SCHOONHOVENSCHE COÏÏ T. WEEKBLAD ZONDAG 5 IAART. F. 88. 1871. LING. DB VREDE. VOOR DE KRIMPENER-, ALBLASSER- EN LOPIKERW. !ID, 35,0(10, per ZONEN, URKIJE. 1871. *g» I eg BUITENLAND. sruimte. Inzending franco. S. W. N. van NOOTEN te Schoonhoven, Uitytvers. ITAM- en en vele soor- 50 3g ‘nomen, Europa slot gen X PRIJS DEZER COURANT: Voor Schoonhoven per drie maanden f 0,60. Franco per post0,70. ’EN/8,25. *,25. geld franco. 1ST, TRECHT. PRIJS DER Van 1 tot 5 regels Iedere regel meer Groote lettere naar pli N, r WEGEN, ’t groot, van (1420) ndheeler etc. in verzegelde krijgbaar ge- n bij Wed. OÖSTER- U MINGEN. Schoonhoven. IVERTENTIEN: f o,so. - 0,10. (H17) IDE. MXGKN. F BORST- zoek voorge- egen heesch- lelen de niét slechts uit door het lig- le spijsverte- len ook door t goede uit* nij zelf door staande hos deel 2, trekkingen iets behoeft teeft, in het e hooge prij- ’/s» Boskoop i bij voortdu- Kan Beste MEN Hit Gebr». s tl Vr. 6000. - 3000. - 1000. Iedere andere beschouwing moet heden wijken voor een enkel woord over het groote feit der afgeloopen week. O, niet alleen in het zegevierende maar toch zoo pijnlijk getroffen Duitschland niet alleen in het vernederde en doodelijk gewonde Frank rijk, ook in het onzijdige Nederland is menige juichtoon geuit, heeft menige vreugdetraan in de oogen geblonken, heeft in ytilte menig hart van dankbaarheid geklopt. Wij hebben het ge voeld, toen de telegraaf ons de tijding bracht, dat de Nationale Vergadering te Bordeaux de preliminairen van Versailles had aangei wij hebben het gevoeld hoe van gansch 1 het zware kruis was afgenomen, dat sinds den 16. Juli op haar schouders drukte. Vrede! dat wil zeggen, niet langer dat vuurbraken der vesting- en veldbatterijen, die dood en verderf verspreidden in de gelederen, die daartegen moes ten oprukkendat wil zeggen, niet langer dat woedend op elkaar indringen met bajonetten en sabels, niet langer dat mikken met chasse- pots en naaldgeweren op menschen van vleesch en bloed, om de plek te zoeken waar men ze doodelijkst kan treffen; dat wil zeggen, niet langer die angstkreten der gewonden, nederlig- gende en stuiptrekkende op de kille slagvelden, terwijl de scherpe oostewind daarover henen strijkt; dat wil zeggen, niet langer dat peinzen en zinnen op nieuwe middelen, om nog meer menschen te dooden, nog meer steden te ver nielen, nog meer gevangenen van hun vaderland weg te zendennog ineer oorlogsschattingen te heffen, nog meer vruchtbare bouwlanden om te spitten tot batterijen en begraafplaatsen. Vrede! dat wil zeggen, ten minste voor het oogenblik minder haat, minder wraakzucht, minder ver- verdierlijking. Vrede! dat wil niet zeggen in één oogenblik een verandering van het voorko- men der aarde, in één oogenblik welvaart in plaats van dood en vernieling, maar dat wil ten minste zeggen, hoop op welvaart, hoop op herlevinghoop op zegen in de toekomst. De^vredeis hard. Dat was te voorzien. JVie het monster van den oorlog loslaat, geeft zich aan de kansen van den oorlog over en weet dat, de ganache geschiedenis der wereld door, de overwonnene veel wat hem lief was aan den overwinnaar heeft moeten afslaan. Wanneer een oorlog ten einde is en de overwinnaar bezig is zijne eischen te stellen, dan verzamelt zich aller sympathie om de zwakkere partij en is iedereen gereed om van eiken eisen des overwinnaars te zeggen dat zijn recht om die eischen te stellen geen ander