Had. 1 r 1 w f J rd. dan 6000 gezinnen in Gouda Omgeving en l 0WF** Deze Courant komt in meer ib NIEUWS, EN ADVERTENTIEBLAD VOOR GOUDA EN OMSTREKEN i- i’, No. 18882 I L- Dit blad verschijnt dagelijks behalve op Zon- en Feestdagen EERSTE BLAD. FEUILLETON. <1 I H DE FAMILIE PONTOIS BERGAMBACHT, BERKENWOUDE. BODEGRAVEN, BOSKOOP, GOUDERAK, HAASTRECHT, MOORDRECHT, MOERCAPELLE, NIEUWERKERK, OUDERKERK, OUDEWATER, REELWUK, SCHOONHOVEN, STOLWIJK, WADDINXVEEN, ZEVENHUIZEN, enz. «JH: Zaterdag 29 September 1928 te a Dat nummer bestaat uit twee bladen. ■1 (Wordt vervolgd). de kamer van mevrouw Waar gij de meeste vreugde smaakt, moet gij het meest op uw hoede zijn. menigeen bed en kei ijk en tend van krentenipoli- breede opvattingen, breedopgezetten stijl gang, zeg- men 'en doorweek- voetstappen ivervoit oei EEN GEHEIMZINNIGE MISDAAD. ver haar cents Jen duri an het (lOUIMIIE colKIM. d««rd« oplag» WO 87« Jaargang BRIEVEN UIT DE HOFSTAD. OMXXXVIII. Scheveningen tevreden. Werkelijk, men kan nu toch dubbel en ‘dwars tevreden zijn. Zaterdag j.l. sloot het badseizoen en Zondag daaropvolgende was het voor het eerst, sedert eind Juni slecht weer. De gansche zomer heeft zich uitste kend gehouden en voor zoover het weer het bezoek aan Scheveningen beïnvloedt een invloed die inderdaad heel sterk is kan jnen tevreden en voldaan zijn. De eindcij fers over het seizoen zijn nog niet gepubli ceerd maar zij moeten gunstig zijn. Nu komt de gouden herfst, die nog vele mooie dagen kan brengen, vooral voor hen, die op de fiets of de motor of in de auto er op uitgaan. De wegen in den omtrek van ‘onze stad zijn zeer goed en het is dus een lust er op uit te trekken. Wie eens in den Haag komt verzuime niet den Leidschen straatweg eens te gaan bezichtigen, die een voorbeeld is van een modernen weg. Spoe dig zal het laatste gedeelte op de volte breedte worden gebracht, als n.l. een gan sche rij boomen is gevallen. Dat is natuur lijk onvermijdelijk, maar men herstelt het hiaat weer zoo goed mogelijk door den aan plant van jong gewas. De breedte is nu zóó dat op de helft van den weg twee auto’s gemakkelijk naast elkaar kunnen rijden en elkaar dus voorbij rijden, zonder op de an dere helft te komen. Bij alle bochten zijn dikke witte strepen in het midden aange- bracht, waardoor ieder weet wat zijn grens is. Men houdt zich daaraan thans zeer nauwgezet en wij mogen dus aannemen dat het grootste gevaar is geweken. Jammer is alleen dat het fietspad nu eens links aan weer rechts van den breeden rjjweg ligt, zoodat de fietsers eenige analen moeten oversteken. Dat kon nu eenmaal niet an ders of het zou zeer groote kosten met zich hebben gebracht en het offer vragen van tallooze boomen. Herhaaldelijk leest men in de kranten van het gevaarlijke punt nabij Oegstgeest, waar dagelijks ongelukken voorkomen. Wij zijn dit punt eens gaan bekijken en het is in derdaad een gemeen hoekje. De weg ver nauwt zich plotseling, doordat de huizen naar voren springen en er is bovendien een bocht. Van eenige aanduiding dat het hier extra gevaarlijk is, is niets te vinden. Al leen langzaam rijden en elkaar niet inhalen op dit punt is het eenige redmiddel. Zij, die hier geregeld passeeren zullen deze voor schriften wel in acht nemen, maar het zijn de vreemde rijders die hier het gevaar op leveren. Het punt ligt in den weg van den Haag, die ver buiten Leiden om