Blad )P kIiihIh dan 6500 gezinnen in Gouda en Omgeving Deze Courant komt in meer i en blaas ddelen uit planten den gij lijdt, man om een uitvoerige op te zenden aar n de medicijnen, bij .DAM, die U alle ■ehandeling, met de en. ÏRHEID NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR GOUDA EN OMSTREKEN bergambacht, berkenwoude, bodegraven, boskoop, gouderak, haastrecht, moordrecht, moercapelle, - Zaterdag 10 November 1928 ig 53, Gouda Dit blad verschijnt dadelijks behalve pp Zon- en Feestdagen EERSTE BLAD. FEUILLETON. aanarandwrde oplay «noo ax, B7« Jaargang Enorme keuze: in alle afdeolingen ook marine en zwart. Langs verborgen wegen. Bahlmann Co. Gouda Aparte Dames* en Kinderkleeding» Hoeden, Stoffen, Bontmantels, Vesten, Pullovers, Pelterijen enz. No. IS9I8 zoowel in hand- ala in electriache machinea »»vi7uunzi juii, DVORVur, uvuJL/mwuk, n/iAöinEinx, mvviwjiwvui! itawjcxivv,-hle r nieuwerkerk, ouderkerk, oudewater, reeuwuk, schoonhoven, stolwuk, waddinxveen, zevenhuizen, Dit nummer bestaat uit twee bladen urua IMO zucht de deur, (Wordt vervolgd) Tijdens de verbouwing extra verlaagde prijzen. a Huisvrouw RING Naarmate de mensch volmaakt is, naar die mate is hij ook gevoelig Voor vreugde of smart. ».-±W d ver- op de k dan (ie bo il xuh gstigs ie ge- kink- lenxa. ziet misschien het spook der moeilijkheden en vergeet, dat een mensch moeilijkheden op zijn weg ontmoet om deze te bestrijden en te overwinnen. Men ziet het spook der bespotting en men vergeet, dat de krach tigste figuren, die menschen zijn, welke tegenover een overmacht desnoods durven te spreken: hier sta ik, ik,kan niet anders. Men vreest het spook van het martelaar schap en men bedenkt niet, dat het beter is een martelaar dan een lafaard te wezen. Tenslotte is een spook- toch maar een spook, iets wat slechts in onze verbeelding bestaat, maar dat de werkelijkheid niet be zit. De moeilijkheid kan best overwonnen worden. De bespotting blijkt tot een mini mum te z(jn ineengeschrompeld. Van het martelaarschap blijkt niets over te zijn ge bleven. Mits men dwars door het leger der spoken durft heen te gaan. Het komt dus vóór alle dingen aan op den persoonlijken moed, die durft, omdat men nu eenmaal niets anders kan. Eisch is dus, dat we komen tot het klare inzicht van wat we verplicht zijn te doen en te zeggen. Waar dat inzicht bestaat, daar kan geen plaats meer voor spoken wezen. Daar is niets in staat iemand af te houden van wat dat-inzicht, dat zijn geweten onderschrijft, van hem vraagt. Slechts wat meerder moed, daar komt het dus op aan en zooals iemand in den ouden tijd als een held werd aangezien, die de spoken durfde te trotseeren, zoo zal nu nog die mensch, welke zoo hapdelt, garbled en ontzag af dwingen,' omdat hy met het „hier sta ik, ik kan niet anders” datgene doet, wat hij als zyn dure plicht beschouwt. Avonturen van den beroemden Engelaclieu detective HERBERT PORTER. Vrij «Aar het Engelsch door *- J. van der Sluys AAN DEI' ANDEREN KANT. moedejooe gezicht voeglde ze er troostend aan toe ,,Het duurt niet Ian(g. Ik ben gauw weer terug.”' Een maan- en sterrelooze herfstnacht lag over de vochtige stad. Herbert Porter had zwijgend het verhaal van zijn nachtelijke bezoekster aan gehoord, terwijl de auto door de verlaten straten van het Zuidwesten van New Yo/k reed. Hij had haar relaas met man iederen nacht in dis BRIEVEN UIT DE HOFSTAD. CMLIX. Stel in prinsen geen vertrouwen, zeiden onze voorvaderen al in hun groote wijs heid; stel in gemeentebesturen evenmin al te veel vertrouwen, zouden wy in onzen modernen tyd er aan toe kunnen voegen. Wy hebben in den Haag een keurig-net gemeentebestuur, beste brave rechtschapen menschen, die ieder voor zich geen vlieg kwaad zullen doen, maar als ze by elkaar zyn, is het wel iets anders naar het schijnt. Het komt meer voor dat een college daden verricht, welke ieder lid afzonderlijk nooit over zyn hart zou kunnen verkrijgen. Het geval waarop wy doelen, zit zóó. Er is ergens dicht by de Scheveningsche vissschershaven nog een klein stukje duin- grond, dat toevallig aan den schop van gra vers is ontsnapt. Het ligt er aardig, het geeft een hoogen top van waar men een interessant kijkje heeft op de zee en over de geheele stad. Men heeft het geredde plekje als monument aangesteld en het op aa. m«vormen door D. D' lERSCHE KRACHTP1U Wonderbare Bustes. Oo* en zwakken. Bekroop lies en eere-diploa»'* la pond toeneming. G®!