is dan het door ieder edel- denkend mensch verachte en gevloekte recht van den sterkste. Toch wachte men zich voor der gelijke eenzijdigheid. Het recht van den sterkste is geen recht, maar wanneer een staat den an deren uitdaagt, wanneer hij hem den oorlog ver klaart en hem oproept om samen hunne krach ten te meten, dan aanvaart hij de kansen van den strijd, dan onderwerpt hij zich aan het geen de fortuin der wapenen hem brengen of ont nemen zal, dan neemt hij aan zich aan den uitslag van den kamp te houdendan verklaart ESTERS »z., in vele vermelden, twintig jaren og, en beve- t het leveren soen enz. welke geen loor brieven met hunne ff Februari) ren te spre- den HOED Dienaren, S ft ZONEN. hij als recht te zullen erkennenwat zijne te genpartij als overwinnaar eischen zaldan ver langt hij voor zich zelf als racht erkend te zien, wat hij vorderen zal, wanneer de overwinning zich aan zijtfe zijde schaart. Het onzedelijke van den oorlog is o. i, juist hierin gelegen dat men zich aan de uitspraken der macht als aan die van het recht onderwerpt, maar wan neer die macht haar woord ten slotte gesproken heeft, dan is het ons, die daarbuiten staan, niet geoorloofd te beweren, dar, nu elke uitspraak dier macht daarom alleen onrecht is. Men vergeet dit in den regel te veel. Doch die eischen van dea overwinnaar kun nen naar bun inhoud onrecht wezenen ook thans zijn de beweringen menigvuldig, dat Duitsch- land in zijne eischen alle grenzen der billijk heid it te buiten gegaan. De te betalen scha devergoeding van vijf milliarden franken is "ze ker ontzettend hoog, maar wanneer men be dacht wat die lichtvaardig aangevangen krijg al aan Duitschland gekoft heeftdan kon men zich op een hoog cijfer voorbereiden wanneer men bovendien bedenkthoe Thiers bij de on- der handelingen over het behoud van Metz te vergeefs nog één milliard thaler geboden heeft, dan kan'men daaruit wel besluiten, dat Frank rijks hulpbronnen ontzachelijk rijk zijn. En de afstand van grondgebied? Daarover heeft Duitschland veelzeer veel moeten hooren. De scherpste pennen werden versneden om het eiséhen van den Elzas en van Duitsch Lotha ringen te brandmerken als een daad van het ongehoordste onrecht, in strijd met alle be grippen van menschelijkheid met het moderne beginsel der nationaliteiten. De toekomst eerst zal het oordeel over Duitschland^ bedoelingen geven, maar voor het oogenblik kunnen wij ons met die harde uitspraken niet vereenigen. Duitsch land heeft zijn grondgebied niet willen vermeer deren om grooter te zijn, om Fransche bevol kingen aan het Fransche vaderland te ontruk ken. Duitschland heeft die landen met de vestingen gevorderd als verdedigingslinie tegen Frankrijk, tegen dat Frankrijk', dat sinds jaren de begeerige blikken naar den Rijn had ge slagen, dat zich als>Duiiï^®Jahds erfvijand steeds tot een aanval tegén Duitschland had willen voor bereiden, hoe slecht die voorbereiding dan bij 11 van rekening ook geweest is. En wij mo- w er ter verdediging onzer redeneering dan ook wel op wijzen, dat men Belfort in de han- den der Franschen gelaten heeft, Belfort, de ves ting in het zuiden van Lotharingen, die door hare ligging in het bezit van Frankrijk een van defensie zal wezen, doch in het bezit van Duitschland alleen als steunpunt vook een aan val dienen -konde. Dat steunpunt voor een aanvallenden oorlog heeft Duitschland losgelaten. En bovendien, de inwoners