou rijn At leten prinses Elisabeth, was ontroost baar. Zij was dan ook die eenige voor wie de doode rich meestal vriéndelijk had betoondj Het kind had iets van

Kranten Streekarchief Midden-Holland

Goudsche Courant | 1928 | | pagina 1