naar Haarlem en naar Noordwijk voert, op den grooten ver keersweg dus en het Is daarom zéér noodig dat de aandacht eens van de autoriteiten naar dit- punt wordt getrokken. Het gaat in ons land wel langzaam met de verbete ring der wegen. Eén der voornaamste oor zaken daarvan is dat een klein aantal men- schen deze zaken regelt en slechts geleide lijk daarmede opschiet. Het geld ervoor is erdubbel en dwars, arbeidskrachten zijn er bij tienduizenden werkeloos in Nederland en het zou dus best mogelijk zijn sneller op te schieten, maar de voorbereiding houdt zeer op en wordt opgehouden. Men heeft nu eenmaal een soort plan opgemaakt, een werkverdeeling en daaraan houdt men vast. Het is hetzelfde als met de kwestie van de tollen: alles moet heel geleidelijk gaan, op zijn beurt, maar overhaasting acht men uit den booze. Nu de tollen in het brandpunt van de be langstelling zijn gekomen, moet ook ons de klacht van het hart dat niet genoeg voort varendheid is betoond nooit zelfs om aan dit euvel een eind te maken. Het ware het eerste geweest dat noodig was sedert de Wegenbelasting is ingevoerd. vmlag van r maand later w Camille de Bi gehoopte erfet een rijk huwe de Changiron. zijn Vroegere van iena/iti, d moeten c4ideL„ tot een geret ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omMrekao (babooraida tot den boaorgtaing): 1—6 regels L3Q, elke regel meer L25. Van buiten Gouda en den bezorgkring: 1—4 regels LM, elke ngel meer LM. Advertentie in bet ZaUrdagnummer M bijslag op den prijs. IJefdadigheids-adveztentiin do helft van den prijs. INGEZONDEN MEDEDEEUNGEN1—4 regels LM, elks regel moer LM. O* de voorpagina 5t booger. Gewone advertentie en ingezonden mededeeiingen bty contract tot zoor goreducoerdan prijs. Groote letters en randen worden berekend naar plaatsruimte. laren, Advertentiebureau* e>n onze agenten en moeten daage vóór de plaatsing aan W Bureau zyn ingekomen, teneinde van opname verzekerd te zijn. dat i gen, welke niet nalaten kon lang in hun leven na te werken, juist,omdat zij' ervoe ren, ddt hun bezit daardoor vergroot werd. »n Amerikaansche multi- •d, dat het eerste mii'lioen sten stuiver, wel'ken men !teeft en terzijde kan leg- KLEINIGHEDEN. Het is merkwaardig op hoevele wijzen de Nederlanders in hun spreektaal de waarde en de macht van de kiÜne dingen en van het kleine hebben vastgelegd. Dat was de ervaring der geslachten, die zagen, hoe ge neigd een mensch van nature is om het klei ne te verwaarloozen, terwijl juist het kleine de aanvang is van het groote. Tenslotte is in den kleinen eikel heel de trotsche eiken boom, die tientallen jaren ver duren zal, reeds verborgen. We zeggen, dat veel klein tjes één groote maken. We verklaren iemand, die het kleine niet eert, het groote niet weend. We komen telkens tot de erva ring, dat kleine oorzaken groote gevolgen hebben. We meenen een breed standpunt in te nemen, als we verklaren, dat we ons niet met kleinigheden ophouden, terwijl we den staf breken over den man, die dat wèl doet, hem kwalificeerende als iemand, die spijkers op laag water zoekt. De kinderen zingen in een liedje: „kleine droppels water, kleine korrels zand, vormen groote zeeën en het breede strand.” Een moralist uit de grijze oudheid waarschuwde tegen de kleine vos sen, die den wijngaard vernielen, hetgeen natuurlijk niet slechts een vermaning voor de wijnbouwers bedoelde