SCHOONHO VENSCHE CODRANT W EUR BL A1) IT. 126. ss: ZONDAG iï NOVEMBER. VOOR DE KRIMPENER-, ALBLASSER- EN LOPIKERWAARD. te Rome. 1 dere S. W. N. van N00TEN te Schoonhoven, II e» k-*, 18, IC. Het Nederlnndsch Gezantschap te Rome. f." 1 BUITENLAND. and. te gehoorzamen kerkgenoot- j van ijouhov»», rwacht. per Mud, bezorgen ir Gas (2237) >adere in- genocm- (2221) Novem- worden ot 3 uur, s gehrnct. (2226) 52,in rEN. PRIJS DEZER COURANT Voor Schoonhoven per drie maanden ƒ0.60. Franco per post0,70. .864 n de ITEDE imens op Kit lb71 Gemeen- C.EGIE aanbevo )00. 100. I0Ö. ,00. 100. DE. Hectaren LAND, 70. 'Al| 1,50, oper at is. Uwven. '4- oor- >fd- stre- in onze Ne- beraadslaging PRIJS OER ADVERTENTIEN Van 1 tot 5 regelst 0,50. Iedere regel meer- 0,10. Groote letters naar plaatsruimte. Inzending franco. biljetten •FFEW, grijzen »ven de (2238) o markt. kerkelijke voorschriften afgeschdt. heelt in 1858 (versclA:',“'’“" zich waarschijnlijk no| ging), heeft, zeggen 't eene ze f De kerk is vrij gworden. De groiuHftl van 1843 heeft dat recht van den vorst tot tusschenkoinst bij de briefwisse- •n en bij de afkondiging der -r™,..„i. Bovendien lillenen uwer herinneren I de bekende Aprilbewe- n wijin 1853 de Katho- sproken. Zij ontvielen den mond fstandige organisatie gekre- tl»..li»L»> UrUn <li» hm» «pl.mlai gen. Drie bisschoppelijke zetels zijn te Utrecht, i te Haarlem en te 's Hertogenbosch gevestigd. De Kerk is dus thans volkomen vrij, behou* r van hare leden en be- De meerderheid in de Tweede Kamer heeft anders over gedacht. Waarom Veel is er gesprokenveel geredeneerd helaas, een zeer enkele maal zijn er harde woorden gebe zigd. Doch dit moet gezegd worden van de Zijde der meerderheid zijn die harde woorden niet ge- J— - 1 van enkele Ka tholieke ledendie in hun geloofsijver de politieke gematigdheid nu en dan vergaten. Van de zijde der meerderheid kwamen alle be- toogen hierop neder, dat nu de Paus eenmaal geen wereldlijk vorst meer is, geen enkel «/aanbelang I van ons vordertdat wij te Rome een gezant i hebben bij den Paus. En is een Itahaansch ko ninkrijk met Rome tot hoofdstad, en onze gezant I bij dat koninkrijk is te Rome gevestigd. Die redeneertng is o. i. eenvoudig genoeg. Maar op den bodem lag nog iets anders. De Katholieken hopenterecht of ten onrechte, dat de wereldlijke m >cht van den Paus nog eens zal gorden hersteld ey d^NedcrlagdK<*iUv- iiekcu zouden niet ongaarne*'Zien, dat ook Neder land die herstelling mede bevordtrJe. Ziet daartegen heeft de meerderheid der Kamer willen protesteeren. Of de wereldlijke inacht hersteld zal worden Wij gelooven het niet. Naar onze ineenmgis tegen de Itahaansche eenheid niet meer te reageeren. Maar in ieder geval, Nederland mag zich in die quaestie niet mengen. Het kleine Nederland moet zich in dergelijke conflicten neutraal houden, het mag de zelfstandigheid van den staat nimmer in dergelijke conflicten wagen. Dat heeft de Tweede Kamer willen zeggen. Daarom verklaarde zij zicli0or het afsc haffen van het gezantschap. Zij handelde vaderlandslievend. Nu was er nog iets; Van de zijde der Katholieke leden werd er op gewezen hoe onzer natie Katholieken zijn en hoe die allen er belang bij hebben, dat er een gezant is bij den Paus, het hoofd hunner kerk, ten einde over de geestelijke belangen van hun kerkgenootschap met het eerbiedwaardig hoofd der Kerk te kunnen onderhandelen. Het antwoord der Kamer hierop was, en ons antwoord isdaarvoor behoeft de Staat met te zorgen dat moet gij zelf doen u#i cflap is vrijhet heeft zijne Bisschoppen; heeft het nog een kerkelijk vertegenwoordiger noodig te Rome, dat het dien zelf dan aanstel Ie. Maar bij ons bestaat algeheels tcheidmg Kerk en Staat. Gelukkig. De scheiding zal beiden te goede komen. Wie kerkelijke belangen en staatsbelangen sainensnoertdoet het gevaar ontslaan dat de Kerk heerscht over dun Slaat of omgekeerd. Beide is veideri’elijk. Wie dus gestemd is voor de vrijheid van den Staat en voor de vrijheid der Kefk wie de zelf- siandigueid en de vredelievende ontwikkeling der Acderlandsc.ie natie liel be< ftjuiclie de afstem ming van den gqzantscbap-p ist toe. loovig Katholiek onder hen werd hoogst waar schijnlijk daardoor treurig aangedaan. Menig verdraagzaam en werkelijk liberaal Protestant heeft zich misschien afgevraagd of die afstem ming door de Kamer van den Nederlandschen gezanlschap^post te R >me wel door eene ver- i draagzaïne en vrijgevige politiek werd geboden. Daarom is het misschien goed op deze ge beurtenis even terug te komen. De Katholieken, die deze reue'.en kzen, hunne» wij wellicht mevr vrede doen krijgen met den genomen maatregel. Aan de vrijzinnige Protestanten kunnen wij mis schien hun geschokt vertrouwen op de verdraag zaamheid der Jiberale politiek doen terugerlangen. Sinds de grondvesting van het koninkrijk der