* Jjjk. Door Artsen aan> >1. Vele dankbetuiging* -an 100 stuks 100 JOO thuis onder rssnb»®* «n postwi.Ml- l, Z~.tr. M. O» SPOKEN ZIEN. In een oud boek van Oostersche levens wijsheid wordt gesproken van een mensch, die noodzakelyk aan den arbeid moet. Daar voor moet hy zijn huis verlaten. Maar hy is niet al te ijverig. Liever blyft hy in huis zyn tyd nutteloos verdoen. Natuurlijk moet hy een gewetens-verstoppertje hebben en hy heeft er één gevonden: „er loopt een leeuw op den weg, die mocht me eens ver slinden.” Ieder voelde natuurlijk, dat dit gewetens-verstoppertje geenerlei positieve waarde had. De man zelf werd er hartelyk om uitgelachen. Men begreep aanstonds de ware oorzaak voor zyn niet aan den arbeid gaan: zyn traagheid. Zoo zag men dus vroeger leeuwen; de leeuwen zyn veranderd in minder gevaar lijke wezens, ze werden spoken. Maar nog ziet menigeen spoken, waar een gewoon- mensch niets ontdekken kan, dat op eenig wezen, laat staan op spoken zou lyken. We haald-jn het voorbeeld uit bovenbe doeld boek uan om te doen zien, dat niet tegenstaande alle ontwikkeling, welke op schier ieder levensgebied de tijden gebracht hebben, de menscheiyke psyche dezelfde ge bleven is. De grondtrekken van het genus humanum zyn nog niet veel veranderd. De mensch is mensch gebleven met ongeveer dezelfde deugden, maar niet minder met ongeveer dezelfde Laten als de mensch van voor zooveel honderd jaren. Daarom is het ook dwaaS dat de ééne generatie zich verheft boven de andere, omdat ze in eenig opzicht iets meer bezit of iets verkeerds heeft ingezien of afgelegd. Ontdaan van alle uitwendige vormen bleef de mensch wat hy steeds was en ongetwijfeld zal hy dat ook blijven. Hetgeen echter het levende geslacht niet beletten mag om mede te ar beiden op zyn wy/e aan den opbouw van het menschelijk geslacht, tot welk werk ongetwijfeld ook behoort het bestrijden van die psychische gesteldheid, welke aan den dag treedt in het zien van spoken, wat dan ook de reden van dit dwaze zien moge wezen. Immers, dat het dwaas is zal nau welijks iemand kunnen en durven ontken nen, gelyk het een inbeelding vol dwaas heid was, toen de mensch, die aan zyn arbeid moest, de aanwezigheid van een leeuw op den. weg constateerde. Er is een groep zielszieken, welke zeer te beklagen zyn, dat zyn degenen, welke aan hallucinaties lyden. Ze zijn op weg en ze meenen in de schaduwen, welke daarop vallen, in het gebladerte der bosschen ge daanten te aanschouwen, waarvoor ze groe ien angst koesteren. Of wel, ze verbeelden zich het een of ander te zijn, hetgeen hun I niet zelden groote vrees en pyn bezorgt Diep beklagenswaardige wezens. Ieder zal dat grif moeten toestemmen. Er zyn echter ook, overigens geestelijk zeer normale, menschen, die overal hersen schimmen, spoken zien en daardoor belet worden in het verrichten van een daad, welke gedaan moest worden; die af zien van een optreden, dat hen zou gesierd hebben. Wanneer we dit verschijnsel goed beschou wen, dan komen we tot de slotsom, dat het overal zien van spoken den mensch belet om datgene te zyn en te doen, wat zyn geweten hem ingeeft. Daarom juist is deze eigenschap zoo verderfelijk, omdat het de menschheid berooft van heel wat goeds, wat tot stand had kunnen komen. Immers de geestelijke kracht van den mensch wordt er door ondergraven; de gees telijke durf er door uitgehold. De gedachte aan detgene, wat