te wezen. Natuurlijk zouden deze grepen, welke we uit onze taal deden, zeer gemakkelijk met vele anderen te vermeerderen zijn, terwijl zoo menige instelling reeds" door haar wijze van doen practisch de oude waarheid illustreert, dat vele kleinen één groote ma ken. We denken aan de verschillende spaar banken, aan de spaarzegels, aan dj^èri eenigingen, welke ter versterking val inkomen er cents, twee en- een halve of stuivers-coldecten op na houden, deljjke illustratie van de madht kleine. Trouwens, dat het kleine een groote macht heeft, staat voor ons vast als een paal bo ven water. Alleen vergeten we al te vaak daarop de toepassing te maken in de prak tijk des levens. Daar schuilt de groote fout, die telkens zich wreekt in de werkelijkheid. Om even stil te staan by die oude verma ning: vangt de kleine vossen, die dep wijn gaard vernielen. De wijnbouwer is verdacht op allerlei groote en bekende gevaren, welke den oogst bedreigen. Niet zelden ommuur de men in h^t oosten de wijnbergen, opdat het groote schadelijke wild niet kon binnen dringen. Natuurlijk werden zoover toen reeds mogelijk was allerlei voor zorgsmaatregelen genomen tegen planten ziekten of tegen de gevaren van het onge dierte. Echter vergat men vaak te denken aan de kleine vossen, die niet minder een gevaar voor den wijngaard waren; die klei ne dieren schatte men niet op dé juiste waarde. Zoo gaat het in menig leven, in menig huisgezin of andere samenleving. Natuur lijk, er zijn ondeugden, waartegen ieder zich wapent, er zijn karaktertrekken, zóó in het oog loopend hinderlijk in een huisgezin, dat daartegen met kracht geageerd wordt, maar zijn er ook niet, van die kleine ondeug den, van die periodiek terugkeerenrie nare stemmingen, welke het huiselijk leven be derven? Zouden dat ook niet kleine vossen wezen, waarop die oude wijze gedoeld heeft Zijn er niet van die kleinigheden, welke het geluk van anderen kunnen bederven Waar om laat men die funeste kleinigheden niet 1 na? Wel, omdat het gemakkelijker is iets voor iemand te doen dan iets voor iemand te laten. Daarvan een klein voorbeeldde straffe rooker zal gaarne voor een zwakke in zijn kring iets doen, d&snoods iets wat hem veel tijd of moeite of geld kost, maai; de sigaar laten liggen, niettegenstaande de zwakke daarvan hinder heeft, hoe moeilijk kan hij het rooken laten! Zoo zyn er tal van kleinigheden in ons gedrag, in onze taal, in onze opvattingen, welke feitelyk van geen waarde zijn, maar van waarde worden, om dat een ander er door gehinderd wordt, eens anders vreugde of goede stemming er do^r wordt verstoord, kleinigheden, die groot worden, juist omdat er van haar een ver keerde invloed uitgaat. Menigeen zooi het ook tot meerdere wel vaart brengen, wanneer hy in de stoffelyke dingen op de kleintjes leerde piassen. We herinneren ons het volgende voorval: we kwamen in kennis met een ijzerhandelaar. Deze had de gewoonte om lederen avond na het sluiten van dien winkell met zyn kinde ren langs de spijkerbakken te gaan en op den grond gevallen spijkers, schroeven enz. op te rapen .De spijkers gingen in de weeg schaal en hun waarde ging in de spaarpot van de kinderen. Er waren avonden het was een zeer beklante zaak dat circa een pond spijkers enz. opgeraapt werd. Men kan nu wel bevroeden met welk bedrag de kin deren jaarlyks -hun spaargeld zagen toene men. We vreezey, dat deze of gene zeggen zal: wat een kleine politiek. Maar toch had die kleine politiek dit voordeel, dat aller eerst dev kinderen een les in zuinigheid kre- ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal 2.25, per week 17 cent, met Zondagsblad per kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar de Imorging per looper geschiedt Franco per poet per kwartaal f 8.15, met Zondagsblad 8.80. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: MARKT 31, GOUDA bjj onze agenten en loopers, den boekhandel en de postkantoren. Onze bureaux zijn dagelijks geopend van 9—6 uur. Administratie Tetef. Intere. 82; Redactie Telef. 88. Postrekening 48400. teel was teruggenomen, tiaa men ook Zhju voetstappen moeten vinuen, zoo wel als duei van Eugenie. Hij vervie' echter in een djiepe neerslaetuigheKi en hoewel Paul chagon hem zijn plaats liet behouden, werd1 hij van uag tot dag droefgeestiger, totdat een slepende Koorts een einde aan üm leven maakte. Niemand durfde echter den man oesdïuldigen, die door het verdriet over de schande en den dood zijner dochter ten grave werd gesleept He zaak baarde «weinig opzien. Daar zij op honderd mijlen van Parijs was gebeurd, en de zelfmoord van Euge/ nie alle verder ondeirZoek belette, ga ven de dagbladen slechts een kon gebeurde, en een het geval vergeten, rise, hoewel van de beroofd, deed echter k met zékeren Arthur huil Ghagoin hervatte -enswijze met de drift de vernedering bad idergaan van door armoede Jeregeld leyen te worden ge dwongen, en zoo verliep er een vol jaar na het tooneel, dat wij hebben beschreven. I 11- I Wy hadden het zoo even over de herfst, die nog vele mooie dagen kan geven. Een wandeling in het Bosch is als de zon schynt nu een bijzondere verrukking. Altijd weer gedenken wy met genoegen hoe den Haag voor ieder jaargetij iets geeft dat genot verschaft aan hen die het weten te vinden. De herfstkleuren in het Haagsche Bosch zyn zeer mooi èn ook de Scheveningsche Boschjes hebben ïn den omtrek van den vyver menig zeer schilderachtig hoekje. Wie die schoonheid goed wil, genieten, moet er des morgens heen gaan wanneer nog geen publiek aanwezig is. Dan is het vooral in de boschjes heel mooi. Het Haag sche Bosch dat lang en smal is, heeft altyd tegen dat het zoowel in de lengte als in de breedte eenige malen door breede wegen is doorsneden, zoodat het verkeer er blijft razen en de stille bekoring die ervan uit gaat, tegenwerkt^- Mooi is het ook in de duinen, maar he laas zyn die byna alle afgesloten voor de wandelaars. Dat is wei heel jammer al is het begrypeljjk, gezien de voortdurertde vernieling waaraan ze jaren lang hebben blootgestaan. In de z.g. Westduinen heeft de gemeente den Haag wegen aangelegd en het overige terrein stevig afgerasterd. Dat is wel aardig als wandelplaats, maar toch niet je ware. Aardig is het dat de heuve len en dalen behouden zijn en dat uitkijk punten zyn gemaakt van waar uit men een interessant overzicht over de stad eener- zyds en de zee anderzyds krygt Men be komt daarby een indruk van den ontzagge lijken om vang dien den Haag beeft aange nomen en men vraagt zich af waar dat heen moet groeien. Overal aan de grenzen zijnstraten in aanleg, huizen in aan bouw; groote terreinen liggen gereed om „bouw rijp” gemaakt ti; worden. De toren van Monster ligt heel dichtbij en overal in de duinen ziet men de eerste sporen van de