Nederlanden was er een Nederlandse!) gezant aan het Pauselijk hof. De Paus immers was behalve het hoofd der Katholieke kerk ook vorst, wereldlijk souver?in van die landstreken, welke te zamen vormden hetgeen men noemde den Kerkdijken Staat. Met dien kerkdijken staat stonden wij even goed in internationale betrekking als met lederen anderen staat. Wij konden daar dus even goed een ge/anl hebben als aan zoovele andere no- ven, een gezant die geroe|>en was. om de be- langen der Nederlandsclie onderdanen in de j piuselijke staten te behartigen en om bij an dere internationale quaestien tussclien beide staten onze regeering te vertegenwoordigen. Dit vooreerst. In de tweede plaats was de Paus steeds, gelijk hij nog thans is, het hoofd der groote Katholieke kerken aangezien zooals destijds de toestanden waren, de Staat nu en dan ook met de Kerk in aanraking kwam, kon diezelfde gezant tevens in dergelijke gevallen tevens vnor de regeering optreden. Want hoewel Nederland niet zooals andere staten een verdrag, zooge naamd concordaat, met den Paus over de ker kelijke aangelegenheden gesloten heeft, zoo was toch vroeger de organisatie der Katholieke kerk hier nog le weinig vrij, te veel afhankelijk van de regeering, dan dat met nu en dan over de belangen dier kerk tusschen haar hoofd en ons gouvernement onderhandel) ngen tnoesjeu worden 1 gevoerd. Wij herinneren o a. aan de te voren hier geldende bepaling, dat geene kerkelijke voor- j schriften kunde» woiden afgekundigu zonder toestem ning der regeering, dat zelfs gtene brief wisseling tusschen de gev stel ij ken en hun op perhoofd te Rome over ktrkelijke zaken gevoerd mocht worden zonder machtiging van den Mi nister van Eeredienst. Tegen de overtreding van dit verbod was zelfs gevangenisstraf bedreigd. Maar de tijden zijn veranderd. o Een Pruisisch soldaat te Epernay (eene Fransche stad, waar nog altijd Pruisische bezet ting ligt)is aldaar ’s avonds op straat door In de afgeloopen week heeft derlnndsche Tweede Kamer eene .^...<.<.0...^...^ ging,, ure; plaats gehad welke zonder twijfel èu in dit I heke kerk landèii daarbuiten een diepen indruk teweeg- - - - bracht. Wij vermoeden dat ook bij menigeen onzer lezers die indruk groot is geweest. Menig ge- dens de verplichting stuurders, gelijk zulk» trouwens de verplich- I ting is van ieder ingezetene, om te gehoorzamen 1 m-ourii aan de witten van den Staat. ni uk rijk Want ook de Staat is vrij en wil vrij blij- Gó <t<»t l ven. Zijn doel is een ander dan het doel der Kerk. Deze laatste beoogt de godsdienstige ontwikkeling harer leden, de 8tait heeft daar voor niet te zorgenheelt eene andere taak. En in de vervulling tjjjr ’aak wil hij door de Krik niet Munten nêlemmeid/ De Nederlandsche gezant bij het pauselijk hof behield dus na dien tijd alleen het karak ter van vertegenwoordiger der .Nederlandsche regeering bij den Paus als wereldbjk vorst. Th insis de wereldlijke ma< lit van den Paus gevallen. Hoe Daarover spreken wij thans niet. Doch het feit is niet te ontkennen De drang der Itali- Mansche natie naar politieke eenheid was niet legen te houden. Er werd slechts gewacht op het weg vallen van den slagboom, welke daar nog steeds den weg naar Ruïne versperde zoolang de Fran- sche bezetting te Civitta Vecchia lag. Het gunstig oogenbhk deed zich op. Napoleon lil, die met j kunsten vliegwerk den stroom in Italië nog hid 1 kunnen tegenhoudenviel. De Fransche republiek leed nederlaag op nederlaag, en de troepen, die te Rome rustig in de kazernes lagen moesten in het vaderland op de slagvelden de kraient hunner wa penen toonen. Zoo werd het Fransche leger naar Frankrijk teruggeroepen en met dien sluttï-lijken steun ontviel ook aau het wereldlijk gezag van den Paus de zedelijke steun, waarmede Frankrijk het in Europa had opgehouden. ItaLë voelde zich vrij, de stroom brak los en het //Italië één en Roinerzijne hoofdstad*’ was van een droom eene werkelijkheid geworden. Bij eeji pauselijken staat is dus geen Nederland- scLe gezant meer noodig, omdat er geen pauselijke staat meer is. En de zetel der Itahaansche regee ring is naar Rome overgebracht. Dit alles is een feit. Toch had onze Minister van Buitenlandsche 1 zaken op zijne begroeting voor 1872 nug-een pust uitgetrukkeu voor liet traktement van onzen gezant te Rome. Waarom De Minister wees er opdat de overige staten die nog Jour gezanten bij den Paus vertegenwoor- I digd werden, er nivttegeijstaande.de gebeurtenis- op- sen van den vorgen zomer nog niet toe waren jerd overgegaan hunne gezantschappen op te heffen dat 111 dien stand van zaken liet kleine Nederland zich niet behoefde vooraan te stellen. De Minister meende dat het voor ons geraden was te wachten tot grootere staten dien stap hadden gedaan.

Streekarchief Midden-Holland Kranten

Schoonhovensche Courant | 1871 | | pagina 1