de men schen wel zouden kunnen zeggen over een daad of een woord, dat op zichzelf heel goed is, weerhoudt nog menigeen om te handelen volgens de inspraak van zyn hart. De vrees om uitgelachen of bespot te worden beklemt de ziel, het is het spook der bespotting, dat gezien wordt en hoewel het niet be-* staat, toch zeer krachtige werking weet te hebben. Meer voorbeelden zouden daarvan by te brengen zyn. Maar ieder, die het eigen leven onderzoekt, die, rondziende in de wereld, zyn oogen goed den kost ge geven heeft, weet voorbeelden te over aan te voeren, waaruit blijken kan, dat het zien van spoken, van hersenschimmen zonder reëelen inhoud zeer, zeer veel voorkomt en niet minder kwaad sticht. Hetgeen niet ge noeg betreurd kan worden. De vraag is echter wat daartegen gedaan kan en moet worden. Er is een tijd ge weest, dat de menschen althans een zeer groot deel -in spoken geloofden. Vooral als de avond gevallen was, bekroop hen de angst wel zeer en ze Waren met geen stok buiten de deur te krijgen. Meer verlichting werd het deel der menschheid. 'Men heeft leeren inzien, dat het geloof in spoken be hoorde tot den inventaris van de kinder kamer der menschheid. Zoo moet ook hoe langer hoe meer de overtuiging veld winnen, dat hersenschim men producten der verbeelding zyn en hoe eerder hoe beter dienen te verdwijnen. Men Wy hebben er wel eens onze verwonde ring over uitgesproken dat de werkloos heid in onze stad op dezelfde hoogte bleef, terwyl de bevolking jaarlijks met 6 9000 zielen toeneemt. Men zou verwachten dat die een arbeidsverruiming geven en er wor den toch geen werkloozen geïmporteerd? Wanneer in de eerste plaats zy, die van de werkloozen-voorziening steun ontvangen aan betrekkingen worden geholpen moest het aantal toch dalen. We hebben nu eens een statistiek gekre gen die althans iets leert en eenig licht ont steekt. In het jaar dat loopt van 1 Augustus 1927 tot 31 Juli 1928 kwamen er zich in den Haag vestigen 1425 werklieden en 504 kantoor- en winkelbedienden, die alle 1929 ongehuwd waren. Dat waren alle mannen. Van die 1929 verdwenen er weer 1441. Er bleef dus een overschot van 500. We weten, nu dus dat alleen reeds aan ongehuwde werklieden zich er hier 500 in een jaar iiHi<ÏR«<inmHaiMie «wfeBu «enige w malen 500 werkloozen hebben. Aan gezins hoofden kwamen er verder in dit tijdvak 662, terwyl er 639 verdwenen. Men ziet dat daarvoor dus heelemaal geen werk was. Aan vrouwelyke, ongehuwden kwamen er maar eventjes 5082, terwijl er 3958 ver dwenen. In een jaar tyds vestigden zich hier dus 1000 vrouwelyke en 500 mannelijke onge huwde arbeidskrachten. Het is te begrijpen dat daardoor de werkloosheid die hier is niet kan verminderen. Men ziet dus dat zy die nieuwe werkkrachten hierheen halen onmiddellyk oorzaak zyn dat het gemeente bestuur maar tonnen gouds moet blijven uitgeven aan ondersteuning. Indien twee of drie jaar lang geen vestiging van vreem de arbeidskrachten plaats had, waren wij hier precies door de werkloosheid heen. Den Haag is dus ijverig bezig de werklozen steun voor andere gemeenten te betalen. Zou het nu eens niet tyd worden om daar aan een einde te maken hetzij door de steunregeling voor het geheele Ryk gelijk te maken hetzij door rechtstreeks bepalin gen tegen de invasie van werkkrachten? Men heeft hier wel al de bepaling dat iemand een jaar in de gemeente moet wo- ABONNEMENTSPRIJS: per kwartaal 2.25, per week 17 cent, met Zondagblad per kwartaal 2.90, per week 22 cent, overal waar de bezorging per looper geschiedt. Franco per post per kwartaal 3.16, met Zondagsblad 3.80. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan ons Bureau: MARKT 31, GOUDA, by onze agenten en loopers, den boekhandel en de postkantoren. Onze bureaux zyn dagelijks geopend van 9—6 uur. Administratie Telef. Interc. 82; Redactie Telef. 