bebouwing. Het is de groote puzzle die ons altyd weer aangrijpt zoo vaak wy het over-' zicht weer eens gaan nemen. In de stad zelf blyft ook geen noekje meer leeg. Er wordt wel wat gesloopt, maar hoevele tuinen die vroeger afwisse ling gaven in den bouw, zyn in den loop der jaren al geheel of gedeeltelijk voor wo- ningbouw bestemd. De terreinen worden zóó kostbaar dat men ze als tuin niet kan houden. Zelfs in het mooie park Zorgvliet zagen wy reeds hier en daar een groote tuin gehalveerd en voor de helft bestemd om er een tweede woonhuis op te zetten. De herfst is de tyd voor wandelingen. Het is nog niet zoo koud dat men zich niet op het vlakke terrein durft te wagen en de temperatuur is voor een flinke wande ling by uitstek ges’chikt. Zoo vaak de ge legenheid zich voordoet, kruisen wij eens door de nieuwe wyken waarin den ganschen gerot wee» haar die lame, waarin bet testament liggen moest Daarin vond zij eenige paperen, maar bet testa ment was er niet. UoodebleeiK wejndde die gravin zich tot Gagerot, die getieei verplet was. ,,Vian morgen lag tet er nog”, zeide hij. 'Wanhopig zag de gravin om ziicU h(een, en nu vnei haar de ouid(e Martha in het oog, die nog op haar stoel zaf te slapen. Deae onnatuuriiijke vaste slaap trok bare aandacht. Op de tafel naast de Oude vrouw staid’de koffie kan, die Eugenie had) medegenomen, en een paar ledige kopjes. Zon den zij haar 'een slaapmiddel hebben ingegeven?” zeide zij. „Wacht eens”, hernam Gagerot „Eugenie was in de kamer, toen ik het testament in de lade borg. Ja, zij moet het geweest zijn „Zij moet het testament nog hebben, ais zij het niet vernietigd) heeft”, riep de gravin uit. „Daarvan moeten wij. ons verze keren.” Zij opende de deur vta een dje naar een kaibinetje voerde,o geïnde .,Ik heb haar gelast om hier op mij te wachten Maar in het ka binetje vottidJen zij niemajndl, eq^ het venster stond' open. „Zij is ontsnapt” riep de gravin uit. Oogenblikkelijk werden al de be dienden uitgewonden, om Eugenie op te zoeken maar in den donkeren nacht deed men slechts vruchteloze 1 5 „Zij is daar niet. Ik zeide’ du slechts om Pontois, tevreden te stellen. Eugenie schijnt krankzinnig te wezen, want op al wat ik haar vroeg, ant woordde zij niets anders dan„Ik heb niets gebaen, niets gehoord.’ „Het ig ijselijk’ zeide Gagerot. „Wij moeten den maire en den vrederech ter laten roepen.” „D&t heb ik reeds gedaan.” „Maar”, hernam Gagerot, die zijn hersens pijnigde om een waarschijnlijke reden voor de mis daad te vinden, „zouden zij wel ge- -weten hebben, dat de markiezin een testament had gemaakt?” „Zeker niet”, antwoorddo mevrouw de Brevi- sedaarop zweeg zij een oogenb'ik bti1, en dep toen eensklaps uit: ,,,Maar waar is dat testament?’ „Ik heb het zelf in een lade van de secretaire geflegdi.” „Spoedig kom”, riep de Gravin uit. „Met rassdhe schreden ging zijvoo- uit naai- de kamer van mevrouw de Soubiran. De sleutel stak in het slot dier seieretaire zij opende het en Ga pugui^eu uw naar ie viuum eei&i ivtiii ue uag v^as auaigebroKeu, ont- weuice men net spoor van hare \uet- s tappen, aan naar die rivier leiiade men vermoedde, dat zij,fl door be rouw en wannoop gepupiim, in bet water gesprongen was &a men hield d|it einaelijK vqot zeu<er, ijbewel men, in weerwil van alle uaartoe aange wende pogingen, haar lijK niet vond'. Niemand twijfelde meer, of Eugenie was de