der ingelijfde land streken hebben de bevoegdheid om zich te ver klaren tot welke nationaliteit zij wenschen te behooren. Vroeger werden de bewoners van ver overde streken gedwongen onder het bestuur van den overwinnaar te leven op straffe van ver» beurdverklaring hunner bezittingen. Thans heeft men die oude, barbaarsche leer laten varen. Maar ook voor Frankrijk hebben wij een woord van warme, innig gemeende sympathie. Wij hebben Frankrijk lidfgekregen in deze laatste dagen, bovenal nu hei getoond heeft hoe hoog hartig het zijn ongeluk draagt. Het Fransche volk is thans geheel ontgoocheld en heeft de ijdelheid van het keizerrijk bitter ervaren. Het Fransche volk bfto den oorlog kunnen voorkomen wanneer het in den laatstverloopen zomer reeds zich met alle macht tegen den krijg had verzet en zich had vereeoigd om den lichtzinnigen keizer van zijn troon te stooten. iMaar toen geloofde Frank rijk nog in den roem. Thans is het gelouterd en het doet de heerlijkste verwachtingen koes teren van zijne toekomst. Het heeft, door zich aan te sluiten aan mannen nis Thiers, Favre, Jules Simon, Dufaure en anderen, getoond dat het oogen heeft voor de werkelijkheid, en, zonder dolzinnige overijling, .in Frankrijk inwendige kracht, deugd en welvaart ontwikkelen wil. Frankrijk is het gróótst geweest in-de dagen zijner vernedering. En de toekomst? De vrees voor een her vatting van den krijg na tien of twintig jaren is algemeen. De tijd zal het leeren. Doch wie weet wat de tijd leeren zal. Misschien worden de volken wijzer. Misschienwanneer de tijd daar is, en hij zal lahg uitblijven, waarop Frank rijk krachtig genoeg zal zijn om een nieuwen aanvallenden krijg te wage.nmisschien zijn dan de begrippen van Vrede en vrijheid dieper door gedrongen dan thans. Laat ons ten minste hopen. Dit is zeker, dit Frankrijk een schoone rol te vervullen heeft. I Het zal een palladium we zen der vrijheid en wellicht zal het eenmaal de grootste overwinning op Duitschland behalen, door ook in Duitschland de vrijheid te planten zonder bloedmaar door de kracht van het voorbeeld. Want ook Duitschland heeft nog stormen te wachten; het zal zijn crisis ook nog moeten doorworstelenvóórdat het met de eenheid de vrijheid veroverd (heeft. Laat ons weder hopen, dat die worsteling niet te pijnlijk móge zijn. En Nederland. I Het make zich de dagen van vrede ten nutte, i Het bereide zich voor tot ver dediging naar zijn vermogen; het ontwikkele bovenal inwendig! zijn national^ktacht, en het hebbe altijd een! helder bewustzijn van zijne roeping, om in Europa een voorbeeld te wezen van een staat, waar de vrijheid heilig en de orde geëerbiedigd is, (waar die beidetusschen welke de eeuwige strijd in de wereldgeschiedenis ge voerd wordt, topheil van allprt die jn Nederland en zijn koionieëp wonen, Met ideaal der ver sleutel *zoeriing hebben l gevonden. Nadat dej vredespreliminairendoor van BismarckThiers en Favre vastgesteldZondag te Versailles wedden geteekend, werden zij aan de goedkeuring! der nationale vergadering in Frankrijk, te Bordeaux, onderworpen. Na een levendige woordenwisseling werden zij Woens dag, I Maart, j door die vergadering met 546 tegen 107 stemmen aangenomen. De voorwaarden, waarop de vrede thans is gesloten, luiden; aldus: 1. Frankrijk doet ten gunste van het Duit-

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Schoonhovensche Courant | 1871 | | pagina 1