88. Postrekening 48400. ieve mensch, die baby echts één vraagstuk selvraagstuk oedselkwestie is net de hulp van Kindermeel de beste venrtand- iders en verpleegster. testenboekje aan t Co. WESTZAAN. Is het in uw zaak altijd de gewoonte om do bediende bij dergelijk nachtwerk op te aduiten?” „Neen?’ „En waarom.. ,,Dit was een heel bijzonder geval. De mijnheer d|ie gisterenavond den armband bracht, drukte ons de allergrootste voor zichtigheid op het hart „Was het dan zoo iets buitengewoon kostbaars dat hij u toevertrouwde?’’ „Het is een buitengewoon waard°>voH» armband uit zuiver pafc'na, die een paar schakeh langer moet worden gemaakt „Plat na is duur op het oogenblik?” „Het heeft drie i viermaal de waarde van goud.” „Het werk zou vannacht "heelemaal Klaar komen?” ,,Ja. De eigenaar komt den armband morgenmiddag halen, want hij rest naar Frankrijk terug.’1 „Was die angst van den eigenaar niet een beetje opvallend... niet een beetje on gewoon?” „Zeker. Monsieur Duval was, toen hij bij ons kwam in buitengewoon opgewon den toestand Hij vertelde ons dat hij on ophoudelijk vervolgd werd door lieden, dl op zijp kostbaar bezit aasden.” Herbert Porter knikte. „Den is zijn voor zuchtigheid wel begrijpelijk.” „Mijnheer Duval vertelde, dat ze zei is een aanslag op hem hebben geprobeerd te plegen." „üw bediende ging dun nan den arbeid 22 - Met een snede beweging wendde zij zich mar de deur en rukte die open. Hij zag haar onverschillig na. „Mand. Verschrikt bleef ze stilstaan. In zijn oogen was’’ iets alsof bij op een verlossend idee was gekomen. ]k weet wat beters.” Zijn vrouw keek hejn verwonderd aan. .Herbert Porter...” Zij hief het hoofd op; in haar oogen kwam een glans van hoop. .Herbert Porter?”, zei z® meteen van verlichting „Ja.” „Weet je, waar hij woont?” In Hotel Continental, als ik me niet vergis.” Ik Kil probeepen hem per telefoon te bereiken. fiOlIBSCHE COURANT. I, en*. de lyst der beschermende monumenten ge zet, hetgeen beteekent dat men er geen vinger naar mag uitsteken. Rond het duin- topje zyn villa’s en huizen gebouwd, die gelyk te begrijpen is zeer ingenomen zyn de bewoners van die huizen en villa’s wel te verstaan met het uitzicht op het duintje. Ieder die op het topje staat en daar de huizen met hun tuintjes ziet liggen is er jaloersch op. By den bouw van deze woningen is uitdrukkelijk bepaald dat de tuinaanleg moest aanpassen by deze omge ving. Hooge heiningen waren niet geoor loofd, leelyke schuurtjes en tuinhuisjes evenmin. In den prijs die voor den grond is bepaald heeft natuurlijk wel een aar dige percentage voor deze mooie omgeving gezeten. Nu plotseling stelt het keurige nette ge meentebestuur voor dat duintje te doen verdwijnen en er een school te bouwen. Van de monumenten-lyst trekt men zich niet aan, men verheelt zelfs dat het duintjp er werklieden zich er hier I op staat, advies han de cdmirrtssle vdfti^bn ntettetènataande deze lyst, dat volgens de verordening altijd *-• gevraagd moet worden, is doodleuk niet ge vraagd; de klachten van de omwoners die zich bedrogen gevoelen gaan in de univer- seele prullemand en de gemeenteraad keurt dat alles kalmpjes goed. Van alle vroegere beloften en opgewekte verwachtingen trekt men zich niets aan. Dat werd alles om het eens populair uit te drukken aan de edel achtbare laarzen gelapt. Het is niet de eerste keer dat men zoo’n streek uithaalt, maar wij kunnen er nog vier van zulke uit de jongste jaren opnoe men. In goed vertrouwen dat het gemeente bestuur zich aan zyn eigen toezeggingen houdt, gaat men tot bouw van een woning over en na eenige jaren krijgt men den strop. ’t Is derhalve dringend noodig voortaan papieren contracten te maken want op prinsen en gemeentebesturen mag men niet vertrouwen. Het is raar want het zijn keu rige nette menschen, ieder op zichzelf, maar als ze een college vormen, schijnen de magneetnaalden van het karakter ge- makkeltfk af te wijken. Wie zich in den Haag gaat vestigen zij voor deze looze mannetjes gewaarschuwd. en zou daar, zooals liet z.ch laat aanzien, den gehelen naoht mee bezig bbjven?’ „Ja.” ,,En uw man ging tegelijkertijd in een kamer zitten, die de toegang tot deze werk kamer vormt?” „Precies.'’ „Slaapt uw kamer?1” „Neen, anders slaapt hij altijd in onze gemeenschuppedijke rtaapkalner. Maar mijn heer Duval heelt mijn man met zijn angst besmet. Daarom besloot hij den nacht op een divan door te brengen, die hij voof de deur van het atelier had neergezet „Her alarmsignaal begon plotseling te luidlen? U zegtt; het wordt in werking ge steld, doordat deur of raam met het con tact in aanraking komen. Moest de schal dan niet na een paar secorelen weer ver stommen?” „Het apparaat werkt door totdat het uit geechaköld wordt.” „Waar zit die uitafchaikelaaf?’' „Ook in het atelier.” „Uw man kjopte daarop en kreeg geen antwoord is het nil nd et mogelijk dat mijnheer Bishop van honger of dorst of vermoeidheid in slaap gevallen itf?’’ „Dat is nog nooit eerder gebeurd Dus hij heeft al meer van die nacht- werkjes gedaan Du deur viel achter haar ia lw>t slot. Juan Alvarez kromp ineen. Dat on-on derbrp.iCQ gehuil van de alarmbel scheen hot heele vertrek te vullen. Nerveus legde de juwelijer zijn beide handen, tegen de ooren Weder dwaalden zijn oogen naarde stalen deur Van dèAr kwam het, van achter doze blanke oppervlakte daar zat het contact. Hij keek een paar malen schuw achter zich. Dan, met een vastbesloten greep, tastte hij in de zak, maar trok te leurgesteld zijn hand terug. „Zoek je de sleutels? Hij keerde zich om. „Ik heb ze meegenomen.” Het was zijn vrouw, die zwakjes glimlachend in de deur stond Ik wil niet dat je naar binnen gaat Op kalmeerenden toon voeglde ze er aan toe „Hij is thuis,; ik Iwb met hem ge- sproken „Met Herbert Porter?” „Ja.” „Gelukkig. Wat heeft hJj gezegd?” „Ik mofrt hem direct komen af halen Met een auto. In de huurgarage hiernaast is nog lichlt aan.’’ Eu met een- blik op zijn geen woofd, met geen vraag onderbroken. „Lr bestaat dus geen twijfel aan’ be- go.. hij, een lauge poos nadat zij uitge sproken had, „er bestaat dus geen twijfel aan, dat hel alarmsagiuaal uit het atelier Koml? „Er bestaat geen andere miogelijkneid.’ „Zit er nergens anders een contact? „Neen, Mr Pojrter. „De verbi nriingsdeur is den heelen nacht niet gieopend?” „Mijn mau zegt, dat dit buitengelote» is „Heeft de kamer venSteral?’' „Ja. Een klein raampje, waar sterk ea ddcht traliewerk voor is.” In het atelier is maar één mensch *,,Ja, onze bediende.” „Hoe heet hij?” „Arthur Bishop. ..Hoe liat is hij met zijn werk begou- rten?” „Precies om acht, uur hebben we onzon winkel gesloten; daarop ging hij met de platina-armband naar boven en. mijn man sloot hen» in „Zóu het mogieiijk zijn dat do bed'end* misschien bij ongeluk het contact in wer king heeft gesteld?” „Dat w ónmogelijk „Hoe werkt het contact?” j.Dubbe,. Eén contact zü bij het andere boven het veö^efr. „En.. hoe wordt het alarmsignaal in werking gestald?” „Doordat de deur op bet raam bij open en dichtgaan langs het contact schuift ADVERTENTIEPRIJS: Uit Gouda en omstreken (behoorende tot den bezorgkring): 15 regels 1.30, elke regel meer f 0^5. Van buiten Gouda en den bezorgkring: 15 regels 1.55, elke regel meer 0.30. Advertentiën in het Zaterdagnupimer 20 byslag op den prijs. Liefdadigheids-advertentiën de helft van den prijs. INGEZONDEN MEDEDEELINGEN: 1—4 regels 2.25, elke regel meer 0.50. Op de voorpagina 50 hooger. Gewone advertentiën en ingezonden mededeelingen bij contract tot zeer gereduceerden prys. Groote letters en randen worden betekend naar plaatsruimte. Advertentiën kunnen worden ingezonden door tusschenkomjt van soliede Boekhande laren, Adveitentiebureaux en onze agenten en moeten daags vóór de plaatsing aan het Bureau zyn ingekomen, teneinde van opname verzekerd te zyn.

Kranten Streekarchief Midden-Holland

Goudsche Courant | 1928 | | pagina 1