schuldige geweest. Dei aanlei ding, welke Camilie de Brevise het gegil had doen aanheffen, dat het eer ste teeken tot alarm ban gegeven was daarvan een nieuw bewies Een oogenbtik nadat hare moeder ihhar verlaten had), meende zij een ven ster te hooren openen van de zieken kamer, welke ondier haar slaapvertrek lag. Zij schrikt maar zich terstond schamende oWsr hare kinderachtae angstvalligheid, en begrijpende dat men de zieke slechts een weinig lucht wilde geven, wilde zij zich volkomen geruststellen door uit het venster te zien. Zij 'schrikte echter opnieuw,, toen zij vla|< onder haar venster een spook achtige, vrouwe?like gedaante zaïg, die een oogenblik onbewegelijk bleeï staan, maar toen met snelheid de gropte laan insloeg, en daarin verdween. Den volgenden morgen vond ook in den door den reg< ten grond der laan de van Eugenie, die tot een plek) liepen, liiuu gejappelu, eu ^laar hen, Kasteel teu’UgKeer- noelsiiagen van net paaiu nun slechts eemg/* schreden vervolgen maar senenen tuin te uewijzen, aai caUgeuie een njeutplicniige nau genad. vauurihan werd in hechtenis genomen maar bewees, aait nij in uen nacht van uen moora op tien muijlen awstanas vaai het kasteel op een bruiloft ge weest en aen geheelen nacnt naar ge bleven was. nu viel het vermoeden op Paul Ghagoin zei ven. Deze had echter Parijs niet verlatenen zoo lAeef men geheel in onzekerheid, «ie de eigenlijKe schubbige was aan den moord, waarbij Eugeme zeker slecnts ads een werktuig had) gehandeld. De koffie, welKer gebruik Martha zoo vast had (loen slapen, werd schei kundig onder^cht, en bleek mei op' um gemengd te zijn. Waarschijnlijk had Eugemie dezen uit een medici in- fleschje in de kan gegoten. Kortom., alle omstandigheden liepen te zalmen om hare schuld te bewijzen. Hetzij Paul Chagoin schuldig)! on schuldig wak, de gevolgen dezer ge beurtenis waren in zijn voordeel; want het testament bestond niet meier, er dp doordraaier, düe de er'genaam van mevrouw de Soubiran was, werd rij ker d&n Itij ooit was geweest. Wa* Pontois betreft, niemand verdacht hem Hij had den oud-generaal naar huis gebracht, en indien hij naar het kas- Heeft ook niet e millionair verklaa begint by den eei niet meer noodig gen? Misschien kijktl gewaagt gerings tiék; van gemis aan die groote lijnen en vragen en die de kleinigheden eenvoudig af geboekt hebben. Zeer zeker, heeft de nienschheid ook breede opvatting eh groo ten styJ noodig. Maar noemt men niet te snel kleingeestig, wat inderdaad de kiemen vay het groote in zich heeft! Zoowel het groote als het kleine heeft recht in ons leven. Een goed architect vergeet by den bouw van een huis ook de kleine eischen, welke een practisch huis stelt, niet. Hy weet, dat de 'beantwoording van de eischen het huis juist geriefelijk maakt. Aan de groote eischen zal de lastgever we) zelf denken; de kleine eischen stelt de bouw meester en die ztfn van niet minder belang dan de groote. Tenslotte zyn wij1 allen bouw meesters, architecten van ons eigen leven. De groote lynen mogen due niet in ons leven ontbreken, maar evenmin de kleine dingen. Ook zij hebben 'haar plaats, gelijk cok de kleine kinderen een plaats in de we reld hebben. Daarom is die man wys, die het groote behartigt, maar ook de kleinigheden niet vergeet, doch haat jjeht laat weder varen.

Kranten Streekarchief Midden-Holland

Goudsche Courant | 1928 | | pagina 1